Γ. Yψηλάντης: «Η δημοτική αρχή πρέπει να δει με νηφαλιότητα το θέμα της Νέας Αγοράς»

Κύριε Υψη­λά­ντη μετά το «θρίλερ» που δια­δρα­μα­τί­στηκε στην επίμαχη συνε­δρί­αση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου Ρόδου και την προ­σφυγή  του κ. Χατζη­διά­κου στον εισαγ­γε­λέα ενα­ντίον σας, τι έχει γίνει; Τελικά, σας κάλεσε ο εισαγ­γε­λέας και για ποιο λόγο προέβη σε αυτή την κίνηση ο δήμαρ­χος;

Σιγά το «θρίλερ»! Εμένα πάλι μου φάνηκε κάτι σαν κακό­γου­στο αστείο. Προ­φα­νώς και δεν έγινε τίποτα. Τώρα, για ποιο λόγο προ­σέ­φυγε στον εισαγ­γε­λέα ο κ. Χατζη­διά­κος; Τι να πω εγώ; Δεν ξέρω και δεν κατά­λαβα καν το γιατί. Το θεώρησα ως μια αψυ­χο­λό­γητη αντί­δραση εκνευ­ρι­σμού, υπό το βάρος της απόρ­ρι­ψης της πρό­τα­σής του. Μπορεί να ήταν και μια προ­σπά­θεια εκφο­βι­σμού. Στη δεύτερη αυτή περί­πτωση, είναι βέβαιο ότι λάθος πόρτα χτύπησε.

Αυτό όμως που μου έκανε εντύ­πωση, είναι ότι δεν βρήκε να πει κου­βέ­ντα όταν με την τοπο­θέ­τησή μου στο δημο­τικό συμ­βού­λιο, απο­δό­μησα πλήρως με προ­τά­σεις και επι­χει­ρή­ματα τη θέση του για το θέμα της Νέας Αγοράς. Αντί­θετα ενο­χλή­θηκε και αντέ­δρασε μ’ αυτόν τον περί­εργο τρόπο, για τη μια και μονα­δική φράση της τοπο­θέ­τη­σής μου με την οποία πήρα το μέρος του και τον υπε­ρα­σπί­στηκα. Τι να πω λοιπόν;

Ανα­φο­ρικά με την αξιο­ποί­ηση της Νέας Αγοράς, ποια είναι η άποψή σας; Προ­λα­βαί­νει η δημο­τική αρχή να προ­χω­ρή­σει τόσο γρήγορα τις δια­δι­κα­σίες και από την άλλη, η στάση απέ­να­ντι στους κατα­στη­μα­τάρ­χες με απειλές για εξώσεις, είναι η ενδε­δειγ­μένη;

Την άποψή μου για το θέμα της Νέας Αγοράς, την έχω δια­τυ­πώ­σει στο δημο­τικό συμ­βού­λιο αλλά και δημόσια. Θεωρώ ότι η δημο­τική αρχή, σεβό­μενη τη θέληση της πλειο­ψη­φίας και το συμ­φέ­ρον του Δήμου, πρέπει να δει με νηφα­λιό­τητα το ζήτημα. Απειλές για εξώσεις και τιμω­ρη­τι­κές συμπε­ρι­φο­ρές προς τους κατα­στη­μα­τάρ­χες, δεν ωφελούν κανένα και προ­φα­νώς είναι απα­ρά­δε­κτες απέ­να­ντι σε δημότες μας.

Λύσεις υπάρ­χουν όταν δεν είσαι κολ­λη­μέ­νος σε μια στείρα θέση και με παιδικά πεί­σματα προ­σπα­θείς να περάσει σώνει και καλά αυτό που σκέ­φτη­κες εσύ. Μέσα από τον διάλογο και τη σύνθεση δια­φο­ρε­τι­κών αλλά χρή­σι­μων απόψεων, μπορεί να προ­κύ­ψει η καλύ­τερη λύση. Ας το θεω­ρή­σουμε και ως ένα είδος προ­πό­νη­σης, ενόψει των δια­δι­κα­σιών που θα απο­τε­λέ­σουν κοινή πρα­κτική από την αρχή της επό­με­νης δημο­τι­κής περιό­δου, λόγω Κλει­σθένη και απλής ανα­λο­γι­κής. Οι λύσεις δεν έχουν ανάγκη από πατέρα ή μητέρα. Αρκεί να είναι λύσεις προς το συμ­φέ­ρον του τόπου και των δημοτών.

Τις εξε­λί­ξεις με το «Θέρμαι» πώς τις σχο­λιά­ζετε; Θα…. προ­λά­βει η δημο­τική αρχή μέχρι το τέλος της θητείας της, να έχει προ­χω­ρή­σει; 

Έχω ξανα­κού­σει εδώ και μήνες τις απόψεις, τις σκέψεις και τις εξαγ­γε­λίες του κ. Χατζη­διά­κου για το Θέρμαι. Όπως και για πολλά άλλα πράγ­ματα. Εξαγ­γε­λίες και προ­θέ­σεις που κατά καιρούς επα­να­λαμ­βά­νο­νται χωρίς να μετου­σιώ­νο­νται σε απο­τέ­λε­σμα. Έτσι όμως δουλειά δεν γίνεται.

Προ­σω­πικά πιστεύω ότι το Θέρμαι πρέπει να παρα­μεί­νει ως αστικό πάρκο στην καρδιά της πόλης. Είναι μια έκταση 4,5 στρεμ­μά­των που πρέπει απλά να φωτι­σθεί και να δια­μορ­φω­θεί με κατάλ­ληλο τρόπο, ώστε να μπορεί να φιλο­ξε­νή­σει καλ­λι­τε­χνι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες και εκδη­λώ­σεις. Εναλ­λα­κτικά, θα μου άρεσε επίσης η ιδέα, να μετα­τρα­πεί σ’ έναν βοτα­νικό κήπο με ενδη­μικά κυρίως είδη του τόπου μας, κάτι που λείπει από την πόλη. Θα μπο­ρούσε έτσι ν’ απο­φέ­ρει λίγα έσοδα για την συντή­ρησή του και να δώσει δουλειά σε κάποιους ανθρώ­πους. Δεν είμαι βέβαια ειδικός για να ξέρω αν μπορεί να υλο­ποι­η­θεί σ’ αυτόν τον χώρο κάτι τέτοιο.

Το κυρί­αρχο ζήτημα για το Θέρμαι, όπως και για το σύνολο των δημό­σιων χώρων στην πόλη, δεν είναι τόσο το τι θα κάνεις εκεί, αλλά η καθη­με­ρινή φρο­ντίδα και συντή­ρησή του, ώστε να είναι καλαί­σθητο, ασφαλές και φιλό­ξενο κατα­φύ­γιο των κατοί­κων και των επι­σκε­πτών.

Τον άλλο μήνα, η δημο­τική αρχή κλείνει 4 χρόνια θητείας. Κατά την άποψή σας, τι προ­χώ­ρησε και τι δεν προ­χώ­ρησε στο νησί;

Τα τέσσερα χρόνια έχουν περάσει ήδη στην ιστορία και τώρα δια­νύ­ουμε τον πέμπτο χρόνο. Η δημο­τική αρχή έχει ήδη κριθεί στα μάτια και στη συνεί­δηση της κοι­νω­νίας. Οι φιο­ρι­τού­ρες και τα σπα­σμω­δικά προ­ε­κλο­γικά σκιρ­τή­ματα της τελευ­ταίας στιγμής δεν είναι ικανά να ανα­τρέ­ψουν αυτή την κρίση. Ακόμα και κάποια πράγ­ματα που έχουν δρο­μο­λο­γη­θεί, με το ζόρι θα ξεκι­νή­σουν ώστε να απο­τε­λέ­σουν αντι­κεί­μενο δου­λειάς της επό­με­νης δημο­τι­κής αρχής. Όπως και κάποια που έγιναν σ’ αυτήν την δημο­τική περίοδο, είχαν δρο­μο­λο­γη­θεί από την περίοδο του κ. Κου­σουρνά.

Η ουσία είναι ότι η θητεία του κ. Χατζη­διά­κου θα περαιω­θεί σε πέντε μήνες, χωρίς να είναι ορατό και δια­κριτό στους δημότες το έργο που έπρεπε να παρα­χθεί σε μια πεντα­ετή θητεία. Δεν έχει αλλάξει η εικόνα του νησιού, δεν έχουν βελ­τιω­θεί οι λει­τουρ­γίες του, δεν έχει καλυ­τε­ρέ­ψει η ζωή και η καθη­με­ρι­νό­τητα των δημοτών.

Το κυκλο­φο­ριακό ταλαι­πω­ρεί όλο τον κόσμο και οι δημο­τι­κές συγκοι­νω­νίες, μόνο ως δημο­τι­κές ταλαι­πω­ρίες μπορεί να εκλη­φθούν. Οι δρόμοι της πόλης είναι τελείως εχθρι­κοί για τους πεζούς.

Οι ΡΟΜΑ κάθε δυο μήνες με τα λόγια φεύγουν από το Κορα­κό­νερο, αλλά εκεί θα τους ξανα­βρούμε στις εκλογές.

Η Μεσαιω­νική Πόλη με τελετές και όλα τα σχετικά ταρα­τα­τζούμ πήρε απλά μια «υπο­σχε­τική», ότι κάποτε θα υπο­γρα­φεί μια προ­γραμ­μα­τική σύμβαση. Σε κάθε βροχή όμως πλημ­μυ­ρί­ζει και κάθε τόσο τα λύματα τρέχουν ανάμεσα στα πόδια των του­ρι­στών.

Η Ροδιακή Έπαυλη και το Ροδίνι έπρεπε να φτάσουν στα όρια της κατάρ­ρευ­σης για ν’ αρχίσει κάτι να κινεί­ται.

Φοβό­μα­στε (όχι εμείς, η δημο­τική αρχή) να τα βάλουμε με τη ΔΕΗ για το χάλι των απα­νω­τών μπλακ άουτ στο νησί, απει­λώ­ντας την, ότι θα την μαλώ­σουμε αν το ξανα­κά­νει. Κι εκείνος ο υπο­σταθ­μός του Άη-Νικόλα που θα μας έσωζε, τι απέγινε;

Πριν λίγες μέρες έγινε το συνέ­δριο της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου στη Σύρο, ενώ σε λίγες μέρες επί­κει­ται το συνέ­δριο της ΚΕΔΕ. Πού βαδίζει η Τοπική Αυτο­διοί­κηση σήμερα;  

Το συνέ­δριο της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου που έγινε στη Σύρο πριν λίγες μέρες, σε μια χρονική στιγμή ιδιαί­τερα κρίσιμη για την πορεία των ΟΤΑ και ειδικά των νησιω­τι­κών δήμων, υπήρξε για μένα μια πραγ­μα­τική απο­γο­ή­τευση. Ο αριθμός των συνέ­δρων που παρα­βρέ­θη­καν ήταν εξαι­ρε­τικά μικρός, σε σχέση με τον συνο­λικό αριθμό των 125 συνέ­δρων. Έλαμψαν δια της απου­σίας τους οι κυβερ­νη­τι­κοί παρά­γο­ντες, αλλά και οι βου­λευ­τές όλων των κομ­μά­των και από τους δύο νομούς της περι­φέ­ρειας. Οι ειση­γή­σεις με ελά­χι­στες εξαι­ρέ­σεις, ήταν γενι­κό­λο­γες και ενη­με­ρω­τι­κού χαρα­κτήρα, με εμφανή την απουσία ενός διεκ­δι­κη­τι­κού παλμού αντί­στοι­χου με την κρι­σι­μό­τητα των περι­στά­σεων. Ήταν ένα συνέ­δριο που διεκ­πε­ραιώ­θηκε σχεδόν ως αγγα­ρεία. Έγινε, γιατί απλά έπρεπε να γίνει.

Εύχομαι να μην συμβεί το ίδιο και με το επι­κεί­μενο ετήσιο τακτικό συνέ­δριο της ΚΕΔΕ. Τα ζητή­ματα που πρέπει να εξε­τα­σθούν και να αντι­με­τω­πι­σθούν είναι πολλά. Κυρί­αρχα αυτή την περίοδο, είναι τα ζητή­ματα που θα ανα­κύ­ψουν στη λει­τουρ­γία των δήμων με την εφαρ­μογή του Κλει­σθένη, ο Κρα­τι­κός Πρου­πο­λο­γι­σμός του 2019 και βεβαίως η συνταγ­μα­τική ανα­θε­ώ­ρηση ανα­φο­ρικά με τα άρθρα του συντάγ­μα­τος που αφορούν στην τοπική αυτο­διοί­κηση.

Με τον Κρατικό Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2019, η τοπική αυτο­διοί­κηση σπρώ­χνε­ται ακόμα πιο πολύ στον ρόλο του «δια­κο­νιάρη», ζήτημα που είχα θίξει με αυτήν ακριβώς την έκφραση, στο συνέ­δριο της ΠΕΔ Νοτίου Αιγαίου το 2014 στο ξενο­δο­χείο Τιτάνια και είχε ενο­χλη­θεί τότε ο κ. Χατζη­διά­κος. Η ζωή με δικαιώ­νει. Τα πράγ­ματα χει­ρο­τέ­ρε­ψαν και το 2019 θα είναι ακόμα χει­ρό­τερα.

Οι ΚΑΠ προς τους δήμους από τα 2.402 εκατ.€ του 2018, θα μειω­θούν κατά 642 εκατ €, πέφτο­ντας στα 1.760 εκατ. € το 2019. Ξέρετε σε ποιο ύψος θα έπρεπε να είναι οι ΚΑΠ, αν εφαρ­μό­ζο­νταν ο νόμος 3852/10; Του­λά­χι­στον 5.985 εκατ. €! Απώλεια που ξεπερνά το 70% ή αν θέλετε να το πούμε αλλιώς, κάπως έτσι χτί­ζο­νται τα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα των κρα­τι­κών προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών για τα οποία κομπά­ζουν κάποιοι.