Ανακλήθηκε έγκριση για χρήση τμήματος της παραλίας στο Μπελβεντέρε λόγω υπερβάσεων και λύσης της παραχώρησης

• Η υπη­ρε­σία ακύ­ρω­σε το έγ­γρα­φο του 2023 μετά την αυ­το­ψία και τη μο­νο­με­ρή ανά­κλη­ση της ΕΤΑΔ ενώ επι­ση­μαί­νει ότι εξέ­λι­πε το αντι­κεί­με­νο της σύμ­βα­σης και δια­πι­στώ­θη­καν υπερ­βά­σεις στη χρήση του χώρου

Η Εφο­ρεία Αρ­χαιο­τή­των Δω­δε­κα­νή­σου ανα­κά­λε­σε την έγκρι­ση που είχε χο­ρη­γη­θεί το κα­λο­καί­ρι του 2023 για την απλή χρήση τμή­μα­τος της πα­ρα­λί­ας στην πε­ριο­χή του ξε­νο­δο­χεί­ου Μπελ­βε­ντέ­ρε στη Ρόδο, μπρο­στά από κα­τά­στη­μα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος.

Η από­φα­ση ελή­φθη στις 24 Οκτω­βρί­ου 2025 και στη­ρί­χθη­κε σε δύο κα­θο­ρι­στι­κά στοι­χεία, την αυ­το­ψία που δια­πί­στω­σε υπέρ­βα­ση ορίων και χρή­σε­ων και τη δια­πι­στω­τι­κή πράξη της Εται­ρεί­ας Ακι­νή­των του Δη­μο­σί­ου με την οποία λύ­θη­κε αυ­το­δι­καί­ως η πα­ρα­χώ­ρη­ση του αι­για­λού.

Η αρ­χι­κή έγκρι­ση είχε εκ­δο­θεί από την Εφο­ρεία στις 16 Αυ­γού­στου 2023 και αφο­ρού­σε στην πα­ρα­χώ­ρη­ση δι­καιώ­μα­τος απλής χρή­σης τμή­μα­τος της πα­ρα­λί­ας στο μέ­τω­πο κα­τα­στή­μα­τος που βρί­σκε­ται εντός του αρ­χαιο­λο­γι­κού χώρου της πόλης της Ρόδου, με ισχύ έως τις 31 Δε­κεμ­βρί­ου 2025.

Η έγκρι­ση είχε χο­ρη­γη­θεί κα­τό­πιν αι­τή­μα­τος του ιδιο­κτή­τη ο οποί­ος επι­κα­λέ­στη­κε προ­τι­μη­σια­κό δι­καί­ω­μα.

Στη συ­νέ­χεια η Εται­ρεία Ακι­νή­των του Δη­μο­σί­ου εξέ­δω­σε στις 2 Οκτω­βρί­ου 2025 δια­πι­στω­τι­κή πράξη με την οποία ανα­κά­λε­σε μο­νο­με­ρώς το δι­καί­ω­μα πα­ρα­χώ­ρη­σης απλής χρή­σης και δια­πί­στω­σε την αυ­τό­μα­τη λύση του συμ­φω­νη­τι­κού πα­ρα­χώ­ρη­σης που είχε συ­να­φθεί στις 30 Ιου­νί­ου 2023 με τον ιδιο­κτή­τη. Μαζί με την πράξη κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στην Εφο­ρεία έκ­θε­ση αυ­το­ψί­ας στε­λέ­χους της εται­ρεί­ας με ημε­ρο­μη­νί­ες 4 και 7 Αυ­γού­στου 2025.

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της αυ­το­ψί­ας που κοι­νο­ποι­ή­θη­καν στην Εφο­ρεία, υπήρ­ξε υπέρ­βα­ση των ορίων του νο­μί­μως μι­σθω­μέ­νου χώρου από την επι­χεί­ρη­ση καθώς και υπέρ­βα­ση της εγκε­κρι­μέ­νης χρή­σης. Εκτός από την εγκε­κρι­μέ­νη εγκα­τά­στα­ση τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των το­πο­θε­τή­θη­καν και ομπρε­λο­κα­θί­σμα­τα, γε­γο­νός που αντι­βαί­νει ρητά στους όρους της έγκρι­σης της 16ης Αυ­γού­στου 2023 και ει­δι­κό­τε­ρα στον όρο με αριθ­μό τέσ­σε­ρα.

Τα ευ­ρή­μα­τα αυτά απο­τέ­λε­σαν έναν από τους δύο λό­γους που επι­κα­λέ­στη­κε η υπη­ρε­σία για την ανά­κλη­ση. Ο δεύ­τε­ρος λόγος ήταν ότι μετά τη δια­πι­στω­τι­κή πράξη της Εται­ρεί­ας Ακι­νή­των του Δη­μο­σί­ου που προ­κά­λε­σε την αυ­τό­μα­τη λύση της πα­ρα­χώ­ρη­σης, εξέ­λι­πε το αντι­κεί­με­νο της σύμ­βα­σης και επο­μέ­νως δεν συ­νέ­τρε­χε πλέον λόγος δια­τή­ρη­σης της αρ­χαιο­λο­γι­κής έγκρι­σης που είχε εκ­δο­θεί με­τα­γε­νέ­στε­ρα.

Με ρητή ανα­φο­ρά στο ιστο­ρι­κό και τα έγ­γρα­φα που προη­γή­θη­καν, η Εφο­ρεία Αρ­χαιο­τή­των Δω­δε­κα­νή­σου απο­φά­σι­σε την ανά­κλη­ση του εγ­γρά­φου της 16ης Αυ­γού­στου 2023. Η από­φα­ση φέρει ημε­ρο­μη­νία 24 Οκτω­βρί­ου 2025 και αριθ­μό πρω­το­κόλ­λου οι­κια­κό 489519 και υπο­γρά­φε­ται από την ανα­πλη­ρώ­τρια προϊ­στα­μέ­νη της Εφο­ρεί­ας Ελένη Φαρ­μα­κί­δου. Στο κεί­με­νο ση­μειώ­νε­ται ότι η αρ­χαιο­λο­γι­κή έγκρι­ση είχε εκ­δο­θεί σε χρόνο με­τα­γε­νέ­στε­ρο της σύ­να­ψης του συμ­φω­νη­τι­κού πα­ρα­χώ­ρη­σης με απο­τέ­λε­σμα μετά τη λύση του συμ­φω­νη­τι­κού να συ­ντρέ­χει νό­μι­μος λόγος ανά­κλη­σης της έγκρι­σης.

Επι­πλέ­ον γί­νε­ται μνεία σε έγ­γρα­φο του Αστυ­νο­μι­κού Τμή­μα­τος Ρόδου της 23ης Οκτω­βρί­ου 2025 που πα­ρεί­χε στοι­χεία στο πλαί­σιο της υπό­θε­σης, στοι­χείο που δεί­χνει ότι η υπό­θε­ση εξε­τά­στη­κε με την εμπλο­κή πολ­λα­πλών υπη­ρε­σιών.

Η από­φα­ση κοι­νο­ποι­ή­θη­κε στο γρα­φείο της Υπουρ­γού Πο­λι­τι­σμού, στον Γε­νι­κό Γραμ­μα­τέα Πο­λι­τι­σμού, στις αρ­μό­διες διευ­θύν­σεις της Γε­νι­κής Διεύ­θυν­σης Αρ­χαιο­τή­των, στην Εφο­ρεία Ενα­λί­ων Αρ­χαιο­τή­των, στην Υπη­ρε­σία Νε­ω­τέ­ρων Μνη­μεί­ων και Τε­χνι­κών Έργων Δω­δε­κα­νή­σου, στην Εται­ρεία Ακι­νή­των του Δη­μο­σί­ου, στην Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία Δω­δε­κα­νή­σων Α, στον Δήμο Ρόδου και ει­δι­κό­τε­ρα στην Υπη­ρε­σία Δό­μη­σης, στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Ρόδου, στο Κε­ντρι­κό Λι­με­ναρ­χείο Ρόδου, στον εν­δια­φε­ρό­με­νο καθώς και σε επι­στά­τη της Εφο­ρεί­ας.

Η συ­γκε­κρι­μέ­νη υπό­θε­ση ανα­δει­κνύ­ει τα όρια και τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις χρή­σης του κοι­νό­χρη­στου χώρου σε πε­ριο­χές με ιδιαί­τε­ρη πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κή και πο­λι­τι­στι­κή φόρ­τι­ση όπως είναι ο αρ­χαιο­λο­γι­κός χώρος της πόλης της Ρόδου. Η αρ­χαιο­λο­γι­κή έγκρι­ση δεν μπο­ρεί να λει­τουρ­γεί ανε­ξάρ­τη­τα από την ισχύ της διοι­κη­τι­κής πα­ρα­χώ­ρη­σης επί του αι­για­λού και της πα­ρα­λί­ας. Όταν λύ­ε­ται η πα­ρα­χώ­ρη­ση από τον αρ­μό­διο φορέα δια­χεί­ρι­σης δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, τότε εκλεί­πει το θε­μέ­λιο πάνω στο οποίο στη­ρί­ζε­ται κάθε συ­να­κό­λου­θη έγκρι­ση χρή­σης, συ­νε­πώς η ανά­κλη­ση της υπη­ρε­σί­ας πο­λι­τι­σμού εντάσ­σε­ται στη λο­γι­κή προ­στα­σί­ας του δη­μό­σιου χώρου και της πο­λι­τι­στι­κής κλη­ρο­νο­μιάς. Ταυ­τό­χρο­να οι δια­πι­στω­μέ­νες υπερ­βά­σεις ως προς τα όρια και τη φύση της χρή­σης επι­βε­βαιώ­νουν ότι ο έλεγ­χος επί του πε­δί­ου πα­ρα­μέ­νει κρί­σι­μος για την τή­ρη­ση των όρων.