Συγκλονίζει το γράμμα προς τους συμμαθητές του,16χρονου που επιχείρησε να αυτοκτονήσει λόγω bullying

Συγκλο­νι­σμένη είναι η κοι­νω­νία της Πάτρας από την είδηση ότι ένας 16χρονος επι­χεί­ρησε να βάλει τέλος στη ζωή του και ο λόγος ήταν ότι δεν μπο­ρούσε να δια­χει­ρι­στεί το bullying από τους συμ­μα­θη­τές του.

Τον 16χρονο έσωσε την τελευ­ταία στιγμή ο πατέρας του, όταν το γάβγι­σμα του σκύλου τον έκανε να ανέβει στην ταράτσα και να αντι­κρί­σει στην άκρη της τον γιο του. Τότε άρχισε να ξετυ­λί­γε­ται το κουβάρι της υπό­θε­σης.

Ο 16χρονος έγραψε ένα γράμμα στους συμ­μα­θη­τές του, το οποίο δημο­σιεύει το protothema.gr, για να εξη­γή­σει όλα όσα έγιναν και να δικαιο­λο­γή­σει την πράξη του.

Το γράμμα του 16χρονου

«Παιδιά καλη­σπέρα. Ξέρω ότι οι μισοί από εσάς είναι μπερ­δε­μέ­νοι και οι άλλοι μισοί διχα­σμέ­νοι. Για αυτόν τον λόγο απο­φά­σισα να σας πω από τη δική μου πλευρά πώς πραγ­μα­τικά έγιναν τα πράγ­ματα, μάλιστα υπάρ­χουν μάρ­τυ­ρες συμ­μα­θη­τές μου τους οποίους δεν μπορώ να αναφέρω για ευνό­η­τους λόγους. Είναι η πρώτη χρονιά που μπαίνω στο λύκειο, που είμαι συμ­μα­θη­τής με όλους εσάς.

Από την πρώτη στιγμή ένιωσα πολύ φιλικά μαζί σας και όλοι σας δείξατε τη φιλική διάθεση σας προς εμένα κι όλο αυτό με ευχα­ρι­στούσε και το εκτί­μησα πολύ. Θέλω να ξέρετε πως στο σχολείο δεν ήρθα για να δημιουρ­γήσω πρό­βλημα, ούτε ταραχή. Ήρθα με τις καλύ­τε­ρες προ­ο­πτι­κές θέλο­ντας αυτά τα τρία χρόνια που θα’ μαστε μαζί να μείνουν ως μία καλή ανά­μνηση που θα μας συντρο­φεύει στο υπό­λοιπο της ζωής μας. Δεν είμαι ούτε μάγκας, ούτε νταής. Μα πιο πολύ απ’ όλα δεν είμαι τρελός.

Ακούστε λοιπόν και τη δική μου εκδοχή… Την προη­γού­μενη Πέμπτη κάναμε πλάκα μεταξύ μας με καλή διάθεση. Εκεί που αστειευό­μα­σταν λοιπόν, ο Φάνης γύρισε κι απο­κά­λεσε τη μητέρα μου «ζώο». Εσείς που δια­βά­ζετε τώρα αυτό το μήνυμα θέλω να έρθετε στη θέση μου. Αν κάποιος σας έβριζε το πιο ιερό πράγμα στον κόσμο, τη μητέρα σας, τι θα κάνατε στη θέση μου;

Εγώ λοιπόν δεν έκανα τίποτα εκείνη τη στιγμή όχι γιατί φοβή­θηκα, ούτε επειδή δεν σεβά­στηκα τη λέξη «μητέρα», αλλά διότι θέλησα να κρατήσω την ψυχραι­μία μου και να δώσω τόπο στην οργή. Βγαί­νο­ντας στο σχό­λα­σμα έξω, ο Φάνης, τρέ­χο­ντας από το πουθενά έρχεται και μου ρίχνει μια μπουνιά στο αρι­στερό μου μπράτσο. Έφυγα, δίνο­ντας και πάλι τόπο στην οργή. Μην το θεω­ρή­σετε ούτε αυτό δειλία. Ήθελα απλώς να δω πώς θα εξε­λι­χθεί η κατά­σταση και έδωσα χρόνο… Την επόμενη μέρα, την Παρα­σκευή, προ­σπά­θησα να μιλήσω μαζί του, πράγμα που αρνή­θηκε…

Το μεση­μέρι πάλι, φεύ­γο­ντας από το σχολείο, χωρίς να του δώσω σημασία καθώς μιλούσα με συμ­μα­θητή μας, γύρισε πάλι και μου έριξε μπουνιά κι έφυγε τρέ­χο­ντας. Έχασα την ψυχραι­μία μου γιατί πόνεσα και τον έβρισα χωρίς να κάνω τη χει­ρο­νο­μία αυτή τη λέει. Ανα­λαμ­βάνω την ευθύνη και ξέρω πως ήταν λάθος να τον βρίσω αλλά είμαι άνθρω­πος. Κι εκείνη τη στιγμή, αφενός πόνεσα, αφε­τέ­ρου δεν μπο­ρούσα να υποχωρώ άλλο. Έφυγα, πήγα στο σπίτι μου, ήμουν πολύ στρε­σα­ρι­σμέ­νος. Θα μπο­ρούσα να είχα πάει να τον βρω στον δρόμο και να τον είχα βαρέσει. Κι όμως, δεν το έκανα όχι επειδή δεν έχω τη δύναμη ή επειδή φοβή­θηκα αλλά διότι είμαι κατά της βίας και υπέρ του δια­λό­γου.

Δεν θα μπο­ρούσα να ακου­μπήσω έναν συνάν­θρωπό μου ή έναν συμ­μα­θητή μου και να του προ­κα­λέσω έστω και μία γρα­τζου­νιά. Δεν είμαστε ζούγκλα για να τρώει ο ένας τις σάρκες του άλλου, είμαστε άνθρω­ποι με λογική, αξιο­πρέ­πεια και σεβασμό ο ένας απέ­να­ντι στον άλλον.

Το απο­κο­ρύ­φωμα όλων αυτών ήταν το Σάββατο το βράδυ όταν άνοιξα το κινητό μου και μπήκα στο instagram και είδα αυτή τη φωτο­γρα­φία που έστειλε ο Φάνης. Και ρωτάω όλους εσάς, άντρες και γυναί­κες, αν αυτή η φωτο­γρα­φία ανα­φε­ρό­ταν στη δική σας τη μητέρα και σε εσάς, τι θα κάνατε; Θέλω τώρα να μου απα­ντή­σετε ένας-ένας ξεχω­ρι­στά πώς θα νιώθατε. Ποια η αξιο­πρέ­πειά σας και πώς θα αντι­με­τω­πί­ζατε τους συμ­μα­θη­τές σας την επόμενη μέρα στο σχολείο;

Δεν είμαστε πλέον παιδιά. Είμαστε αρκετά μεγάλοι για να έχουμε αξιο­πρέ­πεια, φιλό­τιμο και αυτο­ε­κτί­μηση. Όσο για τον πατέρα μου ποτέ δεν είπε ότι θα πάρει τον νόμο στα χέρια του. Ο πατέρας μου δεν είναι δήμιος. Είναι ένας απλός καθη­με­ρι­νός άνθρω­πος όπως και οι δικοί σας πατε­ρά­δες με τις αγωνίες και τις λαχτά­ρες που έχουν όλοι οι γονείς. Οι γονείς μου, με τον τρόπο που ενήρ­γη­σαν έκαναν αυτό που έπρεπε και είμαι πολύ περή­φα­νος για αυτούς. Τέλος, θέλω να ζητήσω συγνώμη απ’ όλους σας, εάν σας στε­να­χώ­ρησα ή σας προ­βλη­μά­τισα. Δεν ήρθαμε γι’ αυτόν τον σκοπό στο σχολείο. Θέλω να ξέρετε όλοι σας ότι νιώθω πολύ καλά και δεν έχω παρά­πονο από κανέναν. Θέλω να είστε όλοι πάντα καλά…»

Μητέρα του 16χρονου: Τα τραύ­ματα από τα χέρια του θα φύγουν, αυτά που με ενδια­φέ­ρουν είναι τα τραύ­ματα στην ψυχούλα του

Σοκα­ρι­σμένη παρα­μέ­νει η μητέρα του 16χρονου από την Πάτρα.

«Τα τραύ­ματα από τα χέρια του θα φύγουν, αυτά που με ενδια­φέ­ρουν είναι τα τραύ­ματα στην ψυχούλα του πώς θα φύγουν» τόνισε στην εκπομπή «Καλη­μέρα Ελλάδα» η μητέρα του.

«Δεν μπο­ρούσε να το δια­χει­ρι­στεί. Ένιωσε αβο­ή­θη­τος. Ούτε ένας μεγάλος δεν θα μπο­ρούσε να το δια­χει­ρι­στεί» σημεί­ωσε η ίδια μιλώ­ντας στον Ant1 και εξήγησε ότι έγιναν τρα­γι­κές αναρ­τή­σεις, στις οποίες έβριζαν την ίδια. «Ξεκί­νησε από ένα λογο­παί­γνιο και γύρισε ο συμ­μα­θη­τής του και με απο­κά­λεσε ζώο» είπε η μητέρα του 16χρονου.

Ο ψυχί­α­τρος Δ. Σούρας έκανε λόγο για ένα εξαι­ρε­τικό παιδί που κινή­θηκε παρορ­μη­τικά, κάτω από φοβερή συναι­σθη­μα­τική πίεση. «Είναι ένα υγιέ­στατο παιδί που δεν έχει ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα» εξήγησε.