Μαξίμου: Αυτός είναι ο οδικός χάρτης για το χρέος

Τον οδικό χάρτη που συμ­φω­νή­θηκε στο Eurogroup για το χρέος, παρου­σιά­ζουν κυβερ­νη­τι­κές πηγές, σε ανε­πί­σημο κυβερ­νη­τικό ενη­με­ρω­τικό σημεί­ωμα.

Μεταξύ άλλων, ανα­φέ­ρουν ότι με τη συμ­φω­νία του Eurogroup:

5. Ρυθ­μί­ζε­ται άμεσα το θέμα του χρέους με μέτρα βρα­χυ­πρό­θε­σμα, μεσο­πρό­θε­σμα και μακρο­πρό­θε­σμα. Δημιουρ­γεί­ται έτσι ένας σαφής οδικός χάρτης που θα εξο­μα­λύ­νει τις συν­θή­κες ρευ­στό­τη­τας στην οικο­νο­μία. Και το σημα­ντι­κό­τερο: Ο οδικός χάρτης αρχίζει και τελειώ­νει εντός του προ­γράμ­μα­τος χωρίς να παρα­τεί­νει την αβε­βαιό­τητα για μετά.

 α. Βρα­χυ­πρό­θε­σμα και εμπρο­σθο­βα­ρώς θα υπάρξει: 

– Ομα­λο­ποί­ηση των πλη­ρω­μών τόκων. Δεν θα υπάρ­ξουν, δηλαδή,  τα “βουνά” πλη­ρω­μών, όπως του 2022 και 2023 -smoothing [“Εξο­μά­λυνση του προφίλ απο­πλη­ρω­μής για το EFSF, σύμφωνα με την τρέ­χουσα σταθ­μι­σμένη μέση λήξη”].

– Μείωση επι­το­κίων σε συγκε­κρι­μένο κομμάτι του χρέους [“Χρήση της χρη­μα­το­δό­τη­σης από EFSF /ESM για τη μείωση του κιν­δύ­νου από τα επι­τό­κια χωρίς να συνε­πά­γε­ται κανένα επι­πλέον κόστος”].

– Στα­θε­ρο­ποί­ηση των επι­το­κίων, προ­κει­μέ­νου να μειωθεί το ρίσκο, μέσω της αξιο­ποί­η­σης εργα­λείων  του ESM. Τα σταθερά επι­τό­κια δημιουρ­γούν ασφαλές επεν­δυ­τικό περι­βάλ­λον καθώς αφαι­ρούν την αβε­βαιό­τητα που προ­κύ­πτει από τα κυμαι­νό­μενα.

Να σημειω­θεί ότι σύμφωνα με το Eurogroup “η απόφαση για την εξο­μά­λυνση του προφίλ απο­πλη­ρω­μής του EFSF και τη μείωση των κιν­δύ­νων επι­το­κίου θα πρέπει να λαμ­βά­νο­νται ως θέμα προ­τε­ραιό­τη­τας”.

 β. Μεσο­πρό­θε­σμα

– Σύμφωνα με την απόφαση είναι δυνατόν να υπάρξει “μερική εξό­φληση των υφι­στά­με­νων δανείων προς την Ελλάδα με τη ενερ­γο­ποί­ηση αχρη­σι­μο­ποί­η­των πόρων στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος του ESM με σκοπό να μειωθεί το κόστος των επι­το­κίων και να επε­κτα­θούν οι διάρ­κειες”. Για παρά­δειγμα μπορούν να αγο­ρα­στούν δάνεια του ΔΝΤ,  για τα οποία το σημε­ρινό επι­τό­κιο είναι περίπου 3%, από τον ESM. Αυτό θα έχει ως απο­τέ­λε­σμα το επι­τό­κιο να πέσει στο 0,9%!

– Χρήση των κερδών του 2014 από τον ESM και απο­κα­τά­σταση της μετα­φο­ράς των κερδών από τα ομόλογα των προ­γραμ­μά­των ANFA και SMP στην Ελλάδα (από το οικο­νο­μικό έτος 2017) προς τον ESM για τη μείωση των μελ­λο­ντι­κών ακα­θά­ρι­στων χρη­μα­το­δο­τι­κών αναγκών.

– Κατάρ­γηση του περι­θω­ρίου επι­το­κίου που σχε­τί­ζε­ται με την επα­να­γορά χρέους του 2ου ελλη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος για το 2018. Δηλαδή να “πάμε” σε επι­τό­κια back-to-back, γεγονός που σημαί­νει ότι η χώρα θα μπορεί να δανεί­ζε­ται με χαμηλά επι­τό­κια. Σήμερα όταν ο ESM δανεί­ζε­ται για τις χρη­μα­το­δο­τι­κές ανάγκες της χώρας η Ελλάδα πλη­ρώ­νει το μέσο επι­τό­κιο δανει­σμού του ESM. Αν ισχύσει το back-to-back σημαί­νει ότι η χώρα θα πλη­ρώ­νει το επι­τό­κιο με το οποίο δανεί­στηκε ο ESM –που είναι αρκετά πιο χαμηλό!

– Εάν κριθεί απα­ραί­τητο μπορεί να υπάρξει κάποια στο­χευ­μένη ανα­δια­μόρ­φωση του EFSF [π.χ. επέ­κταση της μέσης σταθ­μι­σμέ­νης διάρ­κειας, εκ νέου από­σβεση του προφίλ του EFSF, καθώς και μείωση ή αναβολή των πλη­ρω­μών τόκων], στο βαθμό που απαι­τεί­ται. προ­κει­μέ­νου να κρα­τη­θεί το GFN [Gross Financing Needs] κάτω από το συμ­φω­νη­θέν σημείο ανα­φο­ράς, για να ικα­νο­ποι­η­θεί το ΔΝΤ, χωρίς, όμως, να συνε­πά­γε­ται κανένα επι­πλέον κόστος για τις χώρες του προη­γού­με­νου προ­γράμ­μα­τος ή για τον EFSF.

 γ. Μακρο­πρό­θε­σμα

– Συμ­φω­νή­θηκε ότι θα υπάρξει “μηχα­νι­σμός έκτα­κτης ανάγκης για το χρέος που θα ενερ­γο­ποι­η­θεί μετά την λήξη του προ­γράμ­μα­τος του ESM για την εξα­σφά­λιση της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους μακρο­πρό­θε­σμα”. Δηλαδή θα υπάρχει αυτό­μα­τος “κόφτης” [άρα δεν θα υπάρχει δια­πραγ­μά­τευση κάθε φορά] και για το χρέοςπου θα απο­φα­σί­ζει “μέτρα, όπως η περαι­τέρω ανα­δια­μόρ­φωση του EFSF και η αναβολή των πλη­ρω­μών τόκων”!

– Το ΔΝΤ, που σήμερα συμ­φω­νεί με τις προ­τά­σεις του ESM για τα άμεσα μέτρα, δεσμεύ­θηκε να κάνει εντός του 2016 “ένα νέο DSA [Ανάλυση Βιω­σι­μό­τη­τας Χρέους]” προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί αν τα μέτρα που προ­τεί­νει ο ESM επαρ­κούν για την εξα­σφά­λιση της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους”. Δηλαδή, αν υπάρ­ξουν και άλλες ανάγκες για την υλο­ποί­ηση της ανα­διάρ­θρω­σης του χρέους, που θα πρέπει να υλο­ποι­η­θούν εντός του 2018.

6. Οι συμ­φω­νη­θεί­σες παρεμ­βά­σεις για το χρέος επι­τυγ­χά­νουν την έξοδο στις αγορές, μέσω της τόνωσης της επεν­δυ­τι­κής εμπι­στο­σύ­νης και της εξά­λει­ψης των συν­θη­κών αβε­βαιό­τη­τας στην οικο­νο­μία. Άλλωστε η συμ­φω­νία εξα­σφά­λι­σης της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους είναι προ­σαρ­μο­σμένη στα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Και εξα­σφα­λί­ζει, για μακρύ χρονικό διά­στημα, την χρη­μα­το­δό­τηση της οικο­νο­μίας, υπό πολύ ευνοϊ­κούς όρους.

Ανα­λυ­τικά, το ανε­πί­σημο κυβερ­νη­τικό σημεί­ωμα, έχει ως εξής:

25 Μαΐου 2016

1. Στο Eurogroup επι­τεύ­χθηκε “πλήρης συμ­φω­νία (staff level agreement)”, δηλαδή έκλεισε η αξιο­λό­γηση.

2. Από την δόση των 10,3 δισ. ευρώ “θα δοθεί μια πρώτη κατα­βολή τον Ιούνιο (7,5 δισε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ) για την κάλυψη των αναγκών εξυ­πη­ρέ­τη­σης του χρέους και για να γίνει εκκα­θά­ριση ενός αρχικού μέρους των ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών, που είναι ουσια­στικό μέτρο στή­ρι­ξης της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας”. Η επόμενη εκτα­μί­ευση θα γίνει “μετά το καλο­καίρι” και θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί “για την εκκα­θά­ριση ληξι­πρό­θε­σμων οφειλών και για την κάλυψη των περαι­τέρω αναγκών εξυ­πη­ρέ­τη­σης του χρέους”.  Δηλαδή στην αγορά θα “πέσουν” 3,5 δισ. ευρώ μέχρι τέλος Οκτω­βρίου [700 εκατ. το μήνα]. Το ποσό αυτό, που είναι ίσο με το 2% του ΑΕΠ (ή μισό Πρό­γραμμα Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων), θα πάει στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία.

3. Το Eurogroup υιο­θέ­τησε τον “μηχα­νι­σμό έκτα­κτης ανάγκης”, όπως ακριβώς τον είχε ειση­γη­θεί η ελλη­νική πλευρά, απο­τρέ­πο­ντας έτσι την επιβολή των “υπό αίρεση μέτρων” [contingent measures], ύψους 2% του ΑΕΠ, ή 3.6 δις ευρώ.

4. Συμ­φω­νή­θηκε ότι “τα Gross Financing Needs [ήτοι οι συνο­λι­κές δαπάνες εξυ­πη­ρέ­τη­σης του χρέους] θα πρέπει να παρα­μέ­νουν κάτω από το 15% του ΑΕΠ κατά την μεσο­πρό­θε­σμη περίοδο και μετά το πρό­γραμμα, και κάτω από το 20% του ΑΕΠ, έπειτα”. Η Ελλάδα, δηλαδή δεν θα πλη­ρώ­νει πάνω από το 15% του ΑΕΠ για τόκους και χρε­ο­λύ­σια το μεσο­πρό­θε­σμο χρονικό διά­στημα και στη συνέ­χεια θα πλη­ρώ­νει κάτω του 20% του ΑΕΠ. Το ποσοστό αυτό, στο οποίο θα περι­λαμ­βά­νο­νται και τα έντοκα γραμ­μά­τια (τα οποία είναι σταθερά στο ύψος των 14.8 δις το χρόνο), είναι χαμηλό με βάση όλους τους συγκρι­τι­κούς δείκτες για χώρες με ανάλογα οικο­νο­μικά χαρα­κτη­ρι­στικά. Και μειώνει απο­φα­σι­στικά τις χρη­μα­το­δο­τι­κές ανάγκες της χώρας για τα επόμενα χρόνια.

5. Ρυθ­μί­ζε­ται άμεσα το θέμα του χρέους με μέτρα βρα­χυ­πρό­θε­σμα, μεσο­πρό­θε­σμα και μακρο­πρό­θε­σμα. Δημιουρ­γεί­ται έτσι ένας σαφής οδικός χάρτης που θα εξο­μα­λύ­νει τις συν­θή­κες ρευ­στό­τη­τας στην οικο­νο­μία. Και το σημα­ντι­κό­τερο: Ο οδικός χάρτης αρχίζει και τελειώ­νει εντός του προ­γράμ­μα­τος χωρίς να παρα­τεί­νει την αβε­βαιό­τητα για μετά.

α. Βρα­χυ­πρό­θε­σμα και εμπρο­σθο­βα­ρώς θα υπάρξει:

– Ομα­λο­ποί­ηση των πλη­ρω­μών τόκων. Δεν θα υπάρ­ξουν, δηλαδή,  τα “βουνά” πλη­ρω­μών, όπως του 2022 και 2023 -smoothing [“Εξο­μά­λυνση του προφίλ απο­πλη­ρω­μής για το EFSF, σύμφωνα με την τρέ­χουσα σταθ­μι­σμένη μέση λήξη”].

– Μείωση επι­το­κίων σε συγκε­κρι­μένο κομμάτι του χρέους [“Χρήση της χρη­μα­το­δό­τη­σης από EFSF /ESM για τη μείωση του κιν­δύ­νου από τα επι­τό­κια χωρίς να συνε­πά­γε­ται κανένα επι­πλέον κόστος”].

– Στα­θε­ρο­ποί­ηση των επι­το­κίων, προ­κει­μέ­νου να μειωθεί το ρίσκο, μέσω της αξιο­ποί­η­σης εργα­λείων  του ESM. Τα σταθερά επι­τό­κια δημιουρ­γούν ασφαλές επεν­δυ­τικό περι­βάλ­λον καθώς αφαι­ρούν την αβε­βαιό­τητα που προ­κύ­πτει από τα κυμαι­νό­μενα.

Να σημειω­θεί ότι σύμφωνα με το Eurogroup “η απόφαση για την εξο­μά­λυνση του προφίλ απο­πλη­ρω­μής του EFSF και τη μείωση των κιν­δύ­νων επι­το­κίου θα πρέπει να λαμ­βά­νο­νται ως θέμα προ­τε­ραιό­τη­τας”.

β. Μεσο­πρό­θε­σμα

– Σύμφωνα με την απόφαση είναι δυνατόν να υπάρξει “μερική εξό­φληση των υφι­στά­με­νων δανείων προς την Ελλάδα με τη ενερ­γο­ποί­ηση αχρη­σι­μο­ποί­η­των πόρων στο πλαίσιο του προ­γράμ­μα­τος του ESM με σκοπό να μειωθεί το κόστος των επι­το­κίων και να επε­κτα­θούν οι διάρ­κειες”. Για παρά­δειγμα μπορούν να αγο­ρα­στούν δάνεια του ΔΝΤ,  για τα οποία το σημε­ρινό επι­τό­κιο είναι περίπου 3%, από τον ESM. Αυτό θα έχει ως απο­τέ­λε­σμα το επι­τό­κιο να πέσει στο 0,9%!

– Χρήση των κερδών του 2014 από τον ESM και απο­κα­τά­σταση της μετα­φο­ράς των κερδών από τα ομόλογα των προ­γραμ­μά­των ANFA και SMP στην Ελλάδα (από το οικο­νο­μικό έτος 2017) προς τον ESM για τη μείωση των μελ­λο­ντι­κών ακα­θά­ρι­στων χρη­μα­το­δο­τι­κών αναγκών.

– Κατάρ­γηση του περι­θω­ρίου επι­το­κίου που σχε­τί­ζε­ται με την επα­να­γορά χρέους του 2ου ελλη­νι­κού προ­γράμ­μα­τος για το 2018. Δηλαδή να “πάμε” σε επι­τό­κια back-to-back, γεγονός που σημαί­νει ότι η χώρα θα μπορεί να δανεί­ζε­ται με χαμηλά επι­τό­κια. Σήμερα όταν ο ESM δανεί­ζε­ται για τις χρη­μα­το­δο­τι­κές ανάγκες της χώρας η Ελλάδα πλη­ρώ­νει το μέσο επι­τό­κιο δανει­σμού του ESM. Αν ισχύσει το back-to-back σημαί­νει ότι η χώρα θα πλη­ρώ­νει το επι­τό­κιο με το οποίο δανεί­στηκε ο ESM –που είναι αρκετά πιο χαμηλό!

– Εάν κριθεί απα­ραί­τητο μπορεί να υπάρξει κάποια στο­χευ­μένη ανα­δια­μόρ­φωση του EFSF [π.χ. επέ­κταση της μέσης σταθ­μι­σμέ­νης διάρ­κειας, εκ νέου από­σβεση του προφίλ του EFSF, καθώς και μείωση ή αναβολή των πλη­ρω­μών τόκων], στο βαθμό που απαι­τεί­ται. προ­κει­μέ­νου να κρα­τη­θεί το GFN [Gross Financing Needs] κάτω από το συμ­φω­νη­θέν σημείο ανα­φο­ράς, για να ικα­νο­ποι­η­θεί το ΔΝΤ, χωρίς, όμως, να συνε­πά­γε­ται κανένα επι­πλέον κόστος για τις χώρες του προη­γού­με­νου προ­γράμ­μα­τος ή για τον EFSF.

γ. Μακρο­πρό­θε­σμα

– Συμ­φω­νή­θηκε ότι θα υπάρξει “μηχα­νι­σμός έκτα­κτης ανάγκης για το χρέος που θα ενερ­γο­ποι­η­θεί μετά την λήξη του προ­γράμ­μα­τος του ESM για την εξα­σφά­λιση της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους μακρο­πρό­θε­σμα”. Δηλαδή θα υπάρχει αυτό­μα­τος “κόφτης” [άρα δεν θα υπάρχει δια­πραγ­μά­τευση κάθε φορά] και για το χρέος που θα απο­φα­σί­ζει “μέτρα, όπως η περαι­τέρω ανα­δια­μόρ­φωση του EFSF και η αναβολή των πλη­ρω­μών τόκων”!

– Το ΔΝΤ, που σήμερα συμ­φω­νεί με τις προ­τά­σεις του ESM για τα άμεσα μέτρα, δεσμεύ­θηκε να κάνει εντός του 2016 “ένα νέο DSA [Ανάλυση Βιω­σι­μό­τη­τας Χρέους]” προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί αν τα μέτρα που προ­τεί­νει ο ESM επαρ­κούν για την εξα­σφά­λιση της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους”. Δηλαδή, αν υπάρ­ξουν και άλλες ανάγκες για την υλο­ποί­ηση της ανα­διάρ­θρω­σης του χρέους, που θα πρέπει να υλο­ποι­η­θούν εντός του 2018.

6. Οι συμ­φω­νη­θεί­σες παρεμ­βά­σεις για το χρέος επι­τυγ­χά­νουν την έξοδο στις αγορές, μέσω της τόνωσης της επεν­δυ­τι­κής εμπι­στο­σύ­νης και της εξά­λει­ψης των συν­θη­κών αβε­βαιό­τη­τας στην οικο­νο­μία. Άλλωστε η συμ­φω­νία εξα­σφά­λι­σης της βιω­σι­μό­τη­τας του χρέους είναι προ­σαρ­μο­σμένη στα ιδιαί­τερα χαρα­κτη­ρι­στικά της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας. Και εξα­σφα­λί­ζει, για μακρύ χρονικό διά­στημα, την χρη­μα­το­δό­τηση της οικο­νο­μίας, υπό πολύ ευνοϊ­κούς όρους.

capital.gr