Στο Συμβούλιο Εφετών Δωδεκανήσου οι καταγγελίες εξακολουθητικού βιασμού 14χρονης

Ενώ­πιον του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου προ­σέ­φυ­γαν, για την ακύ­ρω­ση του βου­λεύ­μα­τος του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, που τους πα­ρέ­πεμ­ψε σε δίκη ενώ­πιον Μι­κτού Ορ­κω­τού Δι­κα­στη­ρί­ου της πε­ρι­φέ­ρειας του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, ένας 51χρο­νος Ρο­δί­της, φορ­τη­γα­τζής και η 40χρονη δια­ζευγ­μέ­νη σύ­ντρο­φός του, που φέ­ρο­νται να ενε­πλά­κη­σαν σε μια απί­στευ­τη ιστο­ρία εξα­κο­λου­θη­τι­κής σε­ξουα­λι­κής κα­κο­ποί­η­σης, 18χρο­νης σή­με­ρα μα­θή­τριας, κόρης της δεύ­τε­ρης.

Η 18χρονη, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», δια­τεί­νε­ται ότι βια­ζό­ταν διαρ­κώς από την ηλι­κία των 14 ετών έως και την 24η Οκτω­βρί­ου 2013. Συ­μπλή­ρω­σε τα 18 έτη της ηλι­κί­ας της, την 3η Οκτω­βρί­ου 2013 και έκτο­τε διέ­με­νε με μια φίλη της.

Ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος πα­ρα­πέμ­φθη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να για βια­σμό κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, κα­τά­χρη­ση ανη­λί­κων σε ασέλ­γεια στην οποία η πα­θού­σα δεν έχει συ­μπλη­ρώ­σει τα δε­κα­τέσ­σε­ρα έτη και στη συ­νέ­χεια, ενώ έχει συ­μπλη­ρώ­σει τα δε­κα­τέσ­σε­ρα έτη όχι όμως τα δε­κα­ο­κτώ έτη, από πρό­σω­πο που συ­νοι­κεί με τον ανή­λι­κο κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, για απο­πλά­νη­ση παι­διού που συ­μπλή­ρω­σε τα δώ­δε­κα αλλά όχι τα δε­κα­τέσ­σε­ρα έτη και στη συ­νέ­χεια που συ­μπλή­ρω­σε τα δε­κα­τέσ­σε­ρα και μέχρι τα δέκα πέντε έτη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, για προ­μή­θεια και κα­το­χή ναρ­κω­τι­κών ου­σιών, από μη το­ξι­κο­μα­νή για ιδία απο­κλει­στι­κή χρήση και για πα­ρα­κί­νη­ση άλλου σε πα­ρά­νο­μη χρήση ναρ­κω­τι­κών από μη το­ξι­κο­μα­νή.

Η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρού­με­νη πα­ρα­πέμ­φθη­κε για άμεση συ­νέρ­γεια σε βια­σμό κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, άμεση συ­νέρ­γεια σε κα­τά­χρη­ση ανη­λί­κων σε ασέλ­γεια στην οποία η πα­θού­σα δεν έχει συ­μπλη­ρώ­σει τα δε­κα­τέσ­σε­ρα έτη, έχει συ­μπλη­ρώ­σει τα δε­κα­τέσ­σε­ρα έτη όχι όμως τα δε­κα­ο­κτώ έτη, από πρό­σω­πο που συ­νοι­κεί με τον ανή­λι­κο και από οι­κείο κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και για άμεση συ­νέρ­γεια σε απο­πλά­νη­ση παι­διού, που συ­μπλή­ρω­σε τα δώ­δε­κα αλλά όχι τα δε­κα­τέσ­σε­ρα έτη, που συ­μπλή­ρω­σε τα δε­κα­τέσ­σε­ρα και μέχρι τα δέκα πέντε έτη κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση.

Στην έφεση που υπέ­βα­λαν οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι δια του πλη­ρε­ξου­σί­ου δι­κη­γό­ρου τους κ. Κ. Σαρρή «πυ­ρο­βο­λούν» το πα­ρα­πεμ­πτι­κό βού­λευ­μα.

Υπο­στη­ρί­ζουν αρ­χι­κώς ότι κατ’ εσφαλ­μέ­νη ερ­μη­νεία και εφαρ­μο­γή του νόμου δέ­χθη­κε ότι υπάρ­χουν απο­χρώ­σες εν­δεί­ξεις πα­ρα­πο­μπής τους σε δίκη πα­ρό­τι με­τα­ξύ των απο­δι­δό­με­νων σε εκεί­νους αδι­κη­μά­των του βια­σμού άρθρο και της κα­τά­χρη­σης ανη­λί­κου σε ασέλ­γεια δεν υπάρ­χει πραγ­μα­τι­κή συρ­ροή.

Το­νί­ζουν πα­ρα­πέ­ρα ότι υφί­στα­ται από­λυ­τη ακυ­ρό­τη­τα της ανα­κρι­τι­κής δια­δι­κα­σί­ας και των δι­καιω­μά­των τους που πα­ρέ­χο­νται από τον νόμο, την Ευ­ρω­παϊ­κή Σύμ­βα­ση για την προ­ά­σπι­ση των δι­καιω­μά­των και των θε­με­λιω­δών ελευ­θε­ριών και το Διε­θνές Σύμ­φω­νο για τα Ατο­μι­κά και Πο­λι­τι­κά Δι­καιώ­μα­τα, διότι μετά την απο­λο­γία τους και την επι­βο­λή σε βάρος τους του όρου της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης, η φε­ρό­με­νη ως πα­θού­σα εκλή­θη από την ανα­κρί­τρια Ρόδου στις 4 Νο­εμ­βρί­ου 2013 η οποία αφού δή­λω­σε πα­ρά­στα­ση πο­λι­τι­κής αγω­γής, προ­έ­βη σε νέα πλέον ανω­μο­τί κα­τά­θε­ση, χωρίς οι ίδιοι να κλη­θούν ως κα­τη­γο­ρού­με­νοι και να δώ­σουν νέα συ­μπλη­ρω­μα­τι­κή απο­λο­γία, πα­ρα­βια­σθέ­ντων έτσι των δι­καιω­μά­των τα οποία τους πα­ρέ­χο­νται.

Το­νί­ζουν ότι ως κα­τη­γο­ρού­με­νοι θα πρέ­πει να έχουν τον τε­λευ­ταίο λόγο σε κάθε κα­τά­θε­ση ή δια­δι­κα­σία που λαμ­βά­νει χώραν μετά την απο­λο­γία τους και ως εκ τού­του θα πρέ­πει να κη­ρυ­χθεί άκυρη η μετά την απο­λο­γία τους δια­δι­κα­σία.

Υπο­στη­ρί­ζουν ακόμη ότι κακώς και παρά το νόμο δεν έγινε δεκτή η περί αντι­κα­τα­στά­σε­ως της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σής τους με άλ­λους πε­ριο­ρι­στι­κούς όρους.

To ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης, συ­νο­πτι­κά φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Το έτος 2008 και σε χρόνο πριν από την 3η Οκτω­βρί­ου 2008, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος συ­νή­ψε ερω­τι­κή σχέση με την δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρού­με­νη και με­τα­κό­μι­σε στην οικία της, σε δη­μο­τι­κό δια­μέ­ρι­σμα στη δυ­τι­κή Ρόδο, όπου η τε­λευ­ταία διέ­με­νε με τα τρία ανή­λι­κα τέκνα της.

Ενώ η ανή­λι­κη γιόρ­τα­ζε τα γε­νέ­θλιά της σε εστια­τό­ριο μαζί με τη μη­τέ­ρα της καθώς και το σύ­ντρο­φο της τε­λευ­ταί­ας, κά­ποια στιγ­μή, που η μη­τέ­ρα της απου­σί­α­ζε από το τρα­πέ­ζι για να πάει στην τουα­λέ­τα του κα­τα­στή­μα­τος, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να της είπε ότι την επό­με­νη ημέρα θα πάει στο κρε­βά­τι της και ότι η μη­τέ­ρα της ήταν σύμ­φω­νη.

Την επό­με­νη ημέρα και ενώ η ανή­λι­κη, η μη­τέ­ρα της και ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος βρί­σκο­νταν στην οικία τους, η μη­τέ­ρα της φέ­ρε­ται να της είπε να πάει στο δω­μά­τιο της, όπου την πε­ρί­με­νε ο σύ­ντρο­φός της. Ανυ­πο­ψί­α­στη, όπως επι­ση­μαί­νε­ται στο πα­ρα­πεμ­πτι­κό βού­λευ­μα, πήγε στο δω­μά­τιο, όπου βρήκε τον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο ξα­πλω­μέ­νο στο κρε­βά­τι και γυμνό, ενώ η μη­τέ­ρα της, η οποία την ακο­λού­θη­σε, της είπε «κά­θι­σε να μά­θεις πώς είναι», ενώ της είπε να βγά­λει το πα­ντε­λό­νι της, πράγ­μα το οποίο εκεί­νη έκανε, τε­λώ­ντας σε πλήρη σύγ­χυ­ση για το τι συ­νέ­βαι­νε.

Στη συ­νέ­χεια και ενώ ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος την ακι­νη­το­ποί­η­σε κρα­τώ­ντας της τα χέρια και προ­σπά­θη­σε να έλθει σε επαφή μαζί της, η οποία όμως φώ­να­ζε λέ­γο­ντας ότι δεν ήθελε και έκλαι­γε μέχρι που η μη­τέ­ρα της, φέ­ρε­ται να είπε να την αφή­σουν.

Πράγ­μα­τι την άφη­σαν μέχρι την επό­με­νη ημέρα, αφού ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος την κά­λε­σε εκ νέου στο υπνο­δω­μά­τιο και αφού την ακι­νη­το­ποί­η­σε πιά­νο­ντάς της τα χέρια και τη ξά­πλω­σε στο κρε­βά­τι και της είπε να μην ανη­συ­χεί αφού η μη­τέ­ρα της γνώ­ρι­ζε και συμ­φω­νού­σε με αυτό που συ­νέ­βαι­νε, τη θώ­πευ­σε στο στή­θος και στο σώμα, της κα­τέ­βα­σε το εσώ­ρου­χο και ήλθε σε επαφή μαζί της.

Η ίδια κα­τά­στα­ση φέ­ρε­ται να συ­νε­χί­στη­κε για ένα χρόνο πε­ρί­που και σε κα­θη­με­ρι­νή σχε­δόν βάση με την ανή­λι­κη να αντι­στέ­κε­ται, ενώ ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να ερ­χό­ταν σε κατά φύση συ­νου­σία μαζί της παρά τη θέ­λη­σή της.

Μετά την πά­ρο­δο του ενός έτους, η ανή­λι­κη φέ­ρε­ται να είπε στον πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο πως θα μι­λή­σει σε κά­ποιον και θα απο­κα­λύ­ψει τις πρά­ξεις που διέ­πρατ­τε σε βάρος της.

Ο τε­λευ­ταί­ος τότε, κα­τη­γο­ρεί­ται ότι την απεί­λη­σε, λέ­γο­ντας ότι θα τη σκο­τώ­σει, θα τις βγά­λει τα έντε­ρα και θα τη βάλει να τα φάει, άλλες δε φορές την ακου­μπού­σε στην κοι­λιά, στα χέρια και στα πόδια με ένα σου­γιά και την τρυ­πού­σε.

Μετά την πά­ρο­δο ενός έτους από την πρώτη φορά που τε­λέ­στη­καν οι ανω­τέ­ρω πρά­ξεις σε βάρος της ανή­λι­κης και όταν η μη­τέ­ρα της βρι­σκό­ταν και εκεί­νη στην οικία, συμ­με­τεί­χε στη διά­πρα­ξη των ασελ­γών πρά­ξε­ων. Συ­γκε­κρι­μέ­να έλεγε στην κόρη της να κα­θί­σει για να μάθει, ενώ ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να ερ­χό­ταν σε κατά φύση συ­νου­σία και με τις δύο ταυ­τό­χρο­να. Περί τα τέλη του έτους 2010, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρεί­ται ότι επι­χεί­ρη­σε επα­νει­λημ­μέ­να να έρθει και σε παρά φύση συ­νου­σία με την ανή­λι­κη, πλην όμως δεν κα­τά­φε­ρε να ολο­κλη­ρώ­σει τις πρά­ξεις του, λόγω της αντί­στα­σής της, ενώ πα­ράλ­λη­λα χρη­σι­μο­ποί­η­σε και ένα ερω­τι­κό βο­ή­θη­μα (δο­νη­τή).

Κατά τη διάρ­κεια μίας εκ των πε­ρι­πτώ­σε­ων που επι­χεί­ρη­σε να έρθει σε παρά φύση συ­νου­σία με την ανή­λι­κη, φέ­ρε­ται να ήταν πα­ρού­σα και η μη­τέ­ρα της, η οποία ήταν γυμνή.

Την ίδια χρο­νι­κή πε­ρί­ο­δο, με­τα­ξύ των ανω­τέ­ρω πε­ρι­γρα­φό­με­νων ασελ­γών πρά­ξε­ων, ήταν και η απαί­τη­σή του από την ανή­λι­κη, να του κάνει και στο­μα­τι­κό έρωτα.

Περί το έτος 2010 – 2011 όταν η ανή­λι­κη εξέ­φρα­ζε την αντίρ­ρη­σή της στην ικα­νο­ποί­η­ση των σε­ξουα­λι­κών του ορέ­ξε­ων, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να τη χτυ­πού­σε, να την έπια­νε από το λαιμό και την πε­τού­σε κάτω, να της έκλει­νε το στόμα και τη μύτη ώστε να της προ­κα­λέ­σει αί­σθη­μα ασφυ­ξί­ας. Δύο φορές μά­λι­στα φέ­ρε­ται κατά τη διάρ­κεια του ξυ­λο­δαρ­μού της ανή­λι­κης, να ήταν πα­ρού­σα και η μη­τέ­ρα της, η οποία κα­τη­γο­ρεί­ται ότι τον υπο­στή­ρι­ζε και ότι ασκού­σε και η ίδια ψυ­χο­λο­γι­κή βία αρ­νού­με­νη να πλύ­νει τα ρούχα της ανή­λι­κης, μη προ­σφέ­ρο­ντάς της φα­γη­τό και μη κα­λώ­ντας την στο τρα­πέ­ζι για να φάει με τους υπό­λοι­πους.

Τις ανω­τέ­ρω πρά­ξεις, οι οποί­ες συ­νε­χί­στη­καν μέχρι τον Οκτώ­βριο του 2013 φέ­ρε­ται να τις τε­λού­σε στην οικία, όπου διέ­με­ναν όλοι μαζί, σε μία αγροι­κία όπου ήταν ερη­μι­κά και ερ­χό­ταν με με­γα­λύ­τε­ρη άνεση με τη βία σε συ­νου­σία με την ανή­λι­κη, αφού δε τους άκου­γε κα­νείς και άλ­λο­τε σε έτερη οικία ιδιο­κτη­σί­ας του.

Μά­λι­στα στην τε­λευ­ταία οικία ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να κα­τεί­χε μι­κρο­πο­σό­τη­τες ιν­δι­κής κάν­να­βης, τις οποί­ες κά­πνι­ζε.

Με­τα­ξύ των ετών 2010-2013 και κάθε φορά που επι­σκέ­πτο­νταν την αγροι­κία φέ­ρε­ται να προ­έ­τρε­πε την ανή­λι­κη να δο­κι­μά­σει και η ίδια ιν­δι­κή κάν­να­βη πλην όμως η τε­λευ­ταία αρ­νού­νταν.