Στο Συμβούλιο Εφετών η τύχη του 37χρονου πυρομανή που έβαλε φωτιά στην Αστυνομική Διεύθυνση Δωδεκανήσου

Έξι μήνες μετά από μία από τις πιο σοκα­ρι­στι­κές υπο­θέ­σεις που έχουν κατα­γρα­φεί στα χρονικά της Ρόδου, η υπόθεση του 37χρονου ημε­δα­πού που επι­χεί­ρησε να βάλει φωτιά μέσα στο Αστυ­νο­μικό Μέγαρο της Α’ Αστυ­νο­μι­κής Διεύ­θυν­σης Δωδε­κα­νή­σου βρί­σκε­ται σε κρίσιμο νομικό σταυ­ρο­δρόμι.

Το Συμ­βού­λιο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου καλεί­ται να απο­φαν­θεί για την εξα­κο­λού­θηση ή μη της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης του κατη­γο­ρού­με­νου, καθώς στις 20 Απρι­λίου 2026 συμπλη­ρώ­νε­ται το εξάμηνο από την έναρξή της.

Η υπόθεση έχει οδη­γη­θεί στο Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου για εκδί­καση, ωστόσο δεν έχει ακόμη ορισθεί δικά­σι­μος. Αυτό σημαί­νει ότι το Συμ­βού­λιο Εφετών, καθ’ ύλην αρμόδιο στο παρόν στάδιο, πρέπει να απο­φα­σί­σει αν ο κατη­γο­ρού­με­νος θα παρα­μεί­νει στον Κορυ­δαλλό, όπου κρα­τεί­ται ήδη από τα τέλη Οκτω­βρίου 2025, ή αν θα αφεθεί ελεύ­θε­ρος.

Τι συνέβη στις 20 Οκτω­βρίου 2025

Το επει­σό­διο εκτυ­λί­χθηκε το πρωί της 20ής Οκτω­βρίου 2025, γύρω στις 11.15, όταν ο κατη­γο­ρού­με­νος εισήλθε στο Αστυ­νο­μικό Μέγαρο, στην πλατεία Ελευ­θε­ρίας, κρα­τώ­ντας μια σακούλα μέσα στην οποία είχε τοπο­θε­τή­σει μπιτόνι γεμάτο βενζίνη. Αφού άφησε τη σακούλα στο πάτωμα της εισόδου, άναψε ανα­πτήρα που κρα­τούσε στο χέρι του και έβαλε φωτιά στο μπιτόνι. Στη συνέ­χεια πέταξε τον ανα­πτήρα δίπλα στο σημείο και τράπηκε σε φυγή.

Αστυ­νο­μι­κοί που βρί­σκο­νταν στο κτήριο αντέ­δρα­σαν άμεσα, έσβησαν τη φωτιά και ακι­νη­το­ποί­η­σαν τον δράστη πριν προ­λά­βει να απο­μα­κρυν­θεί. Κατά τη σωμα­τική του έρευνα βρέθηκε στην κατοχή του ανα­δι­πλού­με­νος σουγιάς συνο­λι­κού μήκους 20 εκα­το­στών, με λάμα 10 εκα­το­στών, ο οποίος κατα­σχέ­θηκε μαζί με το μπιτόνι.

Ο ίδιος ο κατη­γο­ρού­με­νος ομο­λό­γησε αμέσως την πράξη του κατά την προ­α­νά­κριση. Όπως φέρεται να δήλωσε, την ίδια ημέρα είχε αγο­ρά­σει το μπιτόνι με τη βενζίνη από βεν­ζι­νά­δικο στο Μαν­δράκι, έχοντας αρχικά απο­φα­σί­σει να βάλει φωτιά στο Δημαρ­χείο. Εκεί όμως, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς του, είδε πολύ κόσμο και απο­φά­σισε να μεταβεί στο Αστυ­νο­μικό Μέγαρο. Κίνητρο της πράξης, σύμφωνα με τα όσα ισχυ­ρί­στηκε, η άρνηση υπη­ρε­σίας Πρό­νοιας να του χορη­γή­σει έγγραφο για την αστεγία του.

Κακουρ­γη­μα­τι­κές διώξεις για τρεις πράξεις

Σε βάρος του ασκή­θηκε ποινική δίωξη για 3 αδι­κή­ματα. Συγκε­κρι­μένα, αντι­με­τω­πί­ζει κατη­γο­ρίες για εμπρη­σμό από τον οποίο μπο­ρούσε να προ­κύ­ψει κοινός κίν­δυ­νος τόσο για ξένα πράγ­ματα όσο και για άνθρωπο, για δια­κε­κρι­μένη φθορά ξένης ιδιο­κτη­σίας πράγ­μα­τος που χρη­σι­μεύει για το κοινό όφελος, με μέσο τη φωτιά, σε βαθμό από­πει­ρας, καθώς και για παρά­νομη οπλο­φο­ρία. Μετά την απο­λο­γία του εκδό­θηκε ένταλμα προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης από τον Ανα­κριτή του Πρω­το­δι­κείου Ρόδου, με ημε­ρο­μη­νία έναρξης την 20ή Οκτω­βρίου 2025.

Η κύρια ανά­κριση έχει ήδη περα­τω­θεί. Ο Πρό­ε­δρος Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, με σχετική διάταξη, συμ­φώ­νησε με την άμεση παρα­πο­μπή του κατη­γο­ρού­με­νου στο Τρι­με­λές Εφετείο και διέταξε παράλ­ληλα τη δια­τή­ρηση της προ­σω­ρι­νής κρά­τη­σης έως τη συμπλή­ρωση του εξα­μή­νου, δηλαδή έως τις 20 Απρι­λίου 2026.

Ένα βεβα­ρη­μένο ποινικό παρελ­θόν που επι­στρέ­φει στο επί­κε­ντρο

Η υπόθεση αποκτά ιδιαί­τερη βαρύ­τητα λόγω της ποι­νι­κής ιστο­ρίας του κατη­γο­ρού­με­νου. Ο 37χρονος έχει παρελ­θόν εμπρη­στι­κών ενερ­γειών που είχαν συντα­ρά­ξει τη Ρόδο σε προη­γού­μενη περίοδο, με πάνω από 20 εμπρη­στι­κές πράξεις σε δημό­σιους και ιδιω­τι­κούς χώρους του νησιού. Στόχοι εκείνων των επι­θέ­σεων υπήρξαν, μεταξύ άλλων, πολι­τικά γραφεία, πανε­πι­στη­μια­κές εγκα­τα­στά­σεις, εκκλη­σίες, το Δικα­στικό Μέγαρο Ρόδου και το τουρ­κικό Προ­ξε­νείο.

Με απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, η οποία επι­κυ­ρώ­θηκε το 2017 από τον Άρειο Πάγο με την υπ’ αριθμ. 1009/2017 απόφαση, ο τότε 26χρονος κρίθηκε ένοχος και κατα­δι­κά­στηκε σε κάθειρξη 12 ετών και 6 μηνών, με διάταξη εγκλει­σμού στην ψυχια­τρική κλινική των φυλακών Κορυ­δαλ­λού για του­λά­χι­στον 6 έτη. Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο είχε ανα­γνω­ρί­σει στο πρόσωπό του το ελα­φρυ­ντικό του μειω­μέ­νου κατα­λο­γι­σμού λόγω ψυχικής νόσου, είχε κρίνει ωστόσο ότι αντι­λαμ­βα­νό­ταν τις συνέ­πειες των πράξεών του και ελάμ­βανε μέτρα για να απο­φύ­γει τη σύλληψη. Ιατρι­κές εκθέ­σεις της εποχής τον κατέ­γρα­φαν ως πάσχο­ντα από μεικτή δια­τα­ραχή προ­σω­πι­κό­τη­τας.

Παρά τα χρόνια που πέρασε υπό ψυχια­τρική νοση­λεία, η πράξη της 20ής Οκτω­βρίου 2025 συνιστά, σύμφωνα με τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, από­δειξη ότι η κατά­στασή του δεν έχει στα­θε­ρο­ποι­η­θεί, ενώ δεν προ­κύ­πτει να λαμ­βά­νει καμία θερα­πευ­τική αγωγή στο διά­στημα μετά την απο­φυ­λά­κισή του.