Αντιδράσεις δικηγόρων στην εντολή για πειθαρχικό έλεγχο δικαστικών λειτουργών στην υπόθεση κυκλώματος της Πολεοδομίας Ρόδου – Ζητούν παρέμβαση του υπουργού Δικαιοσύνη

Αντι­δρά­σεις δι­κη­γό­ρων στην εντο­λή Κλάπα για πει­θαρ­χι­κό έλεγ­χο δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών στην υπό­θε­ση κυ­κλώ­μα­τος της Πο­λε­ο­δο­μί­ας Ρόδου – Ζη­τούν πα­ρέμ­βα­ση του υπουρ­γού Δι­καιο­σύ­νης.

“Η ου­σια­στι­κή κρίση Δι­κα­στών και Ει­σαγ­γε­λέ­ων δεν υπό­κει­ται σε πει­θαρ­χι­κό έλεγ­χο” λέει ο Δι­κη­γο­ρι­κός Σύλ­λο­γος Κα­λα­μά­τας, μετά την ανα­κοί­νω­ση της Προ­έ­δρου του Αρεί­ου Πάγου για διε­ρεύ­νη­ση της από­φα­σης στην εντο­λη Κλάπα για πει­θαρ­χι­κο ελεγ­χο δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γων στην υπο­θε­ση κυ­κλω­μα­τος της Πο­λε­ο­δο­μιας Ροδου.

Ζη­τούν πα­ρεμ­βα­ση του υπουρ­γου Δι­καιο­συ­νης

Για πα­ρέμ­βα­ση στην ανε­ξαρ­τη­σία της Δι­καιο­σύ­νης κάνει λόγο ο δι­κη­γο­ρι­κός σύλ­λο­γος Κα­λα­μά­τας μετά την εντο­λή πει­θαρ­χι­κού ελέγ­χου από την Πρό­ε­δρο του Αρεί­ου Πάγου για τις ανα­κρι­τι­κές αρχές που άφη­σαν ελεύ­θε­ρους τους εμπλε­κό­με­νους στο κύ­κλω­μα στην Πο­λε­ο­δο­μία της Ρόδου.

Κα­τη­γο­ρεί πα­ράλ­λη­λα την ηγε­σία του Αρεί­ου Πάγου για επι­κοι­νω­νια­κού τύπου πρα­κτι­κές και ζητά την πα­ρέμ­βα­ση του Υπουρ­γού Δι­καιο­σύ­νης, Γ. Φλω­ρί­δη.

Αντι­δρά­σεις δι­κη­γό­ρων στην εντο­λή Κλάπα: Ολό­κλη­ρη η ανα­κοί­νω­ση του Δι­κη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Κα­λα­μά­τας

«Αν αλη­θεύ­ουν τα δη­μο­σιεύ­μα­τα ότι ζη­τή­θη­κε ο πει­θαρ­χι­κός έλεγ­χος των Δι­κα­στών που δεν προ­φυ­λά­κι­σαν τους πο­λε­ο­δό­μους της Ρόδου, αυτό απο­τε­λεί μια από τις πιο βα­ριές μορ­φές πα­ρέμ­βα­σης στην ανε­ξαρ­τη­σία της Δι­καιο­σύ­νης, από την ηγε­σία του Αρεί­ου Πάγου, στη δι­καιο­δο­τι­κή κρίση των Δι­κα­στών.

Ο ανα­κρι­τής και η ει­σαγ­γε­λέ­ας που χει­ρί­στη­καν τη δι­κο­γρα­φία σε βάρος των πο­λε­ο­δό­μων της Ρόδου, είναι οι μόνοι που έχουν πρό­σβα­ση και γνω­ρί­ζουν το απο­δει­κτι­κό υλικό και οι μόνοι που μπο­ρούν να κρί­νουν τα κα­τάλ­λη­λα μέτρα δι­κο­νο­μι­κού κα­τα­να­γκα­σμού σε βάρος των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων.

Είναι γνω­στός, εξάλ­λου, ο νο­μι­κός κα­νό­νας πως η προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση επι­βάλ­λε­ται κατ’ εξαί­ρε­ση σε  κα­τη­γο­ρού­με­νο για κα­κούρ­γη­μα, μόνο ως μέσο δια­σφά­λι­σης της πα­ρου­σί­ας του στο δι­κα­στή­ριο ή απο­τρο­πής τέ­λε­σης νέων εγκλη­μά­των, σύμ­φω­να με τις συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, που κατά πε­ρί­πτω­ση προ­βλέ­πο­νται στον Κώ­δι­κα Ποι­νι­κής Δι­κο­νο­μί­ας, εφό­σον κρί­νε­ται αι­τιο­λο­γη­μέ­να ότι τα λοιπά μέτρα δι­κο­νο­μι­κού κα­τα­να­γκα­σμού, στα οποία δί­νε­ται προ­τε­ραιό­τη­τα, δεν επαρ­κούν (ή ο κατ’ οίκον πε­ριο­ρι­σμός με ηλε­κτρο­νι­κή επι­τή­ρη­ση δεν μπο­ρεί να επι­βλη­θεί) και χωρίς να αρκεί μόνο η κατά νόμο βα­ρύ­τη­τα της πρά­ξης.

Η κρίση των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών είτε είναι ορθή, είτε λαν­θα­σμέ­νη, υπό­κει­ται μόνο στους κα­νό­νες του Κώ­δι­κα Ποι­νι­κής Δι­κο­νο­μί­ας και όχι σε πει­θαρ­χι­κό έλεγ­χο.

Ανε­ξαρ­τή­τως των πα­ρα­πά­νω, έχει κα­τα­στεί κοι­νός τόπος, ότι μετά τις τε­λευ­ταί­ες τρο­πο­ποι­ή­σεις των νέων Ποι­νι­κών Κω­δί­κων διε­ξά­γε­ται στη δη­μό­σια σφαί­ρα μια προ­σπά­θεια ταύ­τι­σης της ορθής απο­νο­μής Δι­καιο­σύ­νης με την αυ­στη­ρο­ποί­η­ση.  Οι θε­σμοί των πε­ριο­ρι­στι­κών όρων, της ανα­στο­λής της ποι­νής, η υφ΄ όρον από­λυ­ση φαί­νε­ται να αντι­με­τω­πί­ζο­νται ως ακα­τα­νό­η­τη επιεί­κεια πα­ρό­λο που απη­χούν ισχυ­ρούς θε­σμούς του Κρά­τους Δι­καί­ου, ενώ η προ­σω­ρι­νή κρά­τη­ση, η μη χο­ρή­γη­ση ανα­σταλ­τι­κού απο­τε­λέ­σμα­τος στην έφεση και οι με­γά­λες ποι­νές, ως αντί­δο­το στην εγκλη­μα­τι­κό­τη­τα.

Η ανε­ξαρ­τη­σία του δι­κα­στή – ζη­τού­με­νο και επι­δί­ω­ξη μιας δη­μο­κρα­τι­κής πο­λι­τεί­ας – κα­τα­λύ­ε­ται όταν ει­σά­γο­νται στη συ­νεί­δη­ση του υπο­λο­γι­σμοί και κρι­τή­ρια τρί­των που συ­νε­πά­γο­νται την αλ­λο­τρί­ω­ση της προ­σω­πι­κής του πε­ποί­θη­σης με τη γνώμη εκεί­νων που μπο­ρούν να του ασκή­σουν πει­θαρ­χι­κό έλεγ­χο.

Η ου­σια­στι­κή κρίση Δι­κα­στών και Ει­σαγ­γε­λέ­ων δεν υπό­κει­ται σε πει­θαρ­χι­κό έλεγ­χο. Άλ­λω­στε τέ­τοιες ενέρ­γειες (πει­θαρ­χι­κού ελέγ­χου) δεν αλ­λά­ζουν την ήδη ει­λημ­μέ­νη από­φα­ση Δι­κα­στών/Ει­σαγ­γε­λέ­ων σχε­τι­κά με τη  προ­φυ­λά­κι­ση ή μη ενός κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ενώ έχουν ως συ­νέ­πεια προ­φα­νώς τον εκ­φο­βι­σμό των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών, στην άσκη­ση του δι­καιο­δο­τι­κού τους έργου, όταν κάθε φορά κατά την άσκη­ση του έργου τους, επι­κρέ­με­ται η δα­μό­κλειος σπάθη ενός πει­θαρ­χι­κού ελέγ­χου, σε πε­ρί­πτω­ση «απαλ­λα­κτι­κής» τους κρί­σης. Τούτο δε σαφώς συ­νι­στά πα­ρέμ­βα­ση στην ανε­ξαρ­τη­σία της Δι­καιο­σύ­νης, ανε­ξαρ­τη­σία που φω­νά­ζου­με ότι απο­ζη­τού­με.

Η ηγε­σία του Αρεί­ου Πάγου για μία ακόμη φορά, επι­χει­ρεί με  επι­κοι­νω­νια­κού τύπου πα­ρεμ­βά­σεις, να αντι­με­τω­πί­σει τα ζη­τή­μα­τα που ανα­κύ­πτουν σε εκ­κρε­μείς δι­κα­στι­κές υπο­θέ­σεις, κάτι που άλ­λω­στε έχει πρά­ξει και κατά το πρό­σφα­το πα­ρελ­θόν. Τέ­τοιου εί­δους πα­ρεμ­βά­σεις στην ου­σια­στι­κή κρίση Δι­κα­στών και Ει­σαγ­γε­λέ­ων προ­σφέ­ρουν αρ­νη­τι­κές υπη­ρε­σί­ες στην Δι­καιο­σύ­νη και οδη­γούν σε ρα­γδαία οπι­σθο­χώ­ρη­ση της ορθής λει­τουρ­γί­ας της.

Ο ΠΡΟ­Ε­ΔΡΟΣ ΤΟΥ ΔΙ­ΚΗ­ΓΟ­ΡΙ­ΚΟΥ ΣΥΛ­ΛΟ­ΓΟΥ ΚΑ­ΛΑ­ΜΑ­ΤΑΣ

ΚΩΝ­ΣΤΑ­ΝΤΙ­ΝΟΣ ΑΛΕΞ. ΜΑΡ­ΓΕ­ΛΗΣ

 

Η δεύ­τε­ρη ανα­κοί­νω­ση

ΕΝΩΣΗ ΠΟΙ­ΝΙ­ΚΟ­ΛΟ­ΓΩΝ ΚΑΙ ΜΑ­ΧΟ­ΜΕ­ΝΩΝ ΔΙ­ΚΗ­ΓΟ­ΡΩΝ

ΔΕΛ­ΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η εκ των υστέ­ρων κρίση δι­κα­στι­κών απο­φά­σε­ων μέσω πει­θαρ­χι­κών ελέγ­χων, όπως δυ­στυ­χώς επι­χει­ρεί­ται να συμ­βεί στην «υπό­θε­ση της πο­λε­ο­δο­μί­ας της Ρόδου» ελ­λο­χεύ­ει ση­μα­ντι­κούς κιν­δύ­νους για την ορθή απο­νο­μή και την ανε­ξαρ­τη­σία της Δι­καιο­σύ­νης.

Το Σύ­νταγ­μα (87 παρ.1) και οι θε­με­λιώ­δεις αρχές του κρά­τους δι­καί­ου επι­βάλ­λουν την ανε­ξαρ­τη­σία των δι­κα­στι­κών λει­τουρ­γών κατά την άσκη­ση των κα­θη­κό­ντων τους.

Η Ενωση Ποι­νι­κο­λό­γων και Μα­χό­με­νων Δι­κη­γό­ρων εκ­φρά­ζει την αντί­θε­σή της στην πρα­κτι­κή αυτή καθώς και σε κάθε ενέρ­γεια που πα­ρα­κω­λύ­ει την αδέ­σμευ­τη και ανε­ξάρ­τη­τη δι­κα­στι­κή κρίση

Αθήνα. 25-03-2025

Ο Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας

Λου­κάς Πρου­σα­νί­δης

Η Υπεύ­θυ­νη Επι­κοι­νω­νί­ας

Σοφία Κα­τσού­λα