Συζητήθηκε η προσφυγή του Δημοσίου κατά της Ιεράς Μονής Πανορμίτη

Στον Αρειο Πάγο, συ­ζη­τή­θη­κε με δή­λω­ση από τα αντί­δι­κα μέρη, η προ­σφυ­γή του Ελ­λη­νι­κού Δη­μο­σί­ου, για την ακύ­ρω­ση της υπ’ αρίθμ. 143/2014 από­φα­σης του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, με την οποία έγινε δεκτή η αί­τη­ση χρη­σι­κτη­σί­ας που άσκη­σε η Ιερά Μονή Τα­ξιάρ­χου Μι­χα­ήλ του Πα­νορ­μί­του, διεκ­δι­κώ­ντας την κυ­ριό­τη­τα των νη­σί­δων «Τεύ­τλου­σα ή Σε­σκλί», «Κου­λουν­δρός – Τρού­μπετ­το», «Ανώ­νυ­μη Νήσος ή Κου­τσου­μπός» και «Αρ­τι­κο­νή­σι».

Όπως απε­κά­λυ­ψε η “δη­μο­κρα­τι­κή”, στο νότιο άκρο της νήσου Σύμης, σε από­στα­ση πε­ρί­που μισό ναυ­τι­κό μίλι, υπάρ­χει η νη­σί­δα «Τεύ­τλου­σα» και με τις πα­ρα­κεί­με­νες αυτής μι­κρό­τε­ρες νη­σί­δες «Κου­λουν­δρός», «Τρού­μπετ­το», «Κου­τσου­μπός» και «Αρ­τι­κο­νή­σι», φέ­ρουν από κοι­νού την ονο­μα­σία «Σε­σκλί» ή Σε­σκλιά».

Όπως υπο­στή­ρι­ξε ο Ιερός Ναός Πα­νορ­μί­τη, σύμ­φω­να με αγο­ρα­πω­λη­τή­ριο συμ­βό­λαιο της 8ης Μαρ­τί­ου 1791, που θε­ω­ρη­θέν φέρει την με­γά­λη επί­ση­μη σφρα­γί­δα της τότε Κοι­νό­τη­τας Σύμης, κα­τα­χω­ρη­θέ­ντος στο κτη­μα­το­λο­γι­κό αρ­χείο του Ιερού Κώ­δι­κα και τα Κα­τά­στι­χα της Μονής, η Δη­μο­γε­ρο­ντία Σύμης με επι­κε­φα­λής τον τότε Πρω­τό­γε­ρο Μι­χα­ήλ Μί­γκλη, πώ­λη­σε, με­τε­βί­βα­σε και πα­ρέ­δω­σε κατά πλήρη κυ­ριό­τη­τα, νομή και κα­το­χή προς την Ιερά Μονή Τα­ξιάρ­χου Μι­χα­ήλ του Πα­νορ­μί­του, υπα­γό­με­νη τότε στην Ιερά Μη­τρό­πο­λη Ρόδου, εκ­προ­σω­που­μέ­νου του Μη­τρο­πο­λί­του Ρόδου υπό του Επι­τρό­που Παπά Νι­κή­τα Χα­τζη­βα­σι­λεί­ου και Ηγου­με­νεύ­ο­ντος Καλ­λί­στου της Ιεράς Μονής, την ως ανω­τέ­ρω απαρ­τι­ζο­μέ­νη ως σύ­μπλεγ­μα νήσο «Σε­σκλί» ή «Σε­σκλιά», αντί κα­τα­βλη­θέ­ντος τι­μή­μα­τος δύο χι­λιά­δων εξα­κο­σί­ων 2.600 γρο­σί­ων, από τότε δε μέχρι σή­με­ρα η Ιερά Μονή Τα­ξιάρ­χη Μι­χα­ήλ του Πα­νορ­μί­του έχει στην αδια­φι­λο­νί­κη­τη κυ­ριό­τη­τα, νομή και κα­το­χή το όλον ως ανω­τέ­ρω νη­σιω­τι­κό σύ­μπλεγ­μα.

Η ανω­τέ­ρω αγο­ρα­πω­λη­σία, όπως το­νί­στη­κε, επι­βε­βαιώ­θη­κε αμέ­σως μετά δια επι­σή­μου πρά­ξε­ως του ιδίου του τότε Μη­τρο­πο­λί­του Ρόδου.
Επί πλέον σε μιαν ακόμη πράξη της τότε Κοι­νό­τη­τας της Σύμης της 12ης Ιου­λί­ου του έτους 1842, που θε­ω­ρη­θεί­σα φέρει επί­σης την με­γά­λη επί­ση­μη σφρα­γί­δα της τότε Κοι­νό­τη­τας Σύμης, εκ­δο­θεί­σα και υπο­γρα­φεί­σα υπό του ιδίου του τότε Δη­μάρ­χου Σύμης Πέ­τρου Τζα­τα­λιού, προ­συ­πο­γρά­φο­ντος ως «νο­τα­ρί­ου» (ήτοι συμ­βο­λαιο­γρα­φού­ντος) του Ιερέα Παπά Μι­χα­ήλ Μα­νου­ήλ, κα­τα­χω­ρη­θεί­σας στο κτη­μα­το­λο­γι­κό αρ­χείο του Ιερού Κώ­δι­κα και τα Κα­τά­στι­χα της Μονής, επι­βε­βαιού­ται δια­πι­στω­τι­κώς η ως από το 1791 γε­νο­μέ­νη ως ανω­τέ­ρω αγο­ρα­πω­λη­σία και η ως ανω­τέ­ρω με­τα­βί­βα­ση της κυ­ριό­τη­τας στην Ιερά Μονή.

Επι­βε­βαιω­τι­κή και σε κάθε πε­ρί­πτω­ση ανα­βιού­σα την ως ανω­τέ­ρω κτήση των ανω­τέ­ρω νη­σί­δων υπό της υπα­γό­με­νης τότε στην Ιερά Μη­τρό­πο­λη Ρόδου Ιεράς Μονής Τα­ξιάρ­χου Μι­χα­ήλ του Πα­νορ­μί­του, φέ­ρε­ται να είναι και η από 24 Αυ­γού­στου 1869 Πράξη Δω­ρε­άς εν ζωή του επι­φα­νούς τότε Ηγου­μέ­νου της Ιεράς Μονής Νι­κάν­δρου του Φι­λα­δέλ­φου, που θε­ω­ρη­θεί­σα φέρει την επί­ση­μη σφρα­γί­δα αυτού και υπο­γρά­φε­ται υπό τεσ­σά­ρων μαρ­τύ­ρων, κα­τα­χω­ρη­θη­σο­μέ­νη ως και επ’ αυτής βε­βαιού­ται στον Ιερό Κώ­δι­κα της Μονής και στον Ιερό Κώ­δι­κα της Μη­τρο­πό­λε­ως Ρόδου.

H Ιερά Μονή Τα­ξιάρ­χη Μι­χα­ήλ του Πα­νορ­μί­του υπο­στη­ρί­ζει ότι από το έτος κτή­σε­ως των Σε­σκλιών (1791), επάν­δρω­σε το κυ­ρί­ως νησί κατά βάση, με ικανό αριθ­μό ερ­γα­τών της, πε­ρί­που σα­ρά­ντα έως πε­νή­ντα, οι οποί­οι κα­τεί­χαν τόσον την κτη­νο­τρο­φία, όσο και την γε­ωρ­γία. Για την στέ­γα­ση αυτών μά­λι­στα, με δα­πά­νες της Ιεράς Μονής οι­κο­δο­μή­θη­καν σε πε­ρί­ο­πτη θέση στο κέ­ντρο του νη­σιού κτί­σμα­τα και βοη­θη­τι­κοί χώροι, που συ­ντη­ρού­νται μέχρι σή­με­ρα ανελ­λι­πώς από την Ιερά Μονή και δια τούτο δια­τη­ρού­νται μέχρι των ημε­ρών μας αλώ­βη­τα. Τα ανω­τέ­ρω κτί­σμα­τα τα οποία ηλε­κτρο­δο­τού­νται από ετών με σύ­στη­μα φω­το­βολ­ταϊ­κών τόξων συ­γκρο­τούν εφ΄ όλης της νήσου την έν­νοια οι­κι­σμού και δη προ­ϋ­φι­στα­μέ­νου του έτους 1923.

Για την εξυ­πη­ρέ­τη­ση μά­λι­στα του οι­κι­σμού επί της κε­ντρι­κής με­γα­λύ­τε­ρης νη­σί­δας κα­τα­σκευά­σθη­κε από την Ιερά Μονή από το έτος κτή­σε­ως λι­με­νί­σκος, από τότε πά­ντο­τε από την Ιερά Μονή συ­νε­χώς ανα­πτυσ­σό­με­νος, συ­ντη­ρού­με­νος και ηλε­κτρο­δο­τού­με­νος στον οποίο ελ­λι­με­νί­ζο­νται συ­στη­μα­τι­κά τα σκάφη με­τα­φο­ράς ερ­γα­ζο­μέ­νων, προ­ϊ­ό­ντων, μη­χα­νη­μά­των, αι­γο­προ­βά­των, αλλά και αλιευ­τι­κά και του­ρι­στι­κά σκάφη.

Κάθε χρόνο την 29η Ιου­νί­ου, ημέρα της μνή­μης του Απο­στό­λου Παύ­λου, το νησί επι­σκέ­πτε­ται ο Μη­τρο­πο­λί­της Σύμης, ο οποί­ος λει­τουρ­γεί στο Να­ΐ­σκο του Απο­στό­λου Παύ­λου, συ­μπα­ρα­στα­τού­με­νος από τον Ηγού­με­νο και άλ­λους Κλη­ρι­κούς, καθώς καί πλή­θος προ­σκυ­νη­τών. Εξ αυτού του ιερού γε­γο­νό­τος τα «Σε­σκλιά» έχουν εξέ­χο­ντα θρη­σκευ­τι­κό χα­ρα­κτή­ρα αλη­θώς Ιεράς Νήσου για την Ανα­το­λι­κή Ορ­θό­δο­ξη Εκ­κλη­σία και τε­λούν υπό την υψηλή προ­στα­σία και υπό την ιερά κα­θο­δή­γη­ση του Πα­τριαρ­χεί­ου Κων­στα­ντι­νου­πό­λε­ως και της Ιεράς Μη­τρο­πό­λε­ως Σύμης.

Τον Ιερό Ναό εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Θ. Πα­πα­γε­ωρ­γί­ου.