Καταδίκη επιχειρηματία για συκοφαντική δυσφήμιση της Ιεράς Μονής Παναγίας Τσαμπίκας

Η δι­κα­στι­κή δια­μά­χη που έχει ανα­στα­τώ­σει την κοι­νω­νία του Αρ­χαγ­γέ­λου Ρόδου απα­σχό­λη­σε χθες το Μο­νο­με­λές Πλημ­με­λειο­δι­κείο Ρόδου.

Η αντι­πα­ρά­θε­ση, που ξε­κι­νά από τη δε­κα­ε­τία του 1990 και κο­ρυ­φώ­νε­ται τα τε­λευ­ταία χρό­νια με αλ­λε­πάλ­λη­λες μη­νύ­σεις, αγ­γί­ζει όχι μόνο τις σχέ­σεις μί­σθω­σης και το δι­καί­ω­μα εμπο­ρι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στον χώρο της Μονής Πα­να­γί­ας Τσα­μπί­κας, αλλά και την ευ­ρύ­τε­ρη κοι­νω­νι­κή ει­κό­να ενός από τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα θρη­σκευ­τι­κά κέ­ντρα της Δω­δε­κα­νή­σου.

Ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας που συ­νε­λή­φθη στο πλαί­σιο της αυ­τό­φω­ρης δια­δι­κα­σί­ας, ύστε­ρα από μή­νυ­ση της Εκ­κλη­σια­στι­κής Επι­τρο­πής της Μονής Πα­να­γί­ας Τσα­μπί­κας, με αφορ­μή τη δια­νο­μή φυλ­λα­δί­ων τα οποία η Επι­τρο­πή χα­ρα­κτη­ρί­ζει ψευδή και συ­κο­φα­ντι­κά κρί­θη­κε χθες ένο­χος και του επι­βλή­θη­κε ποινή φυ­λά­κι­σης 12 μηνών με 3ετή ανα­στο­λή και χρη­μα­τι­κή ποινή 1000 ευρώ.

Τα φυλ­λά­δια, γραμ­μέ­να σε ελ­λη­νι­κά και αγ­γλι­κά, κα­τη­γο­ρού­σαν πρό­σω­πα της διοί­κη­σης της Μονής για απο­φά­σεις που – σύμ­φω­να με το πε­ριε­χό­με­νό τους – αμαυ­ρώ­νουν το κύρος της.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος μι­σθώ­νει από το 1993 απο­θή­κη–κα­τά­στη­μα ιδιο­κτη­σί­ας της Μονής, σε ση­μείο λίγο πριν από τα σκα­λο­πά­τια προς το κα­θί­δρυ­μα, με όρο ότι το μί­σθιο θα προ­ο­ρι­ζό­ταν απο­κλει­στι­κά για εστί­α­ση.

Η Εκ­κλη­σια­στι­κή Επι­τρο­πή υπο­στη­ρί­ζει ότι ο μι­σθω­τής πα­ρα­βί­α­σε τον όρο και λει­τουρ­γεί πα­ρά­νο­μα δύο εκ­θε­τή­ρια εκ­κλη­σια­στι­κών ειδών.

Από την άλλη πλευ­ρά, η ίδια η Μονή από το 2009 έχει προ­χω­ρή­σει στη δη­μιουρ­γία βι­βλιο­πω­λεί­ου στην «Κάτω» Τσα­μπί­κα και το 2015 σε υπο­κα­τά­στη­μα στην «Ψηλή», εντός στε­γα­σμέ­νου κε­λιού πε­ρί­που 8 τ.μ. Η Εκ­κλη­σια­στι­κή Επι­τρο­πή δια­βε­βαιώ­νει ότι το κα­τά­στη­μα λει­τουρ­γεί απο­λύ­τως νό­μι­μα, χωρίς ανά­γκη άδειας υπαί­θριου εμπο­ρί­ου.

Στα φυλ­λά­δια που στά­θη­καν αφορ­μή για τη νέα μή­νυ­ση, γί­νε­ται λόγος για δήθεν κλεί­σι­μο των απο­χω­ρη­τη­ρί­ων της Μονής και για με­τα­τρο­πή του χώρου σε «οίκο εμπο­ρί­ου».

Η Επι­τρο­πή αρ­νεί­ται κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τα πα­ρα­πά­νω, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι οι τουα­λέ­τες πα­ρα­μέ­νουν μο­νί­μως ανοι­χτές, ενώ έχει ορι­στεί υπάλ­λη­λος που με­ρι­μνά για τον κα­θα­ρι­σμό και την τρο­φο­δο­σία τους με νερό.

Η ανα­φο­ρά στον «οίκο εμπο­ρί­ου» απορ­ρί­πτε­ται ως προ­σβλη­τι­κή, με την Επι­τρο­πή να επι­ση­μαί­νει ότι η πώ­λη­ση εκ­κλη­σια­στι­κών ειδών απο­τε­λεί πάγια πρα­κτι­κή σε μονές ανά την Ελ­λά­δα.

Η Εκ­κλη­σια­στι­κή Επι­τρο­πή εκ­προ­σω­πή­θη­κε από τη δι­κη­γό­ρο κ. Καίτη Πι­λα­τέ­ρη.