Λογιστής κατηγορείται για εξακολουθητική πλαστογραφία και απάτη

Στο εδώ­λιο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου επί κα­κουρ­γη­μά­των κα­τη­γο­ρού­με­νος για υπε­ξαί­ρε­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας, το οποίο του είχαν εμπι­στευ­θεί λόγω της ιδιό­τη­τάς του ως εντο­λο­δό­χου και δια­χει­ρι­στή ξένης πε­ριου­σί­ας, τε­λε­σθεί­σας κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση και για απάτη από υπαί­τιο που δια­πράτ­τει απά­τες κατ’ επάγ­γελ­μα και κατά συ­νή­θεια η συ­νο­λι­κή ζημία της οποί­ας υπερ­βαί­νει το ποσό των 30.000 ευρώ αλλά και των 120.000 ευρώ κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, θα κα­θί­σει την 6η Φε­βρουα­ρί­ου 2020 ένας Ρο­δί­της λο­γι­στής.

Μη­νυ­τής είναι γνω­στός επι­χει­ρη­μα­τί­ας, που λει­τουρ­γού­σε παι­δό­το­πο στα Κο­σκι­νού, ο οποί­ος οδη­γή­θη­κε σε πτώ­χευ­ση λόγω των χρεών σε φό­ρους και ασφα­λι­στι­κά τα­μεία, που επι­βα­ρύν­θη­κε.

Ο μη­νυ­τής δια­τη­ρού­σε από το έτος 1994 κα­τά­στη­μα υγειο­νο­μι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος και απα­σχο­λού­σε προ­σω­πι­κό ενώ είχε προ­σλά­βει ως λο­γι­στή τον μη­νυό­με­νο ο οποί­ος στη συ­νέ­χεια έγινε κου­μπά­ρος του.

Ως λο­γι­στής είχε την αρ­μο­διό­τη­τα να κρα­τά­ει και ενη­με­ρώ­νει τα βι­βλία εσό­δων εξό­δων, να υπο­βάλ­λει και κα­τα­βάλ­λει τον Φ.Π.Α., τις δη­λώ­σεις φόρου ει­σο­δή­μα­τος του και γε­νι­κά κάθε δρα­στη­ριό­τη­τα που σχε­τι­ζό­ταν με τη Δ.Ο.Υ Ρόδου στην οποία υπά­γε­ται ο μη­νυ­τής αλλά και κάθε δρα­στη­ριό­τη­τα που αφο­ρού­σε την κα­τα­βο­λή των ασφα­λι­στι­κών του ει­σφο­ρών στο Ι.Κ.Α για το προ­σω­πι­κό που απα­σχο­λού­σε αλλά και στο Τ.Ε.Β.Ε.

Κατά τη διάρ­κεια λει­τουρ­γί­ας του κα­τα­στή­μα­τος όλα κυ­λού­σαν ομα­λώς, ανα­πτύσ­σο­ντας με τον μη­νυό­με­νο και τη σύ­ζυ­γό του, μία δυ­να­τή σχέση φι­λί­ας.

Ο μη­νυό­με­νος, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται ο μη­νυ­τής, του ζη­τού­σε διά­φο­ρα χρη­μα­τι­κά ποσά ώστε να απο­πλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις του στη Δ.Ο.Υ. και σε ασφα­λι­στι­κά τα­μεία.

Περί τα μέσα του έτους 2004 συ­ζη­τώ­ντας μαζί του και με τη σύ­ζυ­γό του απο­φά­σι­σαν από κοι­νού να ανοί­ξουν ένα νέο κα­τά­στη­μα θε­ω­ρώ­ντας ότι θα ήταν μία επι­κερ­δής επι­χεί­ρη­ση για όλους. Επει­δή ο μη­νυό­με­νος δια­τη­ρού­σε λο­γι­στι­κό γρα­φείο, απο­φά­σι­σαν να ιδρύ­σουν ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία με μέλη τον μη­νυ­τή και τη σύ­ζυ­γό του, η οποία έως τότε απα­σχο­λού­νταν μόνο με τα οι­κια­κά.

Ετσι, την 1η Νο­εμ­βρί­ου του 2004 σύ­στη­σαν εται­ρεία με σκοπό την εκ­με­τάλ­λευ­ση του κα­τα­στή­μα­τος.

Εξαι­τί­ας της ιδιό­τη­τας του μη­νυό­με­νου ως λο­γι­στή συμ­φώ­νη­σαν προ­φο­ρι­κά να δια­χει­ρί­ζε­ται τα οι­κο­νο­μι­κά του κα­τα­στή­μα­τος, να προ­σλαμ­βά­νει προ­σω­πι­κό της επι­λο­γής του, να κρα­τά­ει τις ει­σπρά­ξεις, να απο­πλη­ρώ­νει όλες τις υπο­χρε­ώ­σεις που θα προ­έ­κυ­πταν από τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης, όπως κα­τα­βο­λή Φ.Π.Α. και ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών στο Ι.Κ.Α, να κα­τα­βάλ­λει τους μι­σθούς στους ερ­γα­ζό­με­νους και να απο­δί­δει στο τέλος κάθε μήνα στον ίδιο και τη σύ­ζυ­γό του το κα­θα­ρό κέρ­δος κατά το πο­σο­στό συμ­με­το­χής τους στην εται­ρεία ήτοι 50% έκα­στος.

Στην επι­χεί­ρη­ση ερ­γα­ζό­ταν κυ­ρί­ως η σύ­ζυ­γός του, ενώ ο μη­νυ­τής επι­τη­ρού­σε την πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών και την από­δο­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων καθώς δια­τη­ρού­σε πα­ράλ­λη­λα και άλλο κα­τά­στη­μα.

Τον Ιού­νιο του έτους 2012 επι­δό­θη­κε στον μη­νυ­τή έγ­γρα­φο-ατο­μι­κή ει­δο­ποί­η­ση από το I.K.A Ρόδου, το οποίο ανέ­γρα­φε ότι η ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία είχε οφει­λές ύψους 164.224,77 ευρώ.

Ο μη­νυ­τής δια­τεί­νε­ται ότι έμει­νε εμ­βρό­ντη­τος, καθώς καμία υπο­ψία ή έν­δει­ξη δεν είχε όλα τα χρό­νια λει­τουρ­γί­ας του κα­τα­στή­μα­τος ότι δεν απο­πλη­ρώ­νο­νται οι υπο­χρε­ώ­σεις του από το μη­νυό­με­νο, πήγε τόσο στο Ι.Κ.Α Ρόδου ώστε να ενη­με­ρω­θεί για το πώς προ­έ­κυ­ψε αυτό το ποσό όσο και στη Δ.Ο.Υ Ρόδου ώστε να ελέγ­ξει αν υπήρ­χαν οφει­λές και εκεί.

Λίγες ημέ­ρες αρ­γό­τε­ρα, την 15η Ιου­νί­ου πη­γαί­νο­ντας στη Δ.Ο.Υ Ρόδου και απευ­θυ­νό­με­νος στο αρ­μό­διο δι­κα­στι­κό τμήμα ενη­με­ρώ­θη­κε ότι υπήρ­χαν οφει­λές της ομόρ­ρυθ­μης εται­ρεί­ας συ­νο­λι­κού ύψους 31.032,79 ευρώ.

Τό Ι.Κ.Α Ρόδου μετά από αί­τη­μά του, του εξέ­δω­σε την κα­τά­στα­ση όλων όσων ερ­γά­στη­καν στο κα­τά­στη­μα ώστε να κα­τα­λά­βει πώς προ­έ­κυ­ψαν οι οφει­λές από μη κα­τα­βο­λή ασφα­λι­στι­κών ει­σφο­ρών και ποιους ερ­γα­ζό­με­νους αφο­ρού­σε η οφει­λή.

Δια­βά­ζο­ντας τα μη­νιαία σύ­νο­λα ασφα­λι­σμέ­νων από το έτος 2005 έως και το έτος 2012 αντι­λή­φθη­κε ότι ο λο­γι­στής είχε ασφα­λί­σει άτομα, τα οποία ποτέ δεν ερ­γά­στη­καν στο κα­τά­στη­μα.

Χωρίς να δύ­να­ται να αντι­λη­φθεί τους λό­γους για τους οποί­ους ασφά­λι­ζε άτομα και κυ­ρί­ως αλ­λο­δα­πούς, ήλθε σε επι­κοι­νω­νία μαζί του ώστε να του εξη­γή­σει τους λό­γους.

Μετά από συ­ζη­τή­σεις που έγι­ναν συμ­φώ­νη­σαν να υπο­γρά­ψουν ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό ανα­δο­χής χρέ­ους, σύμ­φω­να με το οποίο κα­τέ­στη ανά­δο­χος η σύ­ζυ­γός του και εγ­γυ­η­τής ο ίδιος για οφει­λές 137.080,39 ευρώ στο ΙΚΑ και 25.375,93 ευρώ στη ΔΟΥ.

To πα­ρα­πά­νω συμ­φω­νη­τι­κό υπε­γρά­φη και από τους τρεις (οφει­λέ­τη, ανά­δο­χο

και εγ­γυ­η­τή) στις 11 Ιου­νί­ου 2012. Με το ίδιο συμ­φω­νη­τι­κό, συμ­φω­νή­θη­κε επί­σης, ότι θα τρο­πο­ποιού­σαν την ομόρ­ρυθ­μη εται­ρεία σε ετε­ρόρ­ρυθ­μη με ομόρ­ρυθ­μο μέλος την σύ­ζυ­γό του και ετε­ρόρ­ρυθ­μο τον ίδιο, όπως και έγινε. Σκο­πός της εται­ρεί­ας ήταν η συ­νέ­χι­ση της λει­τουρ­γί­ας του κα­τα­στή­μα­τος από την σύ­ζυ­γό του ώστε να απο­πλη­ρώ­νουν από κοι­νού τα χρέη. Μετά την υπο­γρα­φή του πα­ρα­πά­νω ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού και τη διευ­κό­λυν­ση που τους πα­ρεί­χε, δια­πί­στω­σε, όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, ότι είχε πρά­ξει τα ίδια αδι­κή­μα­τα και σε άλλο κα­τά­στη­μα.

Τον ιδιο­κτή­τη του κα­τα­στή­μα­τος αυτού φέ­ρε­ται μά­λι­στα να ασφά­λι­ζε εν αγνοία του ως ερ­γα­ζό­με­νο στο έται­ρο κα­τά­στη­μα της γυ­ναί­κας του!

Απο­λο­γού­με­νος ο λο­γι­στής αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά τις κα­τη­γο­ρί­ες υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι στην εται­ρεία που λει­τουρ­γού­σε την επι­χεί­ρη­ση μέ­το­χος ήταν και η σύ­ζυ­γός του η οποία μά­λι­στα ερ­γα­ζό­ταν εκεί. Ισχυ­ρί­στη­κε ότι η επι­χεί­ρη­ση ήταν πα­θη­τι­κή, ενώ αρ­νή­θη­κε ότι ει­σέ­πρα­ξε τα ως άνω ποσά για να τα απο­δώ­σει στην ΔΟΥ και στο ΙΚΑ. Τό­νι­σε ότι θα ήταν αδύ­να­τον να ενερ­γή­σει κατά των συμ­φε­ρό­ντων της συ­ζύ­γου του και μη­τέ­ρας του παι­διού του, που ήταν μέ­το­χος με πο­σο­στό 50% στην επι­χεί­ρη­ση.

Ως συ­νή­γο­ρος υπε­ρά­σπι­σης του λο­γι­στή πα­ρί­στα­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Γιάν­νης Κοκ­κι­νο­γέ­νης και ως συ­νή­γο­ρος πο­λι­τι­κής αγω­γής ο δι­κη­γό­ρος κ. Γιάν­νης Χρι­στο­δού­λου.