Το Συμβούλιο της Επικρατείας επιλήφθηκε αιτήσεως δύο δικηγόρων της Ρόδου για την ακύρωση προβλέψεων απόφασης ενίσχυσης από τις επιπτώσεις του Covid-19

Με την υπ’ αριθμ. 1966/2023 απόφαση της Επτα­με­λούς Συν­θέ­σεως του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας παρα­πέμ­φθηκε το ζήτημα του καθο­ρι­σμού του αρμό­διου σχη­μα­τι­σμού προς εκδί­καση της αιτή­σεως δύο δικη­γό­ρων της Ρόδου για την ακύρωση της υπ’ αριθμ. ΓΔΟΥ 134/16.6.2020 κοινής από­φα­σης των υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών, Ανά­πτυ­ξης και Επεν­δύ­σεων, Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων στην πρόεδρο του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας.

Οι δύο δικη­γό­ροι της Ρόδου εστρά­φη­σαν ειδι­κό­τερα κατά των υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών και Ανά­πτυ­ξης και Επεν­δύ­σεων και επι­διώ­κουν να ακυ­ρω­θεί η ως άνω κοινή απόφαση των υπουρ­γών υπό τον τίτλο «Απο­ζη­μί­ωση ειδικού σκοπού για την ενί­σχυση επι­χει­ρή­σεων λόγω της εμφά­νι­σης και διά­δο­σης του κορω­νοϊού COVID -19, για τον μήνα Μάιο 2020» (B΄ 2377).

Η ακύρωση της εν λόγω απο­φά­σεως ζητεί­ται κατά το μέρος που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς των αιτού­ντων, απο­κλεί­ε­ται από το οικείο καθε­στώς ενι­σχύ­σεως ο κλάδος των δικη­γό­ρων, καθώς στον συνημ­μένο στην εν λόγω απόφαση πίνακα (I), όπου παρα­τί­θε­νται ανά Κωδικό Αριθμό Δρα­στη­ριό­τη­τας (ΚΑΔ) οι κλάδοι που επλή­γη­σαν κατά τον μήνα Μάιο 2020 και δικαιού­νται την επίμαχη απο­ζη­μί­ωση, δεν περι­λαμ­βά­νε­ται ο κλάδος “νομικές υπη­ρε­σίες”.

Ειδι­κό­τερα με την από 20.3.2020 Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου υπό τον τίτλο «Κατε­πεί­γο­ντα μέτρα για την αντι­με­τώ­πιση των συνε­πειών του κιν­δύ­νου δια­σπο­ράς του κορω­νοϊού COVID – 19, τη στήριξη της κοι­νω­νίας και της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και τη δια­σφά­λιση της ομαλής λει­τουρ­γίας της αγοράς και της δημό­σιας διοί­κη­σης» (Α΄ 68), η οποία κυρώ­θηκε με το άρθρο 1 του ν. 4683/2020 (Α΄ 83), ορί­στηκε στο άρθρο έκτο ότι: «Δράσεις ενί­σχυ­σης των επι­χει­ρή­σεων, οι οποίες πλήτ­το­νται από τη δια­σπορά του κορω­νοϊού COVID-19, και τα μέτρα για την ανά­σχεση αυτής μπορούν να χρη­μα­το­δο­τού­νται από το εθνικό ή το συγ­χρη­μα­το­δο­τού­μενο σκέλος του Προ­γράμ­μα­τος Δημο­σίων Επεν­δύ­σεων (ΠΔΕ).

Με απόφαση του υπουρ­γού Ανά­πτυ­ξης και Επεν­δύ­σεων εγκρί­νο­νται οι προ­κη­ρύ­ξεις των δράσεων ενί­σχυ­σης, οι οποίες ορίζουν τους δικαιού­χους των ενι­σχύ­σεων, τις επι­λέ­ξι­μες δαπάνες, τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις και τα κρι­τή­ρια υπα­γω­γής, τις σχε­τι­κές προ­θε­σμίες, τις αρμό­διες για την υλο­ποί­ηση Υπη­ρε­σίες, καθώς και κάθε άλλο ειδι­κό­τερο θέμα».

Περαι­τέρω, στο άρθρο όγδοο της ως άνω ΠΝΠ ορί­στηκε ότι: «1. Με κοινή απόφαση των υπουρ­γών Οικο­νο­μι­κών, Ανά­πτυ­ξης και Επεν­δύ­σεων και Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κών Υπο­θέ­σεων καθο­ρί­ζο­νται οι όροι, οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις και η δια­δι­κα­σία για τη λήψη μέτρων οικο­νο­μι­κής ενί­σχυ­σης για τους ελεύ­θε­ρους επαγ­γελ­μα­τίες και τους αυτο­α­πα­σχο­λου­μέ­νους, όπως αυτοί ορί­ζο­νται στο άρθρο 2 του ν. 4387/2016 (Α΄ 85), όπως αυτό αντι­κα­τα­στά­θηκε με το άρθρο 22 του ν. 4670/2020 (Α΄ 43), και για τους ιδιο­κτή­τες ατο­μι­κών επι­χει­ρή­σεων. 2 […]». Ακο­λού­θη­σαν κι άλλες τρο­πο­ποι­ή­σεις.

Το Συμ­βού­λιο της Επι­κρα­τείας έκρινε ότι η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση αφορά καθε­στώς κρα­τι­κής ενι­σχύ­σεως με τη μορφή ειδικής απο­ζη­μιώ­σεως, που προ­βλέ­φθηκε με τις προ­α­να­φερ­θεί­σες δια­τά­ξεις της από 20.3.2020 ΠΝΠ και θεσπί­στηκε σύμφωνα με τους όρους της από 19.3.2020 Ανα­κοί­νω­σης της Επι­τρο­πής για την αντι­με­τώ­πιση σοβαρής δια­τα­ρα­χής της οικο­νο­μίας, σύμφωνα με το άρθρο 107 παρ. 3 περ. β΄ της Συν­θή­κης για τη Λει­τουρ­γία της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης λόγω των συνε­πειών της παν­δη­μίας COVID-19 (βλ. και το υπ’ αρ. C(2020) 5376/30.7.2020 τελικό έγγραφο της Ευρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής περί συμ­βα­τό­τη­τας των σχε­τι­κών τρο­πο­ποι­ή­σεων του προ­γράμ­μα­τος ενί­σχυ­σης με την εσω­τε­ρική αγορά (βλ. ΣτΕ 2314/2022, πρβ. ΣτΕ 1487/2023, 1503/2023, 1541/2023 κ.ά.).

Κατά τη γνώμη του Τμή­μα­τος, οι δια­τά­ξεις κατ’ εφαρ­μογή των οποίων εκδό­θηκε η προ­σβαλ­λό­μενη απόφαση, ενόψει του προ­έ­χο­ντος χαρα­κτήρα τους, ο οποίος αφορά στην ενί­σχυση της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας και της οικο­νο­μίας από τις συνέ­πειες της παν­δη­μίας, δεν εντάσ­σο­νται στη νομο­θε­σία για την κοι­νω­νική προ­στα­σία κατά την έννοια των ανωτέρω δια­τά­ξεων του άρθρου 1 περ. α΄ της απο­φά­σεως 8/2019 της Ολο­με­λείας του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, αλλά στη νομο­θε­σία περί «ενι­σχύ­σεων για ανα­πτυ­ξια­κούς σκοπούς».

Συνεπώς, η κρι­νό­μενη διαφορά ανήκει στην αρμο­διό­τητα του Δ΄ Τμή­μα­τος του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας, κατά το άρθρο 4 παρ. 1 περ. β΄ της ως άνω απο­φά­σεως.