Πρώην δήμαρχος υπόλογος για την μη απομάκρυνση τραπεζοκαθισμάτων από την παραλία της Ιαλυσού

Yπό­λο­γος για πα­ρά­βα­ση κα­θή­κο­ντος λόγω το­πο­θέ­τη­σης τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των σε πα­ρα­λία από εστια­τό­ριο της Ια­λυ­σού βρέ­θη­κε γι’ ακόμη μια φορά ο πρώην δή­μαρ­χος Ρόδου κ. Αντώ­νης Κα­μπου­ρά­κης στο πλαί­σιο προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης που πα­ραγ­γέλ­θη­κε.

Ση­μειώ­νε­ται ότι στον Δήμο Ρόδου εκ­κρε­μούν ουκ ολίγα έγ­γρα­φα που αφο­ρούν σε σο­βα­ρές πα­ρα­βά­σεις.

Στην υπό­θε­ση που διε­ρευ­νά­ται την 21η Φε­βρουα­ρί­ου 2024 κλή­θη­κε ο κ. Κα­μπου­ρά­κης να κα­τα­θέ­σει εξη­γή­σεις σχε­τι­κά με την απο­μά­κρυν­ση ή μη τρα­πε­ζο­κα­θι­σμά­των από τμήμα κα­θο­ρι­σμέ­νης ζώνης αι­για­λού και πα­ρα­λί­ας, όπως αυτό ανα­γρά­φε­ται σε από 2-9-2022 πρω­τό­κολ­λο κα­τε­δά­φι­σης της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου Α’.

Αφε­νός ως δή­μαρ­χος Ρόδου είχε προ­βεί σε ορι­σμό αντι­δη­μάρ­χων που είχαν την το­πι­κή αρ­μο­διό­τη­τα ενώ ως προ­κύ­πτει από το έγ­γρα­φο του προϊ­στα­μέ­νου της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σί­ας Δω­δε­κα­νή­σου, το πρω­τό­κολ­λο κα­τε­δά­φι­σης ου­δέ­πο­τε απε­στά­λη προς τον Δήμο Ρόδου, αφού δεν υφί­στα­ται τέ­τοια υπο­χρέ­ω­ση, καθώς ως πα­ρα­λή­πτες ανα­γρά­φο­νται η Απο­κε­ντρω­μέ­νη Διοί­κη­ση Αι­γαί­ου, ο Ει­σαγ­γε­λέ­ας Πρω­το­δι­κών και το Κε­ντρι­κό Λι­με­ναρ­χείο Ρόδου.

Επο­μέ­νως, ο Δήμος Ρόδου δεν μπο­ρού­σε να προ­βεί σε οποια­δή­πο­τε ενέρ­γεια, καθώς ου­δέ­πο­τε πα­ρέ­λα­βε το έγ­γρα­φο.

Τέλος, όπως ρητά ανα­φέ­ρε­ται στην υπ’ αρ. πρωτ. 231-4177/113447/20-06-2023 απά­ντη­ση του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους (Σχε­τι­κό 3), επί πα­ρό­μοιας ερώ­τη­σης που απηύ­θυ­νε η Διεύ­θυν­ση Οι­κο­νο­μι­κής Αστυ­νο­μί­ας, επί της δια­δι­κα­σί­ας κα­τε­δά­φι­σης και ενερ­γειών κα­τό­πιν έκ­δο­σης πρω­το­κόλ­λου κα­τε­δά­φι­σης από την Κτη­μα­τι­κή Υπη­ρε­σία: «Β.6. Από τις δια­τά­ξεις των πα­ρα­γρά­φων 4 και 8 του άρ­θρου 27 του ν. 2971/2001 (Α’ 285) προ­κύ­πτει ότι κτί­σμα­τα και γε­νι­κώς κα­τα­σκευά­σμα­τα, τα οποία έχουν κα­τα­σκευα­στεί στον αι­για­λό χωρίς σχε­τι­κή άδεια θε­ω­ρού­νται πα­ρά­νο­μα και κα­τε­δα­φί­ζο­νται με ευ­θύ­νη του συ­ντο­νι­στή της οι­κεί­ας Απο­κε­ντρω­μέ­νης Διοί­κη­σης. Σε πε­ρί­πτω­ση αδυ­να­μί­ας, ο συ­ντο­νι­στής ζητά την τε­χνι­κή υπο­στή­ρι­ξη της οι­κεί­ας Πε­ρι­φέ­ρειας, η Τε­χνι­κή Υπη­ρε­σία της οποί­ας υπο­χρε­ού­ται να προ­βεί στην κα­τε­δά­φι­ση.

Για ζη­τή­μα­τα που δεν ρυθ­μί­ζο­νται ει­δι­κά στο πα­ρα­πά­νω άρθρο εφαρ­μό­ζο­νται ανα­λό­γως οι δια­τά­ξεις περί προ­στα­σί­ας δη­μό­σιων κτη­μά­των, εφό­σον δεν αντί­κει­νται στις δια­τά­ξεις του ν. 2971/2001. Όπως έχει κρι­θεί, οι πα­ρα­πά­νω δια­τά­ξεις είναι ει­δι­κές σε σχέση με τις γε­νι­κές δια­τά­ξεις περί αυ­θαι­ρέ­των κα­τα­σκευών και απο­σκο­πούν στην άμεση και απο­τε­λε­σμα­τι­κή προ­στα­σία του αι­για­λού, της πα­ρα­λί­ας και του θα­λασ­σί­ου χώρου (ΣτΕ 77/2021, 3077/2017, 3354/2014 7μ.).

Ενό­ψει τού­των, η απά­ντη­ση στο ερώ­τη­μα δ1 είναι ότι για την εκτέ­λε­ση του ως άνω ΠΚατ θα εφαρ­μο­στούν οι ει­δι­κό­τε­ρες δια­τά­ξεις του άρ­θρου 27 του ν. 2971/2001 και όχι το άρθρο 94 του ν. 4495/2017, το οποίο αφορά ΠΚατ που συ­ντάσ­σει το Το­πι­κό Πα­ρα­τη­ρη­τή­ριο και, μέχρι την συ­γκρό­τη­σή του, η Υπη­ρε­σία Δό­μη­σης (ΥΔΟΜ) του αρ­μό­διου Δήμου και προ­βλέ­πει συν­δρο­μή, εφό­σον ζη­τη­θεί, των ΟΤΑ στην εκτέ­λε­ση των ΠΚατ. Συ­να­κό­λου­θα, η οι­κεία δη­μο­τι­κή αρχή δεν υπο­χρε­ού­ται να συν­δρά­μει στην κα­τε­δά­φι­ση και, ει­δι­κό­τε­ρα, στην απο­μά­κρυν­ση των αντι­κει­μέ­νων που έχουν το­πο­θε­τη­θεί στο χώρο που κα­τα­λή­φθη­κε αυ­θαί­ρε­τα με πα­ράλ­λη­λη κα­τα­γρα­φή σε ει­δι­κή έκ­θε­ση των αντι­κει­μέ­νων αυτών. Συ­να­φώς, δεν τυγ­χά­νει ανά­λο­γης εφαρ­μο­γής η πα­ρά­γρα­φος 8 του άρ­θρου 13 του β.δ. 24-9/20-10-1958, όπως αντι­κα­τα­στά­θη­κε με το άρθρο 55 του ν. 4483/2017 (Α’ 107), που εφαρ­μό­ζε­ται μόνο σε πε­ρί­πτω­ση αυ­θαί­ρε­της χρή­σης κοι­νό­χρη­στων χώρων που ανή­κουν σε Δή­μους (δρό­μοι, πλα­τεί­ες, πε­ζο­δρό­μια κ.ά.) και όχι στο Δη­μό­σιο».

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζο­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Ακης Δη­μη­τριά­δης και Ανα­στα­σία-Γε­ωρ­γία Πα­πα­νι­κο­λά­ου.