Αθώος λόγω αμφιβολιών για εμπρησμό και κλοπή του ραντάρ 39χρονος Ροδίτης

Με απόφαση που δια­φο­ρο­ποιεί­ται ουσιω­δώς από το βάρος των αρχικών κατη­γο­ριών ολο­κλη­ρώ­θηκε η δίκη για τις επι­θέ­σεις του Μαρτίου 2021 σε κρί­σι­μες εγκα­τα­στά­σεις τηλε­πι­κοι­νω­νιών και ασφά­λειας πτήσεων. Το Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, κήρυξε τον 39χρονο ημεδαπό αθώο λόγω αμφι­βο­λιών για τις κατη­γο­ρίες του εμπρη­σμού από πρόθεση και της κλοπής ιδιαί­τερα μεγάλης αξίας. Τον έκρινε ένοχο μόνο για φθορά ξένης ιδιο­κτη­σίας και του επέβαλε ποινή φυλά­κι­σης 3 ετών, η οποία ανε­στάλη για 3 έτη, ανα­γνω­ρί­ζο­ντάς του παράλ­ληλα το ελα­φρυ­ντικό του άρθρου 84 παρά­γρα­φος 3 περί­πτωση ε του Ποι­νι­κού Κώδικα.

Την υπε­ρά­σπιση του κατη­γο­ρου­μέ­νου ανέ­λα­βαν οι κ.κ. Στέλιος Κιουρ­τζής και Δήμος Μου­τά­φης, ενώ ως συνή­γο­ρος υπο­στή­ρι­ξης της κατη­γο­ρίας παρέστη ο κ. Γιώργος Κακα­κιός.

Η απόφαση του δικα­στη­ρίου

Η κρίση του Εφε­τείου κινή­θηκε σε δύο επίπεδα. Για τα δύο σοβα­ρό­τερα σκέλη της δικο­γρα­φίας, τον εμπρη­σμό σε εγκα­τα­στά­σεις κοινής ωφέ­λειας και την κλοπή εξο­πλι­σμού αξίας περίπου 100.000 ευρώ, οι δικα­στές έκριναν ότι τα στοι­χεία δεν επαρ­κού­σαν για να θεμε­λιω­θεί ενοχή πέραν πάσης αμφι­βο­λίας. Αντί­θετα, ως προς τη φθορά ξένης ιδιο­κτη­σίας, το δικα­στή­ριο κατέ­ληξε σε κατα­δι­κα­στική κρίση.

Η ποινή των 3 ετών με ανα­στολή 3 ετών σημαί­νει ότι ο 39χρονος δεν θα οδη­γη­θεί στη φυλακή, εφόσον κατά τη διάρ­κεια της ανα­στο­λής δεν υπο­πέ­σει σε νέο αδίκημα. Η ανα­γνώ­ριση της ελα­φρυ­ντι­κής περί­στα­σης συνέ­βαλε στη δια­μόρ­φωση του τελικού ύψους της ποινής.

Τι περιέ­γραφε το κατη­γο­ρη­τή­ριο

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, η αφε­τη­ρία εντο­πί­ζε­ται στις 3 Μαρτίου 2021, όταν φέρεται να παρα­βιά­στηκε ο ηλε­κτρο­νι­κός εξο­πλι­σμός του ραντάρ που είναι εγκα­τε­στη­μένο σε ορεινό σημείο του νησιού και να αφαι­ρέ­θηκε η κεντρική ηλε­κτρο­νική πλακέτα του συστή­μα­τος, αξίας περίπου 100.000 ευρώ.

Εννέα ημέρες αργό­τερα, τα ξημε­ρώ­ματα της 12ης Μαρτίου 2021, κατα­γρά­φηκε μπαράζ εμπρη­στι­κών ενερ­γειών. Από τις 01:45 έως τις 05:49 δια­δο­χι­κές πυρ­κα­γιές κατέ­στρε­ψαν κεραίες και οικί­σκους εται­ρειών κινητής τηλε­φω­νίας, καθώς και εγκα­τα­στά­σεις που εξυ­πη­ρε­τούν την πολι­τική αερο­πο­ρία. Οι ζημιές χαρα­κτη­ρί­στη­καν σοβαρές, ενώ χιλιά­δες πολίτες έμειναν για ώρες χωρίς δυνα­τό­τητα επι­κοι­νω­νίας, ακόμη και σε επεί­γου­σες περι­πτώ­σεις.

Η Εισαγ­γε­λία απέδιδε στον 39χρονο οργα­νω­μένο σχέδιο δράσης, για το οποίο, όπως ανα­φε­ρό­ταν, απαι­τού­νταν ειδικές γνώσεις. Γινόταν λόγος για προη­γού­μενη κατό­πτευση των χώρων, εξα­σφά­λιση ασφα­λούς δια­φυ­γής, χρήση διαρ­ρη­κτι­κών εργα­λείων, γαντιών, κου­κού­λας και εύφλε­κτων υλικών, καθώς και για επιλογή των πρώτων πρωινών ωρών ώστε να ελα­χι­στο­ποι­η­θεί ο κίν­δυ­νος εντο­πι­σμού. Ως κίνητρο, η κατη­γο­ρία απέδιδε στον 39χρονο την πρόθεση να παύσει η ακτι­νο­βο­λία του ραντάρ και των κεραιών, την οποία φέρεται να θεω­ρούσε υπεύ­θυνη για βλάβες στη δημόσια υγεία και για την ασθέ­νεια πολύ κοντι­νού του φίλου. Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, η κατάρ­τισή του στον χώρο της ηλε­κτρο­λο­γίας τού παρείχε τη δυνα­τό­τητα να αφαιρεί ηλε­κτρο­νι­κές πλα­κέ­τες από σύνθετα συστή­ματα.

Τα στοι­χεία της κατη­γο­ρίας

Κεντρική θέση στη δικο­γρα­φία κατείχε το βιντε­ο­λη­πτικό υλικό. Οι κάμερες του ραντάρ απο­τύ­πω­ναν στις 01:45 της 12ης Μαρτίου 2021 άτομο με μπουφάν παραλ­λα­γής και κομ­μά­τια μαύρου υφά­σμα­τος στα μπράτσα, με καλυμ­μένο πρόσωπο και κου­κούλα, το οποίο, κρα­τώ­ντας λοστό, παρα­βί­ασε την πόρτα, εισήλθε στον χώρο με μια τσάντα και διέκοψε το ρεύμα, με απο­τέ­λε­σμα να στα­μα­τή­σει η κατα­γραφή.

Την ίδια νύχτα, μεταξύ 05:28 και 05:52, κάμερες κατα­στη­μά­των και πρα­τη­ρίου καυ­σί­μων κατέ­γρα­ψαν διε­λεύ­σεις αγρο­τι­κού οχή­μα­τος συγκε­κρι­μέ­νης μάρκας σε επαρ­χιακή οδό που διέρ­χε­ται πλησίον κεραίας κινητής τηλε­φω­νίας η οποία έγινε στόχος. Οι αρχές συνέ­δε­σαν το όχημα, ιδιο­κτη­σίας εται­ρείας, με τον κατη­γο­ρού­μενο ως κάτοχό του. Σύμφωνα με πλη­ρο­φο­ρίες της «δημο­κρα­τι­κής», ο ίδιος και ο πατέρας του είχαν κληθεί επα­νει­λημ­μένα για εξη­γή­σεις και, κατά την κατη­γο­ρία, είχαν περι­πέ­σει σε αντι­φά­σεις για το ποιος χρη­σι­μο­ποιούσε το όχημα τις επί­μα­χες ώρες.

Κατά τις έρευνες στις 2 οικίες του δεν εντο­πί­στηκε το χαρα­κτη­ρι­στικό μπουφάν, το οποίο όμως, όπως υπο­στη­ρι­ζό­ταν, εμφα­νι­ζό­ταν σε φωτο­γρα­φίες στα ανοιχτά προφίλ του στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης και σε σκληρό δίσκο που κατα­σχέ­θηκε από την κατοι­κία του. Κατά πλη­ρο­φο­ρίες, είχε προ­κύ­ψει επίσης ότι είχε περι­η­γη­θεί σε ιστο­σε­λί­δες ανα­ζη­τώ­ντας στοι­χεία για το ραντάρ και τις κεραίες. Στη δικο­γρα­φία περι­λαμ­βα­νό­ταν, τέλος, κατά­θεση τρίτου ημε­δα­πού, ο οποίος ανέφερε ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος του είχε εκμυ­στη­ρευ­τεί πως ήταν ο υπαί­τιος των εμπρη­σμών, ότι ενήρ­γησε μόνος και ότι, για να απο­προ­σα­να­το­λί­σει τις αρχές, πυρ­πό­λησε χώρο που χρη­σι­μο­ποιού­σαν παλαιό­τερα ως σημείο από­κρυ­ψης κάν­να­βης.

Η γραμμή της υπε­ρά­σπι­σης

Ο 39χρονος αρνή­θηκε από την αρχή κάθε εμπλοκή στις επι­θέ­σεις. Στην απο­λο­γία του υπο­στή­ριξε ότι το 2021 διέμενε σε χωριό της περιο­χής, εργα­ζό­ταν περι­στα­σιακά ως εργάτης σε σιδη­ρουρ­γι­κές εργα­σίες και καλ­λιερ­γούσε μικρή ποσό­τητα ινδικής κάν­να­βης σε απόμερο σημείο μαζί με φίλο του. Περί τα μέσα Μαρτίου 2021, όπως ισχυ­ρί­στηκε, απο­φά­σισε να καλ­λιερ­γή­σει μερικά δεν­δρύλ­λια για λογα­ρια­σμό άλλου φίλου του που έπασχε από καρκίνο, ώστε να του χορη­γή­σει χασι­σέ­λαιο και φύλλα κάν­να­βης για την ανα­κού­φιση του πόνου.

Οι νυχτε­ρι­νές μετα­κι­νή­σεις του, κατά τον ίδιο, αφο­ρού­σαν απο­κλει­στικά τις δια­δρο­μές προς και από τη φυτεία. Όπως δια­τεί­νε­ται, όταν κλήθηκε αρχικά από τις αρχές, τρο­μο­κρα­τή­θηκε φοβού­με­νος ότι θα εμπλα­κεί σε υπόθεση ναρ­κω­τι­κών και για τον λόγο αυτό αρνή­θηκε κάθε διέ­λευση από τα σημεία των καμερών. Όταν όμως αντι­λή­φθηκε ότι κιν­δύ­νευε να συν­δε­θεί με την υπόθεση του ραντάρ, παρα­δέ­χθηκε τον πραγ­μα­τικό λόγο των μετα­κι­νή­σεών του. Η υπε­ρά­σπιση ζήτησε τα τεχνικά δεδο­μένα να αξιο­λο­γη­θούν υπό το πρίσμα εναλ­λα­κτι­κών εκδοχών και όχι απο­κλει­στικά υπό την εκδοχή της κατη­γο­ρίας.