Δικαστήριο επιδίκασε αποζημίωση 2.000 ευρώ σε θύμα επίθεσης σκύλου σε δημόσιο χώρο

• Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρι­νε υπό­λο­γο τον ιδιο­κτή­τη με­γα­λό­σω­μου σκύ­λου που κυ­κλο­φο­ρού­σε χωρίς επί­βλε­ψη και δά­γκω­σε πε­ρα­στι­κό

Μία υπό­θε­ση που άνοι­ξε ξανά τη συ­ζή­τη­ση γύρω από την υπο­χρέ­ω­ση των κα­τό­χων ζώων να φρο­ντί­ζουν για την ασφα­λή φύ­λα­ξη και επί­βλε­ψή τους, κα­τέ­λη­ξε στην έκ­δο­ση από­φα­σης από το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου.

Η δι­κα­στι­κή κρίση δεν πε­ριο­ρί­στη­κε απλώς στο να ανα­γνω­ρί­σει την ευ­θύ­νη του ιδιο­κτή­τη σκύ­λου για απρό­κλη­τη επί­θε­ση σε κά­τοι­κο του Αφά­ντου, αλλά προ­χώ­ρη­σε σε λε­πτο­με­ρή αξιο­λό­γη­ση των συν­θη­κών του συμ­βά­ντος και των συ­νε­πειών που αυτό είχε για το θύμα. Η υπό­θε­ση αυτή φω­τί­ζει τα κενά στην κα­θη­με­ρι­νή τή­ρη­ση των υπο­χρε­ώ­σε­ων των κα­τό­χων ζώων, αλλά και το πώς η ελ­λη­νι­κή δι­καιο­σύ­νη αντι­με­τω­πί­ζει αι­τή­μα­τα απο­ζη­μί­ω­σης σε τέ­τοια πε­ρι­στα­τι­κά.

Η απρό­κλη­τη επί­θε­ση

Το πε­ρι­στα­τι­κό συ­νέ­βη στις 16 Φε­βρουα­ρί­ου 2024, όταν ο ενά­γων, κά­τοι­κος της κοι­νό­τη­τας Αφά­ντου, κι­νού­νταν πεζός σε δρόμο που συν­δέ­ει την κα­τοι­κία του με εκεί­νη του ενα­γο­μέ­νου. Ο δρό­μος απο­τε­λεί κοι­νό­χρη­στο χώρο που χρη­σι­μο­ποιεί­ται κα­θη­με­ρι­νά από τους κα­τοί­κους της πε­ριο­χής.

Εκεί­νη την ημέρα, ο ενα­γό­με­νος είχε αφή­σει τον με­γα­λό­σω­μο ασπρό­μαυ­ρο σκύλο του, αγνώ­στου ρά­τσας, να κυ­κλο­φο­ρεί ελεύ­θε­ρα και χωρίς συ­νο­δό. Το ζώο, χωρίς καμία προη­γού­με­νη πρό­κλη­ση από τον πα­θό­ντα, όρ­μη­σε ενα­ντί­ον του. Ο σκύ­λος δά­γκω­σε τον άνδρα στην κάτω κοι­λια­κή χώρα και στο άνω μέρος του δε­ξιού πο­διού, προ­κα­λώ­ντας τραύ­μα­τα με απο­τέ­λε­σμα έντο­νο πόνο, αι­μορ­ρα­γία και έντο­νο ψυ­χο­λο­γι­κό σοκ.

Ο ενά­γων, όπως κα­τέ­θε­σε αρ­γό­τε­ρα στο Δι­κα­στή­ριο, ένιω­σε ανή­μπο­ρος να αμυν­θεί απέ­να­ντι στην αιφ­νί­δια επί­θε­ση του ζώου, ενώ η απου­σία του ιδιο­κτή­τη από το ση­μείο στέ­ρη­σε κάθε δυ­να­τό­τη­τα άμε­σης απο­τρο­πής του πε­ρι­στα­τι­κού. Το γε­γο­νός ότι το σκυλί κυ­κλο­φο­ρού­σε σε δη­μό­σιο χώρο χωρίς λουρί και χωρίς φί­μω­τρο απο­τέ­λε­σε το βα­σι­κό στοι­χείο που οδή­γη­σε το Δι­κα­στή­ριο στην ανα­γνώ­ρι­ση της ευ­θύ­νης του κα­τό­χου.

Μετά την επί­θε­ση, ο παθών χρειά­στη­κε να λάβει ια­τρι­κή φρο­ντί­δα για την αντι­με­τώ­πι­ση των τραυ­μά­των του. Αν και τα τραύ­μα­τα δεν απο­δεί­χθη­καν απει­λη­τι­κά για τη ζωή του, προ­κά­λε­σαν έντο­νη σω­μα­τι­κή δυ­σφο­ρία και πε­ριο­ρι­σμούς στην κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά του για συ­γκε­κρι­μέ­νο χρο­νι­κό διά­στη­μα. Η εμπει­ρία αυτή, ωστό­σο, άφησε και σο­βα­ρό ψυ­χο­λο­γι­κό απο­τύ­πω­μα, καθώς ο ενά­γων κα­τέ­θε­σε ότι βίωνε τρόμο και έντο­νο άγχος κάθε φορά που βρι­σκό­ταν ξανά κοντά σε σκύ­λους.

Αυτά τα στοι­χεία απο­τέ­λε­σαν τη βάση της αγω­γής του, με την οποία ζή­τη­σε συ­νο­λι­κά 21.000 ευρώ ως απο­ζη­μί­ω­ση, ποσό που πε­ριε­λάμ­βα­νε τόσο την υλική ζημία όσο και χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για την ηθική βλάβη που υπέ­στη.

Ο ενα­γό­με­νος, επί­σης κά­τοι­κος Αφά­ντου, δεν εμ­φα­νί­στη­κε ποτέ στη δίκη ούτε κα­τέ­θε­σε έγ­γρα­φες προ­τά­σεις. Η ερη­μο­δι­κία του είχε ως απο­τέ­λε­σμα οι ισχυ­ρι­σμοί του ενά­γο­ντος να θε­ω­ρη­θούν ομο­λο­γη­μέ­νοι, σύμ­φω­να με τις δια­τά­ξεις του Κώ­δι­κα Πο­λι­τι­κής Δι­κο­νο­μί­ας.

Το Δι­κα­στή­ριο τό­νι­σε ότι η ευ­θύ­νη του κα­τό­χου ζώου είναι αντι­κει­με­νι­κή και απορ­ρέ­ει από το άρθρο 924 του Αστι­κού Κώ­δι­κα. Ο ιδιο­κτή­της ενός κα­τοι­κί­διου φέρει κα­θή­κον διαρ­κούς επο­πτεί­ας και οφεί­λει να λαμ­βά­νει όλα τα απα­ραί­τη­τα μέτρα για να απο­τρέ­ψει την πρό­κλη­ση ζη­μί­ας σε τρί­τους. Στην πε­ρί­πτω­ση αυτή, η απου­σία οποιου­δή­πο­τε μέ­τρου ασφα­λεί­ας (λουρί, φί­μω­τρο, συ­νο­δός) συ­νι­στά βαριά αμέ­λεια.

Σταθ­μί­ζο­ντας τις συν­θή­κες του πε­ρι­στα­τι­κού, το είδος του τραυ­μα­τι­σμού, τον τρόμο και την ανα­στά­τω­ση που υπέ­στη το θύμα, αλλά και την οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση των δια­δί­κων, το Δι­κα­στή­ριο κα­τέ­λη­ξε ότι το εύ­λο­γο ποσό απο­ζη­μί­ω­σης ανέρ­χε­ται στα 2.000 ευρώ.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­στη­κε ο δι­κη­γό­ρος κ. Γιάν­νης Θώδος.