Ανάσταση – H αγάπη τελικά θα νικήσει το μίσος

Χριστός Ανέστη! Απα­λύ­νο­ντας τον πόνο και τις πληγές, η αγάπη τελικά θα νικήσει. Το παρή­γορο αυτό μήνυμα εκπέ­μπει δια­χρο­νικά η λαμπρο­φό­ρος εορτή της Ανα­στά­σεως του Χριστού

Του Αρχιε­πι­σκό­που Tιράνων, Δυρ­ρα­χίου και πάσης Αλβα­νίας Ανα­στα­σίου

Χριστός Ανέστη! Απα­λύ­νο­ντας τον πόνο και τις πληγές, η αγάπη τελικά θα νικήσει. Το παρή­γορο αυτό μήνυμα εκπέ­μπει δια­χρο­νικά η λαμπρο­φό­ρος εορτή της Ανα­στά­σεως του Χριστού.

Κορυ­φαία γεγο­νότα αγάπης μέσα στην παγκό­σμια Ιστορία προ­βάλ­λουν η έλευση του Υιού και Λόγου του Θεού στον κόσμο, η πρό­σληψη της ανθρω­πί­νης φύσεως και η ανύψωσή της με το Πάθος και την Ανά­στασή Του. Η χρι­στια­νική πίστη στη­ρί­ζε­ται σε μια θεμε­λιώδη αλήθεια: «Ο Θεὸς ἀγάπη ἐστί, καὶ ὁ μένων ἐν τῇ ἀγάπῃ ἐν τῷ Θεῷ μένει καὶ ὁ Θεὸς ἐν αὐτῷ» (Α΄ Ιω. 4:16). Ανά­σταση και αγάπη αλλη­λο­πε­ρι­χω­ρού­νται. Η κατά του θανάτου νίκη με την Ανά­σταση του Χριστού συντε­λεί­ται με την αγάπη: «ἡμεῖς οἴδαμεν (γνω­ρί­ζουμε καλά) ὅτι μετα­βε­βή­κα­μεν ἐκ τοῦ θανάτου εἰς τὴν ζωήν, ὅτι ἀγα­πῶμεν τοὺς ἀδελ­φούς·» (Α΄ Ιω. 3:14). Η μετά­βαση από τον θάνατο στη ζωή συντε­λεί­ται με την αγάπη.

Το εύρος και το βάθος της χρι­στια­νι­κής αγάπης προσ­διο­ρί­ζο­νται στα βιβλικά κείμενα και απο­κα­λύ­πτο­νται στην πλη­ρό­τητά τους στη μορφή του σαρ­κω­θέ­ντος Υιού και Λόγου του Θεού, του Ιησού Χριστού. Αυτός είναι η ενσάρ­κωση της αγάπης. «Διῆλθεν εὐερ­γε­τῶν καὶ ἰώμενος», συγκρού­στηκε με την αδικία και τη δολιό­τητα, με το ψεύδος και το μίσος, αντι­με­τώ­πισε την εχθρό­τητα και τις συκο­φα­ντίες. Απο­κά­λυψε τη μεγα­λο­σύνη της αγάπης, συγ­χω­ρώ­ντας και τους σταυ­ρω­τές Του. Με την Ανά­στασή Του δια­κή­ρυξε τον θρίαμβο της αγάπης.

Η άπειρη αγάπη του Θεού συνυ­φάν­θηκε με άμετρη ταπει­νο­φρο­σύνη, πόνο, με «κένωση». Ο Ιησούς Χριστός ο Υιός του Θεού «ἑαυτόν ἐκέ­νω­σεν μορφήν δούλου λαβών…» Και καθώς ήταν πραγ­μα­τι­κός άνθρω­πος, εκούσια ταπει­νώ­θηκε μέχρι θάνατο σταυ­ρικό. Γι’ αυτό και ο Θεός Τον υπε­ρύ­ψωσε και Του χάρισε το ανώτερο από κάθε άλλο όνομα, ώστε εις το όνομα του Ιησού να κάμψη κάθε γόνυ… και κάθε γλώσσα να ομο­λο­γή­σει ότι ο Ιησούς Χριστός είναι Κύριος εις δόξαν του Θεού Πατρός» (Φιλ. 2: 6-11).

Για τη χρι­στια­νική συνεί­δηση, Σταυρός και Ανά­σταση απο­τε­λούν μια ενότητα οργα­νική. Οπως και άλλοτε έχουμε επι­ση­μά­νει, η Ανά­σταση δεν έρχεται μετά τον Σταυρό. Η Ανά­σταση βρί­σκε­ται μέσα στον Σταυρό, όταν τον απο­δε­χό­μα­στε, όπως ο Χριστός από αγάπη προς τον Θεό και τους συναν­θρώ­πους μας. Οσοι Τον ακο­λού­θη­σαν και έγιναν μέλη του μυστι­κού σώματός Του γνω­ρί­ζουν ότι ο Σταυρός και η Ανά­σταση καθο­ρί­ζουν την πορεία τής εν Χριστώ ζωής. Εύγλωττα συνο­ψί­ζει ο Αγιος Κοσμάς ο Αιτωλός, «ο πανά­γα­θος και πολυ­έ­λεος Θεός έχει πολλά και διάφορα ονόματα. Λέγεται και Φως, και Ζωή, και Ανά­στα­σις. Ομως το κύριο όνομα του Θεού μας είναι και λέγεται Αγάπη».

Στις ημέρες μας, που η θλίψη, ο πόνος και η σύγχυση από τον αδελ­φο­κτόνο πόλεμο της Ρωσίας κατά της Ουκρα­νίας κατα­κλύ­ζουν τη σκέψη και την ψυχή μας, ίσως φανεί παρά­ξενο να ανα­φε­ρό­μα­στε στην αγάπη. Ο επι­θε­τι­κός πόλεμος απο­τε­λεί την τρα­γι­κό­τερη και σκλη­ρό­τερη προ­σβολή και άρνησή της. Στις οδυ­νη­ρές, όμως, αυτές συν­θή­κες είναι φυσικό η προσοχή μας, ανα­ζη­τώ­ντας διέξοδο, να στρέ­φε­ται προς τις θεμε­λιώ­δεις αξίες της πίστεώς μας. Συγ­χρό­νως με την κατα­δίκη των εγκλη­μά­των, επείγει γενι­κό­τερα να ενι­σχυ­θεί η πάντα νουν υπε­ρέ­χουσα δύναμη της αγάπης μέσα μας και γύρω μας. Μόνο αυτή τελικά μπορεί να νικήσει την αλα­ζο­νική δύναμη της εξου­σίας και να εξα­σφα­λί­σει τον δεσμό μας με τον Θεό της ειρήνης και της καταλ­λα­γής.

«Ὁ οὖν κτη­σά­με­νος τὴν ἀγάπην αὐτόν τὸν Θεὸν ἐκτή­σατο, ἐπειδὴ ὁ Θεὸς ἀγάπη ἐστί»: Ο άνθρω­πος, λοιπόν, που απέ­κτησε την αγάπη, απέ­κτησε τον ίδιο τον Θεό, διότι ο Θεός είναι αγάπη (Μαξίμου του Ομο­λο­γη­τού, Κεφά­λαια περί αγάπης, Δ΄, 100). Συχνά δια­τυ­πώ­νε­ται η ευχή να είμαστε στη σωστή πλευρά της Ιστο­ρίας. Η ανα­στά­σιμη ευχή παρα­κι­νεί να είμαστε πάντοτε στην πλευρά της αγάπης, όπως την απο­κά­λυψε με τη διδα­σκα­λία, τη ζωή, τη θυσία και την Ανά­στασή Του ο Χριστός. Η αγάπη είναι το αντί­δοτο κατά του εγω­κε­ντρι­σμού, εθνικού, φυλε­τι­κού, θρη­σκευ­τι­κού, που δηλη­τη­ριά­ζει την ειρη­νική συνύ­παρξη ανθρώ­πων και λαών.

Η αγάπη εκφρά­ζε­ται ως μυστική κίνηση του Θεού προς τον άνθρωπο και του ανθρώ­που προς τον Θεό και τους άλλους ανθρώ­πους. Κρατάει σε συνοχή όλα τα λογικά όντα, είναι η ακα­τά­λυτη ενέρ­γεια του Θεού.

Η σταυ­ρο­α­να­στά­σιμη ελπίδα ότι η αγάπη τελικά θα νικήσει ας παρη­γο­ρεί και γαλη­νεύει την ψυχή μας. Αληθώς Ανέστη ο Κύριος!