Tάση Iωαννίδη Xατζημάρκου: “Ο Αντώνης, η Αλεξία και η Στέλλα, είναι οι πιο σκληροί κριτές του πατέρα τους!”

Είναι μαζί από τα νε­α­νι­κά τους χρό­νια. 23 ετών η Τάση, 26 ο Γιώρ­γος. Μια ζωή μαζί. Μια πο­ρεία από τις επι­χει­ρή­σεις, το Επι­με­λη­τή­ριο της Δω­δε­κα­νή­σου, τον Δήμο Ρόδου, που φτά­νει ως την Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου. Μια ζωή δίπλα σε έναν άν­θρω­πο που η ίδια χα­ρα­κτη­ρί­ζει πλη­θω­ρι­κό, πα­θια­σμέ­νο, τε­λειο­μα­νή, έναν άν­θρω­πο που αφο­σιώ­νε­ται ολο­κλη­ρω­τι­κά και από­λυ­τα με ό,τι κα­τα­πιά­νε­ται, έναν άν­θρω­πο με μο­να­δι­κή αί­σθη­ση χιού­μορ. Πώς συν­δυά­ζε­ται η οι­κο­γε­νεια­κή ζωή με τις υπο­χρε­ώ­σεις που συ­νε­πά­γε­ται το να διοι­κείς την πιο δύ­σκο­λη Πε­ρι­φέ­ρεια της χώρας; Τι λένε τα τρία παι­διά της οι­κο­γέ­νειας Χα­τζη­μάρ­κου για τις ατε­λεί­ω­τες ώρες που ο πα­τέ­ρας τους αφιε­ρώ­νει στα κα­θή­κο­ντά του ως πε­ρι­φε­ρειάρ­χης;

Μια βαθιά αν­θρώ­πι­νη συ­νέ­ντευ­ξη της συ­ζύ­γου και συ­νο­δοι­πό­ρου του Γιώρ­γου Χα­τζη­μάρ­κου, Ανα­στα­σί­ας (Τάσης) Ιω­αν­νί­δη Χα­τζη­μάρ­κου, που μιλά για τον σύ­ζυ­γο, τον πα­τέ­ρα, το πο­λι­τι­κό και σκια­γρα­φεί το προ­φίλ του αν­θρώ­που που ηγεί­ται του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου την τε­λευ­ταία πε­ντα­ε­τία, αλ­λά­ζο­ντας τα δε­δο­μέ­να και δί­νο­ντας άλλη υπό­στα­ση και πε­ριε­χό­με­νο στον όρο πο­λι­τι­κή.

Γιατί όπως η ίδια λέει, ο Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος είναι ένας πο­λι­τι­κός του μέλ­λο­ντος, ένας πο­λι­τι­κός μπρο­στά από την εποχή του. Ένας πο­λι­τι­κός που ο τρό­πος που λει­τουρ­γεί δεν αφή­νει στους επι­κρι­τές πε­ρι­θώ­ρια να τον κρί­νουν αρ­νη­τι­κά. Αυτός άλ­λω­στε είναι και ο λόγος, που το μόνο που του προ­σά­πτουν είναι το … εκρη­κτι­κό του χα­ρα­κτή­ρα του, όπως, δη­λα­δή, συμ­βαί­νει με κάθε άν­θρω­πο που δια­θέ­τει ευ­θύ­τη­τα, ει­λι­κρί­νεια, αστεί­ρευ­τη ενέρ­γεια και ισχυ­ρή προ­σή­λω­ση στο κα­θή­κον.

Η συ­νέ­ντευ­ξη

• Πώς ζή­σα­τε με τον Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο όλη αυτή τη δια­δρο­μή μέχρι την κα­τά­κτη­ση της Πε­ρι­φέ­ρειας Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, πόσο επη­ρε­ά­στη­κε η ρου­τί­να της οι­κο­γέ­νειας και πώς βιώ­νε­τε την προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δο σή­με­ρα;

Προ­ερ­χό­μα­στε και οι δύο από τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό κλάδο. Ο κα­θέ­νας μας είχε τη δική του επι­χεί­ρη­ση και έτυχε να συ­νερ­γα­στού­με σε κοινή δου­λειά. Όλα κυ­λού­σαν ομαλά. Ο Γιώρ­γος όμως ήταν πάντα ανή­συ­χο πνεύ­μα. Τον απα­σχο­λού­σε η προ­σφο­ρά στο κοι­νω­νι­κό σύ­νο­λο. Κάπως έτσι ασχο­λή­θη­κε με το Επι­με­λη­τή­ριο Δω­δε­κα­νή­σου. Στην αρχή ανέ­λα­βε Οι­κο­νο­μι­κός Επό­πτης και αφο­σιώ­θη­κε με πάθος στα νέα του κα­θή­κο­ντα.

Έπει­τα από 10 χρό­νια ανα­δεί­χθη­κε πρό­ε­δρος και απο­γεί­ω­σε τον επι­με­λη­τη­ρια­κό θεσμό που μέχρι τότε λίγοι ήταν αυτοί που τον γνώ­ρι­ζαν. Πι­στεύ­ο­ντας πάντα στην εξω­στρέ­φεια, κα­τά­φε­ρε να ανοί­ξει το Επι­με­λη­τή­ριο στην κοι­νω­νία. Κα­τά­φε­ρε να φέρει κοντά τον επι­χει­ρη­μα­τι­κό κόσμο.

Πα­ρα­τη­ρώ­ντας πόσο αφο­σιω­μέ­νος ήταν σε αυτό που έκανε, διέ­κρι­να ότι χρεια­ζό­ταν μια δια­φο­ρε­τι­κή πρό­κλη­ση. Τα Επι­με­λη­τή­ρια δεν έχουν επεμ­βα­τι­κό παρά συμ­βου­λευ­τι­κό ρόλο. Συμ­βου­λεύ­ουν την εκά­στο­τε κυ­βέρ­νη­ση, σε θέ­μα­τα εμπο­ρί­ου, βιο­μη­χα­νί­ας και γε­νι­κό­τε­ρα ανα­πτυ­ξια­κής πο­λι­τι­κής. Πί­στευα ότι ο Γιώρ­γος θα μπο­ρού­σε να αντα­πο­κρι­θεί σε ένα πιο πα­ρεμ­βα­τι­κό ρόλο.

• Η Αυ­το­διοί­κη­ση πότε τέ­θη­κε ως επι­λο­γή;

Εκεί­νη πε­ρί­που την πε­ρί­ο­δο, του έγινε πρό­τα­ση να είναι υπο­ψή­φιος στο δήμο της Ρόδου. Δεν ήταν όμως σί­γου­ρος, εάν θα έπρε­πε να κάνει το βήμα. Θε­ώ­ρη­σε ότι η ζωή μας θα άλ­λα­ζε ρι­ζι­κά μετά από αυτό. Εγώ δεν μπο­ρού­σα να το κα­τα­λά­βω τότε πόσο πολύ θα μπο­ρού­σε να επη­ρε­α­στεί η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας. Ζή­τη­σε τη γνώμη μου, το συ­ζη­τή­σα­με. Ήμουν εκ προ­οι­μί­ου θε­τι­κή. Μου ξε­κα­θά­ρι­σε ότι δεν θα ήταν μία εύ­κο­λη δια­δρο­μή… και τό­νι­σε ότι θέλει τη συ­ναί­νε­ση μου, για να πάρει την τε­λι­κή του από­φα­ση. Εγώ τον προ­έ­τρε­ψα να το κάνει. Δεν μπο­ρείς να εμπο­δί­σεις ένα άν­θρω­πο να κάνει αυτό που αγαπά και πι­στεύ­ει τόσο πολύ! Δεν μπο­ρείς να ανα­κό­ψεις την πο­ρεία… θα ήταν σα να του στε­ρείς το οξυ­γό­νο.

Έτσι λοι­πόν συμ­με­τεί­χε στις δη­μο­τι­κές εκλο­γές το 2010 την πρώτη φορά που τέ­θη­κε σε εφαρ­μο­γή ο «Καλ­λι­κρά­της». Ήρ­θα­με σε επαφή με πάρα πολύ κόσμο τότε. Γνω­ρί­σα­με το νησί σπι­θα­μή προς σπι­θα­μή. Χρειά­στη­κε να επι­σκε­φτού­με όλα τα χωριά και να τα μά­θου­με οι­κο­γέ­νεια προς οι­κο­γέ­νεια. Αυτό δεν ση­μαί­νει ότι επι­σκε­πτό­μα­σταν τα χωριά για πρώτη μας φορά. Τα ανα­κα­λύ­πτα­με όμως κάτω από μία εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κή οπτι­κή και συ­γκυ­ρία…

Εκεί­νη τη χρο­νιά, οφεί­λω να ομο­λο­γή­σω ότι πε­ρά­σα­με πολύ δύ­σκο­λα. Αφή­σα­με πίσω τις δου­λειές μας. Θυ­σιά­σα­με πράγ­μα­τα που εί­χα­με κα­τα­φέ­ρει μέχρι τότε για να αφο­σιω­θού­με στον αγώνα που δί­να­με για το δήμο της Ρόδου. Τα παι­διά δυ­σα­να­σχέ­τη­σαν. Δεν τους άρεσε που ο πα­τέ­ρας τους έλ­λει­πε τόσο πολύ. Και οι δύο λεί­πα­με πολύ. Ήταν πιο μικρά τότε. Με­γα­λώ­νο­ντας όμως άρ­χι­σαν να κα­τα­λα­βαί­νουν.

Σή­με­ρα έχου­με συ­νη­θί­σει πλέον όλοι μας τους έντο­νους ρυθ­μούς, οπότε δεν μπορώ να πω ότι η προ­ε­κλο­γι­κή πε­ρί­ο­δος επη­ρε­ά­ζει πολύ τη ρου­τί­να μας…

• Ζητά πάντα ο σύ­ζυ­γός σας τη γνώμη σας σε κάθε από­φα­ση;

Με το Γιώρ­γο εί­μα­στε από νεαρή ηλι­κία μαζί. Εγώ ήμουν 23 και εκεί­νος 26. Πάντα συ­ζη­τού­σα­με για το κα­θε­τί. Παίρ­να­με από κοι­νού τις απο­φά­σεις για ό,τι αφο­ρού­σε το μέλ­λον. Για τα με­γά­λα και τα μικρά πράγ­μα­τα, τα πιο ση­μα­ντι­κά και τα πιο απλά, ο Γιώρ­γος επι­ζη­τά τη συμ­βου­λή και τη γνώμη μου. Έτσι πο­ρευό­μα­στε όλα αυτά τα χρό­νια. Ακόμη και τα παι­διά έχουν άποψη και τις πε­ρισ­σό­τε­ρες φορές προ­σθέ­τουν μία άλλη οπτι­κή στη δική μας.

• Τι είναι αυτό που λένε τα παι­διά στον πα­τέ­ρα τους;

Σή­με­ρα ο Αντώ­νης και η Αλε­ξία σπου­δά­ζουν στην Αθήνα ενώ η μι­κρό­τε­ρη κόρη μας η Στέλ­λα είναι μα­θή­τρια της 3ης γυ­μνα­σί­ου. Οι τρεις τους είναι οι πιο σκλη­ροί κρι­τές του πα­τέ­ρα τους. Έχουν τεκ­μη­ριω­μέ­νη άποψη. Ακόμη και η μικρή έχει ένα εύ­στο­χο πο­λι­τι­κό λόγο και μας εκ­πλήσ­σει κάθε φορά. Ο Αντώ­νης έχει βοη­θή­σει πολύ τον πα­τέ­ρα του να συ­νει­δη­το­ποι­ή­σει την δη­μό­σια του ει­κό­να, να αντι­λη­φθεί πώς τον βλέ­πουν οι γύρω του.

Τον θαυ­μά­ζουν και τον αγα­πούν απε­ριό­ρι­στα. Επι­ζη­τούν την παρέα του δια­κα­ώς. Όταν βρί­σκε­ται στην Αθήνα, ο Γιώρ­γος κρύ­βει τα βρά­δια του για τον Αντώ­νη και την Αλε­ξία. Είναι νόμος απα­ρά­βα­τος αυτός. Θα βρε­θεί μαζί τους κάθε φορά. Επί­σης βρί­σκει πάντα χρόνο για να αφιε­ρώ­σει στη Στέλ­λα, θα συ­νο­μι­λή­σουν θα κά­νουν δρα­στη­ριό­τη­τες μαζί… Γε­νι­κώς δίνει προ­τε­ραιό­τη­τα στα παι­διά, όσο βαρύ και αν είναι το πρό­γραμ­μά του…

• Τε­λι­κά πόσο έχει επη­ρε­α­στεί η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα της οι­κο­γέ­νειας από τότε που ο Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος ανέ­λα­βε τα ηνία της Πε­ρι­φέ­ρειας Ν. Αι­γαί­ου;

Υπο­λο­γί­ζω ότι χρειά­στη­κε ένα εξά­μη­νο μέχρι να προ­σαρ­μο­στού­με στην νέα πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Δεν μπορώ όμως να πω ότι έχει αλ­λά­ξει πολύ η κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μας. Ακο­λου­θού­με τις πα­λιές μας συ­νή­θειες. Έχου­με τους ίδιους φί­λους με τους οποί­ους μπο­ρεί να μη βρι­σκό­μα­στε τόσο συχνά όσο πριν, αλλά δια­τη­ρού­με την ίδια ζεστή σχέση. Και εκεί­νοι κα­τα­λα­βαί­νουν πλέον πόσο πολύ χρόνο του παίρ­νει η Πε­ρι­φέ­ρεια. §• Ο Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος είναι ένας άν­θρω­πος ο οποί­ος έχει το θάρ­ρος της γνώ­μης του. Αυτή η ευ­θύ­τη­τα του χα­ρα­κτή­ρα του, έχει τε­λι­κά κό­στος στη δη­μό­σια ει­κό­να του;

Ο Γιώρ­γος θα μπο­ρού­σε να είναι αρε­στός στον κάθε ένα. Αν χτυ­πού­σε φι­λι­κά την πλάτη στον κα­θέ­να, ίσως να ήταν πολύ πιο δη­μο­φι­λής. Δεν θα το έκανε όμως ποτέ αυτό, δεν είναι ίδιον του χα­ρα­κτή­ρα του. Ποτέ του δεν λει­τούρ­γη­σε έτσι. Έχει το θάρ­ρος της γνώ­μης του και επι­λέ­γει να πει αυτό το οποίο πι­στεύ­ει, που μπο­ρεί και να μην αρέ­σει στο συ­νο­μι­λη­τή του. Θα πει την αλή­θεια ακόμη και αν είναι αιχ­μη­ρός. Είναι ένας πλη­θω­ρι­κός χα­ρα­κτή­ρας και ευθύς. Θα πει τα πράγ­μα­τα με το όνομά τους και αυτό δεν το κάνει από κακία.

Πα­θιά­ζε­ται με τα πι­στεύω και τις αρχές του και δεν πα­ρεκ­κλί­νει ούτε χι­λιο­στό! Μπο­ρεί να ανε­βά­ζει τους τό­νους, όταν όμως απο­κλι­μα­κω­θεί η έντα­ση-το αμέ­σως επό­με­νο λεπτό-θα συ­ζη­τή­σει και θα λύσει τις δια­φο­ρές του. Κάνει πάντα το πρώτο βήμα. Οι φίλοι του και όλοι όσοι τον γνω­ρί­ζουν καλά, εκτι­μούν την ευ­θύ­τη­τά του. Εκτι­μούν επί­σης το αστεί­ρευ­το χιού­μορ του! Στην παρέα γε­λά­με πολύ με τα αστεία του Γιώρ­γου…

• Έχει δε­χθεί όμως και πό­λε­μο λά­σπης, ή του­λά­χι­στον έχουν προ­σπα­θή­σει κά­ποιοι να επι­δο­θούν σε πό­λε­μο λά­σπης ενα­ντί­ον του… Πώς το βιώ­νε­τε αυτό ως οι­κο­γέ­νεια;

Δεν έχουν να προ­σά­ψουν κάτι άλλο στο Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο παρά μόνο τον εκρη­κτι­κό του χα­ρα­κτή­ρα. Τι μπο­ρεί να πει κα­νείς γι αυτόν; Να του χρε­ώ­σει, ότι δεν είναι ερ­γα­τι­κός, ότι δεν είναι ικα­νός, ότι δεν είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κός, ότι δεν είναι επι­κοι­νω­νια­κός; Κα­νέ­νας δεν μπο­ρεί να ισχυ­ρι­στεί τί­πο­τα από όλα αυτά. Ό,τι κέρ­δι­σε, το κέρ­δι­σε μόνος του όλα αυτά τα χρό­νια. Έχει ανε­ξά­ντλη­τη ενέρ­γεια. Είναι άν­θρω­πος του κα­θή­κο­ντος, κί­νη­τρό του είναι η προ­σφο­ρά στον συ­νάν­θρω­πο. Έτσι αντλεί δύ­να­μη να προ­χω­ρά πα­ρα­κά­τω. Όση λάσπη και αν προ­σπα­θή­σει να ρίξει κα­νείς σε ένα τέ­τοιο κα­θα­ρό χα­ρα­κτή­ρα, η αλή­θεια πάντα θα λάμ­ψει!

• Πη­γαί­νο­ντας πίσω στην πε­ρί­ο­δο 2010-2014, πώς κρί­νε­τε το Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο ως επι­κε­φα­λής της μεί­ζο­νος μειο­ψη­φί­ας του δήμου Ρόδου;

Μπορώ να πω ότι ήταν πιο δια­βα­σμέ­νος και από τα μέλη της δη­μο­τι­κής αρχής. Έκανε ει­ση­γή­σεις πιο τεκ­μη­ριω­μέ­νες και από αυτές των αντι­δη­μάρ­χων. Αυτό έχει να κάνει και πάλι με το πάθος του για την τε­λειό­τη­τα. Θέλει να είναι βαθύς γνώ­στης κάθε θέ­μα­τος που κα­τα­πιά­νε­ται. Βάζει όλη του την ενέρ­γεια σε κα­θε­τί με το οποίο ασχο­λεί­ται. Δεν μπο­ρεί να κάνει κάτι που δεν είναι τέ­λειο!

• Στέ­κε­στε πάντα δια­κρι­τι­κά δίπλα του. Τα παι­διά ακο­λου­θούν;

Έχω συ­νη­θί­σει τα τα­ξί­δια δίπλα στο Γιώρ­γο όλα αυτά τα χρό­νια. Τυ­χαί­νει δε κά­ποιες φορές, όταν δεν έχει κά­ποιο συ­νερ­γά­τη μαζί του, να χρεια­στεί να διευ­θε­τή­σω και κά­ποια δια­δι­κα­στι­κά ζη­τή­μα­τα.

Εύ­χο­μαι να μπο­ρού­σα να είμαι πάντα μαζί του. Δεν μου το επι­τρέ­πουν όμως οι υπο­χρε­ώ­σεις. Μπο­ρεί να τον συ­νο­δεύ­σω σε ένα με δύο τα­ξί­δια το μήνα ενώ εκεί­νος μπο­ρεί να κάνει 10 και κάτω από αντί­ξο­ες συν­θή­κες πολ­λές φορές, χωρίς όμως ποτέ να δυ­σα­να­σχε­τεί. Τα με­γα­λύ­τε­ρα παι­διά τον ακο­λου­θούν καμιά φορά στα πο­λι­τι­κά του τα­ξί­δια. Δυ­σκο­λεύ­ο­νται όμως να ακο­λου­θή­σουν τους ρυθ­μούς του πα­τέ­ρα τους! Ο Αντώ­νης μετά από κά­ποιο τα­ξί­δι στο οποίο συ­νό­δευ­σε τον Γιώρ­γο, μου είπε ότι εξο­ντώ­θη­κε!

• Ποιο κατά τη γνώμη σας είναι το στίγ­μα που έχει αφή­σει ο Γ. Χα­τζη­μάρ­κος ως πε­ρι­φε­ρειάρ­χης;

Έχει δώσει άλλη διά­στα­ση και πε­ριε­χό­με­νο στο ρόλο του πο­λι­τι­κού. Είναι πο­λι­τι­κός μίας άλλης επο­χής, μίας επο­χής μπρο­στά. Αυτό έχω να πω. Είναι ανοι­χτό­μυα­λος. Ακού­ει, δια­βά­ζει, με­λε­τά, ψά­χνε­ται, δεν αφή­νει τί­πο­τε στην τύχη…

• Δεί­χνει όντως να είναι ένας άν­θρω­πος που με­λε­τά πολύ. Τι του αρέ­σει να δια­βά­ζει;

Πάντα δια­βά­ζει και με­λε­τά, όπου και αν βρε­θεί. Με­λε­τά πολύ τα βι­βλία του Χένρυ Κί­σιν­γκερ, οι­κο­νο­μι­κά άρθρα, πο­λι­τι­κές ανα­λύ­σεις… Τον θυ­μά­μαι ανέ­κα­θεν να δια­βά­ζει πολλά βι­βλία συγ­χρό­νως. Αφή­νει το ένα και πιά­νει το άλλο… Βέ­βαια, τε­λευ­ταία αυτό συμ­βαί­νει πιο σπά­νια, αφού ο χρό­νος του είναι πε­ριο­ρι­σμέ­νος.

• Ποια θα λέ­γα­τε ότι είναι τα ση­μα­ντι­κό­τε­ρα επι­τεύγ­μα­τα της πε­ρι­φε­ρεια­κής αρχής του Γ. Χα­τζη­μάρ­κου;

Είναι πάρα πολλά αυτά που έχει κα­τα­φέ­ρει σε μία μόλις θη­τεία και που θα φα­νούν πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο στην πο­ρεία. Θέτει τον άν­θρω­πο στο επί­κε­ντρο. Ασκεί μία κα­θα­ρά αν­θρω­πο­κε­ντρι­κή πο­λι­τι­κή. Έχει αγκα­λιά­σει όλα τα αθλη­τι­κά σω­μα­τεία… Θέλει να βοη­θή­σει τα παι­διά να στρα­φούν στον αθλη­τι­σμό, αφού θε­ω­ρεί ότι ο αθλη­τι­σμός σμι­λεύ­ει υγιείς αν­θρώ­πους.

Έχει προ­σπα­θή­σει να δώσει λύ­σεις στα άνυ­δρα νησιά προ­κει­μέ­νου να απο­κτή­σουν υδα­τι­κή αυ­το­νο­μία. Από τα με­γα­λύ­τε­ρα και ση­μα­ντι­κό­τε­ρα επι­τεύγ­μα­τά του, όσο και αν κά­ποιοι προ­σπα­θούν να το μειώ­σουν, είναι η ολο­κλή­ρω­ση του φράγ­μα­τος του Γα­δου­ρά. Τώρα προ­σπα­θεί να εξα­σφα­λί­σει τη χρη­μα­το­δό­τη­ση για τη Β’ φάση της υδρο­δό­τη­σης πε­ριο­χών της Νό­τιας και Δυ­τι­κής Ρόδου από το φράγ­μα.

Επί­σης ενί­σχυ­σε τον τομέα της υγεί­ας θε­σπί­ζο­ντας οι­κο­νο­μι­κά κί­νη­τρα από ίδιους πό­ρους για να κα­λυ­φθούν οι κενές θέ­σεις ια­τρών στα Κέ­ντρα Υγεί­ας και στα Πο­λυ­δύ­να­μα Πε­ρι­φε­ρεια­κά Ια­τρεία στα μικρά νησιά ή στις απο­μα­κρυ­σμέ­νες πε­ριο­χές των με­γα­λύ­τε­ρων νη­σιών…

Θα μπο­ρού­σα­με επί­σης να μι­λά­με για ώρα για τις ση­μα­ντι­κές επι­τυ­χί­ες στον του­ρι­σμό και τις πρω­τιές που έχουν κα­τα­κτη­θεί στο συ­γκε­κρι­μέ­νο κλάδο στον οποίο στη­ρί­ζο­νται σχε­δόν απο­κλει­στι­κά οι οι­κο­νο­μί­ες των νη­σιών.

• Είναι επί­σης γνω­στό το πάθος του με τη γα­στρο­νο­μία και την το­πι­κή πα­ρα­γω­γή; Πώς προ­έ­κυ­ψε αυτό;

Ήταν πάντα κοντά στους αγρό­τες και πα­ρα­γω­γούς, από την εποχή του Επι­με­λη­τη­ρί­ου, έχο­ντας δια­κρί­νει τη σπου­δαιό­τη­τα του πρω­το­γε­νή τομέα, οποί­ος βρί­σκε­ται σε από­λυ­τη σύν­δε­ση και συ­νά­φεια με την το­πι­κή γα­στρο­νο­μι­κή πα­ρά­δο­ση και κουλ­τού­ρα που τυ­χαί­νει να είναι πλού­σια και αστεί­ρευ­τη στα νησιά του Νο­τί­ου Αι­γαί­ου.

Σε κάθε μας τα­ξί­δι στην Ελ­λά­δα και στο εξω­τε­ρι­κό ανα­ζη­τού­σα­με τα μέρη με καλό φα­γη­τό. Σύμ­φω­να με το Γιώρ­γο, εάν εμείς ως μέσοι τα­ξι­διώ­τες δί­να­με έμ­φα­ση στη γα­στρο­νο­μία, το ίδιο ισχύ­ει και στην πε­ρί­πτω­ση όσων επι­σκέ­πτο­νται στα νησιά μας. Έδωσε έμ­φα­ση στον τομέα αυτό και επι­στέ­γα­σμα της όλης αυτής προ­σπά­θειας ήταν η κα­τά­κτη­ση του τί­τλου της Γα­στρο­νο­μι­κής Πε­ρι­φέ­ρειας της Ευ­ρώ­πης το 2019.

• Τι είναι αυτό που εύ­χε­στε στον Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο για το πο­λι­τι­κό του μέλ­λον;

Του εύ­χο­μαι να ει­σπρά­ξει σε ηθικό επί­πε­δο αυτό το οποίο θέλει από την πο­λι­τι­κή και αυτό που του αξί­ζει. Να κα­τα­λά­βουν όλοι ότι το κί­νη­τρό του είναι η προ­σφο­ρά στον συ­νάν­θρω­πο, προ­σφο­ρά επί της ου­σί­ας και όχι στα λόγια!

• Θα θέ­λα­τε τα παι­διά σας να ακο­λου­θή­σουν τα χνά­ρια του πα­τέ­ρα τους και να ασχο­λη­θούν με την πο­λι­τι­κή;

Δεν θα έλεγα ότι θέλω να ακο­λου­θή­σουν τα χνά­ρια κα­νε­νός. Θέλω να κά­νουν αυτό που αγα­πά­νε. Μόνο όταν αγα­πάς κάτι το κά­νεις με με­γα­λύ­τε­ρο πάθος και επι­τυ­χη­μέ­να. Σα μη­τέ­ρα εύ­χο­μαι να χα­ρά­ξουν τη δική τους πο­ρεία.

• Κλεί­νο­ντας, θέλω να μου πείτε ποιο πι­στεύ­ε­τε ότι είναι με­γα­λύ­τε­ρο στοί­χη­μα για το μέλ­λον που έχει να δώσει ο Γ. Χα­τζη­μάρ­κος ως πε­ρι­φε­ρειάρ­χης;

Υπάρ­χουν πολλά πρό­τζεκτ σε εξέ­λι­ξη και υπό επε­ξερ­γα­σία. Εάν ο Γιώρ­γος Χα­τζη­μάρ­κος κερ­δί­σει τις εκλο­γές, πράγ­μα που πι­στεύω προ­σω­πι­κά ότι θα συμ­βεί, θα απο­γειώ­σει την Πε­ρι­φέ­ρεια! Θα ολο­κλη­ρω­θούν έργα που βρί­σκο­νται σε εξέ­λι­ξη και θα δρο­μο­λο­γη­θούν νέα. Στη νέα θη­τεία θα φανεί έντο­να όλο το έργο που έχει πα­ρα­χθεί τα τε­λευ­ταία χρό­νια.

Το Νότιο Αι­γαίο με τα 49 του νησιά, είναι η πιο δύ­σκο­λη και συ­νά­μα η πιο όμορ­φη Πε­ρι­φέ­ρεια. Κάθε νησί είναι ξε­χω­ρι­στό, οι άν­θρω­ποι είναι ζε­στοί, αυ­θε­ντι­κοί. Αξί­ζει να δου­λεύ­ει κα­νείς για να ξε­κλει­δώ­σει αυτή τη με­γά­λη δυ­να­μι­κή που κρύ­βει το Νότιο Αι­γαίο. Κα­τα­λα­βαί­νω πολύ το Γιώρ­γο που με όλο του το είναι, πα­λεύ­ει να οδη­γή­σει τα νησιά μπρο­στά!