Τι θα θυμάμαι από την προεκλογική περίοδο

Τον «Ιερό Πό­λε­μο» Σα­μα­ρά-Τσί­πρα, με τα ει­κο­νί­σμα­τα και τα πε­ρι­στέ­ρια. Την απί­θα­νη έμπνευ­ση της Ραχήλ Μακρή, να τυ­πώ­σου­με 100 δισ. ευρώ ή αλ­λιώς την απί­θα­νη έμπνευ­ση του Προ­έ­δρου Αλέξη να την εντά­ξει στα ψη­φο­δέλ­τιά του.

Την ηρω­ι­κή πρό­τα­ση του Μάκη Βο­ρί­δη, να υπε­ρα­σπι­στού­με με την ψήφο μας όσα υπε­ρα­σπί­στη­καν οι παπ­πού­δες μας με τα όπλα, ότι κι αν είναι εκεί­νο το οποίο θα χρεια­στεί να κά­νου­με.

Το μαλ­λιο­τρά­βηγ­μα για το τρελό που πέ­τα­ξε η Λεπέν, ότι θα χαρεί μια νίκη του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, γιατί έτσι θα ενι­σχυ­θούν οι ευ­ρω­σκε­πτι­κι­στές.

Το «μα­νι­φέ­στο» για εγκα­τά­λει­ψη του ευρώ και επι­στρο­φή στη δραχ­μή, από τον νέο «αστέ­ρα» του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, Γιώρ­γο Χιω­τί­δη που γί­νε­ται αφορ­μή να ξα­να­θυ­μη­θείς για το πώς επι­λέ­γουν υπο­ψη­φί­ους.

Το τρε­νά­κι του Καμ­μέ­νου, λού­μπεν, όσο και η συλ­λο­γι­κή αι­σθη­τι­κή.

Τα δύο τρε­νά­κια του Αδώ­νι­δος, που σου θυ­μί­ζουν, ότι ο άν­θρω­πος που παί­ζει μαζί τους, διε­τέ­λε­σε τε­ρά­στιος ανα­μορ­φω­τής των συ­στη­μά­των της υγεί­ας στην Ελ­λά­δα.

Το χαρτί υγεί­ας της κυ­ρί­ας Βούλ­τε­ψη που θα λεί­ψει από Δευ­τέ­ρα εάν βγει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Τον «αντι­συ­στη­μι­κό» Γιώρ­γο Πα­παν­δρέ­ου, ο οποί­ος, «εάν και θα μπο­ρού­σε να πάει σε ένα νησί να παί­ζει την κι­θά­ρα του», απο­φά­σι­σε να ανα­λά­βει δράση, να μας ξα­να­σώ­σει και να πα­λέ­ψει για τις «αξίες».

Μα δεν βρήκα τί­πο­τε άλλο να θυ­μά­μαι θα πείτε; Τόσα ει­πώ­θη­καν.

Όχι δεν βρήκα, γιατί για όλα αυτά μι­λού­σαν «σο­βα­ρά» στα κα­νά­λια και αντάλ­λασ­σαν δελ­τία τύπου, τα στε­λέ­χη των κομ­μά­των. Θα θυ­μό­μα­στε το χα­μη­λό επί­πε­δο του πο­λι­τι­κού λόγου. Όμως αυτή δεν είναι η πο­λι­τι­κή ζωή; Ναι.

Αλλά ελ­πί­σου­με ότι οι πο­λί­τες, θα απο­δει­χθούν σο­φό­τε­ροι και ωρι­μό­τε­ροι κά­πο­τε.

Υ.Γ. Α! Και για να μην ξε­χνιό­μα­στε, η ποιό­τη­τα του «υφά­σμα­τος» με το οποίο ρά­βουν οι εκά­στο­τε το «κο­στού­μι» της Δη­μο­κρα­τί­ας εξαρ­τά­ται απο­κλει­στι­κά από ΜΑΣ ! Και το διά­λεγ­μα του θέλει πολύ προ­σο­χή για να μην πα­ρα­πο­νιό­μα­στε μετά ότι μπήκε στο πλύ­σι­μο, ξέ­βα­ψε ή ξε­χεί­λω­σε…