Οι δικηγόροι, σχετικά με την πρόσφατη καταδικαστική απόφαση σε βάρος καθαρίστριας

Με αφορμή την πρό­σφατη κατα­δι­κα­στική απόφαση του Πεντα­με­λούς Εφε­τείου Κακουρ­γη­μά­των Λάρισας, που κατα­δί­κασε καθα­ρί­στρια σε ποινή κάθειρ­ξης 10 ετών, λόγω πλαστού απο­λυ­τη­ρίου Δημο­τι­κού, πέραν της κραυ­γα­λέας αντί­θε­σης στο κοινό περί δικαίου αίσθημα, επι­ση­μαί­νο­νται τα κάτωθι:

Δεν υπάρχει περιου­σιακή βλάβη του Δημο­σίου όταν η φερό­μενη ζημία που επήλθε από την απατηλή συμπε­ρι­φορά του υπαλ­λή­λου ισο­σταθ­μί­ζε­ται από ισάξια αντι­πα­ροχή. Τούτο διότι για όσο χρονικό διά­στημα ελάμ­βανε αντί­στοι­χες της θέσης της απο­δο­χές, η υπάλ­λη­λος παρείχε τις υπη­ρε­σίες της, ούσα συνεπής στις απορ­ρέ­ου­σες από τη θέση αυτή υπο­χρε­ώ­σεις της, δοθέ­ντος μάλιστα ότι η συγκε­κρι­μένη θέση εργα­σίας δεν απαι­τούσε εξει­δι­κευ­μένη γνώση ή ιδιαί­τε­ρες πνευ­μα­τι­κές δεξιό­τη­τες και επο­μέ­νως η έλλειψη απο­λυ­τη­ρίου Δημο­τι­κού δεν μπο­ρούσε αντι­κει­με­νικά να επη­ρε­ά­σει την ποιό­τητα των παρε­χό­με­νων από αυτήν υπη­ρε­σιών.

Άλλωστε, δεν προ­κύ­πτει ότι η συγκε­κρι­μένη καθα­ρί­στρια, χωρίς το ως άνω απο­λυ­τή­ριο, είχε υπο­δε­έ­στε­ρες ικα­νό­τη­τες και δεξιό­τη­τες για τη θέση αυτή από κάποιον άλλο που κατείχε τον τίτλο αυτόν.

Εξάλλου, σε κάθε περί­πτωση, εάν δεν είχε προ­σλη­φθεί η συγκε­κρι­μένη υπάλ­λη­λος, το Δημόσιο θα κατέ­βαλε το ισόποσο σε απο­δο­χές άλλου υπαλ­λή­λου που θα απα­σχο­λείτο στην ίδια θέση.

Δια­φο­ρε­τικό είναι το ζήτημα της πιθανής τέλεσης αδι­κή­μα­τος όχι σε βάρος του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, αλλά σε βάρος ενδε­χο­μέ­νως άλλων συνυ­πο­ψη­φίων για την ίδια υπαλ­λη­λική θέση, στην οποία διο­ρί­στηκε, εν τέλει, η υπάλ­λη­λος που έκανε χρήση πλαστού τίτλου, το οποίο όμως δεν αφορά την προ­κεί­μενη υπόθεση.

Όταν οι δια­τά­ξεις περί κατα­χρα­στών Δημο­σίου βρί­σκουν έδαφος εφαρ­μο­γής στο πρόσωπο οικο­νο­μικά αδύ­να­μων κατη­γο­ρου­μέ­νων για πλαστά απο­λυ­τή­ρια Δημο­τι­κού, ενώ δεν τυγ­χά­νουν ανά­λο­γης αντι­με­τώ­πι­σης πρόσωπα με οικο­νο­μική ισχύ που κατη­γο­ρού­νται ότι έχουν κατα­χρα­στεί το δημόσιο χρήμα, κλο­νί­ζε­ται η ίδια η αξία της Ελλη­νι­κής Δικαιο­σύ­νης και τίθεται εν αμφι­βόλω η ισότητα που πρέπει να απο­λαμ­βά­νουν όσοι οδη­γού­νται ενώπιόν της.