Τα ξενοδοχεία δεν προμηθεύονται ελληνικά προϊόντα -Γιατί στρέφονται στα εισαγόμενα

Παρά το γεγονός ότι τα ξενο­δο­χεία στην Ελλάδα θέλουν να προ­μη­θεύ­ο­νται εγχώρια προ­ϊ­ό­ντα εντού­τοις οι ανάγκες τους καλύ­πτο­νται σε μεγάλο βαθμό από εισα­γό­μενα.

Και αυτό συμ­βαί­νει και στα νωπά προ­ϊ­ό­ντα που υπάρ­χουν σε πληθώρα στην ελλη­νική γη. Τους λόγους για τους οποίους δεν επι­λέ­γουν οι ξενο­δό­χοι τα εγχώρια νωπά προ­ϊ­ό­ντα κατα­γρά­φει έρευνα της PWC που παρου­σιά­στηκε χθες σε φόρουμ που διορ­γά­νωσε η γενική γραμ­μα­τεία Βιο­μη­χα­νίας, για την αγρο­δια­τροφή.

Οι βασικοί λόγοι είναι η αδυ­να­μία κάλυψης της γκάμας των προ­ϊ­ό­ντων, η αδυ­να­μία κάλυψης της ζήτησης, το υψη­λό­τερο κόστος και η ανα­πο­τε­λε­σμα­τική συνερ­γα­σία με τους προ­μη­θευ­τές.

Τρι­πλά­σια η μέση δαπάνη στα πεντά­στερα

Όπως σημειώ­θηκε, τα πεντά­στερα ξενο­δο­χεία έχουν 3 φορές μεγα­λύ­τερη μέση δαπάνη σε προ­μή­θειες ανά κλίνη από τα τετρά­στερα ξενο­δο­χεία. Η μέση δαπάνη σε προ­μή­θειες ανά ξενο­δο­χείο είναι 209.400 ευρώ, αλλά φτάνει στο 1 εκατ. ευρώ στα 5* και μειώ­νε­ται στις 17.200 ευρώ στα 1*.

Ειδι­κό­τερα η μέση δαπάνη ανά κλίνη στα 5* αγγίζει τα 2300 ευρώ και υπο­χω­ρεί στα 500 ευρώ ανά κλίνη στα 1*. Σημειώ­νε­ται πως τρόφιμα, ποτά και νωπά προ­ϊ­ό­ντα κατα­λαμ­βά­νουν σε όλες τις κατη­γο­ρίες ξενο­δο­χείων μέρος μεγα­λύ­τερο των 2/3 της συνο­λι­κής αξίας των προ­μη­θειών.

Από που κάνουν τις προ­μή­θειες

Από την έρευνα της PWC προ­κύ­πτουν τα εξής συμπε­ρά­σματα:

• Το 59% των ξενο­δο­χείων απά­ντη­σαν ότι οι προ­μή­θειές τους σε αλκο­ο­λούχα ποτά, πλην οίνου, προ­έρ­χε­ται από την εγχώρια αγορά σε ποσοστό μόλις 0-10%.
• Το 44,5% των επι­χει­ρή­σεων απά­ντη­σαν ότι οι προ­μή­θειές τους σε τυπο­ποι­η­μένα τρόφιμα προ­έρ­χε­ται από την εγχώρια αγορά σε ποσοστό 75-100%.
• Για 1 στις 2 ξενο­δο­χεια­κές μονάδες, ποσοστό 53,6%, οι προ­μή­θειές τους σε ανα­ψυ­κτικά, χυμούς, οίνους, κλπ προ­έρ­χε­ται σε ποσοστό 75-100% από την εγχώρια αγορά
• Το 63,6% των επι­χει­ρή­σεων απά­ντη­σαν ότι οι προ­μή­θειές τους σε φρέσκα και νωπά προ­ϊ­ό­ντα προ­έρ­χε­ται από την εγχώρια αγορά σε ποσοστό 75-100%.
• Για 1 στις 4 ξενο­δο­χεια­κές μονάδες οι αγορές ειδών κοσμη­τι­κής προ­έρ­χε­ται από την εγχώρια αγορά σε ποσοστό μόλις 0-10%.
• Αντι­θέ­τως για το 55% του δείγ­μα­τος απά­ντησε πως οι προ­μή­θειες σε είδη επί­πλω­σης προ­έρ­χε­ται από την εγχώρια αγορά σε ποσοστό 75-100%
• Ενώ στο 56,7% αγγίζει το ποσοστό του δείγ­μα­τος που προ­μη­θεύ­ε­ται ανα­λώ­σιμα από την εγχώρια αγορά σε ποσοστό 75-100%.

Απο­τρε­πτι­κοί λόγοι προ­μή­θειας εγχώ­ριων προ­ϊ­ό­ντων

Τα ξενο­δο­χεία, θέλουν να προ­μη­θεύ­ο­νται από εγχω­ρίως παρα­γό­μενα προ­ϊ­ό­ντα, ωστόσο, τις ανάγκες τους τις καλύ­πτουν με εισα­γό­μενα προ­ϊ­ό­ντα λόγω διαρ­θρω­τι­κών προ­βλη­μά­των του αγρο­τι­κού τομέα και της βιο­μη­χα­νίας που συντε­λούν στην αδυ­να­μία κάλυψης γκάμας προ­ϊ­ό­ντων, στο υψη­λό­τερο κόστος σε σχέση με τα εισα­γό­μενα, στην αδυ­να­μία κάλυψης της ζήτησης και στη χαμη­λό­τερη ποιό­τητα.

Επίσης, το μεγα­λύ­τερο μέρος των προ­μη­θειών γίνεται από μεσά­ζο­ντες, οι οποίοι κυριαρ­χούν στη δια­κί­νηση των αγρο­τι­κών προ­ϊ­ό­ντων. Συγκε­κρι­μένα μόλις το 30,4% των προ­μη­θειών σε νωπά εγχώρια προ­ϊ­ό­ντων πραγ­μα­το­ποιεί­ται απευ­θείας από παρα­γω­γούς,κάτι που επι­βε­βαιώ­νει την εξάρ­τηση από τους μεσά­ζο­ντες. Στους λόγους που δεν επι­λέ­γο­νται τα ελλη­νικά προ­ϊ­ό­ντα περι­λαμ­βά­νο­νται οι εξής:

• Υψη­λό­τερο κόστος
• Χαμη­λό­τερη ποιό­τητα
• Αδυ­να­μία κάλυψης γκάμας προ­ϊ­ό­ντων
• Αδυ­να­μία κάλυψης ζήτησης
• Περιο­ρι­σμένο ή ανα­ξιό­πι­στο δίκτυο δια­νο­μής
• Συνερ­γα­σία με συγκε­κρι­μένο brand από το εξω­τε­ρικό
• Έλλειψη τυπο­ποί­η­σης
• Έλλειψη πιστο­ποί­η­σης
• Ανα­πο­τε­λε­σμα­τική συνερ­γα­σία με παρα­γω­γούς/ προ­μη­θευ­τές (π.χ. καθυ­στε­ρή­σεις, λάθη στην παραγ­γε­λία, κτλ.)

Ακόμη, σύμφωνα με την έρευνα, oι στρε­βλώ­σεις ή και η ανω­ρι­μό­τητα του κλάδου των ενδιά­με­σων, προ­κα­λούν δυσλει­τουρ­γία στις αλυ­σί­δες αξίας (ενδο­κλα­δικά και δια­κλα­δικά), η δυσχέ­ρεια αυτή έχει αρνη­τι­κές επι­πτώ­σεις στο ίδιο το προϊόν, στην αξία του κτλ. Επίσης η αποκοπή της «επι­κοι­νω­νίας» της παρα­γω­γής από την κατα­νά­λωση δεν αφορά μόνο στη δυσλει­τουρ­γία του κλάδου των ενδιά­με­σων.

Μεγάλο κενό κατα­γρά­φε­ται στις συνέρ­γειες και στην άμεση ανταλ­λαγή πλη­ρο­φό­ρη­σης των κλάδων. Ο αγρο­τι­κός τομέας δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες του κλάδου σε γκάμα, ποσό­τητα και τυπο­ποί­ηση. Ο τομέας της βιο­μη­χα­νίας τρο­φί­μων αφενός χρη­σι­μο­ποιεί εγχώ­ριες πρώτες ύλες και αφε­τέ­ρου έχει διείσ­δυση στον κλάδο του του­ρι­σμού.

Ωστόσο, υπάρ­χουν σημα­ντικά περι­θώ­ρια βελ­τί­ω­σης, κυρίως ως προς την κάλυψη των αναγκών του κλάδου σε γκάμα, ποσό­τητα και πιστο­ποί­ηση. Στα επε­ξερ­γα­σμένα τρόφιμα και ποτά το ζήτημα της ποιό­τη­τας αξιο­λο­γεί­ται ως ήσσονος σημα­σίας, ωστόσο τίθεται το ζήτημα της πιστο­ποί­η­σης και της ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κής συνερ­γα­σίας με τους προ­μη­θευ­τές.

Τα προ­ϊ­ό­ντα βιο­μη­χα­νίας που αφορούν στον του­ρι­σμό έχουν τη χαμη­λό­τερη αντα­πό­κριση στον κλάδο, με πολύ μεγάλα περι­θώ­ρια βελ­τί­ω­σης κυρίως σε θέματα ποιό­τη­τας και τυπο­ποί­η­σης. Η γενική εικόνα του κλάδου των logistics στην χώρα δεν είναι ανάλογη της στρα­τη­γι­κής γεω­γρα­φι­κής της θέσης, αλλά και των αναγκών της. Οι επι­χει­ρή­σεις απο­θή­κευ­σης και υπο­στη­ρι­κτι­κών υπη­ρε­σιών μετα­φο­ράς είναι λιγό­τε­ρες από τις μισές των μετα­ποι­η­τι­κών τρο­φί­μων και ποτών και κατά κύριο λόγο δεν απα­σχο­λούν πάνω από 9 άτομα.

Προ­τά­σεις

Όπως προ­κύ­πτει από τις ομάδες εργα­σίας οι δράσεις που χρειά­ζε­ται να προ­ω­θη­θούν είναι:

• Δημιουρ­γία Κέντρων Agrologistics κεντρικά αλλά και περι­φε­ρειακά, κάτι που θα βοη­θή­σει στην δια­σύν­δεση των κλάδων
• Πιστο­ποί­ηση και τυπο­ποί­ηση των προ­ϊ­ό­ντων και υπη­ρε­σιών
• Απο­τε­λε­σμα­τική λει­τουρ­γία των ελεγ­κτι­κών μηχα­νι­σμών σε ολό­κληρο το φάσμα των κλάδων (ελλη­νο­ποι­ή­σεις προ­ϊ­ό­ντων, αγορά εργα­σίας κλπ).
• Χρη­μα­το­δο­τικά εργα­λεία για την δια­σύν­δεση των κλάδων
• Εκπαι­δευ­τικά προ­γράμ­ματα
• Δημιουρ­γία πρό­τυ­πων συντα­γών γαστρο­νο­μίας (π.χ. τι πρέπει να περιέ­χει η χωριά­τικη σαλάτα για να έχει αυτή την ονο­μα­σία)
• Δημιουρ­γία πιλο­τι­κών δράσεων σε τοπικό επίπεδο με όλους τους εμπλε­κό­με­νους φορείς.
• Προβολή της ελλη­νι­κής γαστρο­νο­μίας στους του­ρι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, ώστε να ανα­γνω­ρί­ζετε σαν «προϊόν» υψηλής προ­στι­θέ­με­νης αξίας

Πηγή:  iefimerida.gr