Η Ελλάδα των 30 εκατ. τουριστών και των κλειστών Σχολών Ξεναγών

Η Ζ. είναι μία από τις καλύ­τε­ρες ξενα­γούς της χώρας. Από την άνοιξη σχεδόν «ζει» στον Ιερό Βράχο, «κλει­σμένη» ήδη από πέρυσι από γκρουπ του­ρι­στών που έμαθαν για τις γνώσεις και την ευγέ­νειά της και φρό­ντι­σαν να τη δεσμεύ­σουν έγκαιρα. Δεν ήταν όλοι τόσο τυχεροί. Η ραγδαία αύξηση του του­ρι­σμού στην Αθήνα φέτος απο­κά­λυψε ένα μεγάλο πρό­βλημα: οι διπλω­μα­τού­χοι ξεναγοί δεν επαρ­κούν για να καλύ­ψουν τη ζήτηση. Πολλοί ξένοι επι­σκέ­πτες, που δεν είχαν προ­νο­ή­σει να κλεί­σουν εκ των προ­τέ­ρων ξεναγό, βρέ­θη­καν προ απρο­ό­πτου. Την ίδια στιγμή, πολλοί από τους υπάρ­χο­ντες ξενα­γούς πραγ­μα­το­ποιούν διπλές ξενα­γή­σεις καθη­με­ρινά, με απο­τέ­λε­σμα να είναι στα όρια των αντοχών τους.

Η Ελλάδα υπο­δέ­χε­ται 30 εκατ. του­ρί­στες τον χρόνο. Κι όμως, στη μονα­δική Σχολή Ξεναγών φοιτούν 40 άτομα, τα οποία μάλιστα απο­φοι­τούν του χρόνου. Σαράντα νέοι εργα­ζό­με­νοι για την πιο βαριά και κρίσιμη βιο­μη­χα­νία της χώρας. Και πάλι καλά. Η Σχολή Ξεναγών Αθήνας λει­τούρ­γησε ξανά πέρυσι, μετά επτά ολό­κληρα χρόνια που παρέ­μενε κλειστή. Κλει­στές παρα­μέ­νουν ακόμα οι Σχολές Ξεναγών Θεσ­σα­λο­νί­κης, Ηρα­κλείου και Κέρ­κυ­ρας. Στην απαί­τηση της Ε.Ε. να ανοίξει το επάγ­γελμα του ξεναγού, το 2010 το ελλη­νικό κράτος απά­ντησε κλεί­νο­ντας τις σχολές και θεσπί­ζο­ντας τα περί­φημα «δίμηνα σεμι­νά­ρια», τα οποία απευ­θύ­νο­νταν απο­κλει­στικά σε από­φοι­τους ΑΕΙ συγκε­κρι­μέ­νων σχολών. Στην αγορά «βγήκαν» αρκετά παιδιά από την ταχύρ­ρυθμη αυτή εκπαί­δευση, ωστόσο ποτέ δεν έγιναν ιδιαί­τερα «απο­δε­κτά» από το σώμα των «παλιών» ξεναγών, οι οποίοι είχαν αφιε­ρώ­σει 2,5 χρόνια στις σπουδές τους, με εκατό μέρες εκδρο­μών σε αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους σε όλη την Ελλάδα.

Οπως λένε, δεν αρκεί η θεω­ρη­τική κατάρ­τιση για να γίνει κάποιος καλός ξεναγός, ο άνθρω­πος που ανα­λαμ­βά­νει να μυήσει τον ξένο επι­σκέ­πτη στον ελλη­νικό πολι­τι­σμό, να συν­δέ­σει το βαρύ παρελ­θόν με τη σύγ­χρονη Ελλάδα. Για μισή ή μια μέρα, για πέντε, δέκα ή περισ­σό­τε­ρες, ο ξεναγός φιλο­ξε­νεί τους ξένους επι­σκέ­πτες δημιουρ­γώ­ντας μαζί τους σχέση φιλίας και εμπι­στο­σύ­νης, που αντα­να­κλά και τη σχέση τους με τη χώρα μας.

Η επα­να­λει­τουρ­γία της Σχολής Ξεναγών Αθήνας ήταν θετικό βήμα, ωστόσο και αυτή υπο­δέ­χθηκε πέρυσι 40 νέους, χωρίς εξε­τά­σεις, αλλά με επιλογή κατόπιν μοριο­δό­τη­σης (δόθηκε προ­τε­ραιό­τητα στους γνώστες των λεγό­με­νων «σπάνιων γλωσσών»). Σε μια περίοδο δηλαδή με τη ζήτηση «στο κόκκινο», η σχολή ξεναγών δεν είναι ανοικτή για κάθε ενδια­φε­ρό­μενο. Ταυ­τό­χρονα, το πλαίσιο δεν επι­τρέ­πει σε κανέναν πλην των διπλω­μα­τού­χων επαγ­γελ­μα­τιών να κάνει κάποια δια­φο­ρε­τι­κού τύπου ξενά­γηση, όπως για παρά­δειγμα στα γαστρο­νο­μικά μυστικά της πόλης, ξενά­γηση που αφορά τη street art, την αρχι­τε­κτο­νική, κ.ο.κ. Ο γαστρο­νο­μι­κός του­ρι­σμός, ο του­ρι­σμός πόλης έχουν τερά­στια ζήτηση σήμερα, ωστόσο το κράτος δεν «παράγει» τέτοιους επαγ­γελ­μα­τίες. «Το πλαίσιο στην Ελλάδα σήμερα δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στις ανάγκες του σύγ­χρο­νου ταξι­διώτη», ανέφερε στην «Κ» του­ρι­στι­κός πρά­κτο­ρας που ασχο­λεί­ται με τον του­ρι­σμό πόλης. «Ο του­ρι­σμός είναι το μόνο που δου­λεύει στη χώρα σήμερα, αλλά για κάποιο λόγο δεν “ρίχνουμε” μέσα κόσμο ώστε και να βγάλει χρήματα αλλά και να απορ­ρο­φή­σουμε τη ζήτηση. Αντί­θετα ρίχνουμε το επίπεδο μοιραία όταν έχουμε ανθρώ­πους που κάνουν ξενά­γηση 8 ώρες την ημέρα».

«Τώρα είναι η ώρα να απο­δεί­ξουμε τι αξί­ζουμε», μας είπε η Ζ. χθες το μεση­μέρι, έχοντας επι­στρέ­ψει κατά­κοπη από ξενά­γηση αλλά ικα­νο­ποι­η­μένη από την αντα­πό­κριση του γκρουπ. «Τώρα είναι το μομέ­ντουμ της Ελλάδας. Οταν τα πράγ­ματα χαλα­ρώ­σουν σε Τουρκία, Ισραήλ, Αίγυπτο, δεν ξέρουμε τι θα γίνει. Τώρα είναι που πρέπει να απο­δεί­ξουμε ότι μπο­ρούμε να δια­χει­ρι­στούμε όλον αυτό τον όγκο των του­ρι­στών. Να ανοί­ξουν οι σχολές και να βελ­τιώ­σουμε τις υπη­ρε­σίες. Από το να φτιά­ξουμε τις τουα­λέ­τες στην Ακρό­πολη μέχρι να βελ­τιώ­σουμε τη συμπε­ρι­φορά ορι­σμέ­νων φυλάκων, που καμιά φορά μιλάνε με τόνο που παρε­ξη­γεί­ται ή σφυ­ρί­ζουν στον κόσμο μέσα από το κου­βού­κλιο εάν δουν κάτι που θεωρούν λάθος. Κατα­λα­βαίνω ότι είναι μες στη ζέστη, αλλά πρέπει όλοι να προ­σπα­θούμε για το καλύ­τερο».