«Αδιανόητο να χτιστούν υποδομές για κρουαζιερόπλοια σε όλα τα νησιά- Απαιτούνται 6-7 κύρια λιμάνια κόμβοι”

Του Μηνά Τσα­μό­που­λου

Την εστίαση της προ­σο­χής της κυβέρ­νη­σης σε 6-7 κύρια λιμάνια ώστε να γίνουν κόμβοι για την υποδοχή των μεγάλων σε χωρη­τι­κό­τητα, σύγ­χρο­νων κρουα­ζιε­ρό­πλοιων, θεωρούν ως την ιδανική λύση για την ανά­πτυξη της ελλη­νι­κής κρουα­ζιέ­ρας τα στελέχη του κλάδου. Πιο συζη­τή­σεις και οι σχε­δια­σμοί για ανά­πτυξη πολλών νησιών θεω­ρεί­ται ουτο­πική.

Ενδια­φέ­ρουσα είναι η τοπο­θέ­τηση του Κυριά­κου Ανα­στα­σιάδη, Διευ­θύ­νο­ντος Συμ­βού­λου της Crystal Cruises και Προ­έ­δρου της Cruise Line International Association (CLIA) Europe.

«Όταν μια εται­ρεία κρουα­ζιέ­ρας βλέπει το περι­βάλ­λον και απο­φα­σί­ζει για το «που να πάει», βλέπει ορι­σμένα βασικά στοι­χεία. Το πρώτο βασικό στοι­χείο είναι το «πόσους προ­ο­ρι­σμούς μπορώ να δω στο χαμη­λό­τερο κόστος» και δεν υπάρχει καλύ­τερη περιοχή από την Ελλάδα, λόγω του αριθμού των νησιών και των προ­ο­ρι­σμών που έχουμε.

Άρα, αφού έχουμε αυτό το φυσικό πλε­ο­νέ­κτημα, γιατί έχουν μειωθεί οι προ­σεγ­γί­σεις των κρουα­ζιε­ρό­πλοιων τα τελευ­ταία χρόνια; Ουσια­στικά, αυτό έχει συμβεί για τους εξής λόγους» τονίζει και εξηγεί:

«Πρώτον, ως παγκό­σμιος στόλος κρουα­ζιε­ρό­πλοιων, έχει αλλάξει στη μορφή του και έχουν γίνει πιο μεγάλα τα πλοία. Άρα, χρειά­ζο­νται δια­φο­ρε­τι­κές υπο­δο­μές.

Δεύ­τε­ρον, οι ανάγκες των επι­βα­τών όταν επι­σκέ­πτο­νται έναν προ­ο­ρι­σμό, είναι πολύ πιο απαι­τη­τι­κές από ό,τι ήταν στο παρελ­θόν.

Άρα, αυτά τα δύο βασικά πράγ­ματα θα πρέπει να κινή­σουν ένα εθνικό σχέδιο στην Ελλάδα. Είναι αδια­νό­ητο να περι­μέ­νουμε ότι όλα μας τα νησιά, θα πάνε να χτίσουν λιμε­νι­κές υπο­δο­μές, για να φέρουν αυτά τα τερά­στια πλοία. Είναι αδύ­να­τον αυτό. Άρα, θα πρέπει να στα­μα­τή­σουμε αυτό το πράγμα».

Στη συνέ­χεια ανα­φέ­ρε­ται στο σχέδιο για τα λιμάνια που πρέπει να τους δοθεί προ­τε­ραιό­τητα αλλά και στο λει­τουρ­γικό πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πρέπει να δρα­στη­ριο­ποιεί­ται η κρουα­ζιέρα.

«Θα έπρεπε να εντεί­νουμε την προσοχή μας στα 6 με 7 κυριό­τερα λιμάνια, τα οποία θα πρέπει να γίνουν οι κόμβοι για αυτά τα μεγάλα πλοία.

Το δεύτερο πράγμα που θα έπρεπε να κάνει η Ελλάδα, είναι, να κοι­τά­ξει το πώς μπορεί να παρου­σιά­σει τον εαυτό της ως μια χώρα, η οποία δίνει οφέλη στις εται­ρίες κρουα­ζιέ­ρας για να τους προ­σελ­κύ­σει.

Οι χώρες της Ε.Ε. αντα­γω­νί­ζο­νται η μία με την άλλη μεταξύ τους και αυτή είναι η αλήθεια. Μπορεί να είμαστε όλοι στην Ε.Ε., αλλά όλοι προ­σπα­θούν να πάρουν ένα μεγα­λύ­τερο μερίδιο.

Σε αυτό το πλαίσιο θα πρέπει να κινηθεί η Ελλάδα και να δει, το τι μπορεί να κάνει μέσα στο πλαίσιο, που λέγεται, φορο­λο­γικό, Φ.Π.Α. και να είναι πιο αντα­γω­νι­στικό από την πλη­σιέ­στερη χώρα της Ε.Ε.; Όπως, τι κάνει η Μάλτα; Τι κάνει η Ιταλία; Τι κάνει η Ισπανία;

Θα πρέπει και εμείς, να κινη­θούμε και να έχουμε ένα αβαντάζ ενα­ντίων των άλλων και να είμαστε ποιο ελκυ­στι­κοί και ποιο αντα­γω­νι­στι­κοί».

Το επόμενο θέμα που θίγει είναι το πώς ανα­κοι­νώ­νουμε τις αλλαγές που θα φέρουμε, είτε λέγο­νται δασμοί, είτε λέγο­νται λιμε­νικά έξοδα.

«Δεν μπο­ρείτε μονίμως να κινήστε με κανέναν τρόπο, όπου οι εται­ρείες κρουα­ζιέ­ρας βρί­σκο­νται ξαφνικά από τη μια μέρα στην άλλη, βγά­ζο­ντας μια ανα­κοί­νωση που λέει ότι θα αυξή­σουμε το κόστος των εκδρο­μών; Θα αυξή­σουμε τις τιμές των εισι­τη­ρίων στα μουσεία;

Όλα αυτά είναι επόμενο να γίνουν, αλλά θα πρέπει να γίνουν σε βάθος δύο ετών και κατόπιν συζη­τή­σεως, για να μπει σωστά στον προ­γραμ­μα­τι­σμό.

Όταν γίνο­νται βεβια­σμέ­νες κινή­σεις μονο­με­ρείς, οι εται­ρείες κρουα­ζιέ­ρας προ­βλη­μα­τί­ζο­νται γιατί δεν μπορούν να κάνουν σωστό προ­γραμ­μα­τι­σμό».

newmoney.gr