Απόστολος Ασπράκης στον RV: Ο Δήμος κατέθεσε στο Υπουργείο Αθλητισμού αίτημα χρηματοδότησης για το κολυμβητήριο Ιαλυσού, παρότι γνώριζε ότι το ακίνητο δεν του ανήκει!

Απορίας άξιο πώς το Υπουρ­γείο εξέδωσε πρό­σκληση με δικαιούχο τον Δήμο Ρόδου, παρά το γεγονός ότι το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς του ακι­νή­του είχε ήδη μετα­βλη­θεί, μετά την ανά­κληση της παρα­χώ­ρη­σης.

Νέα διά­σταση στο ζήτημα του κολυμ­βη­τη­ρίου της Ιαλυσού έδωσε ο ανα­πλη­ρω­τής Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου Από­στο­λος Ασπρά­κης, μιλώ­ντας στο «Πρωινό Xpress» του RV και στη Ρένα Παυλάκη, μετά και την επίσημη απά­ντηση – άρνηση της Περι­φέ­ρειας στο αίτημα του Δήμου Ρόδου για εκ νέου παρα­χώ­ρηση της χρήσης του ακι­νή­του.

Σύμφωνα με όσα ανέφερε ο κ. Ασπρά­κης, αλλά και με βάση τα έγγραφα που παρου­σιά­στη­καν στην εκπομπή, ο Δήμος Ρόδου υπέβαλε τον Ιανουά­ριο του 2026 αίτημα προς το Υπουρ­γείο Αθλη­τι­σμού για χρη­μα­το­δό­τηση του έργου του κολυμ­βη­τη­ρίου, παρότι ήδη από τον Νοέμ­βριο του 2025 είχε ανα­κλη­θεί από την Περι­φέ­ρεια η παρα­χώ­ρηση του συγκε­κρι­μέ­νου ακι­νή­του, λόγω μη εκπλή­ρω­σης του σκοπού για τον οποίο είχε αρχικά παρα­χω­ρη­θεί. Με άλλα λόγια, ο Δήμος ζήτησε χρη­μα­το­δό­τηση για ένα έργο, σε ακίνητο που δεν του ανήκει!

Η υπόθεση ξεκινά από το 2002, όταν με απόφαση του τότε Νομαρ­χια­κού Συμ­βου­λίου είχε παρα­χω­ρη­θεί κατά χρήση στον Δήμο Ιαλυσού ακίνητο της Νομαρ­χια­κής Αυτο­διοί­κη­σης Δωδε­κα­νή­σου, με απο­κλει­στικό σκοπό την κατα­σκευή ανοι­κτού δημο­τι­κού κολυμ­βη­τη­ρίου.  Είκοσι τρία χρόνια αργό­τερα, ο σκοπός αυτός δεν είχε υλο­ποι­η­θεί. Το έργο παρέ­μεινε ημι­τε­λές, με την εικόνα του εγκα­τα­λε­λειμ­μέ­νου εργο­τα­ξίου να απο­τε­λεί επί χρόνια ένα από τα χαρα­κτη­ρι­στικά παρα­δείγ­ματα ανο­λο­κλή­ρω­των υπο­δο­μών στο νησί. Υπό αυτά τα δεδο­μένα, η Περι­φε­ρειακή Επι­τροπή της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου, με την υπ’ αριθμόν 422/2025 απόφασή της, στις 11 Νοεμ­βρίου 2025, προ­χώ­ρησε στην ανά­κληση της από­φα­σης παρα­χώ­ρη­σης του 2002.

Ο κ. Ασπρά­κης υπο­γράμ­μισε ότι η ανά­κληση αυτή δεν ήταν ούτε αιφ­νι­δια­στική ούτε αδι­καιο­λό­γητη, αλλά διοι­κη­τική και θεσμική συνέ­πεια της μη εκπλή­ρω­σης του σκοπού για τον οποίο είχε παρα­χω­ρη­θεί το ακίνητο.

Το κρίσιμο στοι­χείο, ωστόσο, που ανέ­δειξε ο ανα­πλη­ρω­τής Περι­φε­ρειάρ­χης είναι η χρονική αλλη­λου­χία των γεγο­νό­των που ακο­λού­θη­σαν. Όπως είπε, ενώ η ανά­κληση της παρα­χώ­ρη­σης είχε γίνει τον Νοέμ­βριο του 2025, ο Δήμος Ρόδου κατέ­θεσε στις 12 Ιανουα­ρίου 2026 αίτημα προς το αρμόδιο τμήμα του Υπουρ­γείου Αθλη­τι­σμού για χρη­μα­το­δό­τηση του έργου.

«Με έκπληξη είδα την αίτηση παρα­χώ­ρη­σης του ακι­νή­του στις 8 Ιουνίου, όταν τον Νοέμ­βριο του ’25 είχαμε κάνει την ανά­κληση. Και το περί­εργο είναι ότι στις 12 Ιανουα­ρίου κατέ­θε­σαν μελέτη και αίτημα χρη­μα­το­δό­τη­σης σε μια περίοδο που όλοι ήξεραν ότι το ακίνητο το είχαμε πάρει πίσω», δήλωσε ο κ. Ασπρά­κης.

Το ερώτημα που προ­κύ­πτει, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι πώς ο Δήμος Ρόδου ζήτησε χρη­μα­το­δό­τηση για έργο σε ακίνητο το οποίο δεν του ανήκε πλέον.

Ακόμη περισ­σό­τερο, όπως σημεί­ωσε, πώς ακο­λού­θησε πρό­σκληση από το Υπουρ­γείο με δικαιούχο τον Δήμο, παρά το γεγονός ότι το ιδιο­κτη­σιακό καθε­στώς του ακι­νή­του είχε ήδη μετα­βλη­θεί μετά την ανά­κληση της παρα­χώ­ρη­σης.

Ο ίδιος δεν έκρυψε την απορία του για τον τρόπο με τον οποίο κινή­θη­καν οι δια­δι­κα­σίες, λέγο­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά: «Αν αυτό είναι δημόσια διοί­κηση, καλύ­τερα πάω σπίτι μου».

Σύμφωνα με το έγγραφο του Δήμου Ρόδου, που φέρει ημε­ρο­μη­νία 8 Ιουνίου 2026,  ζητή­θηκε η εκ νέου παρα­χώ­ρηση τμή­μα­τος του ακι­νή­του για χρονικό διά­στημα πενήντα ετών, αυστηρά για χρήση δημο­τι­κού κολυμ­βη­τη­ρίου. Στο ίδιο έγγραφο γίνεται ρητή αναφορά στην απόφαση 422/2025 της Περι­φε­ρεια­κής Επι­τρο­πής, με την οποία είχε ανα­κλη­θεί η παλαιά παρα­χώ­ρηση.

Το στοι­χείο αυτό, όπως επι­ση­μάν­θηκε και στην εκπομπή, επι­βε­βαιώ­νει ότι ο Δήμος γνώριζε πως το ακίνητο δεν του ανήκε πλέον. Διότι, αν η παρα­χώ­ρηση εξα­κο­λου­θούσε να ισχύει ή αν το ακίνητο είχε ήδη επα­να­πα­ρα­χω­ρη­θεί, δεν θα υπήρχε λόγος να ζητηθεί εκ νέου η παρα­χώ­ρησή του.

Στο πολι­τικό  επίπεδο, το ζήτημα που ανα­κύ­πτει  ανα­δει­κνύει τον τόπο με τον οποίο κινή­θη­καν οι δια­δι­κα­σίες. Η ανά­κληση της παρα­χώ­ρη­σης είχε γίνει από τον Νοέμ­βριο του 2025. Η επί­σκεψη του Υπουρ­γού Γιάννη Βρούτση στη Ρόδο πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις αρχές Ιανουα­ρίου 2026, με ανα­κοι­νώ­σεις για χρη­μα­το­δο­τή­σεις αθλη­τι­κών έργων. Λίγες ημέρες μετά, στις 12 Ιανουα­ρίου, ο Δήμος φέρεται να υπέβαλε αίτημα χρη­μα­το­δό­τη­σης για το κολυμ­βη­τή­ριο της Ιαλυσού, ενώ το ακίνητο είχε ήδη επι­στρέ­ψει στην Περι­φέ­ρεια.

Σε κάθε περί­πτωση, η ουσία για την τοπική κοι­νω­νία είναι ότι το κολυμ­βη­τή­ριο της Ιαλυσού, ένα έργο που επί δεκα­ε­τίες παρέ­μενε ημι­τε­λές και απα­ξιω­μένο, επα­νέρ­χε­ται πλέον στον σχε­δια­σμό ως κλειστή, σύγ­χρονη αθλη­τική εγκα­τά­σταση. Η Περι­φέ­ρεια δηλώνει ότι έχει ήδη ανα­λά­βει την ευθύνη της μελέτης και της ανα­ζή­τη­σης χρη­μα­το­δό­τη­σης, με στόχο να μετα­τρέ­ψει ένα χρόνιο σύμβολο αδρά­νειας σε λει­τουρ­γική υποδομή για τη Ρόδο.

Το αν και πώς θα απα­ντη­θούν τα ερω­τή­ματα που προ­κύ­πτουν για τις ενέρ­γειες του Δήμου και του Υπουρ­γείου, είναι το επόμενο κεφά­λαιο της υπό­θε­σης. Το βέβαιο είναι ότι, μετά την απόρ­ριψη του αιτή­μα­τος εκ νέου παρα­χώ­ρη­σης, η Περι­φέ­ρεια κρατά πλέον στα χέρια της τον σχε­δια­σμό για το κολυμ­βη­τή­ριο της Ιαλυσού και δηλώνει απο­φα­σι­σμένη να προ­χω­ρή­σει σε μια λύση πολύ πιο φιλό­δοξη από εκείνη που είχε αρχικά προ­βλε­φθεί το 2002.