Το lockdown έφερε άγχος, φόβο, κατάθλιψη, παραίτηση και εθισμό στο διαδίκτυο στους έφηβους

Σχεδόν διπλα­σιά­στηκε ο εθισμός των εφήβων στο δια­δί­κτυο λόγω των lockdown, με τις δια­δι­κτυα­κές συμπε­ρι­φο­ρές υψηλού κιν­δύ­νου να αγγί­ζουν το 50%.

Την ίδια στιγμή αυξή­θηκε κατά 10% ο αυτο­τραυ­μα­τι­σμός στα κορί­τσια, ενώ παρα­τη­ρή­θηκε διπλα­σια­σμός του κατα­θλι­πτι­κού συναι­σθή­μα­τος και στα δύο φύλλα. Τα συμπε­ρά­σματα ανήκουν σε ποσο­τική και ποιο­τική έρευνα που έγινε στη Μονάδα Εφη­βι­κής Υγείας (Μ.Ε.Υ.) ΕΚΠΑ αλλά και από τη γραμμή «Υπο­στη­ρίζω» που λει­τουρ­γεί στο Νοσο­κο­μείο Παίδων «Παν. & Αγλ. Κυρια­κού».

Για τα σημα­ντικά προ­βλή­ματα στην ψυχο­κοι­νω­νική υγεία παιδιών και εφήβων, μίλησε στο Πρα­κτο­ρείο Fm η αναπλ. καθη­γή­τρια Παι­δια­τρι­κής – Εφη­βι­κής Ιατρι­κής, Επι­στη­μο­νική Υπεύ­θυνη της Μονάδας Εφη­βι­κής Υγείας Άρτεμις Τσί­τσικα, η οποία είναι και Πρό­ε­δρος της Ελλη­νι­κής Εται­ρείας Εφη­βι­κής Ιατρι­κής.

Από το σοκ του 1ου lockdown στην παγίωση του άγχους και φόβου στο 2ο

Κατά τη διάρ­κεια του πρώτου lockdown όπου σημειώ­θηκε μία αιφ­νί­δια και απότομη μετα­βολή της καθη­με­ρι­νό­τη­τας , αλλά δεν υπήρχε γνώση για το τι ακριβώς συμ­βαί­νει, είδαμε πολλές αλλαγές στη συμπε­ρι­φορά των εφήβων, οι οποίες εντά­θη­καν στο δεύτερο lockdown, ανα­φέ­ρει η παι­δί­α­τρος. «Παρα­τη­ρή­θηκε ένα υπερ­βο­λικό άγχος, κάποιες φοβίες, κατα­θλι­πτικό συναί­σθημα που σχεδόν διπλα­σιά­στηκε, και το κυριό­τερο, ένα αίσθημα παραί­τη­σης και έλλειμμα προ­ο­πτι­κής. Στα κορί­τσια είδαμε μία εσω­τε­ρί­κευση, σε κάποιες περι­πτώ­σεις είδαμε αυτο­κα­τα­στρο­φι­κές συμπε­ρι­φο­ρές, όπως ο αυτο­τραυ­μα­τι­σμός, που έφτασε το 10% σύμφωνα με τις παρα­τη­ρή­σεις μας, αλλά και από τη διεθνή βιβλιο­γρα­φία. Ενώ τα αγόρια είχαν μία επι­θε­τι­κού τύπου εξω­στρεφή συμπε­ρι­φορά, και υπήρξαν και επει­σό­δια ενδο­οι­κο­γε­νειακά, αλλά και στο ευρύ­τερο περι­βάλ­λον τους».

Ίσως και σε δύο χρόνια η επι­στροφή στην ψυχο­κοι­νω­νική κανο­νι­κό­τητα

Τα μικρό­τερα παιδιά σύμφωνα με την κ. Τσί­τσικα, αντι­δρούν περισ­σό­τερο με άτυπες συμπε­ρι­φο­ρές, πχ αντι­δρούν υπερ­βο­λικά σε μία άσχετη στιγμή, ή δεν συνερ­γά­ζο­νται, ειδικά όταν κάποιος δεν τους εξηγεί τι ακριβώς συμ­βαί­νει και ακούν π.χ. ψιθύ­ρους στο σπίτι. Έτσι νιώθουν ανα­σφά­λεια και γεμί­ζουν άγχος που εκδη­λώ­νε­ται σε όλο το φάσμα των δρα­στη­ριο­τή­των τους, γιατί κατα­λα­βαί­νουν ότι κάτι δεν πάει καλά. «Όσον αφορά την “ψηφιακή ζωή” των εφήβων, προ παν­δη­μίας σε έρευνα που είχαμε κάνει στην επι­κρά­τεια ήδη ήταν πολύ ψηλά τα ποσοστά εθισμού, έφταναν στο 30-40% του εφη­βι­κού πλη­θυ­σμού, με τη σοβαρή συμπε­ρι­φορά εξάρ­τη­σης να αγγίζει το 8%. Τώρα πλέον φτάνουν στο 50-60% και η σοβαρή συμπε­ρι­φορά εξάρ­τη­σης αγγίζει έως και το 15%. Επίσης παρα­τη­ρεί­ται μία αύξηση δια­δι­κτυα­κών συμπε­ρι­φο­ρών υψηλού κιν­δύ­νου, όπως ο εκφο­βι­σμός που έφτασε το 50%, ρητο­ρική του μίσους, επι­θε­τι­κό­τητα δηλαδή ψηφιακά. Είδαμε μία υπερ­βολή στη χρήση του δια­δι­κτύου. Η τηλεκ­παί­δευση που ήταν μία ανα­γκαία συνθήκη και προ­σέ­φερε πολλά, σίγουρα κούρασε και είχε μία μεγάλη επί­πτωση στη σχολική τους ζωή, καθώς παρα­τη­ρή­θηκε σχολική άρνηση, έλλειμμα κινή­τρου να βγαί­νουν από το σπίτι κλπ».

Προ­γράμ­ματα υπο­στή­ρι­ξης

Σχετικά με το πώς θα εξε­λι­χθούν και πότε θα εξα­λει­φθούν όλα αυτά τα προ­βλή­ματα που δημιουρ­γή­θη­καν στην ψυχο­κοι­νω­νική υγεία παιδιών και εφήβων η κ Τσί­τσικα ανα­φέ­ρει ότι πρό­κει­ται για μία κατά­σταση που θα μας ακο­λου­θή­σει για μήνες, ίσως ένα ή δύο χρόνια. «Γιατί για να γυρί­σουν τα παιδιά στην κανο­νι­κό­τητα χρειά­ζο­νται υπο­στή­ριξη και από την οικο­γέ­νεια, αλλά και από προ­γράμ­ματα που θα εφαρ­μό­σουμε για να τα ενι­σχύ­σουμε μέσα στο σχολείο».

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ