Υποβρύχιος «πόλεμος» σε Αιγαίο και Μεσόγειο

Τα ρω­σι­κά πλοία και το «κυ­νή­γι» από τις να­τοϊ­κές δυ­νά­μεις n Στον… συ­νω­στι­σμό συμ­με­τέ­χει και η Τουρ­κία

Eνας αό­ρα­τος «πό­λε­μος» – μο­λο­νό­τι χωρίς πυ­ραύ­λους, τραυ­μα­τί­ες και θύ­μα­τα -διε­ξά­γε­ται πα­ράλ­λη­λα με τον κα­νο­νι­κό στην Ου­κρα­νία.

Αρ­κε­τά μίλια νο­τιό­τε­ρα και δυ­τι­κό­τε­ρα από το θέ­α­τρο των πο­λε­μι­κών επι­χει­ρή­σε­ων στην Ου­κρα­νία γί­νε­ται μια άλλου εί­δους μάχη. Κάτω από το νερό. Σε Αι­γαίο, Ιόνιο και Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο πα­ρα­τη­ρεί­ται εδώ και έναν μήνα ένας συ­νω­στι­σμός υπο­βρυ­χί­ων άνευ προη­γου­μέ­νου. Ου­σια­στι­κά αυτό που συμ­βαί­νει κάτω από τον βυθό είναι ανά­λο­γο του… μπο­τι­λια­ρί­σμα­τος πο­λε­μι­κών πλοί­ων που υπάρ­χει και στην επι­φά­νεια. Ρω­σι­κά υπο­βρύ­χια έχουν έντο­νη δρα­στη­ριό­τη­τα και κι­νη­τι­κό­τη­τα στις πα­ρα­πά­νω πε­ριο­χές, όπως έχουν επι­ση­μά­νει να­τοϊ­κοί σύμ­μα­χοι, κάτι που επι­βε­βαιώ­νε­ται και από ελ­λη­νι­κές στρα­τιω­τι­κές πηγές.

Ενα με­γά­λο τμήμα του ρω­σι­κού στό­λου χρη­σι­μο­ποιεί τη ναυ­τι­κή βάση της Ταρ­τούς στη Συρία και έτσι το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα αρ­κε­τά ρω­σι­κά πο­λε­μι­κά πλοία αλλά και υπο­βρύ­χια κι­νού­νται προς το Αι­γαίο ή νότια της Κρή­της ώστε να βρί­σκο­νται όσο πιο κοντά γί­νε­ται στην πε­ριο­χή της Ου­κρα­νί­ας αλλά και εγ­γύ­τε­ρα σε να­τοϊ­κές βά­σεις, όπως είναι αυτή της Σού­δας. Οπως είναι επό­με­νο, η δρα­στη­ριό­τη­τα των ρω­σι­κών υπο­βρυ­χί­ων σε μια πε­ρί­ο­δο που όλη η ανα­το­λι­κή πτέ­ρυ­γα του ΝΑΤΟ βρί­σκε­ται σε επα­γρύ­πνη­ση πα­ρα­κο­λου­θεί­ται πολύ στενά από μια σειρά συμ­μα­χι­κών χωρών. Η Ελ­λά­δα είναι μία απ’ αυτές καθώς ούτως ή άλλως σε Αι­γαίο και Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο έχει πα­ρου­σία με δικά της υπο­βρύ­χια.

Οι κι­νή­σεις των ρω­σι­κών υπο­βρυ­χί­ων πα­ρα­κο­λου­θού­νται όμως και από υπο­βρύ­χια άλλων συμ­μα­χι­κών χωρών. Δεν θα πρέ­πει να λη­σμο­νεί­ται ότι τρία αε­ρο­πλα­νο­φό­ρα, το «Harry Truman» από τις ΗΠΑ, το «Charles de Gaulle» από τη Γαλ­λία, το «Cavour» από την Ιτα­λία, πε­ρι­πο­λού­σαν για πε­ρί­που έναν μήνα στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή και η συ­νο­δεία τους πε­ριε­λάμ­βα­νε και αρ­κε­τά υπο­βρύ­χια. Δεν είναι τυ­χαίο εξάλ­λου ότι η επι­χεί­ρη­ση «Clemenceau» – που ολο­κλη­ρώ­θη­κε πριν από λίγες ημέ­ρες – με το γαλ­λι­κό αε­ρο­πλα­νο­φό­ρο, έχο­ντας στη συ­νο­δεία του και το ελ­λη­νι­κό υπο­βρύ­χιο «Πα­πα­νι­κο­λής», έκανε δύο φορές ασκή­σεις αν­θυ­πο­βρυ­χια­κού πο­λέ­μου. Αντι­κεί­με­να αν­θυ­πο­βρυ­χια­κού πο­λέ­μου είχε εξάλ­λου και η άσκη­ση «Passex», στην οποία συμ­με­τεί­χαν στις 8 και 9 Απρι­λί­ου το ελ­λη­νι­κό υπο­βρύ­χιο «Πι­πί­νος» και αε­ρο­σκά­φος ναυ­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας νο­τιο­α­να­το­λι­κά της Καρ­πά­θου, με πο­λε­μι­κά πλοία και υπο­βρύ­χια της Μό­νι­μης Ναυ­τι­κής Συμ­μα­χι­κής Δύ­να­μης 2 (Standing NATO Maritime Group 2).

Στην πε­ριο­χή του Ιο­νί­ου πα­ρα­μέ­νει το αμε­ρι­κα­νι­κό αε­ρο­πλα­νο­φό­ρο «Harry Truman» και, όπως προ­ε­ξο­φλεί­ται, εκτός από τις απο­στο­λές ενα­έ­ριας αστυ­νό­μευ­σης με τα μα­χη­τι­κά του στην Ανα­το­λι­κή Ευ­ρώ­πη και όχι μόνο, είναι επι­φορ­τι­σμέ­νο να εντο­πί­ζει και τις θέ­σεις του ρω­σι­κού στό­λου και των υπο­βρυ­χί­ων του στην πε­ριο­χή. Και βέ­βαια έχει τα μέσα να το κάνει, με αε­ρο­σκά­φη – ρα­ντάρ, UAV και άλλα ηλε­κτρο­νι­κά μέσα.

Η Τουρ­κία

Συμ­πτω­μα­τι­κά, σ’ αυτόν τον συ­νω­στι­σμό υπο­βρύ­χιων μέσων σε Αι­γαίο και Με­σό­γειο συμ­με­τέ­χει και η Τουρ­κία, αφού κάθε χρόνο την ίδια πε­ρί­ο­δο πραγ­μα­το­ποιεί την άσκη­ση «Γα­λά­ζια Πα­τρί­δα». Εδώ και δέκα ημέ­ρες οι Τούρ­κοι έχουν βγά­λει αρ­κε­τές ναυ­τι­κές δυ­νά­μεις και υπο­στη­ρί­ζουν ότι με­τα­ξύ αυτών είναι και 11 υπο­βρύ­χια.

Θα πρέ­πει να ση­μειω­θεί ότι το «σκα­νά­ρι­σμα» και το «κυ­νή­γι» των ρω­σι­κών υπο­βρυ­χί­ων από τις δυ­νά­μεις του ΝΑΤΟ δεν γί­νε­ται μόνο με τα υπο­βρύ­χια αλλά με πλή­θος μέσων. Αε­ρο­σκά­φη – ρα­ντάρ, ναυ­τι­κής συ­νερ­γα­σί­ας, κα­τα­σκο­πευ­τι­κά και UAV είναι βέ­βαιο ότι έχουν απο­στο­λές να εντο­πί­ζουν τόσο τις θέ­σεις των ρω­σι­κών πο­λε­μι­κών πλοί­ων επι­φα­νεί­ας αλλά και των υπο­βρυ­χί­ων. Προς απο­φυ­γή πα­ρε­ξη­γή­σε­ων, πά­ντως, τα ρω­σι­κά πλοία και τα υπο­βρύ­χια δεν έχουν προ­χω­ρή­σει, του­λά­χι­στον προς το παρόν, σε κά­ποια πα­ρά­νο­μη ενέρ­γεια στην πε­ριο­χή. Κι­νού­νται δη­λα­δή στα διε­θνή ύδατα, ενώ είναι πολύ πι­θα­νό να κά­νουν χρήση και 3-4 αγκυ­ρο­βο­λί­ων στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή του Νό­τιου Αι­γαί­ου.

Το σκη­νι­κό είναι αναμ­φι­σβή­τη­τα ψυ­χρο­πο­λε­μι­κό. Εδώ και μία τε­τρα­ε­τία οι Αμε­ρι­κα­νοί έχουν επι­ση­μά­νει και με­λε­τή­σει την έντο­νη στρα­τιω­τι­κή και κυ­ρί­ως ναυ­τι­κή πα­ρου­σία της Ρω­σί­ας στην Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο (λόγω και της Συ­ρί­ας). Βλέ­που­με κάτι που δεν έχου­με δει από το 1980, έλεγε το 2018 στην Αθήνα ο τότε αρ­χη­γός των αμε­ρι­κα­νι­κών ενό­πλων δυ­νά­με­ων Τζό­ζεφ Ντάν­φορντ. Απ’ αυτό και μόνο μπο­ρεί να κα­τα­λά­βει κα­νείς τι συμ­βαί­νει πάνω και κάτω από τα νερά του Αι­γαί­ου και της Ανα­το­λι­κής Με­σο­γεί­ου, όταν έχει ξε­σπά­σει ο πό­λε­μος στην Ου­κρα­νία και μια άνευ προη­γου­μέ­νου σύ­γκρου­ση Δύσης – Ρω­σί­ας.

Πηγή in.gr