Απερρίφθη η αγωγή επιχειρηματία για την ρευστοποίηση 856 μεριδίων της Τράπεζας Δωδεκανήσου

Με την υπ’ αρίθμ. 92/2016 από­φα­ση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε ως απα­ρά­δε­κτη η αγωγή επι­χει­ρη­μα­τία της Ρόδου, με την οποία ζη­τή­θη­κε  η ρευ­στο­ποί­η­ση 856 με­ρί­δων της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου, συ­νο­λι­κής αξίας 121.552 ευρώ.

Η αγωγή, όπως έγρα­ψε η «δη­μο­κρα­τι­κή», ασκή­θη­κε από τον επι­χει­ρη­μα­τία, που συ­γκα­τα­λέ­γε­ται με­τα­ξύ των ιδρυ­τι­κών μελών της, πριν εκ­δο­θεί η από­φα­ση της Τρά­πε­ζας της Ελ­λά­δος με την οποία ανα­κλή­θη­κε η άδεια της τρά­πε­ζας και τέ­θη­κε σε εκ­κα­θά­ρι­ση.

Όπως εξέ­θε­σε συ­γκε­κρι­μέ­να ο επι­χει­ρη­μα­τί­ας στην αγωγή του, αγό­ρα­σε το Δε­κέμ­βριο του 2008, 856 συ­νε­ται­ρι­στι­κές με­ρί­δες συμ­με­τέ­χο­ντας στην τότε αύ­ξη­ση του με­το­χι­κού κε­φα­λαί­ου της τρά­πε­ζας. Υπο­στη­ρί­ζει ότι τον Ια­νουά­ριο του 1996 συ­νή­ψε με την τρά­πε­ζα ανοι­κτό επαγ­γελ­μα­τι­κό δά­νειο, το ύψος του οποί­ου αυ­ξή­θη­κε με τρεις συ­μπλη­ρω­μα­τι­κές συμ­βά­σεις. Στο δά­νειο, συ­νο­λι­κού ύψους 111.000 ευρώ, συ­νε­βλή­θη­σαν ο ίδιος και η σύ­ζυ­γός του ως εγ­γυ­η­τές υπέρ της εται­ρεί­ας, προ­κει­μέ­νου να κα­λυ­φθούν επι­χει­ρη­μα­τι­κές της δρα­στη­ριό­τη­τες.

Πε­ρί­που στα τέλη του έτους 2010 η εται­ρεία του διέ­κο­ψε τις επαγ­γελ­μα­τι­κές της δρα­στη­ριό­τη­τες, ωστό­σο όμως εξυ­πη­ρε­τού­σε το ανα­λη­φθέν δά­νειο, συ­νέ­χι­σε δε να εκ­πλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις της μέχρι και το πρώτο τρί­μη­νο του έτους 2011.

Δια­τεί­νε­ται ότι υπό την πίεση ανά­γκης ορι­στι­κού κλει­σί­μα­τος της επι­χεί­ρη­σής του και της πλή­ρους εξο­φλή­σε­ως του επαγ­γελ­μα­τι­κού της δα­νεί­ου, από τον μήνα Αύ­γου­στο του έτους 2011, προ­σέ­φυ­γε αυ­το­προ­σώ­πως στη διοί­κη­ση της τρά­πε­ζας και ζή­τη­σε να κι­νή­σει τις δια­δι­κα­σί­ες απο­χώ­ρη­σής του και ρευ­στο­ποί­η­σης των με­ρί­δων του, μέσα στο πρώτο δε­κα­ή­με­ρο του μηνός Ια­νουα­ρί­ου 2012, με απο­κλει­στι­κό σκοπό να εξο­φλη­θεί πλή­ρως το δά­νειο της εται­ρεί­ας του.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι σύμ­φω­να με τη ρητή διά­τα­ξη του άρ­θρου 8 του κα­τα­στα­τι­κού της τρά­πε­ζας, ο συ­νε­ταί­ρος μπο­ρεί να απο­χω­ρή­σει από την Συ­νε­ται­ρι­στι­κή Τρά­πε­ζα, με γρα­πτή δή­λω­σή του, που υπο­βάλ­λε­ται στο διοι­κη­τι­κό συμ­βού­λιο, τρεις του­λά­χι­στον μήνες πριν από το τέλος της οι­κο­νο­μι­κής χρή­σης κι ότι το αί­τη­μα του δεν ικα­νο­ποι­ή­θη­κε.

Το δι­κα­στή­ριο όμως έκρι­νε ότι μετά την ανά­κλη­ση της αδεί­ας της Συ­νε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας και το γε­γο­νός ότι τέ­θη­κε σε κα­θε­στώς ει­δι­κής εκ­κα­θά­ρι­σης ανα­στέλ­λο­νται αυ­το­δί­καια όλα τα ατο­μι­κά κα­τα­διω­κτι­κά μέτρα και η συ­νέ­χι­ση των δικών σε βάρος της με απο­τέ­λε­σμα ο ενά­γων να μπο­ρεί να προ­βάλ­λει την αξί­ω­ση του μόνο στην δια­δι­κα­σία της ει­δι­κής εκ­κα­θά­ρι­σης, χωρίς μά­λι­στα να έχει επιρ­ροή το γε­γο­νός ότι την 21η Φε­βρουα­ρί­ου 2013 η τρά­πε­ζα δεν είχε τεθεί σε εκ­κα­θά­ρι­ση όταν συ­ζη­τή­θη­κε για πρώτη φορά η υπό­θε­ση και δεν εκ­δό­θη­κε από­φα­ση εξαι­τί­ας κα­θυ­στέ­ρη­σης δι­κα­στή.

Τον ενά­γων εκ­προ­σω­πεί ο δι­κη­γό­ρος κ. Σέρ­γιος Ανα­στα­σιά­δης και την υπό εκ­κα­θά­ρι­ση τρά­πε­ζα η δι­κη­γό­ρος κ. Λίνα Στε­φα­νί­δη.