Βερολίνο: Συμβιβασμός με το Σύριζα μόνο με βάση τις σημερινές συμφωνίες

Έκπληξη και δέος: Αυτά τα συναι­σθή­ματα ανα­βιώ­νουν στο Βερο­λίνο όταν η συζή­τηση πηγαί­νει στην Ελλάδα. Έκπληξη, λόγω των καται­γι­στι­κών εξε­λί­ξεων στην ελλη­νική πολι­τική ζωή ύστερα από την απόφαση της κυβέρ­νη­σης του Αντώνη Σαμαρά να επι­σπεύ­σει την εκλογή του προ­έ­δρου της δημο­κρα­τίας. Και δέος, λόγω της πιθανής νίκης του ΣΥΡΙΖΑ σε περί­πτωση νέων εκλογών. «Η ελλη­νική κυβέρ­νηση μας είχε ενη­με­ρώ­σει έγκαιρα για τα σχέδιά της, δεν περι­μέ­ναμε όμως τόσο μεγάλες ανα­τα­ρά­ξεις» λέει υψηλός αξιω­μα­τού­χος των Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τών που θέλει να μείνει ανώ­νυ­μος.

Η Ελλάδα, κατά τον ίδιο, έχει πάψει να είναι η χώρα, που συνιστά το μεγα­λύ­τερο κίνδυνο για το ευρώ (στη θέση της έχουν μπει η Ιταλία και η Γαλλία), παρα­μέ­νει όμως η πιο ευάλωτη. «Ένα φύσημα των αγορών φτάνει, για να της προ­κα­λέ­σει πάλι τρι­κυ­μίες» λέει.

Στο Βερο­λίνο, οι ανα­λυ­τές εντο­πί­ζουν τρία προ­βλή­ματα σχετικά με την Ελλάδα:

Το πρώτο, όπως το δια­τύ­πωσε σε γράμμα που απέ­στειλε ο Βόλφ­γκανγκ Σόιμπλε στον πρόεδρο της γερ­μα­νι­κής Βουλής Νόρ­μπερτ Λάμερτ για να αιτιο­λο­γή­σει την παροχή προ­λη­πτι­κής πιστω­τι­κής γραμμής στην Ελλάδα, σχε­τί­ζε­ται με τον χρη­μα­το­πι­στω­τικό τομέα: Χωρίς την πιστω­τική γραμμή, γράφει, «και ενόψει των ρίσκων στις ελλη­νι­κές τρά­πε­ζες και των ανα­σφα­λειών στις χρη­μα­τι­στι­κές αγορές, θα προ­έ­κυ­πτε ο κίν­δυ­νος μετά­δο­σης της κρίσης (από την Ελλάδα) στη συνο­λική ευρω­ζώνη».

Το δεύτερο πρό­βλημα είναι πολι­τικό: Το Βερο­λίνο ανα­γνω­ρί­ζει μεν τις προ­σπά­θειες της Αθήνας για την εφαρ­μογή του μνη­μο­νίου, δεν παύει όμως να της κατα­λο­γί­ζει σοβαρές καθυ­στε­ρή­σεις και παλι­νω­δίες, και να πιέζει για την εξά­λειψή τους. Οι «παρα­σπον­δίες» έχουν και «τιμω­ρη­τι­κές» συνέ­πειες, σαν αυτές που δια­τυ­πώ­νει ο υπεύ­θυ­νος των Χρι­στια­νο­δη­μο­κρα­τών σε θέματα πρού­πο­λο­γι­σμού Νόρ­μπερτ Μπάρτλε. «Μόνο αν ολο­κλη­ρω­θεί επι­τυ­χώς το τρέχον πρό­γραμμα, θα δοθεί η προ­λη­πτική γραμμή».

Και μόνο το τρίτο πρό­βλημα σχε­τί­ζε­ται άμεσα με τον ΣΥΡΙΖΑ – το όνομα του οποίου επε­νερ­γεί σαν κόκκινο πανί στους περισ­σό­τε­ρους γερ­μα­νούς πολι­τι­κούς. «Δεν τον θέλουμε με τίποτα» λέει ο σοσιαλ­δη­μο­κρά­της βου­λευ­τής Έντ­βαλντ Σούρερ. «Εμείς επι­μέ­νουμε, παρά τα χάλια του, στο Πασοκ».

Όμως απο­στροφή δεν σημαί­νει απάρ­νηση. «Αν ο ΣΥΡΙΖΑ σχη­μα­τί­σει κυβέρ­νηση, η γερ­μα­νική κυβέρ­νηση θα δια­πραγ­μα­τευ­θεί μαζί του» λέει ο κ.Σούρερ. Για grexit (σ.σ.:έξωση της Ελλάδας από το ευρώ), προ­σθέ­τει, δεν κάνει κανείς σήμερα λόγο στο Βερο­λίνο. «Τέτοιο σενάριο δια­κι­νού­ταν πριν από δυο-τρία χρόνια ανάμεσα σε κάποιες ευρω­παϊ­κές πρω­τεύ­ου­σες» λέει. «Από τότε όμως έχει μπει στο χρο­νο­ντού­λαπο της ιστο­ρίας. Εξάλλου, η Σοσιαλ­δη­μο­κρα­τία δεν θα επι­τρέ­ψει ποτέ τέτοια έξωση. Αυτό ισχύει και για τη νέα Επι­τροπή στις Βρυ­ξέλ­λες, που στη­ρί­ζε­ται πολύ στους Σοσιαλ­δη­μο­κρά­τες. Το ίδιο και για πολλούς Γερ­μα­νούς, για τους οποίους η Ελλάδα παρα­μέ­νει το ιερό τέρας της Ευρώπης».

Η δια­πραγ­μά­τευση θα είναι βέβαια άνιση – εις βάρος του ΣΥΡΙΖΑ. «Την ίδια μέρα που θα ορκι­στεί πρω­θυ­πουρ­γός, ο Τσίπρας θα ανα­γκα­στεί να πάρει πίσω όλες τις καταγ­γε­λίες του κατά του μνη­μο­νίου» λέει. Κι αυτό για έναν απλό λόγο: Οι δανει­στές έχουν τα πάντα, ο πρό­ε­δρος του ΣΥΡΙΖΑ τίποτα. Αυτό δεν απο­κλείει κάποιον συμ­βι­βα­σμό. «Αυτός μπορεί όμως να επι­τευ­χθεί μόνο στο πλαίσιο των σημε­ρι­νών συμ­φω­νιών, και θα περι­λαμ­βά­νει ίσως κάτι παρα­πάνω από την ήδη συμ­φω­νη­θείσα επι­μή­κυνση του χρόνου απο­πλη­ρω­μής των χρεών και την μείωση των επι­το­κίων, χωρίς αυτό να αλλάζει την ουσία του μνη­μο­νίου».

Στο ίδιο μήκος κύματος κινεί­ται και ο βου­λευ­τής των Πρά­σι­νων Μάνουελ Σαρα­τσίν: «Δεν ξέρω κανένα σοβαρό πολι­τικό στη Γερ­μα­νία που να θέλει την έξωση» λέει. «Οι δια­πραγ­μα­τεύ­σεις απο­τε­λούν μονό­δρομο, θα γίνουν όμως απο­κλει­στικά στο πλαίσιο που επι­βά­λει το Βερο­λίνο».

Πιο δια­φο­ρο­ποι­η­μένη είναι η άποψη του υψηλού αξιω­μα­τού­χου: «Στους Χρι­στια­νο­δη­μο­κρά­τες υπάρ­χουν ομάδες επι­χει­ρη­μα­τιών, από εκεί­νους που δεν κάνουν εξα­γω­γές, που θέλουν την έξωση» λέει. «Οι εχέ­φρο­νες κρατάνε όμως το πάνω χέρι – του­λά­χι­στον όσο μπορούν να πουλάνε με επι­τυ­χία στους ψηφο­φό­ρους την μη-έξωση».

Στους τελευ­ταί­ους έχει προ­στε­θεί τελευ­ταία και ο κ.Σόιμπλε. «Από γεράκι έχει γίνει αρνάκι» δια­βε­βαιώ­νει ο κ.Σούρερ. «Αυτή την εντύ­πωση μου έδωσε στην πρό­σφατη συνε­δρί­αση της επι­τρο­πής προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της Βουλής, στην οποία συζη­τή­θηκε το θέμα της πιστω­τι­κής γραμμής. Ξέρω ότι έχει αρχίσει να βλέπει με πιο κριτικό τρόπο το μνη­μό­νιο και τις συνέ­πειές του. Μόνο που δεν μπορεί να το πει ακόμα στη δημο­σιό­τητα».

Το ΒΗΜΑ