Νίκος Γερονικόλας: «Επειδή σκοπός τους είναι ένας Δήμος χωρίς αντιπολίτευση, να παραδώσουν τις έδρες τους»

Σε μια απο­κα­λυ­πτι­κή και εξαι­ρε­τι­κά κα­ταγ­γελ­τι­κή συ­νέ­ντευ­ξη στην εφη­με­ρί­δα ‘δη­μο­κρα­τι­κή’ ο κ. Νίκος Γε­ρο­νι­κό­λας, επι­κε­φα­λής της πα­ρά­τα­ξης «Αρχή Ορ­γά­νω­σης» για το νησί μας δίνει μια εντε­λώς και­νούρ­για διά­στα­ση στους λό­γους πίσω από την επί­θε­ση προς το πρό­σω­πό του. Αφή­νει υπο­νο­ού­με­να για συμ­βά­σεις που θα επα­να­δια­πραγ­μα­τευ­τούν από την νέα δη­μο­τι­κή αρχή και δεί­χνει τον κ. Μαν­δρα­κό ως εκεί­νον που προ­σπα­θεί να εξα­φα­νί­σει κάθε ίχνος αντι­πο­λί­τευ­σης ώστε, θέ­το­ντας συγ­γε­νι­κούς δε­σμούς πάνω από ιδε­ο­λο­γί­ες, να διευ­κο­λύ­νει τον νέο δή­μαρ­χο Ρόδου.

Ανα­λυ­τι­κά, η συ­νέ­ντευ­ξη του κ. Νίκου Γε­ρο­νι­κό­λα προς τη «δη­μο­κρα­τι­κή» έχει ως ακο­λού­θως:

• Τε­λι­κώς το κλίμα αντι­πα­ρά­θε­σης με­τα­φέρ­θη­κε στην πα­ρά­τα­ξή σας;

Θα προ­τι­μού­σα να χρη­σι­μο­ποιού­σα­τε τον χα­ρα­κτη­ρι­σμό ύπο­πτη το­ξι­κό­τη­τα. Δια­φω­νί­ες είναι φυ­σιο­λο­γι­κό να υπάρ­χουν, αυτό είναι το γνώ­ρι­σμα της δη­μο­κρα­τί­ας. Τώρα, αν κά­ποιος θε­ω­ρεί ότι οι δια­φω­νί­ες δεν γε­φυ­ρώ­νο­νται, τότε σαν κύ­ριος μπο­ρεί να δια­χω­ρί­σει τη θέση του και να απο­χω­ρή­σει. Όμως, στην προ­κει­μέ­νη πε­ρί­πτω­ση αντι­με­τω­πί­ζω μία κλι­μα­κού­με­νη, από­λυ­τα ενορ­χη­στρω­μέ­νη και στο­χευ­μέ­νη επί­θε­ση, της οποί­ας τη ρίζα γνω­ρί­ζω ακρι­βώς.

• Θέ­λε­τε να πείτε ότι όλη αυτή η κρι­τι­κή δεν έχει τη ρίζα της στην κα­τά­λη­ψη της έδρας του κ. Το­κού­ζη;

Η προ­σπά­θεια απα­ξί­ω­σης του προ­σώ­που μου δεν είναι κρι­τι­κή, και εν­νο­εί­ται πως η υπό­θε­ση της έδρας του κ. Το­κού­ζη ήταν απλώς και μόνο η πρό­φα­σή τους. Όλο αυτό ξε­κί­νη­σε μετά την πρώτη Κυ­ρια­κή των εκλο­γών. Βέ­βαια, σε όλο αυτό τον κα­ται­γι­σμό των κα­τη­γο­ριών, ο υπο­κι­νη­τής τους φρό­ντι­σε επι­με­λώς να απο­κρύ­ψει ότι όσο εγώ ήμουν ασθε­νής με πυ­ρε­τό, είχε ήδη φρο­ντί­σει, παρέα με τους λοι­πούς εκλεγ­μέ­νους, να κάνει συ­νά­ντη­ση με τον κ. Κο­λιά­δη και να δια­πραγ­μα­τευ­τεί. Τη συ­νά­ντη­ση απέ­κρυ­ψε από εμένα, όπως και την απέ­κρυ­ψε από τις μέχρι τώρα ανα­κοι­νώ­σεις του. Δεν μας λέει το τι συμ­φώ­νη­σε με τον νέο δή­μαρ­χο και προ­φα­νώς δεν το έχει πει ούτε σε εκεί­νους που πα­ρέ­συ­ρε να τον ακο­λου­θή­σουν.

• Δη­λα­δή, τί έγινε ακρι­βώς;

Κατά τη συ­νά­ντη­ση των εκλεγ­μέ­νων και αφού δεν πε­ρά­σα­με στον δεύ­τε­ρο γύρο, πρώ­τος πρώ­τος ο κ. Μαν­δρα­κός στρά­φη­κε στον κ. Κο­λιά­δη κι όχι μόνο αυτό. Προ­σπά­θη­σε να μας τον επι­βά­λει ως τη μόνη λύση, προ­α­ναγ­γέλ­λο­ντας ότι θα πα­ραι­τη­θεί από την πα­ρά­τα­ξη και θα προ­χω­ρή­σει σε δη­μό­σια ανα­κοί­νω­ση αν δεν έπρατ­τα βάσει της επι­θυ­μί­ας του. Αυτός ήταν και ο λόγος της έντα­σης στη συ­νά­ντη­ση των εκλεγ­μέ­νων. Όλα προ­κλή­θη­καν από την από­πει­ρα εκ­βια­σμού του κ. Μαν­δρα­κού.

• Θε­ω­ρεί­τε λοι­πόν ότι η στάση του δεν προ­έρ­χε­ται από ιδε­ο­λο­γι­κή δια­φο­ρά;

Μετά λύπης, ακού­σα­με στο ρα­διό­φω­νο τη δη­μό­σια πα­ρα­δο­χή του ίδιου του κ. Μαν­δρα­κού, ότι χρη­σι­μο­ποί­η­σε την πα­ρά­τα­ξη ως όχημα, προ­κει­μέ­νου να μπο­ρέ­σει να εκλε­γεί. Για το λόγο αυτό άλ­λα­ξε «όχημα» αμέ­σως μετά το απο­τέ­λε­σμα της πρώ­της Κυ­ρια­κής. Όμως, δεν είναι η ώρα ακόμα να ανοί­ξου­με αυτή τη συ­ζή­τη­ση και πι­στέψ­τε με θα έχει πολύ εν­δια­φέ­ρον όταν αυτό θα συμ­βεί. Προς το παρόν, κρα­τή­στε ότι απο­δεί­χθη­κε πως η ιδε­ο­λο­γία δεν είναι το δυ­να­τό χαρτί του κ. Μαν­δρα­κού. Πιο πάνω από την ιδε­ο­λο­γία θέτει άλ­λους – συγ­γε­νι­κούς δε­σμούς, με ό,τι αυτό συ­νε­πά­γε­ται.

Θα μι­λή­σω όταν έρθει η ώρα και όταν ολό­κλη­ρο το σκη­νι­κό θα απλω­θεί ξε­κά­θα­ρο στους δη­μό­τες. Άλ­λω­στε, εί­πα­με, δεν είναι τυ­χαία η δή­λω­ση του κ. Κο­λιά­δη για τα οι­κο­νο­μι­κά του Δήμου. Μήπως, μας προϊ­δε­ά­ζει ότι κά­ποιες συμ­βά­σεις θα οδη­γη­θούν σε νέα δια­πραγ­μά­τευ­ση; Ο μα­έ­στρος όλης αυτής της ενορ­χή­στρω­σης δεν βρί­σκε­ται ούτε στο Δη­μαρ­χείο, ούτε σε κά­ποιο ια­τρείο. Αυτό θα φανεί ξε­κά­θα­ρα στο πρώτο εξά­μη­νο θη­τεί­ας της νέας δη­μο­τι­κής αρχής.

• Δη­λα­δή, τι πε­ρι­μέ­νε­τε να συμ­βεί;

Όλα σύ­ντο­μα θα φα­νούν. Κάντε λίγο υπο­μο­νή. Όταν λέω ότι στη δική μας πα­ρά­τα­ξη το ζη­τού­με­νο είναι το όφε­λος της Ρόδου κι όχι το προ­σω­πι­κό συμ­φέ­ρον, το εννοώ.

• Τε­λι­κά ποιο ήταν το κρι­τή­ριο που επι­λέ­ξα­τε την έδρα της Καλ­λι­θέ­ας; Γιατί σας κα­τη­γο­ρούν ότι προ­τι­μή­σα­τε τον κ. Ζα­νετ­τούλ­λη;

Δεν τέ­θη­κε ποτέ ζή­τη­μα προ­σω­πι­κής προ­τι­μή­σε­ως με­τα­ξύ των δύο εκλεγ­μέ­νων συμ­βού­λων. Ο νο­μο­θέ­της προ­βλέ­πει αυτήν την επι­λο­γή και το κρι­τή­ριό μου ήταν οι σταυ­ροί που έλα­βαν. Ο κ. Ζα­νετ­τούλ­λης πήρε σχε­δόν δι­πλά­σιους σταυ­ρούς από τον κ. Το­κού­ζη. Ήταν μία δύ­σκο­λη από­φα­ση, αλλά θε­ώ­ρη­σα δί­καιο και δη­μο­κρα­τι­κό να πάρει την έδρα ο σύμ­βου­λος που έλαβε τους πε­ρισ­σό­τε­ρους σταυ­ρούς και που προ­έρ­χε­ται από μια πε­ριο­χή τόσο πλη­γω­μέ­νη από τις πυρ­κα­γιές. Εξάλ­λου, ο κ. Το­κού­ζης κα­τέ­χει ήδη ένα πολύ σπου­δαίο βήμα στο χώρο του συν­δι­κα­λι­στι­κού φορέα που εκ­προ­σω­πεί. Όσο για την ενό­τη­τα Καλ­λι­θέ­ας, θυ­μί­ζω ότι είμαι μό­νι­μος κά­τοι­κος στη δη­μο­τι­κή ενό­τη­τα Καλ­λι­θέ­ας και να είναι σί­γου­ροι οι δη­μό­τες ότι θα τους εκ­προ­σω­πή­σω και θα τους στη­ρί­ξω με όλες μου τις δυ­νά­μεις.

• Ανα­φο­ρι­κά με τη στάση των υπο­λοί­πων εκλεγ­μέ­νων συμ­βού­λων, τι έχετε να μας πείτε;

Ο κό­σμος τους ψή­φι­σε, γιατί ήταν υπο­ψή­φιοι με την πα­ρά­τα­ξή μας, επι­κρο­τώ­ντας το πρό­γραμ­μα και τις θέ­σεις μας, όχι για να δώ­σουν χρί­σμα στον κ. Κο­λιά­δη. Όπως και να έχει, πρέ­πει να κα­τα­λά­βουν ότι δεν είναι πο­λι­τι­κά και ηθικά σωστό, μια ολό­κλη­ρη αντι­πο­λί­τευ­ση να τάσ­σε­ται στο πλευ­ρό της συ­μπο­λί­τευ­σης. Δεν είναι πρέ­πον για τη Ρόδο. Πώς θα μπο­ρούν οι εκλεγ­μέ­νοι αυτοί συμ­βού­λοι να ασκούν κρι­τι­κή στην δη­μο­τι­κή αρχή, όταν ανοι­κτά και δη­μό­σια τάσ­σο­νται με το μέρος της; Πώς θα επι­τε­λέ­σουν το έργο για το οποίο τους ψή­φι­σε ο κό­σμος και τους εξέ­λε­ξε στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο; Επει­δή αυτό είναι το δείγ­μα της στά­σης τους και ο προ­φα­νής σκο­πός τους, τότε το πο­λι­τι­κά ορθό και ηθικό είναι να πα­ρα­δώ­σουν τις έδρες τους, ώστε να μπουν στο δη­μο­τι­κό συμ­βού­λιο, άν­θρω­ποι που θα μπο­ρούν χωρίς βα­ρί­δια και δε­σμεύ­σεις να ασκή­σουν το αντι­πο­λι­τευ­τι­κό τους έργο.

• Γιατί δεν τα ανα­φέ­ρα­τε όλα αυτά στην χθε­σι­νή σας ανα­κοί­νω­ση;

Η ανα­κοί­νω­ση έπρε­πε να βάλει ένα φρένο στην ηθική κα­τρα­κύ­λα και απρε­πή συ­μπε­ρι­φο­ρά ορι­σμέ­νων εκλεγ­μέ­νων και να δώσει ένα μή­νυ­μα. Το μή­νυ­μα πέ­ρα­σε. Τώρα ήρθε η σειρά των επι­μέ­ρους μη­νυ­μά­των και αυτή η συ­νέ­ντευ­ξη είναι μόνο η αρχή.