ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Π. Λαφαζάνης: «Η ρήξη με τη Ρωσία είναι έγκλημα κατά των εθνικών μας συμφερόντων»

news room 6 λεπτά ανάγνωση
ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
Η ρήξη με τη Ρωσία είναι έγκλημα κατά των εθνικών μας συμφερόντων

Π. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ

  • Συνέντευξη
  • στην Πέγκυ Ντόκου

Η επι­στροφή στην δραχμή και η εφαρ­μογή ενός εντελώς δια­φο­ρε­τι­κού ριζο­σπα­στι­κού προ­γράμ­μα­τος, είναι η πρόταση του κ. Πανα­γιώτη Λαφα­ζάνη, προ­έ­δρου της Λαϊκής Ενό­τη­τας.

Σε συνέ­ντευξή του στην “δημο­κρα­τική” ο κ. Λαφα­ζά­νης, ξεκα­θα­ρί­ζει τις θέσεις του για τις εξε­λί­ξεις με την απέλαση των Ρώσων διπλω­μα­τών, τους χει­ρι­σμούς της κυβέρ­νη­σης με την υπο­γραφή της Συμ­φω­νίας στις Πρέσπες, δηλώ­νο­ντας πως η Ελλάδα έχει μετα­τρα­πεί σε μια αποικία χρέους χωρίς τέλος, χωρίς ημε­ρο­μη­νία λήξης αφού οι μνη­μο­νια­κές δεσμεύ­σεις είναι μέχρι και μετά το 2060 και είναι πολύ δύσκολο να εφαρ­μο­στούν και να ακο­λου­θη­θούν.

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

Κύριε Λαφα­ζάνη, θα ήθελα να ξεκι­νή­σουμε από την απέλαση των Ρώσων διπλω­μα­τών από την χώρα μας. Πώς κρίνετε την απόφαση της κυβέρ­νη­σης την δεδο­μένη στιγμή και τι θα πρέπει να περι­μέ­νουμε από εδώ και πέρα;

Αυτό που θέλω να σημειώσω είναι ότι οι περισ­σό­τε­ροι βλέ­πουμε είτε να ποιούν την… νήσσαν είτε να υπο­στη­ρί­ζουν τις κυβερ­νη­τι­κές ενέρ­γειες. Εμείς στην ΛΑΕ δεν μασάμε τα λόγια μας. Λέμε καθαρά ότι η κυβέρ­νηση, δυστυ­χώς με τις απε­λά­σεις των Ρώσων διπλω­μα­τών, έχει κάνει μια επιλογή ρήξης θα έλεγα με την Ρωσία, μία επιλογή τυχο­διω­κτική, παρά­λογη, αδι­καιο­λό­γητη από κάθε άποψη την οποία θα την χαρα­κτή­ριζα ως “έγκλημα” κατά των εθνικών μας συμ­φε­ρό­ντων. Είναι ένα μείζον έγκλημα κατά της χώρας μας και κατά της ασφά­λειάς της. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα, να στρέ­φε­ται ενα­ντίον της Ρωσίας όταν δεν είχαμε ποτέ κανένα πρό­βλημα με αυτή την χώρα. Δεν επι­βου­λεύ­ε­ται την χώρα μας, δεν μας έχει κάνει κάτι κακό ούτε έχει κατα­φερ­θεί ενα­ντίον μας. Το αντί­θετο, θα έλεγα. Η Ρωσία παρ όλο που δεν ανή­κουμε σε ένα συμ­μα­χικό μπλοκ μαζί της, αθόρυβα είτε στο παρα­σκή­νιο είτε στο προ­σκή­νιο έχει βοη­θή­σει την Ελλάδα -και κυρίως την Κύπρο. Κι αν δια­τρέ­χουμε κιν­δύ­νους μέχρι τώρα, τους υφι­στά­μεθα από τους “ομο­τρά­πε­ζούς” μας, στα συμ­μα­χικά τρα­πέ­ζια και κυρίως από τις ΗΠΑ, την Άγκυρα αλλά και την Γερ­μα­νία -και συνο­λι­κό­τερα την Ευρω­παϊκή Ένωση. Αυτό που κάνει τώρα η ελλη­νική κυβέρ­νηση, είναι να κλι­μα­κώ­σει την ένταση ανάμεσα στις δύο χώρες αντί να την εκτο­νώ­σει, διότι οι απα­ντή­σεις της στις αιτιά­σεις που έδωσε, ήταν προ­κλη­τι­κές. Πολύ φοβού­μαι ότι θα έρθουν κι άλλα μέτρα σε βάρος της Ελλάδας από την Ρωσία που θα προ­κα­λέ­σουν περαι­τέρω προ­βλή­ματα στις ελλη­νο­ρω­σι­κές σχέσεις. Τόσο ο Τσίπρας όσο και ο Κοτζιάς, ακο­λου­θούν έναν πολύ επι­κίν­δυνο δρόμο.

Τελικά έπρεπε να υπο­γρα­φεί η συμ­φω­νία στις Πρέσπες και πώς εκτι­μάτε πως θα εξε­λι­χθεί η κατά­σταση με δεδο­μένο ότι ανα­μέ­νο­νται και εξε­λί­ξεις;

Η άρον – άρον υπο­γραφή στις Πρέσπες με ανο­μο­λό­γητο στόχο την ένταξη της ΦΥΡΟΜ στο ΝΑΤΟ και την εκκί­νηση των δια­δι­κα­σιών για την ένταξη της χώρας αυτής στην Ευρω­παϊκή Ένωση, μάλλον θα απο­δει­χτεί ιδιαί­τερα επι­βλα­βής για τα εθνικά μας συμ­φέ­ρο­ντα αλλά και την ασφά­λεια και την στα­θε­ρό­τητα στην Βαλ­κα­νική περιοχή. Η ένταξη της ΦΥΡΟΜ στο ΝΑΤΟ θα την κατα­στή­σει ένα δυνατό χαρτί στα χέρια των ΗΠΑ -πράγμα που μπορεί να αποβεί πολύ επι­κίν­δυνο για όλη την βαλ­κα­νική περιοχή, δεδο­μέ­νων των σκληρών πολι­τικο – στρα­τιω­τι­κών σχεδίων της Αμε­ρι­κής για την ευρύ­τερη περιοχή και φυσικά, τα Βαλ­κά­νια. Εδώ να σημειώ­σουμε ότι ενώ η συμ­φω­νία μιλάει για σύνθετη ονο­μα­σία, ανα­γνω­ρί­ζει παράλ­ληλα την Μακε­δο­νική γλώσσα και την Μακε­δο­νική ιθα­γέ­νεια. Τα δύο τελευ­ταία, πολύ φοβού­μαι ότι έρχο­νται σε αντί­θεση με την σύνθετη ονο­μα­σία αν δεν την ακυ­ρώ­σουν κιόλας, προσ­δί­δο­ντας στην ΦΥΡΟΜ μια Μακε­δο­νική ονο­μα­το­λο­γία και μάλιστα με έναν μονο­πω­λιακό τρόπο. Ταυ­τό­χρονα, θα ήθελα να τονίσω ότι οι αλλαγές που υπο­σχέ­θηκε ότι θα κάνει στο Σύνταγμά της η ΦΥΡΟΜ είναι αόρι­στες και θα γίνουν κατά την κρίση της, χωρίς συγκε­κρι­μέ­νες δεσμεύ­σεις -πράγμα που μπορεί να μην ακυ­ρώ­σει τις θεσμι­κές αλυ­τρω­τι­κές της βλέψεις. Για όλα αυτά, νομίζω πως περισ­σό­τερο η Συμ­φω­νία στις Πρέσπες, έγινε για να πάρει τα εύσημα η ελλη­νική κυβέρ­νηση από την ιμπε­ρια­λι­στική Δύση παρά να εξυ­πη­ρε­τη­θεί η στα­θε­ρό­τητα, η ειρήνη, η φιλία των δύο χωρών και η συνερ­γα­σία στα Βαλ­κά­νια. που είναι τόσο ανα­γκαία στις Βαλ­κα­νι­κές χώρες.

Η κυβέρ­νηση και ο κ. Τσίπρας, μας δια­βε­βαιώ­νει ότι θα κατα­φέ­ρει η χώρα να σταθεί στα πόδια της και να βγει από τα Μνη­μό­νια ενώ διορ­γα­νώ­νει φιέστες στο Καστελόριζo. Με τα σημε­ρινά δεδο­μένα είναι αυτό εφικτό κατά την άποψή σας;

Βγαί­νουμε από τα Μνη­μό­νια, είναι μια φράση η οποία υποτιμά την νοη­μο­σύνη του ελλη­νι­κού λαού. Μπορεί να βγαί­νουμε από το τρίτο Μνη­μό­νιο, αλλά θα μπούμε σε ένα τέταρτο Μνη­μό­νιο που μπορεί να απο­δει­χθεί το σκλη­ρό­τερο από όλα τα προη­γού­μενα και του οποίου το μεγα­λύ­τερο μέρος, έχει ήδη ψηφι­στεί από την κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ στην Βουλή. Και ανα­φέ­ρο­μαι στην μείωση των συντά­ξεων από 1η Ιανουα­ρίου 2019, στην μεγάλη μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του για τα λαϊκά στρώ­ματα από την 1η Ιανουα­ρίου του 2020, στο ξεπού­λημα και των τελευ­ταίων δημό­σιων στρα­τη­γι­κών επι­χει­ρή­σεων που έχουν απο­μεί­νει στην χώρα, στην υπο­θή­κευση του εθνικού μας πλούτου ύψους 25 δις ευρώ, στα πρω­το­γενή πλε­ο­νά­σματα της τάξης του 3,5% του ΑΕΠ μέχρι το 2022 και του­λά­χι­στον 2,2% του ΑΕΠ μέχρι το 2060 (άκουσον – άκουσον!!!) Αυτά είναι τα πιο γνωστά από τα σκληρά μέτρα για τα οποία έχει δεσμευ­τεί η χώρα μας, και δεν ανα­φέ­ρο­μαι στις πιο άγριες νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες μεταρ­ρυθ­μί­σεις που θα ακο­λου­θή­σουν ή σε άλλα πρό­σθετα μέτρα τα οποία ίσως επω­μι­σθεί η Ελλάδα, για να παίρνει τις ψευτο-ρυθμίσεις που έχουν γίνει και τις δόσεις από την Ευρω­παϊκή Ένωση. Αντι­λαμ­βά­νε­στε, ότι αυτό μόνον έξοδος από τα Μνη­μό­νια δεν σημαί­νει. Η Ελλάδα είναι “αποικία χρέους” επ αόρι­στον και δεν μπορεί να βρει διέξοδο όσο συνε­χί­ζει να απο­πλη­ρώ­νει ένα χρέος, το οποίο κρί­νε­ται ως μη βιώσιμο. Θα είμαστε μια “αποικία χρέους” χωρίς τέλος, χωρίς ημε­ρο­μη­νία λήξης.

Αυτό που χρειά­ζε­ται η Ελλάδα είναι μια πολύ μεγάλη ανα­τροπή αν θέλει να δει ένα θετικό μέλλον με τον λαό της.

Εάν γίνουν εκλογές και κερ­δί­σει η Ν.Δ. τι θα πρέπει να περι­μέ­νει η χώρα; Μέχρι στιγμής δεν υπήρξε κανένα αντι­μνη­μο­νιακό –ουσιαστικό- μέτωπο από κανένα κόμμα ή κυβέρ­νηση. Τι θα πρέπει να γίνει κατά την άποψή σας;

Η απά­ντηση στην κατα­στρο­φική πολι­τική που ακο­λου­θεί ο μεταλ­λαγ­μέ­νος ΣΥΡΙΖΑ και ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας, θα είναι ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης -που είναι η άλλη όψη του κ. Τσίπρα. Θα συνε­χί­σει και θα κλι­μα­κώ­σει την σημε­ρινή κατα­στρο­φική πολι­τική που ακο­λου­θεί αυτή η κυβέρ­νηση χωρίς να μπορεί να δώσει απά­ντηση στα μεγάλα οικο­νο­μικά και κοι­νω­νικά προ­βλή­ματα, ούτε βεβαίως, ουσια­στική διέξοδο από την κρίση. Δεν πιστεύω ότι μπορεί να ακυ­ρώ­σει το οποιο­δή­ποτε μέτρο από τις μνη­μο­νια­κές δεσμεύ­σεις του κ. Τσίπρα, ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης. Έτσι έχουν πει μέχρι τώρα όλοι οι πρω­θυ­πουρ­γοί που είναι προ­ση­λω­μέ­νοι στην ευρω­ζώνη και στις νεο­φι­λε­λεύ­θε­ρες πολι­τι­κές και όσες δια­βε­βαιώ­σεις έχουν δώσει, όλες έχουν ακυ­ρω­θεί. Όλοι ξεκι­νού­σαν είτε με αντι-μνημονιακές δεσμεύ­σεις, είτε ότι θα ακυ­ρώ­σουν κάποια από τα μνη­μο­νιακά μέτρα και όλοι έκαναν το αντί­θετο: όχι μόνον ακο­λού­θη­σαν την μνη­μο­νιακή κανο­νι­κότ­τητα, αλλά την ενί­σχυ­σαν και την κλι­μά­κω­σαν. Αν θέλουμε να ανα­τρέ­ψουμε την σημε­ρινή κατά­σταση, θα πρέπει να ξεκι­νή­σουμε από μια μεγάλη παρα­δοχή: ότι δεν γίνεται να φύγουμε από την κρίση και την επο­πτεία όσο είμαστε μέσα στην ζώνη του Ευρώ. Θεμέλιο για να εφαρ­μό­σουμε μια άλλη πολι­τική ανα­συ­γκρό­τη­σης για την χώρα, είναι να μετα­βούμε στο εθνικό μας νόμισμα και να εφαρ­μό­σουμε ένα νέο ριζο­σπα­στικό πρό­γραμμα για την χώρα.

Εσείς πιστεύ­ετε ότι μπορεί να γίνει κάτι τέτοιο; Να επι­στρέ­ψουμε στην δραχμή;

Βεβαίως και μπο­ρούμε να το κάνουμε. Είναι μια απόλυτα ρεα­λι­στική πρόταση την οποία είχα κάνει στον κ. Τσίπρα αμέσως μετά το δημο­ψή­φι­σμα το 2015 με συγκε­κρι­μένα θεσμικά μέτρα και την αξιο­ποί­ηση των απο­θε­μα­τι­κών που υπήρχαν στην Ελλάδα (ενός μέρους) προ­κει­μέ­νου να κάναμε το βήμα και να επι­στρέ­φαμε στην δραχμή. Εάν το κάναμε αυτό τότε σήμερα η χώρα μας θα είχε ήδη μπει σε μια άλλη ανα­πτυ­ξιακή πορεία με πολύ θετικές επι­πτώ­σεις, με οικο­νο­μική ανά­πτυξη. Δυστυ­χώς όμως ο κ. Τσίπρας δεν το δέχτηκε με απο­τέ­λε­σμα να ακο­λου­θή­σουμε τα Μνη­μό­νια σε έναν δρόμο χωρίς τέλος.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.