Σε νέες περιπέτειες ξενοδοχειακή εταιρεία μετά την υποβολή νέας μήνυσης

Νέα προ­κα­ταρ­κτι­κή έρευ­να για τη δια­πί­στω­ση τυχόν τε­λέ­σε­ως ποι­νι­κά κο­λά­σι­μων πρά­ξε­ων με­τα­ξύ με­τό­χων γνω­στής ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας προ­κά­λε­σε η υπο­βο­λή νέας μή­νυ­σης με την οποία κα­ταγ­γέλ­λε­ται η διά­πρα­ξη των αδι­κη­μά­των της απά­της και της πλα­στο­γρα­φί­ας.

Η έν­δι­κη δια­φο­ρά με­τα­ξύ των με­τό­χων, που τυγ­χά­νουν συγ­γε­νείς, δεν είναι και­νού­ρια και η αί­σθη­ση που επι­κρα­τού­σε σε νο­μι­κούς κύ­κλους του νη­σιού ήταν ότι το ποι­νι­κό σκέ­λος της υπό­θε­σης είχε κλεί­σει μετά την έκ­δο­ση απαλ­λα­κτι­κού βου­λεύ­μα­τος, που ακο­λού­θη­σε εν­δε­λε­χή έρευ­να των κα­ταγ­γελ­λο­μέ­νων από τον μη­νυ­τή μετά και τη διε­νέρ­γεια ει­δι­κών λο­γι­στι­κών ελέγ­χων από πραγ­μα­το­γνώ­μο­νες.

Ιδρυ­τής και μέ­το­χος της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας δια­τεί­νε­ται στη νέα μή­νυ­ση ότι από τε­χνι­κή έκ­θε­ση προ­κύ­πτει ότι από την ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία διε­νερ­γή­θη­καν εκρο­ές χρη­μα­τι­κών ποσών οι οποί­ες προ­κύ­πτουν κυ­ρί­ως από «λο­γι­στι­κές τα­μεια­κές εγ­γρα­φές, χωρίς να στη­ρί­ζο­νται σε τρα­πε­ζι­κά ή άλλα έγ­γρα­φα» για τα οποία «δεν προ­κύ­πτει η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα των συ­ναλ­λα­γών προ­έ­λευ­σής τους» και μά­λι­στα για τα δια­στή­μα­τα από το 1992 έως και 2005.

Ει­δι­κό­τε­ρα, όπως υπο­στη­ρί­ζει, εμ­φα­νί­ζο­νται από τα βι­βλία της εται­ρεί­ας ότι διε­νερ­γή­θη­κε εκροή συ­νο­λι­κού ποσού 600.000 € για τα οποία έχουν εκ­δο­θεί απλές τα­μεια­κές απο­δεί­ξεις πλη­ρω­μής, με τις οποί­ες έχει εγ­γρα­φεί στα βι­βλία της εται­ρεί­ας ότι έχουν απο­δο­θεί σε με­τρη­τά μέσω του τα­μεί­ου της εται­ρεί­ας προς τους βα­σι­κούς με­τό­χους της. Ο ίδιος φέ­ρε­ται να έχει ει­σπρά­ξει 200.000 ευρώ.

Ισχυ­ρί­ζε­ται πα­ρα­πέ­ρα ότι από τη σχε­τι­κή έρευ­να, η οποία διε­νερ­γή­θη­κε από την τε­χνι­κή σύμ­βου­λο και με βάση απο­δεί­ξεις και έγ­γρα­φα, τα οποία ανέ­λα­βε από το λο­γι­στή­ριο και τα βι­βλία της ως άνω εται­ρεί­ας, φέ­ρε­ται ει­δι­κό­τε­ρα ότι επ’ ονό­μα­τί του έχουν εκ­δο­θεί την 20η Δε­κεμ­βρί­ου 2005 και την 28η Δε­κεμ­βρί­ου 2005 δύο απλές απο­δεί­ξεις πλη­ρω­μής ποσού 100.000 € η κάθε μία οι οποί­ες φέ­ρουν την σφρα­γί­δα της εται­ρεί­ας της οποί­ας είναι μέ­το­χος και στο κάτω μέρος αυτής η υπο­γρα­φή τρί­του προ­σώ­που ο οποί­ος πα­ρέ­λα­βε σε με­τρη­τά από τον ίδιο το ποσό αυτό.

Δια­τεί­νε­ται ότι η υπο­γρα­φή αυτή δεν ανή­κει στον ίδιο και ότι ου­δέ­πο­τε έλαβε από την εται­ρεία, είτε από άλ­λους με­τό­χους είτε από υπάλ­λη­λο του λο­γι­στη­ρί­ου της το ανω­τέ­ρω ποσό.

Η δε υπο­γρα­φή αυτή είναι η ίδια και στις δύο αυτές ως άνω ανα­φε­ρό­με­νες απο­δεί­ξεις πλη­ρω­μής όσο και στις εκ­δο­θεί­σες από την εται­ρεία αντί­στοι­χες απο­δεί­ξεις πλη­ρω­μής.

Το­νί­ζει δε ότι την εποχή κατά την οποία φέ­ρε­ται να είχε ανα­λά­βει το ως άνω ποσό διέ­με­νε στο Σί­δνευ Αυ­στρα­λί­ας.

Στην υπό­θε­ση εφέ­ρε­το να έχει μπει ορι­στι­κό τέλος μετά την απαλ­λα­γή 4 με­τό­χων της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, που κα­τα­μη­νύ­θη­καν από τον συγ­γε­νή τους για τα αδι­κή­μα­τα της απι­στί­ας, της οποί­ας η πε­ριου­σια­κή ζημία υπερ­βαί­νει το ποσό των 15.000 ευρώ και της υπε­ξαί­ρε­σης ως εντο­λο­δό­χων συ­νο­λι­κής αξίας άνω των 73.000 ευρώ.

Τον Ιού­λιο του 2008 ο μη­νυ­τής υπο­στή­ρι­ξε σε έγκλη­σή του ότι οι συγ­γε­νείς – συ­νέ­ται­ροί του προ­έ­βη­σαν σε πα­ρά­νο­μες πρά­ξεις τόσο σε βάρος του νο­μι­κού προ­σώ­που της εται­ρεί­ας όσο και σε βάρος του ίδιου.

Ο μη­νυ­τής, με τη σύ­ζυ­γο και τις θυ­γα­τέ­ρες του ήταν μέ­το­χοι σε πο­σο­στό 1/3 της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας, που συ­στή­θη­κε το 1979. Είχαν ανα­θέ­σει τη λει­τουρ­γία του ξε­νο­δο­χεί­ου στους συγ­γε­νείς τους διότι οι ίδιοι διέ­με­ναν εκτός Ελ­λά­δος. Το έτος 2005, όπως υπο­στή­ρι­ξαν, δια­πί­στω­σαν ότι η πο­ρεία της εται­ρεί­ας ήταν ζη­μιο­γό­να, ζη­τώ­ντας διε­νέρ­γεια εσω­τε­ρι­κού ελέγ­χου από ορ­κω­τό λο­γι­στή. Υπο­στή­ρι­ξαν ότι ένα κον­δύ­λι ύψους 2.999.039,44 ευρώ της εται­ρεί­ας το οποίο εμ­φα­νι­ζό­ταν στο πα­θη­τι­κό σκέ­λος του ισο­λο­γι­σμού απο­τε­λού­σε σύ­νο­λο πλα­σμα­τι­κών εγ­γρα­φών προς συ­γκά­λυ­ψη πα­ρα­νο­μιών του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου, η δε πλευ­ρά των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων ότι απο­τε­λεί ει­σφο­ρά ενός εξ΄αυ­τών προς την εται­ρεία προ­ερ­χό­με­νο από την πώ­λη­ση ακι­νή­των.

Από την έρευ­να που διε­νερ­γή­θη­κε προ­έ­κυ­ψε ωστό­σο ότι το ποσό των 2.999.039,44 ευρώ, που εμ­φα­νί­ζε­ται στο πα­θη­τι­κό του ισο­λο­γι­σμού της ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας κατά την χρήση του έτους 2006, απο­τε­λεί το προ­ο­δευ­τι­κό υπό­λοι­πο των τμη­μα­τι­κών χρη­μα­τι­κών κα­τα­βο­λών των με­τό­χων, που δί­νο­νταν με σκοπό τη μελ­λο­ντι­κή αύ­ξη­ση του κε­φα­λαί­ου της εται­ρεί­ας από το έτος 1992 και εντεύ­θεν, αφαι­ρου­μέ­νων των τμη­μα­τι­κών επι­στρο­φών χρη­μά­των στους με­τό­χους στο ίδιο χρο­νι­κό διά­στη­μα (1992-2006).