ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Δεν στοιχειοθετήθηκε το αδίκημα της υπεξαίρεσης – Καταδίκη για τοκογλυφία

Δαμιανός Αθανασίου 3 λεπτά ανάγνωση
δικαστηριο

Στο αρχείο τέθηκε με βού­λευμα του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου η δικο­γρα­φία που σχη­μα­τί­στηκε σε βάρος δύο κατοί­κων της Καρ­πά­θου, μετά από μήνυση, που υπέβαλε σε βάρος τους για υπε­ξαί­ρεση, ένας συντο­πί­της τους, αρτο­ποιός, ο οποίος έχει κατα­δι­κα­στεί όμως τελε­σι­δί­κως σε ποινή φυλά­κι­σης 4 ετών μετα­τρέ­ψιμη προς 10 ευρώ ημε­ρη­σίως τα οποία θα κατα­βά­λει σε 24 ισό­πο­σες δόσεις, για πλημ­με­λη­μα­τική τοκο­γλυ­φία, με θύματα τους μηνυό­με­νους!

Με τη μήνυσή του κατά δύο κατοί­κων του Απερίου Καρ­πά­θου ο κατα­δι­κα­σθείς για τοκο­γλυ­φία, διέ­ψευσε τα όσα κατήγ­γει­λαν σε βάρος του και ζήτησε τη δίωξη και την τιμωρία τους για την τέλεση κατά συναυ­τουρ­γία του εγκλή­μα­τος της υπε­ξαι­ρέ­σεως χρη­μα­τι­κού ποσού 141.200 ευρώ.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει, σε αντί­θεση με τη δική του επι­χεί­ρηση, η οποία δια­τη­ρεί σταθερά την πελα­τεία της, με συνέ­πεια να του απο­δί­δει σημα­ντικά εισο­δή­ματα, η επι­χεί­ρηση του πρώτου μηνυό­με­νου είχε αρχίσει να μην απο­δί­δει, με συνέ­πεια να δυσκο­λεύ­ε­ται πολύ να εκπλη­ρώ­σει τις δανεια­κές του υπο­χρε­ώ­σεις.

Απευ­θύν­θηκε σε εκείνον, όπως λέει, για πρώτη φορά στις αρχές του 2007, εξαι­τίας της συνα­δελ­φι­κής και φιλικής σχέσης, που τους συνέδεε και ζήτησε την οικο­νο­μική του ενί­σχυση και συγκε­κρι­μένα ένα δάνειο, άτοκο, μικρής χρο­νι­κής διάρ­κειας, προ­κει­μέ­νου, να καλύψει τις άμεσες ανάγκες του.

Κατά την εκπλή­ρωση της εν λόγω υπο­χρε­ώ­σεώς του ο μηνυό­με­νος, όπως λέει, υπήρξε τυπι­κό­τα­τος.

Του παρέ­δωσε μάλιστα προς δια­σφά­λιση των αξιώ­σεων του τρα­πε­ζική επιταγή της Αγρο­τι­κής Τρά­πε­ζας, εκδό­σεως της ΑΕ, ποσού 7.000 ευρώ, την οποίαν εμφά­νισε και καλύ­φθηκε κανο­νικά.

Στο αμέσως επόμενο του πρώτου δανείου χρονικό διά­στημα η οικο­νο­μική κατά­σταση του μηνυό­με­νου, όπως περι­γρά­φει στη μήνυση, επι­δει­νώ­θηκε, εξαι­τίας υπερ­δα­νει­σμού.

Του ζήτησε βοήθεια ύψους 74.000 ευρώ, αφού, όπως του είπε, είχε ισό­πο­σες ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές, τις οποίες δεν ήταν σε θέση να καλύψει. Τον δια­βε­βαί­ωσε μάλιστα, ότι επρό­κειτο να εκποι­ή­σει μαζί με τον αδελφό του ένα ακίνητο στην Κάρπαθο.

Επι­πλέον φέρεται να του έδωσε την υπό­σχεση, ότι ο αδελφός του, ο οποίος είχε περιου­σία και οικο­νο­μική επι­φά­νεια, επρό­κειτο να εκδώσει και να του παρα­δώ­σει, ισό­πο­σες επι­τα­γές της Συνε­ται­ρι­στι­κής Τρά­πε­ζας Δωδε­κα­νή­σου.

Κατα­λυ­τική ωστόσο για τη χορή­γηση του εν λόγω δανείου υπήρξε η υπό­σχεσή τους, ότι αν τους χορη­γούσε το εν λόγω δάνειο επρό­κειτο να τον βοη­θή­σουν μέσω δια­συν­δέ­σεων τους με ανθρώ­πους του επι­χει­ρη­μα­τι­κού κόσμου, στους οποίους είχαν πρό­σβαση, προ­κει­μέ­νου να επε­κτεί­νει την επι­χει­ρη­μα­τική του δρα­στη­ριό­τητα.

Του δόθηκαν εν συνε­χεία προς εξα­σφά­λισή του επι­τα­γές και πλη­ρώ­θηκε μόνο μια με απο­τέ­λε­σμα να μείνει υπό­λοιπο 72.000 ευρώ.

Ο πρώτος εκ των μηνυο­μέ­νων φέρεται να του ζήτησε επι­πλέον 32.000 ευρώ τα οποία του έδωσε και υπε­γράφη μεταξύ τους ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό ατόκου δανείου, ύψους 104.000 ευρώ. Του επέ­στρεψε, όπως λέει, όλες τις επι­τα­γές και εκείνος του έδωσε μια ύψους 104.000 ευρώ.

Μία με δύο ημέρες προ της λήξεως και της ως άνω επι­τα­γής, στα τέλη Μαρτίου του 2008, δέχθηκε, όπως υπο­στη­ρί­ζει, και πάλι τηλε­φώ­νημα του μηνυό­με­νου, ο οποίος τον παρα­κά­λεσε να του δώσει 11.000 ευρώ, παρα­τεί­νο­ντας ταυ­το­χρό­νως και πάλι το χρόνο απο­πλη­ρω­μής του δανείου για ένα μήνα. Υπέ­γρα­ψαν και νέο ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό ατόκου δανείου, ύψους πλέον 115.000 ευρώ και συμ­φώ­νη­σαν να του επι­στρα­φεί το ποσό στις 30.04.2008.

Το δάνειο, όπως λέει, δεν πλη­ρώ­θηκε και τους έδωσε ακόμη δύο φορές χρήματα και συγκε­κρι­μένα 11.500 ευρώ και 14.700 ευρώ και υπέ­γρα­ψαν νέα ιδιω­τικά συμ­φω­νη­τικά δανείου ύψους 141.200 ευρώ, με τη συμ­φω­νία επι­στρο­φής του ποσού στις 30.06.2008.

Όταν ωστόσο η ημε­ρο­μη­νία παρήλθε, χωρίς να του επι­στρα­φούν τα χρήματα, οι μηνυό­με­νοι, όπως δια­τεί­νε­ται, προ­σπά­θη­σαν να τον παρα­σύ­ρουν τεχνηέ­ντως στην παγίδα της τοκο­γλυ­φίας και να τον καταγ­γεί­λουν.

Το δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε ότι δεν στοι­χειο­θε­τεί­ται το αδίκημα της υπε­ξαί­ρε­σης ενώ θυμί­ζουμε ότι το Πεντα­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου έχει κρίνει ότι τέλεσε το αδίκημα της τοκο­γλυ­φίας.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.