Χρέη ΔΕΥΑΡ: «Τρικλοποδιά» Βαγιανού σε Κολιάδη – Χαλκιά!

Καθ’ υπό­δει­ξιν ΔΕΥΑΡ η δέσμευση λογα­ρια­σμών του Δήμου Ρόδου! • Η κατά­σχεση εις χείρας τρα­πε­ζών κατα­θέ­σεων και του Δήμου Ρόδου, ως εγγυητή της ΔΕΥΑΡ, απο­τε­λεί κύριο επι­χεί­ρημα της ανα­κο­πής που άσκησε η επι­χεί­ρηση κατά της Περι­φέ­ρειας και της ΑΑΔΕ στο Πολυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου και το Διοι­κη­τικό Εφετείο Πει­ραιώς!

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου δέσμευσε 3,45 εκατ. ευρώ σε λογα­ρια­σμούς του Δήμου Ρόδου μετά την αδυ­να­μία απο­πλη­ρω­μής τεσ­σά­ρων λογα­ρια­σμών του φράγ­μα­τος Γαδουρά από τη ΔΕΥΑΡ – επι­στρέ­φο­ντας το βάρος της κρί­σι­μης υδρο­δό­τη­σης στο δημο­τικό ταμείο και στο ταμείο της ΔΕΥΑΡ, όπου ανήκουν.

Την 19η Ιουνίου 2025 η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου προ­χώ­ρησε στην έκδοση κατα­σχε­τη­ρίου εις χείρας τρίτων (τρα­πε­ζών) και εις βάρος του «Δήμου Ρόδου», ενερ­γο­ποιώ­ντας τη ρήτρα εγγυ­η­τι­κής ευθύνης που είχε υπο­γρά­ψει ο Δήμος ως τρίτος εγγυ­η­τής της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης με τη ΔΕΥΑΡ.

Το κατα­σχε­τή­ριο επι­βάλ­λει ανα­γκα­στική δέσμευση κεφα­λαίων μέχρι του ποσού των 3.451.944,70 ευρώ στους λογα­ρια­σμούς της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης σε Εθνική, Alpha, Τράπεζα Πει­ραιώς και Eurobank στη Ρόδο, προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λι­στεί η απο­πλη­ρωμή ανε­ξό­φλη­των οφειλών από τη λει­τουρ­γία του φράγ­μα­τος Γαδουρά.

Αυτό που έχει εξαι­ρε­τικό ενδια­φέ­ρον και στέλνει σαφή πολι­τικά μηνύ­ματα σε ώτα, που μέχρι στιγμής μόνο ευήκοα δεν είναι, είναι το γεγονός ότι η δέσμευση των λογα­ρια­σμών του Δήμου Ρόδου έγινε καθ’ υπό­δει­ξιν της ΔΕΥΑΡ, αφού στα πολυ­δια­φη­μι­σμένα, μέσω δελτίων τύπου και αναρ­τή­σεων στα social media, δικό­γραφα των ανα­κο­πών που άσκησε η επι­χεί­ρηση κατά της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου και της ΑΑΔΕ προ­βάλ­λε­ται δεόντως και μετ’ επι­τά­σεως το γεγονός ότι κακώς δεν έχουν στραφεί τα ανα­γκα­στικά μέτρα είσπρα­ξης κατά του Δήμου Ρόδου!!!

Οπως προ­κύ­πτει αναμ­φί­βολα από το περιε­χό­μενο του δικο­γρά­φου, η ΔΕΥΑΡ καταγ­γέλ­λει ως παρά­νομη τη δια­δι­κα­σία που ακο­λου­θή­θηκε για τη δέσμευση κεφα­λαίων της προς εξό­φληση οφει­λό­με­νων, που θέτει σε αμφι­σβή­τηση εν μέρει και για τον λόγο ότι η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου δεν εστράφη, ως όφειλε, προς τον Δήμο Ρόδου!

Αυτό κινη­το­ποί­ησε τις Οικο­νο­μι­κές Υπη­ρε­σίες της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου που κίνησαν τη δια­δι­κα­σία για τη βελ­τί­ωση των μέτρων που έλαβαν για να μην κιν­δυ­νέ­ψει το έργο της υδρο­δό­τη­σης του νησιού.

Και επειδή, αυτό δεν απο­τε­λεί έναν ισχυ­ρι­σμό που προ­βάλ­λε­ται από την εφη­με­ρίδα αβα­σά­νι­στα ή εκ του πονηρού δημο­σιεύ­ουμε αυτού­σια τα τμήματα στα οποία γίνεται αναφορά στο προ­κεί­μενο στο δικό­γραφο, που ασκή­θηκε ενώπιον του Πολυ­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου:

«…7. Σε κάθε περί­πτωση οι προ­σβαλ­λό­με­νες πράξεις καθί­στα­νται ακυ­ρω­τέες διότι δεν τηρή­θηκε η νόμιμη δια­δι­κα­σία της παρ. Γ· του άρθρου 2 της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, κατά την οποία θα έπρεπε να περά­σουν 5 μήνες από την κάθε οφειλή και να ανα­ζη­τη­θούν τα ποσά από τον Δήμο ως εγγυητή πριν τον κατα­λο­γι­σμό και τη βεβαί­ωσή τους σε βάρος της ΔΕΥΑΡ.

Ειδι­κό­τερα, στην παρά­γραφο Γ του άρθρου 2 της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης ορί­ζε­ται ότι «Ρητά συμ­φω­νεί­ται από όλα τα συμ­βαλ­λό­μενα μέρη, ότι σε περί­πτωση που η ΔΕΥΑΡ δεν εξο­φλή­σει τους παρα­πάνω λογα­ρια­σμούς εντός πέντε (05) μηνών από την παρα­λαβή τους, ο Δήμος Ρόδου ανα­λαμ­βά­νει αυτο­τε­λώς την υπο­χρέ­ωση να κατα­βά­λει απευ­θείας στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, εν είδει εγγυητή το σύνολο του ποσού των ανε­ξό­φλη­των λογα­ρια­σμών, βάσει μεταξύ τους συμ­βα­τι­κής ή νόμιμης σχέσης, έχοντας το δικαί­ωμα ανα­γω­γής κατά της ΔΕΥΑΡ». Συνεπώς, κατά παρά­βαση της προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, ουδέ­ποτε ανα­ζή­τησε τα δήθεν οφει­λό­μενα ποσά από τον Δήμο Ρόδου, ο οποίος θα ήταν υπο­χρε­ω­μέ­νος ως εγγυ­η­τής, βάσει της σύμ­βα­σης, να τα κατα­βά­λει απευ­θείας στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου.

Σε άλλο σημείο ανα­φέ­ρει: «…σε κάθε περί­πτωση δεν τηρή­θηκε η προ­βλε­πό­μενη δια­δι­κα­σία ανα­ζή­τη­σης των ανε­ξό­φλη­των λογα­ρια­σμών από τον Δήμο Ρόδου ως εγγυητή, οι προ­σβαλ­λό­με­νες πράξεις καθί­στα­νται παρά­νο­μες και ακυ­ρω­τέες».

Ανα­φέ­ρει επι­πλέον σε άλλο σημείο του δικο­γρά­φου και τα εξής:

«Περαι­τέρω, η κατα­χρη­στική και κατά παρά­βαση της αρχής της καλής πίστης δράση της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου προ­κύ­πτει και από το γεγονός ότι, ενώ στην παρ. Γ του άρθρου 2 της από 06.06.2022 μεταξύ μάς προ­γραμ­μα­τι­κής σύμ­βα­σης ορί­στηκε ότι ο Δήμος Ρόδου ανα­λαμ­βά­νει εγγυ­η­τική λει­τουρ­γία για την περί­πτωση που η ΔΕΥΑΡ δεν κατα­στεί δυνατό να αντα­πο­κρι­θεί άμεσα στις οικο­νο­μι­κές υπο­χρε­ώ­σεις, η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου ουδόλως στρά­φηκε προς τον Δήμο για την ανα­ζή­τηση των δήθεν οφει­λό­με­νων ποσών. Ούτε ανέ­μεινε, εξάλλου, την παρέ­λευση 5 μηνών από την υποβολή προς τη ΔΕΥΑΡ εκάστου λογα­ρια­σμού, διά­στημα κατά το οποίο σύμφωνα με την προ­γραμ­μα­τική σύμβαση μπορεί ο Δήμος να απο­πλη­ρώ­σει ως εγγυ­η­τής τυχόν οφειλές της ΔΕΥΑΡ απευ­θείας στην Περι­φέ­ρεια, όπως ρητώς ορί­ζε­ται. Αντι­θέ­τως, προέβη απευ­θείας στη βεβαί­ωση του επί­μα­χου ποσού σε βάρος της επι­χεί­ρη­σής μας και μάλιστα πριν αυτό κατα­στεί ληξι­πρό­θε­σμο».

Ειδι­κό­τερα, όπως προ­κύ­πτει και από το δικό­γραφο, τον Ιούνιο του 2022 η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, η ΔΕΥΑΡ και ο Δήμος Ρόδου υπέ­γρα­ψαν πεντα­ετή προ­γραμ­μα­τική σύμβαση για τη δια­χεί­ριση, λει­τουρ­γία, συντή­ρηση και παρα­κο­λού­θηση των έργων ύδρευ­σης από το φράγμα Γαδουρά.

Στόχος ήταν η δια­σφά­λιση επαρ­κούς, ποιο­τι­κού νερού για την αντι­με­τώ­πιση της χρόνιας λει­ψυ­δρίας, η μείωση της εξάρ­τη­σης από γεω­τρή­σεις και η προ­στα­σία του υδρο­φό­ρου ορί­ζο­ντα. Η συμ­φω­νία επι­κυ­ρώ­θηκε από το Ζ’ Κλι­μά­κιο του Ελεγ­κτι­κού Συνε­δρίου (Απόφαση 272/2022).

Σύμφωνα με το άρθρο 2, παρ. Α.2, το κόστος που όφειλε η ΔΕΥΑΡ στην Περι­φέ­ρεια καθο­ρι­ζό­ταν όχι από τον όγκο του νερού αλλά από το τίμημα της σύμ­βα­σης με τον ανάδοχο δια­χεί­ρι­σης, το κόστος ηλε­κτρο­δό­τη­σης και τα έξοδα λει­τουρ­γίας και συντή­ρη­σης των αντλιο­στα­σίων και της εγκα­τά­στα­σης επε­ξερ­γα­σίας.

Περαι­τέρω, στην παρ. γ του ίδιου άρθρου προ­βλε­πό­ταν ότι, σε περί­πτωση μη πλη­ρω­μής εντός πέντε (5) μηνών από την έκδοση κάθε λογα­ρια­σμού, ο Δήμος Ρόδου ανα­λαμ­βά­νει αυτο­τε­λώς την εξό­φληση των ανε­ξό­φλη­των ποσών, απο­κτώ­ντας δικαί­ωμα ανα­γω­γής κατά της ΔΕΥΑΡ.

Δια­πι­στώ­νο­ντας πλήρη «πάγωμα» πλη­ρω­μών από τον Οκτώ­βριο του 2024, η Περι­φέ­ρεια στις 18 Ιουνίου 2025 δέσμευσε το ποσό των 6.384.094,10 ευρώ, μαζί με τόκους και έξοδα, σε τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς της ΔΕΥΑΡ.

Η Περι­φέ­ρεια ακο­λού­θως απέ­στειλε στην ΔΟΥ Ρόδου βεβαιω­τικό κατά­λογο οφειλής εις βάρος του «Δήμου Ρόδου» για 3.451.944,70 ευρώ, ενερ­γο­ποιώ­ντας την εγγυ­η­τική ευθύνη του Δήμου, που περιο­ρί­ζε­ται στην παρούσα χρονική περίοδο στο συγκε­κρι­μένο ύψος.

Σαφάρι για απο­δεί­ξεις: από τις βεβαιό­τη­τες στις έκτα­κτες δαπάνες

Η όλη δια­χεί­ριση της υπο­τι­θέ­με­νης «άμυνας» της κακο­πλη­ρώ­τριας ΔΕΥΑΡ απο­τε­λεί παρά­δειγμα πολι­τι­κής απο­φυ­γής.

Η «αντι­δι­κία» ξεκί­νησε με απόλυτη πολι­τική σιγου­ριά – τόσο από πλευράς θεσμών όσο και από τον ίδιο τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ, κ. Σωτήρη Βαγιανό, που μίλαγε επα­νει­λημ­μένα για «άδικη» επι­βά­ρυνση ύψους 6,5 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ από την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου.

Ωστόσο, μετά από την ανάθεση 14.500 ευρώ (πλέον ΦΠΑ) σε δικη­γόρο των Αθηνών για να κατα­θέ­σει ανακοπή, η επι­χεί­ρηση ανα­γκά­ζε­ται τώρα να χρη­μα­το­δο­τή­σει και νέα τεχνικο-οικονομική μελέτη, προ­κει­μέ­νου να στη­ρί­ξει τη νομική της γραμμή.

Στις 16 Ιουνίου 2025, το Δ.Σ. της ΔΕΥΑΡ συγκλή­θηκε εσπευ­σμένα – ηλε­κτρο­νικά και χωρίς άλλη ειδο­ποί­ηση – για να εγκρί­νει τη σύνταξη ειδικής μελέτης γύρω από το έργο «Ύδρευση Ρόδου από το Φράγμα Γαδουρά» (Απόφαση 488/2025).

Το αίτημα προήλθε από τον νομικό σύμ­βουλο που ήδη χει­ρί­ζε­ται την υπόθεση, φέρ­νο­ντας στο προ­σκή­νιο το ερώτημα: πώς άρχισαν οι δικα­στι­κές ενέρ­γειες χωρίς να υπάρ­χουν εξαρχής τεχνι­κές και οικο­νο­μι­κές εκθέ­σεις; Η απά­ντηση, όσο κι αν απο­σιω­πά­ται, φανε­ρώ­νει ελλειπή προ­ε­τοι­μα­σία και μια προ­σπά­θεια ανα­σύ­ντα­ξης της υπε­ρά­σπι­σης εκ των υστέρων.

Η μελέτη καλύ­πτει ολό­κληρο το σύστημα ύδρευ­σης από το φράγμα Γαδουρά:

• την εγκα­τά­σταση επε­ξερ­γα­σίας νερού,

• το ίδιο το φράγμα,

• και το δίκτυο δια­νο­μής νερού σε διά­φο­ρες περιο­χές της Ρόδου.

Ο μελε­τη­τής θα πρέπει να κατα­γρά­ψει το πραγ­μα­τικό κόστος λει­τουρ­γίας, να ανα­λύ­σει τις παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες και να εξε­τά­σει αν το ποσό που διεκ­δι­κεί η Περι­φέ­ρεια αντα­πο­κρί­νε­ται σε αυτά που πράγ­ματι παρα­σχέ­θη­καν. Σημειω­τέον ότι στη σχετική δια­κή­ρυξη του 2022 δεν υπήρχε λεπτο­με­ρής απο­τί­μηση των εξόδων συντή­ρη­σης και λει­τουρ­γίας, κενό το οποίο τώρα προ­σπα­θεί να καλύψει η ΔΕΥΑΡ.

Ποιος επω­μί­ζε­ται τελικά το βάρος;

Η ιστορία ανα­δει­κνύει ένα μόνιμο ζήτημα στη συνερ­γα­σία ΔΕΥΑΡ–Περι­φέ­ρειας: έργα με προ­γραμ­μα­τι­κές συμ­βά­σεις που μετα­κυ­λί­ουν έξοδα σε δια­δο­χι­κούς φορείς, μέχρι να επι­βα­ρυν­θούν οι κάτοι­κοι μέσω των λογα­ρια­σμών νερού. Παράλ­ληλα, η πολι­τική διά­σταση είναι ξεκά­θαρη: ο κ. Βαγια­νός επέλεξε το αφήγημα της «καθαρής» ΔΕΥΑΡ, αλλά οι πράξεις – έκτα­κτες συνε­δριά­σεις, ανα­θέ­σεις ανα­κο­πών, νέες μελέτες – δεί­χνουν την από­σταση ανάμεσα στη ρητο­ρική και την πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Η δια­δρομή έως τώρα έχει καθαρό μοτίβο: πρώτα οι βεβαιό­τη­τες και οι δημό­σιες δηλώ­σεις, μετά τρέχουν να στη­ρί­ξουν νομικά και τεχνικά την υπε­ρά­σπισή τους.

Αν, όμως, το τελικό κόστος – νομικές αμοιβές, μελέτες, πιθανές επι­βα­ρύν­σεις – βαρύνει τους κατα­να­λω­τές, τότε η τοπική κοι­νω­νία της Ρόδου δικαιού­ται μεγα­λύ­τερη σοβα­ρό­τητα και δια­φά­νεια.

Στο τέλος, το πιο πολύ­τιμο αγαθό που πρέπει να προ­στα­τευ­τεί είναι το νερό – και σ’ αυτό δεν χωρούν μικρο­πο­λι­τι­κές «ανα­κο­πές», αλλά υπεύ­θυνη δια­χεί­ριση.