Απεβίωσε σε ηλικία 72 ετών ο Δημήτρης Χριστόφιας

Ο τέως Πρό­ε­δρος νοση­λευό­ταν το τελευ­ταίο διά­στημα στη Μονάδα Εντα­τι­κής Θερα­πείας του Γενικού Νοσο­κο­μείου Λευ­κω­σίας.

Κατά τη διάρ­κεια της νοση­λείας του στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Λευ­κω­σίας, οι θερά­πο­ντες ιατροί του πρώην Προ­έ­δρου της Κυπρια­κής Δημο­κρα­τίας κατέ­βα­λαν προ­σπά­θειες για αντι­με­τώ­πιση των προ­βλη­μά­των της υγείας του, ενώ για αυτό τον λόγο ήρθαν στην Κύπρο και γιατροί από το Ισραήλ.

Η κατά­σταση του υγείας του Δημήτρη Χρι­στό­φια επι­δει­νώ­θηκε, με τον προ­σω­πικό του γιατρό Δρ. Μιχάλη Μηνά να δηλώνει την Παρα­σκευή πως οι ινω­τι­κές βλάβες στον πνεύ­μονα είναι μη ανα­στρέ­ψι­μες.

Ποιος ήταν ο Δημή­τρης Χρι­στό­φιας

Ο Δημή­τρης Χρι­στό­φιας γεν­νή­θηκε στο κατε­χό­μενο από τα τουρ­κικά στρα­τεύ­ματα Δίκωμο της επαρ­χίας Κερύ­νειας, στις 29 Αυγού­στου 1946. Ήταν νυμ­φευ­μέ­νος με την Έλση Χηράτου με την οποία απέ­κτησε δύο κόρες και ένα γιο.

Το 1964 έγινε μέλος του ΑΚΕΛ, της Παγκύ­πριας Εργα­τι­κής Ομο­σπον­δίας (ΠΕΟ) και της Ενιαίας Δημο­κρα­τι­κής Οργά­νω­σης Νεο­λαίας (ΕΔΟΝ). Το 1969, στο 5ο συνέ­δριο της ΕΔΟΝ, εξελέγη μέλος του Κεντρι­κού Συμ­βου­λίου της οργά­νω­σης.

Ενώ σπού­δαζε στο Γυμνά­σιο, που­λούσε την εφημερίδα-όργανο του ΑΚΕΛ, “Χαραυγή”, και τα καλο­καί­ρια εργα­ζό­ταν στις οικο­δο­μές με τον πατέρα του, που ήταν οικο­δό­μος.

Μετά τη θητεία του στην Εθνική Φρουρά, εργά­στηκε ως λογι­στής σε εταιρία ειδών ζαχα­ρο­πλα­στι­κής.

Τον Απρίλιο του 1974, μετά το πέρας των σπουδών του, επέ­στρεψε στην Κύπρο και προ­σε­λή­φθη ως έμμι­σθος στην ΕΔΟΝ.

Το 1977 εξελέγη γενικός γραμ­μα­τέας της ΕΔΟΝ, θέση την οποία κατείχε μέχρι και το 1987.

Το 1982 εξελέγη μέλος της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής του ΑΚΕΛ, το 1986 μέλος του Πολι­τι­κού Γρα­φείου της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής και το 1987 μέλος της Γραμ­μα­τείας της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής του κόμ­μα­τος. Μετά το θάνατο του γενικού γραμ­μα­τέα του ΑΚΕΛ Εζεκία Παπαϊ­ω­άν­νου, στις 10 Απρι­λίου 1988, το Πολι­τικό Γραφείο της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής του κόμ­μα­τος τον όρισε προ­σω­ρινό γενικό γραμ­μα­τέα. Στις 22 Απρι­λίου 1988 η ολο­μέ­λεια της Κεντρι­κής Επι­τρο­πής τον εξέλεξε γενικό γραμ­μα­τέα της, αξίωμα στο οποίο επα­νε­ξε­λέγη άλλες τέσ­σε­ρις φορές, το 1990, το 1995, το 2000 και το 2005.

Εξελέγη βου­λευ­τής Κερύ­νειας με το ΑΚΕΛ-Αριστερά- Νέες Δυνά­μεις στις εκλογές της 19ης Μαΐου 1991 και επα­νε­ξε­λέγη στις εκλογές της 26ης Μαΐου 1996, της 27ης Μαΐου 2001 και της 21ης Μαΐου 2006.

Το 1999 υπο­βλή­θηκε σε επεμ­βαση ανοι­χτής καρδιάς στο Λονδίνο και πέντε μήνες αργό­τερα υπο­βλή­θηκε με επι­τυ­χία σε μετα­μό­σχευση νεφρού.

Διε­τέ­λεσε Πρό­ε­δρος της Βουλής των Αντι­προ­σώ­πων για δύο κοι­νο­βου­λευ­τι­κές περιό­δους (2001-2006 και 2006-2011).

Τον Ιούλιο του 2007 η Παγκύ­πρια Συν­διά­σκεψη του ΑΚΕΛ απο­φα­σί­ζει με συντρι­πτική πλειο­ψη­φία (92,7% έναντι 6,6%) να προ­τεί­νει την υπο­ψη­φιό­τητά του για την προ­ε­δρία της Δημο­κρα­τίας στις εκλογές του 2008 στους εταί­ρους του στον κυβερ­νη­τικό συνα­σπι­σμό (ΔΗΚΟ και ΕΔΕΚ) και στον τότε Πρόεδρο της Δημο­κρα­τίας Τάσσο Παπα­δό­πουλο. Ήταν η πρώτη φορά που το ΑΚΕΛ απο­φά­σιζε να διεκ­δι­κή­σει με δικό του υπο­ψή­φιο το προ­ε­δρικό αξίωμα. Η απόφαση αυτή οδήγησε σε διάλυση της τρι­με­ρούς κυβερ­νη­τι­κής συνερ­γα­σίας (που ίσχυε από το 2003), καθώς το ΔΗΚΟ και η ΕΔΕΚ υπο­στή­ρι­ξαν την επα­νε­κλογή Παπα­δό­που­λου.

17/2/2008: Έρχεται δεύ­τε­ρος, με ποσοστό 33,29% των ψήφων στον πρώτο γύρο των προ­ε­δρι­κών εκλογών και ανα­με­τρά­ται στον δεύτερο γύρο με αντί­παλο τον Ιωάννη Κασου­λίδη που είχε έρθει πρώτος στον πρώτο γύρο με ποσοστό 33,51%. Ο Τάσσος Παπα­δό­που­λος ήρθε τρίτος με ποσοστό 31,79% των ψήφων και απο­κλεί­στηκε από τον δεύτερο γύρο.

24/2/2008: Εκλέ­γε­ται πρό­ε­δρος στον δεύτερο γύρο με ποσοστό 53,36% έναντι 46,64% του Ι. Κασου­λίδη. Την υπο­ψη­φιό­τητά του στή­ρι­ξαν το ΑΚΕΛ, οι Ενω­μέ­νοι Δημο­κρά­τες και προ­σω­πι­κό­τη­τες ενώ στον δεύτερο γύρο τον στή­ρι­ξαν επίσης το ΔΗΚΟ, η ΕΔΕΚ και οι Οικο­λό­γοι, που στον πρώτο γύρο είχαν υπο­στη­ρί­ξει την υπο­ψη­φιό­τητα Παπα­δό­που­λου.

28/2/2008: Ανα­λαμ­βά­νει καθή­κο­ντα. Παρα­μέ­νει στο αξίωμα μέχρι τον Φεβρουά­ριο του 2013, όταν πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας εκλέ­γε­ται ο Νίκος Ανα­στα­σιά­δης.

Η έκρηξη στο Μαρί και η απόδοση ευθυνών

Στις 11/7/2011, 13 άνθρω­ποι σκο­τώ­θη­καν και 61 τραυ­μα­τί­στη­καν από εκρή­ξεις σε εμπο­ρευ­μα­το­κι­βώ­τια πυρί­τι­δας που φυλάσ­σο­νταν στη ναυτική βάση “Ευάγ­γε­λος Φλω­ρά­κης” της Εθνικής Φρουράς στην περιοχή Ζύγι-Μαρί. Η πυρ­κα­γιά που προ­κλή­θηκε επε­κτά­θηκε στον ηλε­κτρο­πα­ρα­γω­γικό σταθμό Βασι­λι­κού, προ­κα­λώ­ντας τερά­στιες ζημιές. Μεταξύ των νεκρών ήταν ο διοι­κη­τής του ναυ­τι­κού, πλοί­αρ­χος Ανδρέας Ιωαν­νί­δης, καθώς και ο διοι­κη­τής της ναυ­τι­κής βάσης, αντι­πλοί­αρ­χος Λάμπρος Λάμπρου. Σκο­τώ­θη­καν επίσης ο αρχι­κε­λευ­στής Κλε­άν­θης Κλε­άν­θους, ο κελευ­στής Μιχάλης Ηρα­κλέ­ους και οι ναύτες, δίδυμα αδέλφια, Μιλ­τιά­δης και Χρι­στά­κης Χρι­στο­φό­ρου. Τη ζωή τους έχασαν επίσης ο αρχι­λο­χίας της πυρο­σβε­στι­κής Ανδρέας Παπα­δό­που­λος, οι πυρο­σβέ­στες Βασίλης Κρόκος, Σπύρος Τταντής, Πανα­γιώ­της Θεο­φί­λου και Αδάμος Αδάμου, καθώς και ο αρχι­πυ­ρο­σβέ­στης Γιώργος Για­κουμή. Δύο ημέρες αργό­τερα απε­βί­ωσε και ο 19χρονος Αντώνης Χαρα­λά­μπους, που είχε τραυ­μα­τι­στεί σοβαρά.

Σύμφωνα με την κυβέρ­νηση, η έκρηξη σημειώ­θηκε σε υλικό που είχε κατα­σχε­θεί το 2009 από ιρανικό πλοίο το οποίο έπλεε στα χωρικά ύδατα της Κύπρου και είχε προ­ο­ρι­σμό τη Συρία.

Το πόρισμα της επι­τρο­πής που διόρισε το υπουρ­γικό συμ­βού­λιο για να ερευ­νή­σει την υπόθεση και παρα­δό­θηκε στις 3/10/2011 από τον πρόεδρό της Πόλυ Πολυ­βίου απέδωσε στον πρόεδρο Δημήτρη Χρι­στό­φια την κύρια ευθύνη για την τρα­γω­δία. Όπως ανέφερε, ο πρό­ε­δρος είχε θεσμι­κές αλλά και προ­σω­πι­κές ευθύνες, επειδή δεν χει­ρί­στηκε καλά το θέμα της παρα­μο­νής του επι­κίν­δυ­νου φορτίου του ιρα­νι­κού πλοίου στην Κύπρο, επι­δει­κνύ­ο­ντας ασύγ­γνω­στη αμέλεια και ολι­γω­ρία. Ο Δ. Χρι­στό­φιας αμφι­σβή­τησε το πόρισμα της Ερευ­νη­τι­κής Επι­τρο­πής και είπε ότι δεν πρό­κει­ται να παραι­τη­θεί, απορ­ρί­πτο­ντας κατη­γο­ρη­μα­τικά ότι φέρει προ­σω­πική ευθύνη για την έκρηξη.

Στις 15/2/2013, σε διάγγελμα-αποτίμηση της πεντα­ε­τούς θητείας του, δήλωσε ότι απο­χω­ρεί με το κεφάλι ψηλά επειδή έκανε σε εξαι­ρε­τικά δύσκο­λες συν­θή­κες ό,τι μπο­ρούσε για να επι­τύ­χει το καλύ­τερο για την Κύπρο. Είπε ότι η μεγα­λύ­τερη πικρία του σχε­τί­ζε­ται με το τραγικό δυστύ­χημα στο Μαρί και ότι ένιωθε επίσης μεγάλη πικρία γιατί δεν κατά­φερε να υλο­ποι­ή­σει το όραμα της ζωής του για επίλυση του Κυπρια­κού.

Βραβεία-διακρίσεις

3/12/2004: Ανα­γο­ρεύ­ε­ται σε επίτιμο διδά­κτορα του Τμή­μα­τος Διεθνών Ευρω­παϊ­κών και Οικο­νο­μι­κών και Πολι­τι­κών Σπουδών του Πανε­πι­στη­μίου Μακε­δο­νίας.

10/12/2007: Ο επι­σκε­πτό­με­νος την Κύπρο υπουρ­γός Εξω­τε­ρι­κών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, του απο­μέ­νει το μετάλ­λιο Αλε­ξά­ντερ Πούσκιν για τη συμβολή του στην εδραί­ωση της φιλίας και της αλλη­λο­κα­τα­νό­η­σης μεταξύ των δύο λαών, καθώς και για την υπο­στή­ριξη του ρωσικού πλη­θυ­σμού και της ρωσικής γλώσσας.

20/11/2008: Ανα­γο­ρεύ­ε­ται επί­τι­μος διδά­κτο­ρας του Πανε­πι­στη­μίου Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας.

9/4/2009: Ο Πατριάρ­χης Αλε­ξαν­δρείας Θεό­δω­ρος Β΄του απο­νέ­μει το Μεγα­λό­σταυρο μετ’ αστέρος της Εκκλη­σίας του Αγίου και Απο­στό­λου Μάρκου, που είναι η μεγα­λύ­τερη τιμη­τική διά­κριση της αλε­ξαν­δρι­νής εκκλη­σίας.

26/4/2009: Ανα­κη­ρύσ­σε­ται επί­τι­μος δημότης Νάουσας.

21/6/2009: Ανα­κη­ρύσ­σε­ται επί­τι­μος δημότης Υπάτης.

19/8/2009: Ανα­κη­ρύσ­σε­ται επί­τι­μος δημότης Αστυ­πά­λαιας.

9/9/2009: Ανα­κη­ρύσ­σε­ται επί­τι­μος διδά­κτο­ρας Συστη­μά­των Επι­κοι­νω­νίας στις Διε­θνείς Σχέσεις από το Πανε­πι­στή­μιο για ξένους της Περού­τζια.

28/9/2009:Τιμάται με την ανώτατη διά­κριση της Κούβας, το μετάλ­λιο Χοσέ Μαρτί.

14/11/2009: Ο δήμαρ­χος Καλα­μα­ριάς Χρι­στό­δου­λος Οικο­νο­μί­δης του απο­νέ­μει τον τίτλο του επί­τι­μου δημότη και το Χρυσό Κλειδί της Καλα­μα­ριάς.

19/3/2010: Ανα­γο­ρεύ­ε­ται επί­τι­μος διδά­κτο­ρας του Παι­δα­γω­γι­κού Τμή­μα­τος Δημο­τι­κής Κατεύ­θυν­σης του Πανε­πι­στη­μίου Πατρών.

14/12 2010: Ανα­γο­ρεύ­ε­ται επί­τι­μος διδά­κτο­ρας της Νομικής Σχολής του Πανε­πι­στη­μίου Αθηνών.

22/6/2011: Ανα­γο­ρεύ­ε­ται επί­τι­μος διδά­κτο­ρας της Σχολής Κοι­νω­νι­κών και Ανθρω­πι­στι­κών Σπουδών του Ευρω­παϊ­κού Πανε­πι­στη­μίου Κύπρου.

4/7 2011: Ανα­γο­ρεύ­ε­ται επί­τι­μος διδά­κτο­ρας φιλο­σο­φίας του Πανε­πι­στη­μίου Μαριού­πο­λης,

10/1/2013: Τιμάται με το Ανώτατο Παρά­σημο του Πατριαρ­χείου Κιλι­κίας στη Βηρυτό από τον Πατριάρχη Κιλι­κίας Αράμ.

30 /1/2013: Παρα­ση­μο­φο­ρεί­ται με το Ανώτατο Παρά­σημο της Δημο­κρα­τίας της Σερβίας, από τον πρόεδρο της χώρας Τόμι­σλαβ Νίκο­λιτς σε ειδική τελετή που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στο προ­ε­δρικό μέγαρο στο Βελι­γράδι.

πηγή newpost.gr