Οι 9+1 λόγοι καταψήφισης του Υπερ-Ταμείου από την ΝΔ

Με 9+1 σημεία απαντά η Νέα Δημο­κρα­τία στην ανα­κοί­νωση – ενη­μέ­ρωση του Μεγάρου Μαξίμου σχετικά με τον τρόπο λει­τουρ­γίας του νέου Υπερ-Ταμείου απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων.

Η Συγγρού σχο­λιά­ζει σκω­πτικά τις ανα­φο­ρές της κυβέρ­νη­σης ότι η διάρ­κεια του ταμείου είναι μακρά ώστε να μην γίνουν «κοντό­φθαλ­μες» απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεις, ανα­δει­κνύει την ανα­ντι­στοι­χία όσων ισχυ­ρί­ζε­ται το Μαξίμου και όσων είπε ο αρμό­διος Υπουρ­γός Ευκλ. Τσα­κα­λώ­τος ενώ κατη­γο­ρεί την κυβέρ­νηση ότι παίζει με τις λέξεις ως προς τις προ­θέ­σεις της.

Τέλος, με 9+1 απα­ντή­σεις ανα­δει­κνύει τις ενστά­σεις της για το νέο Ταμείου και, συνεπώς, και τους λόγους κατα­ψή­φι­σής του στη Βουλή.

Η ανα­κοί­νωση της Ν.Δ. έχει ως εξής:

Από την «άτυπη» ενη­μέ­ρωση της Κυβέρ­νη­σης πλη­ρο­φο­ρη­θή­καμε ότι:

1ον. Η υπο­γραφή της συμ­φω­νίας πώλησης του 67% του Ο.Λ.Π. στην Cosco ήταν μια «κοντό­φθαλμη ιδιω­τι­κο­ποί­ηση» του κ. Τσίπρα. Τα ίδιο ισχύει, προ­φα­νώς, και για σύμβαση παρα­χώ­ρη­σης των 14 περι­φε­ρεια­κών αερο­δρο­μίων που κυρώ­νε­ται με το Πολυ­νο­μο­σχέ­διο της Κυβέρ­νη­σης.

2ον. Ότι δεν θα γίνουν ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις, όταν μόλις πριν από λίγες ώρες ο Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών κ. Τσα­κα­λώ­τος, έλεγε στη Βουλή ότι θα γίνουν ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σεις.

3ον. Το νέο Υπερ­τα­μείο (Ελλη­νική Εται­ρεία Συμ­με­το­χών και Περιου­σίας Α.Ε.) έχει στόχους «αξιο­ποί­η­σης ή ιδιω­τι­κο­ποί­η­σης», αλλά ότι οι ΔΕΚΟ (ΟΑΣΑ, Ο.Σ.Υ., ΣΤΑΣΥ, Ο.Σ.Ε., ΕΛΤΑ, ΟΑΚΑ) που εντάσ­σο­νται σε αυτό δεν «θα απο­κρα­τι­κο­ποι­η­θούν», ούτε «προ­βλέ­πε­ται να πωλη­θούν». Πράγ­ματι, προ­βλέ­πε­ται μόνο ότι μπορεί να ιδιω­τι­κο­ποι­η­θούν, όχι να απο­κρα­τι­κο­ποι­η­θούν.

Πέραν των τρα­γε­λα­φι­κών και αντι­φα­τι­κών σημείων της άτυπης κυβερ­νη­τι­κής ενη­μέ­ρω­σης, οι Έλληνες πολίτες πρέπει να γνω­ρί­ζουν ότι:

Η Νέα Δημο­κρα­τία κατα­ψη­φί­ζει την ίδρυση του νέου Υπερ­τα­μείου απο­κρα­τι­κο­ποι­ή­σεων και αξιο­ποί­η­σης περιου­σίας. Πρό­κει­ται για πρω­το­φανή εκχώ­ρηση του συνόλου της κινητής και ακί­νη­της περιου­σίας της χώρας, για διά­στημα περίπου έναν αιώνα, χωρίς ουσια­στικό εθνικό και δημο­κρα­τικό έλεγχο και λογο­δο­σία, γεγονός που δεν συνάδει με τις έννοιες της εθνικής κυριαρ­χίας και εθνικής αξιο­πρέ­πειας.

Ειδι­κό­τερα:

• Το Ταμείο έχει διάρ­κεια 99 ετών, πολύ πέρα από τη λήξη των δανεια­κών υπο­χρε­ώ­σεων της χώρας. Ενδει­κτικά, η μέση υπο­λει­πό­μενη διάρ­κεια των δανείων του 3ου Μνη­μο­νίου είναι τα 33 έτη. Ο κ. Τσίπρας που κραύ­γαζε να μη δεσμεύ­σει η προη­γού­μενη Κυβέρ­νηση τη χώρα για έναν χρόνο, τώρα τη δεσμεύει για έναν αιώνα.

• Δημιουρ­γεί­ται πεντα­με­λές Επο­πτικό Συμ­βού­λιο, με ισχυρές αρμο­διό­τη­τες, Πρό­ε­δρος του οποίου επι­λέ­γε­ται από την Ευρω­παϊκή Επι­τροπή και τον Ευρω­παϊκό Μηχα­νι­σμό Στα­θε­ρό­τη­τας, οι απο­φά­σεις του οποίου θα λαμ­βά­νο­νται κατόπιν θετικής ψήφου του­λά­χι­στον τεσ­σά­ρων μελών, άρα με ανα­γκαία τη σύμφωνη γνώμη των μελών που επι­λέ­γουν οι θεσμοί. Επο­μέ­νως, το ότι ο Πρό­ε­δρος του Υπερ­τα­μείου του Επο­πτι­κού Συμ­βου­λίου δεν έχει «διπλή ψήφο» δεν έχει καμία σημασία. Δεν λαμ­βά­νε­ται καμία απόφαση αν δεν είναι παρών και αν δεν συμ­φω­νεί του­λά­χι­στον ένας εκ των δύο εκπρο­σώ­πων των δανει­στών. Πρό­κει­ται για ένα ετε­ρο­βα­ρές σχήμα λήψης απο­φά­σεων υπέρ των δανει­στών.

• Μάλιστα το Επο­πτικό Συμ­βού­λιο διο­ρί­ζει τον Πρόεδρο και Διευ­θύ­νο­ντα Σύμ­βουλο του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου, ζητώ­ντας την απλή γνώμη (!!!) του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών. Εν προ­κει­μένω, όπως παρα­δέ­χε­ται και η Κυβέρ­νηση, ο ρόλος του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών είναι δια­κο­σμη­τι­κός.

• Για την Επεν­δυ­τική Πολι­τική που θα υλο­ποι­ή­σει το Υπερ­τα­μείο και οι άμεσες θυγα­τρι­κές του απο­φα­σί­ζει το Επο­πτικό Συμ­βού­λιο και όχι ο Υπουρ­γός Οικο­νο­μι­κών, όπως άλλωστε προ­κύ­πτει από το συν­δυα­σμό των άρθρων 189 και 200 του Πολυ­νο­μο­σχε­δίου. Επι­πλέον, κανείς δεν γνω­ρί­ζει ακόμα τον Εσω­τε­ρικό Κανο­νι­σμό του Υπερ­τα­μείου, ούτε και τι αρμο­διό­τη­τες έχει, πως συγκρο­τεί­ται και πως απο­φα­σί­ζει η Επι­τροπή Επεν­δύ­σεών του, η οποία εμφα­νί­ζε­ται και εξα­φα­νί­ζε­ται στο άρθρο 200.

• Η δια­δι­κα­σία αύξησης μετο­χι­κού κεφα­λαίου, στο νέο Υπερ­τα­μείο γίνεται κατόπιν πρό­τα­σης του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου και προ­συ­πο­γρά­φε­ται από το Επο­πτικό Συμ­βού­λιο, ενώ στο ΤΑΙΠΕΔ με απόφαση του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών, που εκδί­δε­ται ύστερα από πρόταση του Διοι­κη­τι­κού Συμ­βου­λίου. Δηλαδή, ο ρόλος των δανει­στών είναι αυξη­μέ­νος στο νέο Υπερ­τα­μείο.

• Τα περιου­σιακά στοι­χεία που μετα­βι­βά­ζο­νται στο νέο Υπερ­τα­μείο δεν είναι απο­λύ­τως σαφή. Από­δειξη, οι συνε­χείς τρο­πο­λο­γίες που κατα­θέ­τει η Κυβέρ­νηση, προ­σπα­θώ­ντας να απο­κρύ­ψει ή να συσκο­τί­σει την πραγ­μα­τι­κό­τητα. Μάλιστα, μελ­λο­ντικά, περιου­σιακά στοι­χεία που ανήκουν κατά κυριό­τητα στο ελλη­νικό Δημόσιο, δύναται να μετα­βι­βα­στούν στο Υπερ­τα­μείο, απλώς και μόνο με απόφαση του Υπουρ­γού Οικο­νο­μι­κών. Δηλαδή, ουσια­στικά, εισφέ­ρε­ται σε αυτό με αυστη­ρούς όρους και δεσμεύ­σεις το σύνολο σχεδόν του ενερ­γη­τι­κού της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας που βρί­σκε­ται υπό δημόσιο έλεγχο, κάτι που συνιστά ένα είδος εγγύ­η­σης – ενε­χύ­ρου έναντι της χρη­μα­το­δό­τη­σης που λαμ­βά­νουμε («ρήτρα αφε­ρεγ­γυό­τη­τας»).

• Για οποιο­δή­ποτε περιου­σιακό στοι­χείο, δεν είναι απα­ραί­τητο να γίνει εκτί­μηση από ανε­ξάρ­τητο ορκωτό ελεγκτή, αλλά το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο μπορεί να επι­λέ­ξει μία τράπεζα και αυτή να εκφρά­σει γνώμη, κάτι που δεν προ­βλέ­πε­ται, συνήθως, στα διεθνή εκτι­μη­τικά πρότυπα.

• Δεν τίθεται «οροφή» στην αξία των περιου­σια­κών στοι­χείων που το ταμείο θα αξιο­ποιεί και θα ρευ­στο­ποιεί. Στο 3ο Μνη­μό­νιο υπήρχε του­λά­χι­στον η πρό­βλεψη για 50 δις ευρώ. Στο σχέδιο νόμου τέτοια πρό­βλεψη δεν υφί­στα­ται, και αυτό γιατί η Κυβέρ­νηση μετα­βι­βά­ζει ολό­κληρη την περιου­σία της χώρας, για τερά­στιο χρονικό διά­στημα, στο Υπερ­τα­μείο.

• Το 50% των κερδών χρη­σι­μο­ποιού­νται για τις επεν­δύ­σεις του Υπερ­τα­μείου. Επειδή μάλιστα δεν υφί­στα­ται σχετική πρό­βλεψη, μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ακόμη και το σύνολο αυτού του ποσο­στού για επεν­δύ­σεις στα περιου­σιακά στοι­χεία της εται­ρίας, ώστε να βελ­τιω­θεί το τίμημα πώλησής τους.

• Και φυσικά δεν υπάρχει καμία πρό­βλεψη για εθνικό έλεγχο και λογο­δο­σία.

Καθη­με­ρινή