Γεράσιμος Αρσένης: Ο πολιτικός που ονειρευόμαστε… άρθρο του Μαν. Α. Μπεντενιώτη

Έφυγε από τη ζωή, ένας πολίτης του κόσμου. Ένας ακραιφ­νής όμως Έλληνας, πατριώ­της και μάλιστα της Κεφαλ­λο­νιάς.

Έζησε υπη­ρε­τώ­ντας τον άνθρωπο, την κοι­νω­νία, την οικο­νο­μία, την ανά­πτυξη, την παιδεία και την πατρίδα του, με ηθική και δια­φά­νεια.

Δωρικός, με μία σπάνια όμως επι­στη­μο­νική συγκρό­τηση, με μία πλατιά πολι­τι­στική κατάρ­τιση, με μία διεθνή εμπει­ρία και παγκό­σμια γνώση.

Ένας οικο­νο­μο­λό­γος, με νομική τεκ­μη­ρί­ωση, ένας στρα­τη­γι­κός πολι­τι­κός, ένας ουμα­νι­στής πολι­τι­κός.

Με σπουδές αρι­στείας, στην Ελλάδα και την Αμερική.

Με μία επαγ­γελ­μα­τική στα­διο­δρο­μία σε διεθνές επίπεδο και ενα­σχό­ληση με την ανά­πτυξη των φτωχών κοι­νω­νιών.

Επι­στρέ­φει στην Ελλάδα, ως σύντρο­φος, συνερ­γά­της του Ανδρέα Παπαν­δρέου, συστρα­τευό­με­νος για την αλλαγή και τον σοσια­λι­στικό μετα­σχη­μα­τι­σμό της χώρας.

Εργά­ζε­ται γι’ αυτή την προ­ο­πτική με όλες του τις δυνά­μεις.

Μεθο­δικά, στρα­τη­γικά, με πάθος.

Η θητεία του στην Τράπεζα της Ελλάδος και η άσκηση εκεί της τεχνο­κρα­τι­κής πολι­τι­κής έχει ένα άλλο βάρος.

Η παρου­σία του μετά, στην ευθύνη της εθνικής οικο­νο­μίας της πρώτης περιό­δου του ΠΑΣΟΚ, αυτής της μεγα­λειώ­δους περιό­δου της Κυβέρ­νη­σης της αλλαγής, και της σοσια­λι­στι­κής πολι­τι­κής, έχει προσ­διο­ρι­σθεί, είναι ο «Τσάρος» της οικο­νο­μίας, που όμως δε «βασι­λεύει» ελέω θεού, αλλά με την εντολή της εκλογής και της εκπρο­σώ­πη­σης του λαού.

Οι απο­φά­σεις του είναι ριζο­σπα­στι­κές, η πολι­τική του,μετου­σιώ­νει ακριβώς την έκφραση της κοι­νω­νίας και το περί δικαίου αίσθημα του λαού.

Είναι ακριβώς η αρι­στερή έκφραση του ΠΑΣΟΚ, είναι ακριβώς η σοσια­λι­στική πολι­τική του κινή­μα­τος σε σύγκρουση μάλιστα με τις συντη­ρη­τι­κές και εκσυγ­χρο­νι­στι­κές δυνά­μεις, που επι­διώ­κουν τη συνέ­χεια του ΠΑΣΟΚ ως συνέ­πεια της συντη­ρη­τι­κής παρά­τα­ξης.

Έτσι έρχεται σε σύγκρουση με τα μεγάλα οικο­νο­μικά συμ­φέ­ρο­ντα και τις παρα­δο­σια­κές επι­χει­ρη­μα­τι­κές στρα­τη­γι­κές που θέλουν να κυβερ­νούν τον τόπο, αλλά και να ποδη­γε­τούν την πολι­τική ζωή, ελέγ­χο­ντας και τη λήψη των απο­φά­σεων.

Με τη θητεία του στο Υπουρ­γείο Εθνικής Άμυνας, κατο­χυ­ρώ­νε­ται μια άλλη μεταρ­ρύθ­μιση με το νομο­θε­τικό πλαίσιο, που τότε θεσμο­θε­τεί την ουσια­στική λει­τουρ­γία Υπουρ­γείου Εθνικής Άμυνας, που μέχρι τότε ήταν στρα­τιω­τι­κών, αλλά και τη μεταρ­ρύθ­μιση της στρα­τιω­τι­κής δικαιο­σύ­νης που μέχρι τότε ήταν αντι­συ­νταγ­μα­τική, ενώ με το «δόγμα του ενιαίου αμυ­ντι­κού χώρου, Θράκη, Αιγαίο, Κύπρος» επι­βε­βαιώ­νε­ται η άλλη αντί­ληψη μιας αμυ­ντι­κής διπλω­μα­τίας, ενώ ακόμη εμφα­τικά προ­κύ­πτει η ηθική στην πολι­τική και η δια­φά­νεια στη δια­χεί­ριση.

Η παρου­σία του στο Υπουρ­γείο Παι­δείας, είναι μία ακόμη προ­σπά­θεια μεταρ­ρυθ­μί­σεων.Όπως μάλιστα, ο ίδιος εξηγεί στο τελευ­ταίο του βιβλίο,«ως οικο­νο­μο­λό­γος, πίστευα και εξα­κο­λουθώ να πιστεύω ότι το θέμα της παι­δείας, γενι­κό­τερα της εκπαί­δευ­σης και της κατάρ­τι­σης είναι βασικό στοι­χείο που προσ­διο­ρί­ζει τις ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές μιας χώρας», ενώ ακόμη ο ίδιος επι­ση­μαί­νει ότι «ο δρόμος για τις μεταρ­ρυθ­μί­σεις  που έχει ανάγκη η παγκό­σμια κοι­νό­τητα θα ανοίξει μόνο όταν θα επι­τευ­χθεί η μεγάλη μεταρ­ρύθ­μιση του πολι­τεια­κού μας συστή­μα­τος και θα εγκα­θι­δρυ­θεί η δημο­κρα­τία του 20ου αιώνα».

Είναι γι’ αυτό πολύ ενδια­φέ­ρουσα η πίστη του «ότι όσοι είμαστε στρα­τευ­μέ­νοι στην υπόθεση της προόδου πρέπει να είμαστε πρό­θυ­μοι να συνε­χί­σουμε να τολ­μούμε, χωρίς να λογα­ριά­ζουμε το πολι­τικό ή το προ­σω­πικό κόστος».

Ακόμη στο τελευ­ταίο του βιβλίο γράφει ότι «ο δρόμος της προόδου είναι στρω­μέ­νος με απο­τυ­χίες, αλλά είναι η απρό­σμενη επι­τυ­χία που τελικά κάνει τη διαφορά».

Ήταν ακριβώς, ο Γερά­σι­μος Αρσένης αυτή η διαφορά στην πολι­τική.

Είναι ένας από τους ελά­χι­στους πολι­τι­κούς που θα μπο­ρούσε να επα­να­λά­βει τα λόγια του Δημο­σθένη «Κρίνω και απο­φα­σίζω χωρίς υστε­ρο­βου­λία, χωρίς να προσ­δοκώ οικο­νο­μικό όφελος. Κανείς δε μπορεί να με κατη­γο­ρή­σει ότι κέρδισα κάτι από του λόγους και τις πράξεις μου στην πολι­τική μου ζωή».

Είναι ένας από τους ελά­χι­στους πολι­τι­κούς που του ται­ριά­ζει το ψήφισμα της Αρκα­δι­κής Αντι­γό­νειας

«Εκδή­λωση τιμής σε ένα χρηστό και άξιο συμπο­λίτη, που αγω­νί­στηκε για το καλό της πατρί­δας και την κοι­νω­νική πρόοδο».

Γιατί ακριβώς ήταν ένας μεταρ­ρυθ­μι­στής πολι­τι­κός, ασυμ­βί­βα­στος σοσια­λι­στής, της ηθικής στην πολι­τική και της δια­φά­νειας στη δια­κυ­βέρ­νηση.

Γιατί ακριβώς ήταν ο πολι­τι­κός που ονει­ρευό­μα­στε. Και γι’ αυτό θα ζειστις καρδιές μας, και τώρα που έφυγε από τη ζωή, αλλά και πάντα.

 

 

Μαν. Α. Μπε­ντε­νιώ­της