Απίστευτο και όμως αληθινό

Οι Αρχές της Πορ­το­γα­λίας μπέρ­δε­ψαν το όνομα του πρω­θυ­πουρ­γού Αντόνιο Κόστα με εκείνο του ΥΠΟΙΚ κατά την έρευνα δια­φθο­ράς πολι­τι­κών με απο­τέ­λε­σμα την παραί­τηση του πρω­θυ­πουρ­γού για να είναι «πλήρως δια­θέ­σι­μος προ­κει­μέ­νου να συνερ­γα­στεί με τη δικαιο­σύνη» γιατί  «η αξιο­πρέ­πεια του λει­τουρ­γή­μα­τος με οποια­δή­ποτε υποψία για την ακε­ραιό­τητα δεν είναι συμβατή» -όπως δια­βά­ζουμε στην ανα­κοί­νωσή του-  και  ορισμό εκλογών στις 10 Μαρτίου. Γι΄ αυτό δεν έχουμε παραι­τή­σεις εδώ! Γιατί μπορεί να γίνει κανένα λάθος και να έχουμε περι­πέ­τειες… Για την ιστορία, πριν από 15-20 χρόνια περίπου, η Πορ­το­γα­λία ήταν φτω­χό­τερη σε σχέση με την Ελλάδα. Σήμερα, το αντί­στροφο συμ­βαί­νει. Η παραί­τηση του πρω­θυ­πουρ­γού Αντόνιο Κόστα δείχνει γιατί η Ελλάδα δύσκολα θα την ξεπε­ρά­σει. Οι εξε­λί­ξεις δεί­χνουν υψηλό αίσθημα ευθύνης και ευθι­ξίας. Τι θα συνέ­βαινε εδώ; Τίποτα. Δεν θα είχε παραι­τη­θεί κανείς,  προ­κει­μέ­νου να είναι «πλήρως δια­θέ­σι­μος για να συνερ­γα­στεί με τη δικαιο­σύνη». Δεν θα βρι­σκό­ταν κανείς εκτός πολι­τι­κής, γιατί «η αξιο­πρέ­πεια του λει­τουρ­γή­μα­τος με οποια­δή­ποτε υποψία για την ακε­ραιό­τητα δεν είναι συμβατή». Σημα­ντικό είναι κάτι άλλο που επι­σή­μανε o οίκος αξιο­λό­γη­σης  Moody’s: «Αν και η έρευνα του γενικού εισαγ­γε­λέα ίσως απο­κα­λύ­ψει κυβερ­νη­τική δια­φθορά, κάτι αρνη­τικό για την πιστο­λη­πτική δια­βάθ­μιση της Πορ­το­γα­λίας, δείχνει επίσης ότι οι θεσμοί μπορούν να εντο­πί­σουν τέτοια φαι­νό­μενα και να τα αντι­με­τω­πί­σουν με διαφανή δια­δι­κα­σία». Πόσοι θα μπο­ρού­σαν να ισχυ­ρι­σθούν ότι το αντί­στοιχο ισχύει επίσης στην Ελλάδα;