Πρόκληση: Και άλλες μειώσεις στους μισθούς θέλει το ΔΝΤ

«Μεγα­λύ­τε­ρος μετρια­σμός των μισθών είναι ανα­γκαίος μεσο­πρό­θε­σμα για να αυξηθεί η απα­σχό­ληση και να απο­φευ­χθεί η επα­νεμ­φά­νιση μεγάλων ελλειμ­μά­των στο ισο­ζύ­γιο τρε­χου­σών συναλ­λα­γών», τονίζει μελέτη του ΔΝΤ

Η μελέτη, με τίτλο: «Μετρια­σμός των τιμών σε περι­πτώ­σεις κρίσης», εξε­τά­ζει τις επι­πτώ­σεις από τη μείωση του ρυθμού αύξησης των μισθών κατά 2% σε πέντε χώρες της Ευρω­ζώ­νης – την Ελλάδα, την Ιρλαν­δία, την Πορ­το­γα­λία, την Ιταλία και την Ισπανία. Εγκρί­θηκε δε για δημο­σιο­ποί­ηση από τον επι­κε­φα­λής οικο­νο­μο­λόγο του ΔΝΤ, Μορίς Όμπ­στφελντ, και τον επι­κε­φα­λής της ευρω­παϊ­κής διεύ­θυν­σης του Ταμείου, Πολ Τόμσεν.

«Η ονο­μα­στική αύξηση των μισθών περιο­ρί­στηκε απότομα, αλλά οι μισθοί δεν μειώ­θη­καν σχετικά με τα προ κρίσης επίπεδα στις περισ­σό­τε­ρες οικο­νο­μίες που επλή­γη­σαν από την κρίση», σημειώ­νει η μελέτη.

Και προ­σθέ­τει: «Μεγα­λύ­τε­ρος μετρια­σμός των μισθών είναι ανα­γκαίος στις οικο­νο­μίες αυτές μεσο­πρό­θε­σμα για να αυξηθεί η απα­σχό­ληση και να απο­φευ­χθεί η επα­νεμ­φά­νιση μεγάλων ελλειμ­μά­των στο ισο­ζύ­γιο τρε­χου­σών συναλ­λα­γών».

Στο μοντέλο που χρη­σι­μο­ποιούν τα στελέχη του ΔΝΤ λαμ­βά­νουν υπόψη, «για σκοπούς προ­σο­μοί­ω­σης έναν συντο­νι­σμένο, εξωγενή περιο­ρι­σμό του ρυθμού αύξησης των μισθών (wage inflation) κατά 2%.

Ψαλίδι για «έκρηξη αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας»

«Ένας τέτοιος μετρια­σμός, σε περί­πτωση που πραγ­μα­το­ποι­η­θεί σε μία μόνη χώρα, θα οδη­γή­σει στην έκρηξη της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας και των εξα­γω­γών, αλλά το συνο­λικό απο­τέ­λε­σμα στην παρα­γωγή βρα­χυ­πρό­θε­σμα είναι προς συζή­τηση», συμπε­ραί­νουν οι ερευ­νη­τές, προ­σθέ­το­ντας: «Και αυτό γιατί ο χαμη­λό­τε­ρος ρυθμός αύξησης των μισθών και ο χαμη­λό­τε­ρος πλη­θω­ρι­σμός ή ενδε­χο­μέ­νως ο απο­πλη­θω­ρι­σμός, μπορεί να μειώ­σουν την εσω­τε­ρική ζήτηση και να αυξή­σουν το πραγ­μα­τικό βάρος του χρέους και, άρα, να έχουν αντί­θετα απο­τε­λέ­σματα σε σχέση με το απο­τέ­λε­σμα που θα υπάρξει στην αντα­γω­νι­στι­κό­τητα».

Το τελικό απο­τέ­λε­σμα, όπως σημειώ­νει η μελέτη θα εξαρ­τη­θεί από τη νομι­σμα­τική πολι­τική και συγκε­κρι­μένα, αν μπορεί αυτή να γίνει πιο χαλαρή – είτε με μείωση επι­το­κίων είτε με άλλα μέτρα νομι­σμα­τι­κής χαλά­ρω­σης. Σε μία τέτοια περί­πτωση, υπο­στη­ρί­ζει η μελέτη, θα υπάρξει αύξηση της παρα­γω­γής βρα­χυ­πρό­θε­σμα σε όλη την Ευρω­ζώνη.