Στην πρίζα το 2029 το καλώδιο Κορίνθου και Κω και το 2030 ολόκληρα τα Δωδεκάνησα με έργο που αγγίζει τα 3 δισ. ευρώ

• Αμε­τά­βλη­τος μένει ο σχε­δια­σμός του Δια­χει­ρι­στή για την ηλε­κτρική δια­σύν­δεση των Δωδε­κα­νή­σων και του Βορειο­α­να­το­λι­κού Αιγαίου, με τη Ρόδο να συν­δέ­ε­ται με την Κω μέσω 3 υπο­βρύ­χιων καλω­δίων και την Κάρπαθο να δένει με τη Ρόδο. Το πρό­γραμμα της περιό­δου 2027 έως 2036 βρί­σκε­ται σε δημόσια δια­βού­λευση μέχρι τις 10 Οκτω­βρίου 2026

Το 2030 παρα­μέ­νει το έτος ορόσημο για το τέλος της ηλε­κτρι­κής απο­μό­νω­σης των Δωδε­κα­νή­σων. Αυτό προ­κύ­πτει από το νέο Δεκα­ε­τές Πρό­γραμμα Ανά­πτυ­ξης 2027 έως 2036 του ΑΔΜΗΕ, το οποίο τέθηκε σε δημόσια δια­βού­λευση και θα παρα­μεί­νει ανοιχτό για παρα­τη­ρή­σεις έως τις 10 Οκτω­βρίου 2026. Ο Δια­χει­ρι­στής δεν μετα­κι­νεί τις ημε­ρο­μη­νίες που είχε ανα­κοι­νώ­σει, ούτε για το νησιω­τικό σύμπλεγμα του νοτιο­α­να­το­λι­κού Αιγαίου ούτε για τα νησιά του Βορειο­α­να­το­λι­κού Αιγαίου, το έργο των οποίων απο­τε­λεί ουσια­στικά τη συνέ­χεια της δωδε­κα­νη­σια­κής δια­σύν­δε­σης.

Η μόνη δια­φο­ρο­ποί­ηση στο χρονικό πλάνο αφορά τον κεντρικό κορμό του έργου. Το τμήμα που θα ενώσει την Κόρινθο με την Κω προ­βλέ­πε­ται να παρα­δο­θεί έναν χρόνο νωρί­τερα από το σύνολο, ώστε να υπάρχει έγκαιρα η «ραχο­κο­κα­λιά» πάνω στην οποία θα κου­μπώ­σουν οι υπό­λοι­πες συν­δέ­σεις.

Πότε ηλε­κτρί­ζε­ται το καλώδιο προς την Κω

Σύμφωνα με τον σχε­δια­σμό, η δια­σύν­δεση Κορίν­θου και Κω θα τεθεί σε λει­τουρ­γία το πρώτο εξάμηνο του 2029. Η συνο­λική ηλε­κτρική δια­σύν­δεση των Δωδε­κα­νή­σων τοπο­θε­τεί­ται στο δεύτερο εξάμηνο του 2030.

Ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του έργου ανέρ­χε­ται σε 2.957,8 εκατ. ευρώ, ποσό που το κατα­τάσ­σει στις μεγα­λύ­τε­ρες επεν­δύ­σεις μετα­φο­ράς ηλε­κτρι­κής ενέρ­γειας που έχουν σχε­δια­στεί στη χώρα. Ο ΑΔΜΗΕ πάντως κρατά επι­φύ­λαξη ως προς το τελικό κόστος. Όπως επι­ση­μαί­νε­ται στο πρό­γραμμα, κατά την ωρί­μανση του έργου και κυρίως στη φάση των δια­γω­νι­στι­κών δια­δι­κα­σιών ενδέ­χε­ται να υπάρ­ξουν δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις στον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό.

Τα 6 αυτό­νομα συστή­ματα που παύουν να είναι απο­μο­νω­μένα

Το έργο θα υλο­ποι­η­θεί σε 2 φάσεις και αφορά 6 αυτό­νομα ηλε­κτρικά συστή­ματα, τα οποία σήμερα καλύ­πτουν τις ανάγκες τους με τοπι­κούς σταθ­μούς παρα­γω­γής. Πρό­κει­ται για το σύστημα της Καρ­πά­θου, στο οποίο υπά­γε­ται και η Κάσος με δια­σύν­δεση μέσης τάσης, και το σύστημα της Ρόδου, με το οποίο συν­δέ­ε­ται υπό μέση τάση η Χάλκη. Ακο­λου­θούν η Σύμη, το ενιαίο σύστημα Κω και Καλύ­μνου, η Πάτμος και οι Αρκιοί, με τους οποίους συν­δέ­ε­ται το Μαράθι.

Το σύστημα Κω και Καλύ­μνου είναι το πιο εκτε­τα­μένο, καθώς τρο­φο­δο­τεί υπό μέση τάση την Ψέριμο, την Τέλενδο, τη Νίσυρο, την Τήλο, τη Λέρο, τους Λειψούς και το Γυαλί.

Αυξη­μένη ισχύς στα 1.000 MW

Ιδιαί­τερη σημασία έχει μια τεχνική αλλαγή που ενσω­μα­τώ­νε­ται στο νέο πρό­γραμμα. Η προ­τει­νό­μενη ονο­μα­στική ισχύς του συν­δέ­σμου συνε­χούς ρεύ­μα­τος τεχνο­λο­γίας VSC HVDC προ­σαυ­ξή­θηκε στην τυπο­ποι­η­μένη τιμή των 1.000 MW, από 900 MW που προ­έ­βλεπε ο αρχικός σχε­δια­σμός. Η τάση λει­τουρ­γίας του συν­δέ­σμου θα κινεί­ται στα επίπεδα των 320 kV.

Στα δύο άκρα της γραμμής θα κατα­σκευα­στούν σταθμοί μετα­τρο­πής εναλ­λασ­σό­με­νου σε συνεχές ρεύμα, τεχνο­λο­γίας VSC, συνο­λι­κής ισχύος 1.000 MW ο καθένας, σε διάταξη 2 επί 500 MW και με συμ­με­τρική διπο­λική λει­τουρ­γία. Ο πρώτος χωρο­θε­τεί­ται κοντά στο Κέντρο Υπε­ρυ­ψη­λής Τάσης Κορίν­θου και θα περι­λαμ­βά­νει τις εγκα­τα­στά­σεις σύν­δε­σής του στην πλευρά των 400 kV. Ο δεύ­τε­ρος θα γίνει στην Κω, πλησίον του υπο­σταθ­μού στο Μαστι­χάρι, μαζί με τις απαι­τού­με­νες εγκα­τα­στά­σεις σύν­δε­σης με τον υπο­σταθμό αυτόν.

Τους δύο σταθ­μούς θα ενώνουν 2 υπο­βρύ­χια καλώδια συνε­χούς ρεύ­μα­τος συνο­λι­κής ισχύος 1.000 MW, μήκους περίπου 420 χιλιο­μέ­τρων, τα οποία θα συνο­δεύ­ο­νται από έναν αγωγό επι­στρο­φής μέσης τάσης.

Η Ρόδος δένει με την Κω και η Κάρ­πα­θος με τη Ρόδο

Για τη Ρόδο, η σύνδεση με το ηπει­ρω­τικό σύστημα θα περνά μέσα από την Κω. Το πρό­γραμμα προ­βλέ­πει 3 υπο­βρύ­χια καλώδια εναλ­λασ­σό­με­νου ρεύ­μα­τος 150 kV, ικα­νό­τη­τας 250 MVA το καθένα, που θα ξεκι­νούν από τον ΑΗΣ Σορωνής και θα κατα­λή­γουν στον υπο­σταθμό στο Μαστι­χάρι, σε από­σταση περίπου 100 χιλιο­μέ­τρων.

Η Κάρ­πα­θος, με τη σειρά της, θα συν­δε­θεί με τη Ρόδο. Ο σχε­δια­σμός περι­λαμ­βά­νει ένα υπο­βρύ­χιο καλώδιο 150 kV ικα­νό­τη­τας 200 MVA, μήκους περίπου 58 χιλιο­μέ­τρων, με αφε­τη­ρία τον ΘΗΣ Νότιας Ρόδου. Από το σημείο όπου το καλώδιο θα βγαίνει στην ακτή της Καρ­πά­θου θα ακο­λου­θεί υπόγειο καλώδιο 150 kV μήκους 47 χιλιο­μέ­τρων μέχρι τον υπο­σταθμό του νησιού.

Το έργο συμπλη­ρώ­νε­ται με 2 νέους υπο­σταθ­μούς 150 kV κλει­στού τύπου GIS, έναν στην Κάρπαθο και έναν στο Μαστι­χάρι της Κω. Ο τρόπος με τον οποίο θα εντα­χθούν στο σύστημα η Σύμη, η Πάτμος και οι Αρκιοί δεν εξει­δι­κεύ­ε­ται στα δια­θέ­σιμα στοι­χεία.

Βορειο­α­να­το­λικό Αιγαίο με 1,425 δισ. ευρώ και ορί­ζο­ντα το 2030

Αμε­τά­βλητο μένει το χρο­νο­διά­γραμμα και για το Βορειο­α­να­το­λικό Αιγαίο. Η δια­σύν­δεση προ­βλέ­πε­ται να τεθεί σε λει­τουρ­γία το δεύτερο εξάμηνο του 2030, με συνο­λικό προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό 1,425 δισ. ευρώ. Και εδώ ο Δια­χει­ρι­στής δια­τυ­πώ­νει την ίδια επι­φύ­λαξη για πιθανές απο­κλί­σεις του κόστους στη φάση των δια­γω­νι­σμών.

Το έργο θα εκτε­λε­στεί σε 3 φάσεις και αφορά 8 αυτό­νομα ηλε­κτρικά συστή­ματα, της Λήμνου, του Αγίου Ευστρα­τίου, της Σκύρου, της Λέσβου, της Χίου μαζί με τα Ψαρά, της Σάμου μαζί με τους Φούρ­νους και τη Θύμαινα, της Ικαρίας και του Αγα­θο­νη­σίου.

Από τη Θράκη και την

Εύβοια μέχρι το Μαστι­χάρι

Η βόρεια είσοδος του δικτύου θα είναι το ΚΥΤ Νέας Σάντας. Από εκεί θα ξεκινά εναέρια γραμμή μετα­φο­ράς 150 kV βαρέος τύπου, απλού κυκλώ­μα­τος, με υπε­ρα­γώ­γι­μους αγωγούς και μετα­φο­ρική ικα­νό­τητα 250 MVA, μήκους περίπου 38 χιλιο­μέ­τρων, η οποία θα φτάνει σε νέο υπο­σταθμό ζεύξης στη Θράκη. Στον υπο­σταθμό αυτόν θα εγκα­τα­στα­θούν 2 μετα­σχη­μα­τι­στές μετα­τό­πι­σης φάσης 150/150 kV, ισχύος 300 MVA ο καθένας, με τον δεύτερο να προ­βλέ­πε­ται για λόγους αξιο­πι­στίας, καθώς και στοι­χεία αντι­στάθ­μι­σης. Από τη ζεύξη θα ανα­χω­ρεί τρι­πο­λικό υπο­βρύ­χιο καλώδιο 150 kV ικα­νό­τη­τας 250 MVA προς τον νέο υπο­σταθμό Λήμνου, μήκους περίπου 132 χιλιο­μέ­τρων.

Η αλυσίδα συνε­χί­ζει προς τα νότια. Η Λήμνος θα συν­δε­θεί με νέο υπο­σταθμό στη Δυτική Λέσβο με υπο­βρύ­χιο καλώδιο 145 χιλιο­μέ­τρων, ενώ μέσα στη Λέσβο εναέρια γραμμή διπλού κυκλώ­μα­τος, μήκους περίπου 40 χιλιο­μέ­τρων, θα ενώνει τη δυτική πλευρά του νησιού με νέο υπο­σταθμό στη Μυτι­λήνη. Από τη Λέσβο θα φύγουν δύο ακόμη υπο­βρύ­χια καλώδια ίδιων χαρα­κτη­ρι­στι­κών, το ένα προς τη Χίο σε μήκος 90 χιλιο­μέ­τρων και το άλλο προς τη Σκύρο σε μήκος 137 χιλιο­μέ­τρων.

Η Σκύρος θα έχει και δεύτερη όδευση, προς την Εύβοια. Από το ΚΥΤ Αλι­βε­ρίου θα κατα­σκευα­στεί υπόγειο καλώδιο περίπου 28 χιλιο­μέ­τρων έως το σημείο ζεύξης στην ευβοϊκή ακτή και από εκεί υπο­βρύ­χιο καλώδιο 49 χιλιο­μέ­τρων μέχρι τον νέο υπο­σταθμό του νησιού.

Το κομμάτι που ενδια­φέ­ρει άμεσα τα Δωδε­κά­νησα είναι το νότιο άκρο του έργου. Η Χίος θα συν­δε­θεί με τη Σάμο με υπο­βρύ­χιο καλώδιο 90 χιλιο­μέ­τρων και η Σάμος με την Κω με καλώδιο περίπου 100 χιλιο­μέ­τρων, επίσης 150 kV και 250 MVA. Η σύνδεση αυτή θα κατα­λή­γει στον υπο­σταθμό Μαστι­χα­ρίου, δίπλα στον σταθμό μετα­τρο­πής συνε­χούς ρεύ­μα­τος της γραμμής από την Κόρινθο. Με τον τρόπο αυτό η Κως ανα­δει­κνύ­ε­ται σε κόμβο όπου συνα­ντώ­νται τα δύο μεγάλα νησιω­τικά έργα, κλεί­νο­ντας έναν ηλε­κτρικό δακτύ­λιο από τη Θράκη και την Εύβοια μέχρι την Πελο­πόν­νησο.

Συνο­λικά, για τις ανάγκες τρο­φο­δό­τη­σης των φορτίων στα νησιά του Βορειο­α­να­το­λι­κού Αιγαίου προ­βλέ­πε­ται η κατα­σκευή 6 νέων υπο­σταθ­μών 150 kV κλει­στού τύπου GIS, στη Λήμνο, στη Δυτική Λέσβο, στη Μυτι­λήνη, στη Σκύρο, στη Χίο και στη Σάμο, πέραν του υπο­σταθ­μού ζεύξης στη Θράκη.