Ο καθοριστικός ρόλος τον γονέων και 10 συμβουλές που μπορούν να κάνουν τη διαφορά στη διατροφή των παιδιών

Η οικο­γέ­νεια μπορεί να επη­ρε­ά­σει ποι­κι­λο­τρό­πως τη διαι­τη­τική πρό­σληψη και τη δια­τρο­φική συμπε­ρι­φορά του παιδιού, αλλη­λε­πι­δρώ­ντας με το περι­βάλ­λον στο οποίο αυτό μεγα­λώ­νει. Οι γονείς δηλώ­νουν συχνά τη διάθεσή τους να βελ­τιώ­σουν τις δια­τρο­φι­κές συνή­θειες του παιδιού τους, προ­σπα­θώ­ντας να ενι­σχύ­σουν την κατα­νά­λωση τρο­φί­μων που θεω­ρού­νται υγιει­νές επι­λο­γές και ταυ­τό­χρονα, να περιο­ρί­σουν την κατα­νά­λωση εκείνων που καλό είναι να κατα­να­λώ­νο­νται λιγό­τερο συχνά.

Γράφει ο ΜΟΡΑΡΗΣ Κ. ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ M.Sc ΔΙΑΙΤΟΛΟΓΟΣ- ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ, Ειδί­κευση στην  Αθλη­τική Δια­τροφή ΜΕΡΟΣ Β΄

Οι πρα­κτι­κές, όμως, που συνήθως χρη­σι­μο­ποιούν, όπως ο υπερ­βο­λι­κός περιο­ρι­σμός, η επι­βρά­βευση ή η πίεση για κατα­νά­λωση τροφής, μπορεί να οδη­γή­σουν σε αντί­θετα από τα αρχικώς επι­διω­κό­μενα απο­τε­λέ­σματα. Αντί­θετα, η εξοι­κεί­ωση με τα «νέα» τρόφιμα, καθώς και ο ρόλος των γονέων ως προ­τύ­πων, ώστε τα παιδιά να μιμη­θούν τη συμπε­ρι­φορά τους, φαί­νε­ται να απο­τε­λούν πιο απο­τε­λε­σμα­τι­κές μεθό­δους.

Επο­μέ­νως:

1. Μην ξεχνάτε πως εσείς είστε τα πρότυπα των παιδιών σας. Συνεπώς, φρο­ντί­στε και στο κομμάτι της δια­τρο­φής να έχετε συνή­θειες και συμπε­ρι­φο­ρές άξιες προς μίμηση.

2. Περιο­ρί­στε τις συχνές εξόδους για κατα­νά­λωση γρή­γο­ρου φαγητού (fast food), καθώς και την τακτική κατα­νά­λωση ανα­ψυ­κτι­κών και άλλων ροφη­μά­των με υψηλή περιε­κτι­κό­τητα σε πρό­σθετα σάκχαρα.

3. Φρο­ντί­στε να επεν­δύ­ετε περισ­σό­τερο χρόνο στα οικο­γε­νειακά γεύματα. Όσο περισ­σό­τερα γεύματα κατα­να­λώ­νει η οικο­γέ­νεια μαζί, τόσο περισ­σό­τερο αυτό μπορεί να συμ­βά­λει στη δημιουρ­γία καλύ­τε­ρων δια­τρο­φι­κών συνη­θειών και στην ενί­σχυση των οικο­γε­νεια­κών δεσμών.

4. Ενθαρ­ρύ­νετε τα παιδιά σας να εντά­ξουν ένα ισορ­ρο­πη­μένο πρωινό στην καθη­με­ρινή τους δια­τροφή, όταν αυτό ται­ριά­ζει στις ανάγκες και στη ρουτίνα τους.

5. Μην πιέζετε τα παιδιά σας να κατα­να­λώ­σουν όλο το φαγητό τους, εφόσον δηλώ­νουν ότι έχουν χορ­τά­σει. Είναι σημα­ντικό να μάθουν να ανα­γνω­ρί­ζουν τα σημάδια πείνας και κορε­σμού.

6. Τονίστε τη σημασία της αργής κατα­νά­λω­σης του φαγητού και βοη­θή­στε τα παιδιά να ανα­γνω­ρί­ζουν το αίσθημα του κορε­σμού, ώστε να μπορούν να στα­μα­τούν να τρώνε όταν αισθά­νο­νται ότι έχουν χορ­τά­σει.

7. Φρο­ντί­στε ώστε να υπάρ­χουν πάντα δια­θέ­σιμα φρέσκα φρούτα στο σπίτι. Πάρτε την πρω­το­βου­λία να κόψετε φρούτα σε ένα μπολ και να τα μοι­ρα­στείτε μαζί με το παιδί σας το από­γευμα. Η δική σας συμ­με­τοχή μπορεί να κάνει την επιλογή αυτή ακόμη πιο ευχά­ρι­στη.

8. Δια­βά­ζετε προ­σε­κτικά τις ετι­κέ­τες των τρο­φί­μων πριν αγο­ρά­σετε ένα προϊόν για τα παιδιά. Ένα προϊόν που προ­βάλ­λε­ται ως «υγιεινό» δεν σημαί­νει απα­ραί­τητα ότι απο­τε­λεί και την καλύ­τερη καθη­με­ρινή επιλογή.

9. Τρόφιμα και ροφή­ματα χαμηλής δια­τρο­φι­κής αξίας και πλούσια σε πρό­σθετα σάκχαρα, κορε­σμένα λιπαρά ή αλάτι καλό είναι να μην απο­τε­λούν συχνές επι­λο­γές στο σπίτι.

10. Απο­φύ­γετε να κάνετε μόνοι σας δίαιτα στο παιδί σας ή να του στε­ρείτε αυθαί­ρετα τρόφιμα που κατα­να­λώ­νουν και άλλα παιδιά.

Σε περί­πτωση που υπάρχει προ­βλη­μα­τι­σμός για το σωμα­τικό βάρος ή την ανά­πτυξη του παιδιού, συμ­βου­λευ­τείτε έναν Διαι­το­λόγο – Δια­τρο­φο­λόγο και τον παι­δί­α­τρο, ώστε να αξιο­λο­γη­θεί σωστά η κατά­σταση και να σχε­δια­στεί η κατάλ­ληλη παρέμ­βαση.

Συμπέ­ρα­σμα

Για να μπο­ρέ­σουν οι γονείς να ενι­σχύ­σουν την υιο­θέ­τηση υγιει­νών δια­τρο­φι­κών συνη­θειών και συμπε­ρι­φο­ρών στα παιδιά, προ­τεί­νε­ται να φρο­ντί­ζουν για τη δια­θε­σι­μό­τητα και την προ­σβα­σι­μό­τητα υγιει­νών τρο­φί­μων, να λει­τουρ­γούν ως πρότυπα συμπε­ρι­φο­ράς και να προ­ά­γουν τη δημιουρ­γία μιας σχέσης αμοι­βαίας εμπι­στο­σύ­νης με τα παιδιά τους.

Μην ξεχνάτε τον σημα­ντικό ρόλο του Διαι­το­λό­γου – Δια­τρο­φο­λό­γου. Πρό­κει­ται για έναν επι­στή­μονα υγείας που μπορεί, μέσα από την κατάλ­ληλη δια­τρο­φική παρέμ­βαση και εκπαί­δευση, να βοη­θή­σει τους γονείς και τα παιδιά να προ­λά­βουν και να αντι­με­τω­πί­σουν την παιδική παχυ­σαρ­κία, με τρόπο ασφαλή, εξα­το­μι­κευ­μένο και προ­σαρ­μο­σμένο στις ανάγκες της ανά­πτυ­ξης.

Γιατί το παιδί δεν χρειά­ζε­ται απλώς μια δίαιτα.

Χρειά­ζε­ται να μάθει να τρέ­φε­ται σωστά για όλη του τη ζωή.