Στα μαχαίρια Δήμαρχοι – κυβέρνηση για τα ταμειακά διαθέσιμα

Τους δημάρ­χους βρίσκει απέ­να­ντί της η κυβέρ­νηση στην προ­σπά­θειά της, κατ’ εντολήν των εκπρο­σώ­πων των δανει­στών, να εντάξει στον «κου­μπαρά» της Τρά­πε­ζας της Ελλάδoς όλα τα ταμειακά δια­θέ­σιμα των φορέων του Δημο­σίου.

Οι αρμό­διοι του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών, στο πλαίσιο των μνη­μο­νια­κών δεσμεύ­σεων της χώρας και εν όψει αυτή τη φορά της τρίτης αξιο­λό­γη­σης, επι­διώ­κουν τάχιστα να ενο­ποι­ή­σουν τους λογα­ρια­σμούς των φορέων της Γενικής Κυβέρ­νη­σης. Ετσι, καλού­νται από το Γενικό Λογι­στή­ριο του Κράτους και οι Οργα­νι­σμοί Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης να κλεί­σουν τους λογα­ρια­σμούς τους από τις εμπο­ρι­κές τρά­πε­ζες και να μετα­φέ­ρουν στην Τράπεζα της Ελλάδoς τα πλε­ο­να­σμα­τικά δια­θέ­σιμά τους (ποσό που μένει ως χρη­μα­τικό «απόθεμα» στο ζύγι εσόδων – εξόδων).

Από εδώ ξεκινά ο νέος γύρος αντι­πα­ρά­θε­σης της κυβέρ­νη­σης όσον αφορά τα ταμειακά δια­θέ­σιμα. Οι αιρετοί α’ βαθμού και το συν­δι­κα­λι­στικό τους όργανο, η Κεντρική Ενωση Δήμων Ελλάδας, προ­χω­ρεί σε συντο­νι­σμένη αντί­δραση, όπως και προ διετίας, όταν, υπό άλλες συν­θή­κες δημο­σιο­νο­μι­κής ασφυ­ξίας από την τρόικα, την εποχή εκείνη, το 2015 η πρώτη κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ ανα­ζη­τούσε ρευ­στό­τητα.

Τώρα, οι δήμαρ­χοι έχουν ξεση­κω­θεί και πάλι, αρνού­με­νοι να «γίνει αρπαγή των ταμεια­κών δια­θε­σί­μων τους», όπως λένε χαρα­κτη­ρι­στικά ορι­σμέ­νοι.

Η πλειο­νό­τητα των δημάρ­χων και οι εκπρό­σω­ποι στο ΔΣ της ΚΕΔΕ θέτουν πάντως κυρίως το ζήτημα της αυτο­τέ­λειας της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης, ενώ άλλα στελέχη της αυτο­διοί­κη­σης και οι κομ­μου­νι­στές δήμαρ­χοι επι­κε­ντρώ­νουν την κριτική τους στην πολι­τική της ΕΕ και των κυβερ­νή­σεων που την υπη­ρε­τούν, με απο­τέ­λε­σμα τη λιτό­τητα και επι­λο­γές υφαρ­πα­γής πόρων υπέρ των επι­χει­ρη­μα­τι­κών ομίλων.

Είναι νωπές οι αντι­δρά­σεις δημάρ­χων, παρά το ότι μεσο­λά­βη­σαν περισ­σό­τερα από δύο χρόνια, όταν τον Απρίλιο του 2015 η τότε κυβέρ­νηση της «πρώτης φοράς Αρι­στερά» επέβαλε με Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου τη μετα­φορά στην Τράπεζα της Ελλάδoς των δια­θε­σί­μων των φορέων του Δημο­σίου – κίνητρο ήταν τα υψη­λό­τερα επι­τό­κια. Πολλοί ήταν οι αιρετοί οι οποίοι είχαν συμ­μορ­φω­θεί τότε, άλλοι όχι.

Τώρα η πίεση των εκπρο­σώ­πων των δανει­στών, σε συμ­φω­νία πάντως με τους αρμό­διους τεχνο­κρά­τες της σημε­ρι­νής κυβέρ­νη­σης, μορ­φο­ποιεί­ται στην επι­δί­ωξη να υπάρχει ένας «κου­μπα­ράς». Ο προ­βαλ­λό­με­νος στόχος είναι η «δια­φά­νεια και  η ορθο­λο­γική οικο­νο­μική δια­χεί­ριση».

Στις μνη­μο­νια­κές δεσμεύ­σεις άλλωστε είναι να συνε­χι­στεί η προ­σπά­θεια του οικο­νο­μι­κού επι­τε­λείου και να επι­κρα­τή­σει πλήρως το ενιαίο σύστημα ταμεια­κής δια­χεί­ρι­σης μέσω ένταξης και άλλων φορέων της Γενικής Κυβέρ­νη­σης στον Ενιαίο Λογα­ρια­σμό Θησαυ­ρο­φυ­λα­κίου. Οι εκτι­μή­σεις των τεχνο­κρα­τών μιλούν για του­λά­χι­στον τρία δισ. ευρώ τα οποία δια­τη­ρούν ως ταμειακά δια­θέ­σιμα φορείς και τα οποία δύνα­νται να μετα­φερ­θούν από εμπο­ρι­κές τρά­πε­ζες στην Τράπεζα της Ελλάδος.

Η υπόθεση αυτή έχει προ­κα­λέ­σει ανα­στά­τωση στους δήμους και ήδη ο πρό­ε­δρος της Κεντρι­κής Ενωσης Δήμων Ελλάδας κ. Γιώργος Πατού­λης συγκα­λεί για την Τετάρτη (20.9.2017) έκτακτη συνε­δρί­αση του ΔΣ της ΚΕΔΕ δηλώ­νο­ντας ότι «τα ταμειακά δια­θέ­σιμα των δήμων ανήκουν στους πολίτες των τοπικών κοι­νω­νιών».

Η κινη­το­ποί­ηση των αιρετών συνέβη όταν απε­στάλη έγγραφο του Γενικού Λογι­στη­ρίου του Κράτους (υπ’ αριθμ. 2/66965/ΔΛΔ – 13.9./2017), με θέμα «Μετα­φορά δια­θε­σί­μων των Φορέων της Γενικής Κυβέρ­νη­σης στις ομάδες Λογα­ρια­σμών Νο 250 – Κοινού Κεφα­λαίου του Ν. 2469/97 και του Νο 260 – Ταμεια­κής Δια­χεί­ρι­σης στην Τράπεζα της Ελλάδος». Πρό­κει­ται για ενερ­γο­ποί­ηση της «απα­ρά­δε­κτης», όπως τη χαρα­κτη­ρί­ζουν οι εκπρό­σω­ποι των αιρετών στην ΚΕΔΕ, Πράξης Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου του 2015, με την οποία η Κεντρική Κυβέρ­νηση υπο­χρέ­ωνε τους δήμους να κατα­θέ­τουν τα ταμειακά τους δια­θέ­σιμα στην Τράπεζα της Ελλάδος. Αξίζει να σημειω­θεί ότι τότε ο Γενικός Γραμ­μα­τέας του υπουρ­γείου Εσω­τε­ρι­κών κ. Κώστας Που­λά­κης είχε μιλήσει για «μια προ­σω­ρινή (15ήμερη) εσω­τε­ρική ανα­κύ­κλωση της βρα­χυ­πρό­θε­σμης ταμεια­κής ρευ­στό­τη­τας της χώρας».

Ο πρό­ε­δρος της ΚΕΔΕ και εκ των κορυ­φαίων στε­λε­χών της ΝΔ έκανε άμεσα δηλώ­σεις την Τρίτη (19.9.2017), που κινού­νται σε υψηλούς τόνους, προ­α­ναγ­γέλ­λο­ντας ουσια­στικά θερμό πολι­τικό κλίμα. «Το 2015 είχαμε επι­ση­μά­νει ομόφωνα σχεδόν ως Αυτο­διοί­κηση α’ βαθμού ότι δεν είναι δυνατόν να απαιτεί η κυβέρ­νηση να δεσμεύ­σει τα χρήματα των δήμων για να στη­ρί­ξει, όπως απο­δεί­χθηκε στη συνέ­χεια, μια αδιέ­ξοδη δια­πραγ­μά­τευση. Δεν θα επι­τρέ­ψουμε λοιπόν δύο χρόνια μετά να επα­να­λη­φθεί η ίδια κατά­σταση. Οπως το 2015, έτσι και τώρα, θα μας βρουν απέ­να­ντι» σημεί­ωσε.

Και πρό­σθεσε: «Επι­τέ­λους ας σεβα­στούν κάποιοι την οικο­νο­μική ανε­ξαρ­τη­σία και αυτο­τέ­λεια της Αυτο­διοί­κη­σης και να μη δια­νοη­θούν να απλώ­σουν χέρι στα χρήματα των δημοτών μας. Τα χρήματα των δήμων είναι χρήματα των τοπικών μας κοι­νω­νιών, για τη δια­χεί­ριση των οποίων λογο­δο­τούμε εμείς, οι αιρετοί του θεσμού, και όχι οι υπάλ­λη­λοι του Γενικού Λογι­στη­ρίου του Κράτους. Και είναι παρά­δοξο, για να μην πω υπο­κρι­τικό, να συζη­τούμε για μεταρ­ρύθ­μιση στο κράτος και στην αυτο­διοί­κηση από τη μία, και από την άλλη η κεντρική εξουσία να απο­φα­σί­ζει χωρίς να μας ρωτά για τον τρόπο που θα δια­χει­ρι­στούμε τα ταμειακά μας δια­θέ­σιμα».

Αξίζει να θυμί­σουμε ότι και οι εκπρό­σω­ποι των Περι­φε­ρειών είχαν εκφρά­σει το 2015 την αντί­θεσή τους με την Πράξη Νομο­θε­τι­κού Περιε­χο­μέ­νου, σημειώ­νο­ντας ότι η τότε κυβέρ­νηση είχε δημιουρ­γή­σει «δημο­σιο­νο­μικό πανικό» και εστιά­ζο­ντας στο ότι πρό­κει­ται για πλήγμα στην αυτο­νο­μία του θεσμού της Τοπικής Αυτο­διοί­κη­σης.

Πάντως, σε δια­φο­ρε­τικό μήκος κύματος είχε κινηθεί η περι­φε­ρειάρ­χης Αττικής κυρία Ρένα Δούρου, που συμπο­ρεύ­τηκε σε εκείνη τη φάση με την κυβέρ­νηση, εκλαμ­βά­νο­ντας την κίνηση για τα ταμειακά δια­θέ­σιμα ως μια «εθνική προ­σπά­θεια» που βοηθά την ταμειακή ρευ­στό­τητα της χώρας και παράλ­ληλα δια­σφα­λί­ζει την άμεση ταμειακή ρευ­στό­τητα των ΟΤΑ για τη λει­τουρ­γία τους.

ΒΗΜΑ