Ο «μπαλαντέρ» που θα φέρει έξτρα τουριστικά έσοδα 14 δισ. ευρώ

Σημα­ντική ανά­πτυξη αλλά και σημα­ντι­κές αλλαγές θα επέλ­θουν στην παγκό­σμια του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία την επόμενη 15ετία, καθώς ο διεθνής του­ρι­σμός ανα­μέ­νε­ται να εμπλου­τι­στεί με σχεδόν 1 δισ. νέους του­ρί­στες, προ­ερ­χό­με­νους κυρίως από ανα­δυό­με­νες αγορές.

Σε αυτό το πλαίσιο, το νέο τεύχος της σειράς μελετών «Τάσεις του επι­χει­ρείν» της Διεύ­θυν­σης Οικο­νο­μι­κής Ανά­λυ­σης της ΕΤΕ -0,34%Εθνικής ΤράπεζαςΕΤΕ -0,34% εστιά­ζει στις προ­ο­πτι­κές που ανοί­γο­νται για τον ελλη­νικό του­ρι­σμό, ο οποίος καλεί­ται να μην επα­να­παυ­θεί σε «εύκολα ρεκόρ», αλλά να αξιο­ποι­ή­σει τις ευκαι­ρίες που παρου­σιά­ζο­νται για μετά­βαση σε ένα πιο απο­δο­τικό του­ρι­στικό μοντέλο.

Ισχυρή ανά­πτυξη σημεί­ωσε ο του­ρι­σμός το 2024, κατα­γρά­φο­ντας νέο ιστο­ρικό υψηλό σε αφίξεις (36 εκ., με ετήσια άνοδο 10%) και εισπρά­ξεις (€21 δισ., με ετήσια άνοδο 4%), με παράλ­ληλη μείωση επο­χι­κό­τη­τας κατά 2 ποσο­στιαίες μονάδες (καλο­και­ρι­νοί μήνες 50% του έτους, από 52% το 2023).

Κοι­τά­ζο­ντας μπροστά, η παγκό­σμια του­ρι­στική αγορά ανα­μέ­νει ανά­πτυξη 3%-5% για το 2025 (εκτί­μηση UNWTO), με την Ελλάδα να δείχνει ότι μπορεί να υπερ­κε­ρά­σει τη γενική τάση βάσει των πρό­δρο­μων δεικτών (όπως προ­γραμ­μα­τι­σμός αερο­πο­ρι­κών).

Παράλ­ληλα, όμως, ενυ­πάρ­χουν έντονα στοι­χεία αβε­βαιό­τη­τας, καθώς σε διεθνές επίπεδο τα δεδο­μένα παρα­μέ­νουν ρευστά. Η δια­τα­ραχή των σχέσεων ΕΕ-ΗΠΑ και οι επι­θε­τι­κές δασμο­λο­γι­κές πολι­τι­κές ασκούν πιέσεις σε βασικές μας αγορές (π.χ. Γερ­μα­νία και ΗΒ), όπως απο­τυ­πώ­νε­ται στον δείκτη κατα­να­λω­τι­κής εμπι­στο­σύ­νης των αγορών αυτών (χαμηλό 12μήνου το 1ο δίμηνο του 2025).

Ωστόσο, πέρα από τις τρέ­χου­σες προ­κλή­σεις, ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός προέχει να μείνει προ­ση­λω­μέ­νος στους μακρο­πρό­θε­σμους στρα­τη­γι­κούς του στόχους, αξιο­ποιώ­ντας τις τάσεις της διε­θνούς του­ρι­στι­κής αγοράς.

Συγκε­κρι­μένα, ο παγκό­σμιος του­ρι­σμός ανα­μέ­νε­ται να συνε­χί­σει τη δυνα­μική πορεία της τελευ­ταίας 20ετίας, φθά­νο­ντας τους 2,4 δισ. του­ρί­στες το 2040, (από 1,5 δισ. το 2024), υπό την επί­δραση (i) της αύξησης του παγκό­σμιου πλη­θυ­σμού (από 8 δισ. σήμερα, σε 9 δισ. το 2040) και (ii) της μεγέ­θυν­σης της μεσαίας τάξης (από 45% σε 60% του παγκό­σμιου πλη­θυ­σμού).

Παράλ­ληλα, η δύναμη του πυρός της ζήτησης μετα­το­πί­ζε­ται στους μη Ευρω­παί­ους του­ρί­στες, οδη­γώ­ντας σε δομικές αλλαγές στην παγκό­σμια του­ρι­στική βιο­μη­χα­νία (καθώς η πλειο­ψη­φία των του­ρι­στών επι­λέ­γει «κοντινά» ταξίδια εντός της ηπείρου τους).

Υπό αυτές τις συν­θή­κες, η Ευρώπη, για να δια­τη­ρή­σει τα μερίδιά της στην παγκό­σμια αγορά τόσο «κοντι­νών» όσο και «μακρι­νών» ταξι­διών, το 2040 πρέπει να προ­σελ­κύ­σει επι­πλέον 30% Ευρω­παί­ους και διπλά­σιους μη Ευρω­παί­ους του­ρί­στες σε σχέση με σήμερα.

Στα νέα αυτά δεδο­μένα, η Ελλάδα έχει ένα δυνατό χαρτί: Σημα­ντικό περι­θώ­ριο να αυξήσει το χαμηλό ακόμα μερίδιό της στη δυνα­μική αγορά των μη Ευρω­παίων του­ρι­στών που επι­σκέ­πτο­νται την Ευρώπη (2,5% την τελευ­ταία πεντα­ε­τία, έναντι 5% στους Ευρω­παί­ους του­ρί­στες).

Το εφικτό του εγχει­ρή­μα­τος απο­δει­κνύει η περί­πτωση της Πορ­το­γα­λίας, με έντονη άνοδο μερι­δίων προ­σέλ­κυ­σης του­ρι­στών από ΗΠΑ και Κίνα (άνω των 2 ποσο­στιαίων μονάδων στην ευρω­παϊκή αγορά την προη­γού­μενη δεκα­ε­τία). Η στό­χευση της Ελλάδας για μερίδιο της τάξης του 5% και στις δύο αγορές (Ευρω­παίοι και μη), σε συν­δυα­σμό με τον ανοδικό διεθνή του­ρι­σμό, δημιουρ­γεί πρό­σθετη δυνη­τική ζήτηση για την Ελλάδα της τάξης των 19 εκατ. του­ρι­στών έως το 2040.

Ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός δεν πρέπει να «σπα­τα­λή­σει» αυτή τη δυνα­μική, επι­διώ­κο­ντας απλώς την επί­τευξη νέων «εύκολων» ρεκόρ αφίξεων. Η διεθνής συγκυ­ρία προ­σφέ­ρει μία μονα­δική ευκαι­ρία να ανα­βαθ­μι­στεί το του­ρι­στικό μας μοντέλο, καθώς:

Το ½ της πρό­σθε­της δυνη­τι­κής ζήτησης είναι μη Ευρω­παίοι του­ρί­στες (έναντι 8% στο σημε­ρινό μείγμα του ελλη­νι­κού του­ρι­σμού), οι οποίοι έχουν υψη­λό­τερη δαπάνη ανά δια­νυ­κτέ­ρευση (σχεδόν 1,8 φορές μεγα­λύ­τερη έναντι των Ευρω­παίων του­ρι­στών, και 2,3 φορές έναντι των οδικών), και λιγό­τερο εποχική συμπε­ρι­φορά.

Συν­θή­κες ανα­κα­τα­νο­μής του­ρι­στι­κών ροών δημιουρ­γού­νται στην περιοχή μας, με νέους ανα­δυό­με­νους προ­ο­ρι­σμούς να ελκύουν μέρος της περι­φε­ρεια­κής ζήτησης της Μεσο­γείου (π.χ. αφίξεις στην Αλβανία: +82% το 2024 έναντι 2019) και πρω­τί­στως τις χαμη­λό­τε­ρες εισο­δη­μα­τικά του­ρι­στι­κές ροές.

Τα αερο­δρό­μια επεν­δύ­ουν δυνα­μικά στην προ­σέλ­κυση μη Ευρω­παίων του­ρι­στών, με τις προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες επεν­δύ­σεις (με έμφαση σε μακρι­νούς προ­ο­ρι­σμούς) να παρέ­χουν ήδη δυνα­τό­τητα απορ­ρό­φη­σης του ½ της πρό­σθε­της δυνη­τι­κής ζήτησης (έως το 2040). Παράλ­ληλα, οι επεν­δύ­σεις του του­ρι­στι­κού κλάδου δια­τη­ρούν σταθερή δυνα­μική, που απο­τυ­πώ­νε­ται στην ανα­βάθ­μιση της ποιό­τη­τας ξενο­δο­χείων (με 55% των κλινών να είναι κατη­γο­ρίας 4-5 αστε­ριών, έναντι 40% το 2011), ισχυ­ρο­ποιώ­ντας το ελλη­νικό brand.

Ακο­λου­θή­στε το Euro2day.gr στο Google News!Παρα­κο­λου­θή­στε τις εξε­λί­ξεις με την υπο­γραφη εγκυ­ρό­τη­τας του Euro2day.gr FOLLOW USΑκολουθήστε τη σελίδα του Euro2day.gr στο LinkedinΜε όχημα τα νέα ζητού­μενα των «μακρι­νών προ­ε­λεύ­σεων», ο ελλη­νι­κός του­ρι­σμός μπορεί να εστιά­σει στην προ­σέλ­κυση ποιο­τι­κό­τε­ρων ροών από όλους τους προ­ο­ρι­σμούς, οδη­γώ­ντας έτσι σε διαρ­θρω­τι­κές λύσεις χρόνιων προ­βλη­μά­των του τομέα. Συγκε­κρι­μένα:

Η επο­χι­κό­τητα μπορεί στα­διακά να απο­μα­κρυν­θεί από το μοντέλο ήλιος-θάλασσα, προ­σεγ­γί­ζο­ντας την επο­χι­κό­τητα των ευρω­παϊ­κών μεσο­γεια­κών χωρών, ως αντι­προ­σω­πευ­τική ισορ­ρο­πία δεδο­μέ­νου του κλί­μα­τος της περιο­χής (με Ιούλιο-Αύγουστο στο 27% του έτους, από 37% σήμερα). Σε αυτές τις συν­θή­κες, το σύνολο της νέας δυνη­τι­κής ζήτησης θα είναι δυνατόν να απορ­ρο­φη­θεί χωρίς επι­πλέον επι­βά­ρυνση σε μήνες με «τοπικό συνω­στι­σμό» (όπως ο Αύγου­στος).

Η μέση δαπάνη ανά δια­νυ­κτέ­ρευση μπορεί να αυξηθεί κατά 15% (σε πραγ­μα­τι­κούς όρους), με απο­τέ­λε­σμα οι εισπρά­ξεις να αυξη­θούν μέχρι το 2040 κατά €14 δισ. (σε €34 δισ., από €20 δισ. το 2024).

Καθώς τα οφέλη είναι σημα­ντικά, έμφαση πρέπει να δοθεί στο τι απαι­τεί­ται για να υλο­ποι­η­θεί αυτή η δυνα­μική:

Προ­τε­ραιό­τητα απο­τε­λεί η επα­να­στό­χευση της εθνικής στρα­τη­γι­κής προς την απο­τε­λε­σμα­τική δια­χεί­ριση των του­ρι­στι­κών ροών και την ανά­δειξη εναλ­λα­κτι­κών προ­ο­ρι­σμών.

Ανα­βάθ­μιση του συνόλου υπο­δο­μών φιλο­ξε­νίας (όπως θαλάσ­σιες και οδικές μετα­φο­ρές και δια­χεί­ριση ενέρ­γειας, υδάτων και απορ­ριμ­μά­των) θα πρέπει να συνο­δεύ­σει τη μεγέ­θυνση των υπο­δο­μών υπο­δο­χής (κυρίως των αερο­δρο­μίων) -κάτι που πρα­κτικά (λόγω του μεγέ­θους και του εύρους του εγχει­ρή­μα­τος) θα απαι­τή­σει στήριξη και κατεύ­θυνση των τοπικών φορέων διοί­κη­σης.

Πηγή: euro2day.gr