Η Κως, η Παλαιά Βουλή και η αγωνία για το ΠαΣοΚ

Τι ειπώ­θηκε στα πηγα­δά­κια στην παρου­σί­αση του βιβλίου του Κώστα Σκαν­δα­λίδη – Ο Ανδρου­λά­κης, η Ζωή και το «γιατί δεν μπο­ρούμε να πάρουμε τα πάνω μας» Ο κόσμος είχε αρχίσει να συγκε­ντρώ­νε­ται από νωρίς στο Μέγαρο της Παλαιάς Βουλής για την παρου­σί­αση του βιβλίου του Κώστα Σκαν­δα­λίδη, «Το βιολί του παπα-Γιώργη». Δεν είναι ένα πολι­τικό βιβλίο. Στις σελίδες του ζωντα­νεύ­ουν εικόνες και πρόσωπα της Κω, την εποχή πριν την του­ρι­στική άνθηση, την εποχή που ο Κώστας ήταν 15 ετών. Άλλαξαν πολλά στο νησί από τότε. Και προς το καλύ­τερο και προς το χει­ρό­τερο. Αυτό ήταν και το αγα­πη­μένο θέμα στα πηγα­δά­κια των Κώων. Η πορεία του νησιού. Απόψεις, δια­φω­νίες κριτική αλλά και αισιο­δο­ξία. Ό,τι χτί­ζε­ται με κόπο και συνέ­πεια αποκτά βάσεις γερές.

Δίπλα στο αισιό­δοξο κλίμα που εξέ­πε­μπαν οι συζη­τή­σεις των συμπα­τριω­τών του Κώστα Σκαν­δα­λίδη, υπήρχαν και άλλες που έβγαζαν αγωνία. Ήταν αυτές των στε­λε­χών του ΠαΣοΚ. Την ώρα που γινόταν η παρου­σί­αση είχε, ήδη, δει το φως της δημο­σιό­τη­τας ο έντονος διά­λο­γος μεταξύ του Νίκου Ανδρου­λάκη και της Ευαγ­γε­λίας Λια­κούλη ενώ κυκλο­φο­ρού­σαν και οι πλη­ρο­φο­ρίες για την δημο­σκό­πηση της Opinion Poll που έδειχνε τη Ζωή Κων­στα­ντο­πού­λου να προ­σπερνά το ΠαΣοΚ. Το κλίμα ήταν βαρύ.

Αυτό που δια­πί­στωνε κάποιος από τις συζη­τή­σεις των στε­λε­χών του ΠαΣοΚ, επω­νύ­μων και μη, είναι η έκπληξή τους για τη δημο­σκο­πική έκρηξη της κυρίας Κων­στα­ντο­πού­λου. Λες και πίστευαν ότι, πράγ­ματι, η παρου­σία της «Πλεύσης Ελευ­θε­ρίας» στην δεύτερη θέση ήταν ένα «κατα­σκεύ­α­σμα» του Μ. Μαξίμου στο «πλαίσιο του πολέμου που έχει κηρύξει η κυβέρ­νηση στον Νίκο Ανδρου­λάκη». «Για να δούμε τι θα δείξουν και οι επό­με­νες μετρή­σεις» έλεγε έμπειρο στέ­λε­χος που θεωρεί ότι η δημο­σκο­πική άνοδος της κ. Κων­στα­ντο­πού­λου είναι συγκυ­ριακή.

«Το θέμα δεν είναι τι κάνει η Κων­στα­ντο­πού­λου αλλά τι κάνουμε εμείς» επέ­μεινε ένα άλλο στέ­λε­χος που είναι κοντά στον Νίκο Ανδρου­λάκη. Το ΠαΣοΚ, έλεγε, ανα­λαμ­βά­νει πρω­το­βου­λίες, ανοίγει μια βεντά­λια θεμάτων, όπως το στε­γα­στικό, το κράτος δικαίου, ο πρό­ε­δρος του κινεί­ται με τρόπο θεσμικό, δεν λαϊ­κί­ζει, σε γενικές γραμμές δεν έχουμε κάνει κάποιο μεγάλο πολι­τικό λάθος. Η εκτί­μηση του, ήταν ότι σε βάρος χρόνου και όσο μπαί­νουν στο τραπέζι τα εκλο­γικά διλήμ­ματα, «ένα μονο­πρό­σωπο κόμμα δεν μπορεί να απο­τε­λεί επιλογή, θα έχουμε πτώση των ποσο­στών του»

Καλά όλα αυτά, ήταν ο αντί­λο­γος, αλλά να βρούμε και μια πει­στική εξήγηση «που δεν μπο­ρούμε να πάρουμε τα πάνω μας στις δημο­σκο­πή­σεις». Εξήγηση; Στο Πασο­κικό σύμπαν μπορείς να ακού­σεις όσες εξη­γή­σεις θέλεις. Από αυτές που ρίχνουν την ευθύνη στον πρόεδρο του ΠαΣοΚ. Υπο­στη­ρί­ζουν ότι το ΠαΣοΚ δεν κατά­φερε να αξιο­ποι­ή­σει το καλό κλίμα και τη δημο­σκο­πική ώθηση που υπήρχε το διά­στημα μετά την επα­νε­κλογή του κ. Ανδρου­λάκη στην ηγεσία του κόμ­μα­τος. Δεν άλλαξε το μοντέλο λει­τουρ­γίας, δεν συνε­δριά­ζουν τα όργανα, δεν δημιουρ­γή­θηκε μια ομάδα κρούσης ικανή να εμφα­νι­στεί ως η επόμενη κυβέρ­νηση.

Υπάρ­χουν και οι εξη­γή­σεις που πιστώ­νουν τη δημο­σκο­πική καθή­λωση στις προ­σω­πι­κές στρα­τη­γι­κές των αντι­πά­λων του κ. Ανδρου­λάκη, στο ότι το ΠαΣοΚ δεν μπορεί να απο­κο­μί­σει οφέλη από τη φθορά της κυβέρ­νη­σης, καθώς είναι ένα συστη­μικό κόμμα και η κόσμος στρέ­φε­ται στο αντι­σύ­στημα, στο ότι υπάρχει ανε­λέ­η­τος πόλεμος από την κυβέρ­νηση και τους επι­κοι­νω­νια­κούς βρα­χί­ο­νες που αν δεν εμπο­δί­ζουν την προβολή των θέσεων του ΠαΣοΚ, τις δια­στρε­βλώ­νουν.

Όσο για την κόντρα μεταξύ του Νίκου Ανδρου­λάκη και της Ευαγ­γε­λίας Λια­κούλη οι απόψεις ήταν μοι­ρα­σμέ­νες. Υπήρχαν στελέχη που έδιναν δίκιο στον πρόεδρο του ΠαΣοΚ και άλλοι στη βου­λευτή Λάρισας. Δεν μπορεί, όπως έλεγαν, τα στελέχη του κόμ­μα­τος να εμφα­νί­ζο­νται στα ΜΜΕ χωρίς να υπάρχει επίσημη γραμμή. Και δεν μπορεί αυτή η γραμμή να μην απο­φα­σί­ζε­ται συνο­λικά. Κοινός τόπος στις συζη­τή­σεις ήταν η ανάγκη να ενι­σχυ­θεί η συλ­λο­γική λει­τουρ­γία ώστε όλοι τους να μπορούν να δώσουν μάχες έχοντας γνώση για την στρα­τη­γική του κόμ­μα­τος.

Σε κάθε περί­πτωση, όπως έδειξαν και τα πηγα­δά­κια κατά την παρου­σί­αση του βιβλίου του Κώστα Σκαν­δα­λίδη, το ΠαΣοΚ βρί­σκε­ται πάλι σε ένα κρίσιμο σημείο. Ή θα βρει τρόπους να αντε­πι­τε­θεί πολι­τικά και να ανέβει δημο­σκο­πικά ή θα κιν­δυ­νεύ­σει με ένα νέο γύρο εσω­στρέ­φειας που πιθανόν να το οδη­γή­σει στο σημείο που βρι­σκό­ταν πριν από την επα­νε­κλογή Ανδρου­λάκη. Δηλαδή μεταξύ φθοράς και αφθαρ­σίας.

Πηγή: tovima.gr