ΙΝΚΑ: Tι πρέπει να προσέχουν οι γονείς όταν αγοράζουν παιχνίδια για τα παιδιά τους

Ενό­ψει της Χρι­στου­γεν­νιά­τι­κης πε­ριό­δου, κατά την οποία πραγ­μα­το­ποιεί­ται το 53% των αγο­ρών σε παι­χνί­δια, για όλο το χρόνο, οι ορ­γα­νώ­σεις κα­τα­να­λω­τών συμ­βου­λεύ­ουν τους κα­τα­να­λω­τές για το ευαί­σθη­το αυτό θέμα. Σύμ­φω­να με έρευ­να του ΙΝΚΑ/Γε­νι­κή Ομο­σπον­δία Κα­τα­να­λω­τών Ελ­λά­δος, την πρω­το­βου­λία για την αγορά-επι­λο­γή παι­χνι­διών έχουν κατά 61,7% τα παι­διά και κατά 38,3% οι με­γά­λοι, αλλά επει­δή η αγορά γί­νε­ται από τους ενή­λι­κες, το ΙΝΚΑ/Γε­νι­κή Ομο­σπον­δία Κα­τα­να­λω­τών Ελ­λά­δος σε ανα­κοί­νω­σή του ανα­φέ­ρει τις πα­ρα­κά­τω επι­ση­μάν­σεις και συμ­βου­λές σχε­τι­κά με τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις ασφά­λειας που πρέ­πει να πλη­ρούν τα παι­χνί­δια:

-Το σήμα CE στα παι­χνί­δια, δια­σφα­λί­ζει του­λά­χι­στον θε­ω­ρη­τι­κά τον αγο­ρα­στή, για τον έλεγ­χος για την τή­ρη­ση των προ­δια­γρα­φών που είναι η προ­ϋ­πό­θε­ση του σή­μα­τος.

-Υπάρ­χουν κα­τη­γο­ρί­ες προ­ϊ­ό­ντων, οι οποί­ες εκλαμ­βά­νο­νται και ως παι­χνί­δια (π.χ δια­κο­σμη­τι­κές μπά­λες, ψευ­το­κο­σμή­μα­τα, μο­ντέ­λα σε κλί­μα­κα κλπ.) αλλά δεν είναι παι­χνί­δια και κατά συ­νέ­πεια οι κα­τα­σκευα­στές τους δεν έχουν υπο­χρε­ώ­σεις προ­δια­γρα­φών για παι­χνί­δια

-Κυ­κλο­φο­ρούν στην αγορά απο­μι­μή­σεις επώ­νυ­μων παι­χνι­διών χα­μη­λών ποιο­τι­κών προ­δια­γρα­φών, όπως επί­σης και παι­χνί­δια χωρίς εν­δεί­ξεις στα ελ­λη­νι­κά (πα­ρα­γω­γός, ει­σα­γω­γέ­ας, ηλι­κία), αλλά και χωρίς οδη­γί­ες χρή­σης στα ελ­λη­νι­κά.

Το ΙΝΚΑ/Γε­νι­κή Ομο­σπον­δία Κα­τα­να­λω­τών Ελ­λά­δος θα συμ­βού­λευε τους γο­νείς να μην έχουν μαζί τους τα παι­διά στις εξό­δους στα κα­τα­στή­μα­τα, για το συμ­φέ­ρον και των ίδιων και των παι­διών.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση προ­τεί­νει οι αγο­ρές να γί­νο­νται έγκαι­ρα μετά από έρευ­να στην αγορά για ποιό­τη­τα και τιμές «Οι δια­φο­ρές τιμών φθά­νουν και το 81%» ση­μειώ­νει η ορ­γά­νω­ση των κα­τα­να­λω­τών.

Είναι ασφα­λή τα παι­γνί­δια που κυ­κλο­φο­ρούν;

Υπάρ­χουν στην αγορά παι­χνί­δια που δεν τη­ρούν τους στοι­χειώ­δεις κα­νό­νες ασφά­λειας και είναι επι­κίν­δυ­να για την υγεία και την ασφά­λεια των παι­διών. Δεν γνω­ρί­ζου­με καν τους κα­τα­σκευα­στές τους (πλα­νό­διοι πω­λη­τές, κλπ). Όροι και προ­ϋ­πο­θέ­σεις έχουν θε­σμο­θε­τη­θεί για την ασφά­λεια των παι­χνι­διών σε ολό­κλη­ρη την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Το κατά πόσον όμως τη­ρού­νται οι προ­δια­γρα­φές, ανή­κει στις εθνι­κές αρχές.

Ει­δι­κό­τε­ρα η Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή επι­ση­μαί­νει ότι, ανα­φο­ρι­κά με την αξιο­λό­γη­ση της κα­ταλ­λη­λό­τη­τας, η Οδη­γία Β8/378 περί ασφά­λειας των παι­χνι­διών, προ­βλέ­πει ότι ο κα­τα­σκευα­στής έχει την επι­λο­γή:

• Είτε να δη­λώ­σει το παι­χνί­δι σύμ­φω­νο με τα εναρ­μο­νι­σμέ­να πρό­τυ­πα για την ασφά­λεια των παι­χνι­διών που έχουν εγκρι­θεί από τα ευ­ρω­παϊ­κά ιδρύ­μα­τα τυ­πο­ποί­η­ση CEN και Cenelec και τα οποία πα­ρέ­χουν μία έν­δει­ξη συμ­μόρ­φω­σης προς τις ου­σιώ­δεις απαι­τή­σεις ασφά­λειας της Οδη­γί­ας.

• Είτε να υπο­βά­λει ένα δείγ­μα του παι­χνι­διού του σε ένα ανα­γνω­ρι­σμέ­νο ορ­γα­νι­σμό ο οποί­ος θα του προ­μη­θεύ­σει μια βε­βαί­ω­ση τύπου ΕΚ, αν το δείγ­μα είναι σύμ­φω­νο με τις ου­σιώ­δεις απαι­τή­σεις ασφά­λειας της Οδη­γί­ας.

Και στις δύο πε­ρι­πτώ­σεις, ο κα­τα­σκευα­στής τυ­πώ­νει στο παι­χνί­δι ή τη συ­σκευα­σία του πριν από τη διά­θε­ση του στην αγορά, την έν­δει­ξη CE, με την οποία δη­λώ­νει τη συμ­μόρ­φω­ση του παι­χνι­διού προς τα εναρ­μο­νι­σμέ­να πρό­τυ­πα ή το εγκε­κρι­μέ­νο υπό­δειγ­μα.

Η Οδη­γία 88/378 δεν επι­βάλ­λει τον έλεγ­χο του κάθε με­μο­νω­μέ­νου παι­χνι­διού. Απλά ανα­φέ­ρει ότι ο κα­τα­σκευα­στής εξα­σφα­λί­ζει τη συμ­μόρ­φω­ση των πα­ρα­γό­με­νων προ­ϊ­ό­ντων με τα εναρ­μο­νι­σμέ­να πρό­τυ­πα ή το εγκε­κρι­μέ­νο υπό­δειγ­μα.

Η δράση των εθνι­κών αρχών ελέγ­χου που γί­νε­ται μέσω δειγ­μα­το­λη­ψί­ας παι­χνι­διών που δια­τί­θε­νται στις αγο­ρές τους πρέ­πει να είναι επαρ­κής, όχι μόνο ως προς την από­συρ­ση από την αγορά των επι­κίν­δυ­νων παι­χνι­διών αλλά επί­σης για την απο­τρο­πή ασυ­νεί­δη­των κα­τα­σκευα­στών από το να χρη­σι­μο­ποιούν την έν­δει­ξη CE, χωρίς να τη δι­καιού­νται. Και αυτό δεν συμ­βαί­νει.

Τα πρό­τυ­πα της CEN (Ευ­ρω­παϊ­κή Επι­τρο­πή Τυ­πο­ποί­η­σης) που ασχο­λεί­ται με τους κιν­δύ­νους από τα παι­χνί­δια και που στη χώρα μας έχουν εκ­δο­θεί με την ευ­θύ­νη του ΕΛΟΤ (Ελ­λη­νι­κός Ορ­γα­νι­σμός Τυ­πο­ποί­η­σης) κα­θο­ρί­ζουν τις γε­νι­κές προ­δια­γρα­φές που αφο­ρούν:

α. στις φυ­σι­κές και μη­χα­νι­κές ιδιό­τη­τες των παι­χνι­διών

β. στο εύ­φλε­κτο και

γ. την το­ξι­κό­τη­τα των παι­χνι­διών.

Το παι­χνί­δι είναι απα­ραί­τη­το νια το παιδί

Πρό­κει­ται για μια δρα­στη­ριό­τη­τα που το βοηθά να ανα­κα­λύ­ψει μόνο του τον κόσμο, ένας απα­ραί­τη­τος πα­ρά­γο­ντας για την αρ­μο­νι­κή ανά­πτυ­ξη τόσο του σώ­μα­τος όσο και της προ­σω­πι­κό­τη­τας του.

• Ευ­νο­εί τη σω­μα­τι­κή ανά­πτυ­ξη ταυ παι­διού. Βοηθά στην ανά­πτυ­ξη της κι­νη­τι­κό­τη­τας του, στην

ανά­πτυ­ξη των αι­σθη­τη­ρί­ων ορ­γά­νων του.

• Βοηθά να ανα­πτυ­χθούν οι νοη­τι­κές ικα­νό­τη­τες του.

• Μέσα από το παι­χνί­δι ανα­πτύσ­σει το συ­ναι­σθη­μα­τι­κό του κόσμο.

• Χάρη στο παι­χνί­δι ανα­πτύσ­σει την επι­δε­ξιό­τη­τα του και την κοι­νω­νι­κό­τη­τα του. Ανα­κα­λύ­πτει

τα άλλα παι­διά, μοι­ρά­ζε­ται τις χαρές του μαζί τους.

• Το παι­χνί­δι ανα­πτύσ­σει τη φα­ντα­σία του παι­διού και βέ­βαια δια­σκε­δά­ζει.

Το ακρι­βό­τε­ρο ή το πιο πο­λυ­δια­φη­μι­ζό­με­νο παι­χνί­δι, όμως, δεν είναι ανα­γκα­στι­κά και το πιο κα­τάλ­λη­λο για το παιδί.

Ο ευαί­σθη­τος και αδια­μόρ­φω­τος ακόμα χα­ρα­κτή­ρας του παι­διού πρέ­πει να είναι κα­θο­ρι­στι­κός πα­ρά­γο­ντας για τις αγο­ρές μας.

Για ένα σωστό παι­χνί­δι

Όπως ανα­φέ­ρει η ορ­γά­νω­ση των κα­τα­να­λω­τών, το «Διε­θνές Συμ­βού­λιο για το Παι­δι­κό Παι­χνί­δι», ένας διε­θνής ορ­γα­νι­σμός που συ­γκε­ντρώ­νει στις γραμ­μές του ερευ­νη­τές, ψυ­χο­λό­γους, παι­δα­γω­γούς, για­τρούς και γο­νείς, δια­τύ­πω­σε τις ακό­λου­θες προ­δια­γρα­φές για τη σω­στό­τε­ρη αντι­με­τώ­πι­ση του προ­βλή­μα­τος που ονο­μά­ζε­ται «παι­χνί­δι».

• Τα παι­χνί­δια πρέ­πει να είναι προ­σαρ­μο­σμέ­να στην ηλι­κία του παι­διού Πρέ­πει, όμως, να υπο­λο­γί­ζο­νται και ο ατο­μι­κός ρυθ­μός ανά­πτυ­ξης του παι­διού και η προ­σω­πι­κό­τη­τα του.

• Τα παι­χνί­δια πρέ­πει να βοη­θούν στην απε­λευ­θέ­ρω­ση της φα­ντα­σί­ας του παι­διού. Ένα απλό παι­χνί­δι όπως οι κύβοι, μπο­ρεί να πάρει πιο σύν­θε­τες μορ­φές (το «κτί­σι­μο» για πα­ρά­δειγ­μα, ενός ολό­κλη­ρου χω­ριού ή ενός πύρ­γου).

• Το παι­χνί­δι χρειά­ζε­ται να έχει σχέση με τη φα­ντα­σία του παι­διού, Γι αυτό πρέ­πει να απο­φεύ­γο­νται τα πολύ ου­δέ­τε­ρα παι­χνί­δια. Αντί­θε­τα οι ει­κό­νες και οι ιστο­ρί­ες μπο­ρούν να εξοι­κειώ­σουν το παιδί με κα­τα­στά­σεις άγνω­στες σε αυτό.

• Ένα παιδί είναι πάντα πε­ρί­ερ­γο να μάθει πώς είναι φτιαγ­μέ­νο το παι­χνί­δι του. Γι’ αυτό πρέ­πει να μπο­ρεί να το συ­ναρ­μο­λο­γή­σει κάθε φορά που το επι­θυ­μεί.

• Το παι­χνί­δι χρειά­ζε­ται να προ­σφέ­ρει στο παιδί μια ποι­κι­λία χρή­σε­ων. Αυτό της μιας χρή­σης δεν επι­τρέ­πει στο παιδί, παρά το ρόλο του πα­θη­τι­κού θεατή και γι’ αυτό γρή­γο­ρα ξε­χνιέ­ται και εγκα­τα­λεί­πε­ται σε μια γωνιά.

• Το χρώμα και η μορφή παί­ζουν ένα ση­μα­ντι­κό ρόλο στην ανά­πτυ­ξη της αι­σθη­τι­κής του Τα μικρά παι­διά προ­τι­μούν πάντα τα έντο­να χρώ­μα­τα. Τα με­γα­λύ­τε­ρα προ­τι­μούν τα φυ­σι­κά χρώ­μα­τα και τα πιο σύν­θε­τα σχή­μα­τα

• Το υλικό με το οποίο είναι κα­τα­σκευα­σμέ­νο το παι­χνί­δι, έχει επί­σης με­γά­λη ση­μα­σία. Κα­λύ­τε­ρα να προ­τι­μά­ται το ξύλο και το ύφα­σμα από τα διά­φο­ρα άλλα υλικά που κα­τα­κλύ­ζουν την αγορά.

• Οι δια­στά­σεις του παι­χνι­διού πρέ­πει να είναι προ­σαρ­μο­σμέ­νες στην ηλι­κία του νε­α­ρού κα­τό­χου του. Τα μωρά και τα μι­κρό­τε­ρα παι­διά προ­τι­μούν τα με­γα­λύ­τε­ρα, ανα­λο­γι­κά, παι­χνί­δια. Ας έχου­με πά­ντως υπόψη μας ότι το παιδί πρέ­πει να μπο­ρεί να με­τα­φέ­ρει μόνο το παι­χνί­δι του

• Η πο­σό­τη­τα χρειά­ζε­ται να είναι προ­σαρ­μο­σμέ­νη στη λει­τουρ­γία του παι­χνι­διού Αρκεί μια κού­κλα για ένα ολο­κλη­ρω­μέ­νο παι­χνί­δι. Για να κτι­στεί όμως μια πόλη χρειά­ζο­νται πολ­λοί κύβοι.

• Η στε­ρε­ό­τη­τα και η αντο­χή ενός παι­χνι­διού είναι, επί­σης, πα­ρά­γο­ντες που παί­ζουν ση­μα­ντι­κό ρόλο για την αγορά. Το παιδί πρέ­πει βέ­βαια να μα­θαί­νει να χρη­σι­μο­ποιεί προ­σε­κτι­κά τα παι­χνί­δια του, δεν είναι όμως σωστό να πα­ρα­βλέ­που­με την πε­ριέρ­γεια και

τη διά­θε­ση του για διά­φο­ρους πει­ρα­μα­τι­σμούς.

• Η ασφά­λεια του παι­χνι­διού είναι επί­σης ένα πολύ ση­μα­ντι­κό στοι­χείο. Οι ανά­γκες δια­φο­ρο­ποιού­νται ανά­λο­γα με την ηλι­κία του παι­διού,

• Η τιμή πρέ­πει να σχε­τί­ζε­ται άμεσα με την αντο­χή και την ποιό­τη­τα του παι­χνι­διού. Με­ρι­κές φορές είναι κα­λύ­τε­ρο ένα πιο ακρι­βό παι­χνί­δι που κα­λύ­πτει τις πα­ρα­πά­νω προ­ϋ­πο­θέ­σεις, παρά ένα φτη­νό­τε­ρο που θα αχρη­στευ­θεί μετά την πρώτη κιό­λας χρήση του. Πά­ντως τα ακρι­βό­τε­ρα παι­χνί­δια δεν είναι ανα­γκα­στι­κά τα κα­λύ­τε­ρα. Επί­σης δεν πρέ­πει να ξε­χνά­με πως ένα υλικό που στα μάτια ενός με­γά­λου φα­ντά­ζει σαν χωρίς καμία αξία, μπο­ρεί να είναι πο­λύ­τι­μο για το παιδί.

Με­ρι­κές συμ­βου­λές νια ασφα­λή αγορά παι­χνι­διών

• Προ­σέξ­τε ιδιαί­τε­ρα τα στο­λί­δια των χρι­στου­γεν­νιά­τι­κων δέ­ντρων.

Πα­ρό­λο που η εμ­φά­νι­ση τους είναι παι­χνι­δί­στι­κη δεν θε­ω­ρού­νται παι­χνί­δια και έτσι δεν υπάρ­χει καμία διά­τα­ξη διε­θνώς που να υπο­χρε­ώ­νει τους κα­τα­σκευα­στές να ακο­λου­θούν τις προ­δια­γρα­φές για τα παι­χνί­δια. Επί­σης προ­σέ­χε­τε τα φτηνά παι­χνί­δια, φτιαγ­μέ­να από άγνω­στους κα­τα­σκευα­στές, χωρίς κα­νέ­να σήμα κα­τα­σκευ­ής που να δεί­χνει την προ­έ­λευ­ση του.

• Προ­σέξ­τε τις σω­στές ηλι­κί­ες

Είναι επι­κίν­δυ­νο να αγνο­ού­με τις υπο­δεί­ξεις ηλι­κί­ας των κα­τα­σκευα­στών. Οι υπο­δεί­ξεις δί­νο­νται ακρι­βώς για λό­γους ασφα­λεί­ας. Για πα­ρά­δειγ­μα, όταν ένα παι­χνί­δι προει­δο­ποιεί ότι «δεν είναι για παι­διά κάτω των 3 ετών», μπο­ρεί να πε­ριέ­χει μικρά κομ­μά­τια, που εύ­κο­λα μπο­ρούν να τα κα­τα­πιούν,

• Καλό είναι να ελέγ­χε­τε την ποιό­τη­τα

Κοι­τάξ­τε καλά για μυ­τε­ρές ή κο­φτε­ρές άκρες, σκλή­θρες ή καρ­φιά που εξέ­χουν, εύ­θραυ­στο πλα­στι­κά που μπο­ρούν να σπά­σουν σε κο­φτε­ρά κομ­μά­τια και εξαρ­τή­μα­τα που μπο­ρούν να ξε­κολ­λή­σουν ή να λυ­θούν. Πα­ρα­κο­λου­θεί­τε τα παι­χνί­δια των παι­διών σας και επι­σκευά­ζε­τε αμέ­σως ή πε­τά­τε τα άχρη­στα παι­χνί­δια.

• Αν εί­σα­στε φι­λύ­πο­πτοι για επι­κίν­δυ­να συ­στα­τι­κά

Δεν μπο­ρεί­τε βέ­βαια μόνοι σας να ελέγ­ξε­τε αν τα διά­φο­ρα χρώ­μα­τα πε­ριέ­χουν επι­κίν­δυ­νες ου­σί­ες. Μπο­ρεί­τε όμως να βε­βαιω­θεί­τε ότι δεν ξε­βά­φουν ή ότι δεν είναι σε ση­μείο που μπο­ρεί το παιδί εύ­κο­λα να τα μα­σή­σει, ώστε να δη­μιουρ­γη­θούν επι­κίν­δυ­νες κα­τα­στά­σεις Αν δυ­σπι­στεί­τε για τους χρω­μα­τι­σμούς ενός παι­χνι­διού, ρω­τή­στε τον πω­λη­τή κατά πόσον έχουν ελεγ­χθεί τα συ­στα­τι­κά τους και από ποια Αρχή. Αν ξα­να­βά­ψε­τε μόνοι σας επι­σκευα­σμέ­να παι­χνί­δια των παι­διών σας, χρη­σι­μο­ποι­ή­στε πάντα φυ­σι­κά χρώ­μα­τα.

• Σκε­φτεί­τε ότι το παι­χνί­δι μπο­ρεί να υπο­στεί κα­κο­με­τα­χεί­ρι­ση

Εξε­τά­στε αν σε μια τέ­τοια πε­ρί­πτω­ση, μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει οποιον­δή­πο­τε κίν­δυ­νο Τα μικρά παι­διά μπο­ρούν να χώ­σουν τα κε­φά­λια, τα χέρια ή τα δά­κτυ­λα τους μέσα σε πι­θα­νά ανοίγ­μα­τα, να χώ­σουν μικρά αντι­κεί­με­να στο στόμα τους, τα αφτιά ή τη μύτη τους, να ισορ­ρο­πή­σουν ή να πη­δή­ξουν πάνω σε οποια­δή­πο­τε επι­φά­νεια.

• Εξε­τά­στε επί­σης τη συ­σκευα­σία

Πολλά παι­διά χαί­ρο­νται να παί­ζουν με το κουτί της συ­σκευα­σί­ας όσο και με το πε­ριε­χό­με­νο παι­χνί­δι. Γι’ αυτό πε­τάξ­τε λεπτά πλα­στι­κά κα­λύμ­μα­τα και ελέγ­ξτε το κουτί για συρ­ρα­πτι­κούς συν­δε­τή­ρες.

Ορι­σμέ­να είδη παι­χνι­διών έχουν ιδιαί­τε­ρα προ­βλή­μα­τα

• Πτυσ­σό­με­να παι­χνί­δια

Ελέγ­ξτε πα­γί­δες δα­χτύ­λων σε παι­χνί­δια όπως: μι­κρές σι­δε­ρώ­στρες, κα­ρο­τσά­κια για κού­κλες, πτυσ­σό­με­να κα­ρε­κλά­κια. Χώστε ένα μο­λύ­βι στα πι­θα­νά επι­κίν­δυ­να ση­μεία, την ώρα που τα κλεί­νε­τε, για να βε­βαιω­θεί­τε ότι δεν δια­τρέ­χουν κίν­δυ­νο τα δα­χτυ­λά­κια των παι­διών.

• Μα­λα­κά παι­χνί­δια

Ελέγ­ξτε αν το πα­ρα­γέ­μι­σμα μπο­ρεί να πλυ­θεί. (Πρέ­πει να απο­φεύ­γε­τε στενό κα­θά­ρι­σμα σε παι­χνί­δια – τα αέρια από την εξά­τμι­ση των κα­θα­ρι­στι­κών φαρ­μά­κων θέ­λουν πολύ χρόνο για να εξα­λει­φθούν τε­λεί­ως). Τρα­βήξ­τε αρ­κε­τά δυ­να­τά τα μάτια για να βε­βαιω­θεί­τε ότι δεν βγαί­νουν, βε­βαιω­θεί­τε ότι δεν υπάρ­χουν αιχ­μη­ρές γω­νί­ες. Ιδιαί­τε­ρα προ­σε­κτι­κοί να είστε αγο­ρά­ζο­ντας παι­χνί­δια που φτιά­χτη­καν σε σπί­τια από κυ­ρί­ες για φι­λαν­θρω­πι­κές αγο­ρές.

• Κου­δου­νί­στρες και μου­σι­κά παι­χνί­δια για το κρε­βα­τά­κι.

Προ­σέξ­τε τα διά­φο­ρα κορ­δό­νια με τα οποία μπο­ρεί να τυ­λι­χτεί ένα παιδί Καμιά άκρη κορ­δο­νιού δεν πρέ­πει να ξε­περ­νά­ει τους 30 πό­ντους. Κοι­τάξ­τε τις κου­δου­νί­στρες και τα μου­σι­κά παι­χνί­δια για αιχ­μη­ρές γω­νί­ες. Πα­ρα­κο­λου­θή­στε τα και αρ­γό­τε­ρα στη ζωή του παι­διού. Τα σφαι­ρί­δια μέσα στην κου­δου­νί­στρα μπο­ρούν να έχουν ακρι­βώς το κα­τάλ­λη­λο μέ­γε­θος για να σφη­νω­θούν στο λά­ρυγ­γα ενός βρέ­φους και οι μη­χα­νι­σμοί από τα μου­σι­κά παι­χνί­δια μπο­ρούν να έχουν κο­φτε­ρά εξαρ­τή­μα­τα.

• Παι­χνί­δια με μη­χα­νι­κά κι­νη­τά μέρη

Αυτά μπο­ρούν να έχουν εξω­τε­ρι­κά πε­ρι­στρε­φό­με­να μέρη. Ελέγ­ξτε αν ο μη­χα­νι­σμός είναι καλά προ­φυ­λαγ­μέ­νος. Επί­σης τι μπο­ρεί να συμ­βεί αν πια­στεί ένα δα­κτυ­λά­κι ή τα μαλ­λιά του παι­διού στο μη­χα­νι­σμό.

• Παι­δι­κά όπλα

Πι­στό­λια και άλλα παι­χνί­δια που εκτο­ξεύ­ουν ένα βλήμα δεν μπο­ρούν ποτέ να είναι σί­γου­ρα. Πρέ­πει να δι­δά­ξε­τε καλά τα παι­διά σας να μην τα χρη­σι­μο­ποιούν ποτέ, ση­μα­δεύ­ο­ντας ένα άτομο ή ένα ζώο Πά­ντο­τε να το κρα­τούν μα­κριά από το σώμα τους και να μη ρί­χνουν σε κά­ποιο ση­μείο που μπο­ρεί το βλήμα να εξο­στρα­κι­στεί.

• Συ­στοι­χί­ες κα­τα­σκευ­ής μο­ντέ­λων και χη­μι­κών πει­ρα­μά­των

Αυτά τα παι­χνί­δια μπο­ρούν να πε­ριέ­χουν συ­στα­τι­κά που είναι δυ­να­τόν να γί­νουν επι­κίν­δυ­να αν χρη­σι­μο­ποι­η­θούν εσφαλ­μέ­να. Πριν από την αγορά πρέ­πει να δια­βά­ζο­νται με προ­σο­χή οποιεσ­δή­πο­τε οδη­γί­ες χρή­σε­ως για επι­βε­βαί­ω­ση ότι είναι ακίν­δυ­να και εύ­κο­λα στη χρήση τους.

• Συ­στοι­χί­ες εξαρ­τη­μά­των κα­τα­σκευών

Αυτές πε­ριέ­χουν συ­νή­θως μικρά κομ­μά­τια που τα μικρά παι­διά μπο­ρούν να βά­λουν στο στόμα τους,

• Αυ­το­κι­νη­τά­κια

Ελέγ­ξτε για κο­φτε­ρές γω­νί­ες ή άκρες και αν τα αγο­ρά­ζε­τε για μικρό παιδί βε­βαιω­θεί­τε ότι οι ρόδες ή άλλα μι­κρο­ε­ξαρ­τή­μα­τα δεν βγαί­νουν εύ­κο­λα.

• Κού­κλες

Κου­νή­στε τις δυ­να­τά για να ακού­σε­τε μήπως έχουν μέσα τους κα­νέ­να ελεύ­θε­ρο εξάρ­τη­μα που πε­ρίσ­σε­ψε κατά τη σειρά μα­ζι­κής πα­ρα­γω­γής.

• Σφυ­ρί­χτρες και τρο­μπέ­τες

Βε­βαιω­θεί­τε ότι δεν δια­λύ­ο­νται εύ­κο­λα και ότι μικρά κομ­μά­τια, όπως επι­στό­μια ή σφαι­ρί­δια, δεν απο­σπώ­νται με τρόπο που να μπο­ρεί ένα παι­δά­κι να τα κα­τα­πιεί.

• Μπα­λό­νια και βόλοι.

Μην αφή­νε­τε ποτέ τα παι­διά να φου­σκώ­νουν μπα­λό­νια με το στόμα τους. Αν θέ­λε­τε αγο­ρά­στε τους μια μικρή τρό­μπα ή φου­σκώ­στε τα εσείς.

Πολύ εύ­κο­λα μπο­ρεί ένα μπα­λό­νι να αναρ­ρο­φη­θεί και να απο­φρά­ξει το λά­ρυγ­γα. Θυ­μί­ζε­τε πά­ντως στα παι­διά ότι οι βόλοι δεν είναι για να μπαί­νουν στο στόμα, αλλά ούτε να αφή­νο­νται οπου­δή­πο­τε στο πά­τω­μα.

• Παι­χνί­δια με μπα­τα­ρί­ες

Βε­βαιω­θεί­τε ότι το κουτί για τις μπα­τα­ρί­ες είναι έτσι σχε­δια­σμέ­νο ώστε τα μικρά παι­διά να μην έρ­χο­νται σε επαφή με τις μπα­τα­ρί­ες ή τους ακρο­δέ­κτες που ίσως έχουν μυ­τε­ρές άκρες. Το κα­πά­κι του κου­τιού πρέ­πει να είναι στα­θε­ρό πάνω στο παι­χνί­δι για να μη χαθεί Δεν θα πρέ­πει να ανοί­γει εύ­κο­λα όταν το παι­χνί­δι βρί­σκε­ται σε λει­τουρ­γία. Πρέ­πει να έχει σαφή σή­μα­τα για τον τρόπο το­πο­θέ­τη­σης μπα­τα­ριών. (Όταν είναι πολ­λές μπα­τα­ρί­ες, μια λαν­θα­σμέ­νη το­πο­θέ­τη­ση μπο­ρεί να δη­μιουρ­γή­σει υπερ­θέρ­μαν­ση, ανά­φλε­ξη).