Κ. Σημίτης: Το ΠΑΣΟΚ ολοκλήρωσε τον κύκλο του

Στη δια­μόρ­φωση ενός ευρύ­τε­ρου κινή­μα­τος της κεντρο­α­ρι­στε­ράς, προ­τρέ­πει ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός Κώστας Σημίτης, εκτι­μώ­ντας ότι το ΠΑΣΟΚ ολο­κλή­ρωσε τον κύκλο του.

«Είμαι συνι­δρυ­τής του ΠΑΣΟΚ», λέει σε συνέ­ντευξή του στην Athens Voice. Παρότι μιλά για μία ‘πολύ­πλοκη ιστορία’, αφού ήταν ιδρυ­τικό μέλος, αλλά και έχει δια­γρα­φεί από βου­λευ­τής του ΠΑΣΟΚ, παρα­δέ­χε­ται πως ποτέ δεν έπαψε να …αισθά­νε­ται ΠΑΣΟΚ. «Θεωρώ όμως ότι το συγκε­κρι­μένο σχήμα ολο­κλή­ρωσε τον κύκλο του και θα έπρεπε να ανα­γεν­νη­θεί, πρω­το­στα­τώ­ντας στη δια­μόρ­φωση ενός ευρύ­τε­ρου κινή­μα­τος της κεντρο­α­ρι­στε­ράς, με επε­ξερ­γα­σμένο προ­γραμ­μα­τικό λόγο και σαφές στίγμα», συμπλη­ρώ­νει, παρεμ­βαί­νο­ντας με δυνα­μικό τρόπο στα του χώρου, λίγους μήνες πριν από την Προ­γραμ­μα­τική Συν­διά­σκεψη της Δημο­κρα­τι­κής Συμπα­ρά­τα­ξης.

Ερω­τη­θείς μάλιστα για τις ζυμώ­σεις που γίνο­νται στον χώρο της κεντρο­α­ρι­στε­ράς, πηγαί­νει ένα βήμα παρα­πέρα, τονί­ζο­ντας την ανάγκη «να δια­μορ­φω­θεί μία ηγετική ομάδα από ό,τι καλύ­τερο δια­θέ­τει ο χώρος της κεντρο­α­ρι­στε­ράς, που θα πλαι­σιω­θεί από έναν ευρύ­τερο κύκλο στε­λε­χών οι οποίοι θα συμπα­ρα­τα­χθούν στην προ­σπά­θεια και θα υπο­στη­ρί­ζο­νται από ένα πανελ­λα­δικό δίκτυο». Ανα­φε­ρό­με­νος στις κρί­σι­μες για την χώρα συν­θή­κες, ζητά να ξεχά­σουν όλοι εγω­ι­σμούς και πρω­το­κα­θε­δρίες και να ξεφύ­γουν από τις μικρο­κομ­μα­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες και τους ‘μεσσιανισμούς’. «Οι Αγγλο­σά­ξο­νες λένε όταν υπάρχει η βούληση βρί­σκε­ται ο τρόπος», λέει, στέλ­νο­ντας σαφές μήνυμα σε όσους έχουν στα χέρια τους πλέον το μέλλον της κεντρο­α­ρι­στε­ράς.

Ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός πάντως κατα­φέ­ρε­ται και κατά της κυβέρ­νη­σης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. «Με τη νέα κυβέρ­νηση, δυστυ­χώς, επιζούν πολλές από τις αιτίες της κακο­δαι­μο­νίας μας», λέει, σημειώ­νο­ντας μεταξύ άλλων ότι «δεν μειώ­θη­καν οι στρα­τιω­τι­κές δαπάνες, που παρα­μέ­νουν εξορ­γι­στικά υψηλές για μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα, δεν έπαψε η πρα­κτική το κυβερ­νη­τικό κόμμα να διο­ρί­ζει στις απο­φα­σι­στι­κές για τη διοί­κηση θέσεις πρόσωπα της απο­λύ­του αρε­σκείας του, ενι­σχύ­θηκε ο εθνι­κο­λαϊ­κι­σμός και η βίαια καταγ­γε­λία όσων υπο­στη­ρί­ζουν θέσεις που δεν είναι αρεστές»…

Την ίδια ώρα, πάντως, υπε­ρα­μύ­νε­ται της δικής του θητείας, κάνο­ντας λόγο για ‘δικαίωση’. Θυμίζει μεταξύ άλλων ότι την οκτα­ε­τία 1996-2004 η Ελλάδα έγινε μέλος της ΟΝΕ, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι «από περι­θω­ριακό κράτος στις ευρω­παϊ­κές εξε­λί­ξεις μετα­τρά­πηκε σε χώρα η οποία εξα­σφά­λιζε τις ανα­γκαίες προ­ϋ­πο­θέ­σεις οικο­νο­μι­κής στα­θε­ρό­τη­τας και εμπι­στο­σύ­νης». Θυμίζει ακόμα ότι με τη δική μας συμπα­ρά­σταση η Κύπρος έγινε μέλος της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, καθώς και ότι με τη συμ­φω­νία του Ελσίνκι δημιουρ­γή­θη­καν οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις ειρη­νι­κής επί­λυ­σης των συνο­ρια­κών δια­φο­ρών με την Τουρκία και καθιε­ρώ­θηκε ο κανόνας ότι η Τουρκία θα πρέπει να προ­σφύ­γει στο Διεθνές Δικα­στή­ριο για τις όποιες απαι­τή­σεις της.