Συνέχισαν να επιρρίπτουν τις ευθύνες ο ένας στον άλλο τα εγγόνια για τη δολοφονία – Υπόνοιες για τρίτο άτομο!

Ολο­κλη­ρώ­θηκε χθες, με τη λήψη απο­λο­γιών, για το αδίκημα της ληστείας, το δεύτερο σκέλος της κυρίας ανά­κρι­σης με κατη­γο­ρού­με­νους την 29χρονη Α. Β. του Μ. και τον 26χρονο αδελφό της Κ. Μ. του Τ., για τη δολο­φο­νία της 69χρονης χήρας Ουρα­νίας Γερό­λυ­μου του Ευαγ­γέ­λου, την 3η Νοεμ­βρίου 2014, γιαγιάς τους, για μια… τηλε­ό­ραση.

Οι δύο κατη­γο­ρού­με­νοι είχαν κριθεί την 7η Νοεμ­βρίου 2014 προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νοι στο σκέλος της υπό­θε­σης που αφορά το φόνο. Κλή­θη­καν να απο­λο­γη­θούν και για την κατη­γο­ρία της ληστείας από κοινού από την οποία επήλθε ο θάνατος. Η Ανα­κρί­τρια ενη­μέ­ρωσε ότι η τελευ­ταία κατη­γο­ρία σε βάρος τους κατ’ επι­τρε­πτή μετα­βολή περιο­ρί­ζε­ται μόνο στο αδίκημα της ληστείας.

Σημειώ­νε­ται ότι η δικο­γρα­φία που έχει σχη­μα­τι­στεί δεν περι­λαμ­βά­νει ακόμη στοι­χεία από την έρευνα της Διεύ­θυν­σης Εγκλη­μα­τι­κών Ερευνών σε πει­στή­ρια που συγκέ­ντρω­σαν οι αστυ­νο­μι­κοί της σήμαν­σης από τον τόπο του εγκλή­μα­τος.

Η εγγονή της 69χρονης, ηλικίας σήμερα 29 ετών, που φέρεται να αντι­με­τω­πί­ζει ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα και να έχει λάβει φαρ­μα­κευ­τική αγωγή στο παρελ­θόν, τελούσε, υπό την επί­βλεψη και την φρο­ντίδα του θύματος.

Φέρεται να ήταν συγκε­κρι­μένα η 69χρονη εκείνη που συνέ­δραμε με την μικρή της σύνταξη στα έξοδα της δια­βί­ω­σής της.

Η 29χρονη είχε κατορ­θώ­σει, παρά τις δυσχέ­ρειες στην οικο­γε­νειακή της δια­βί­ωση και την εμπλοκή της μητέρας της με το νόμο σε υπο­θέ­σεις ναρ­κω­τι­κών και κλοπών, να εισα­χθεί στη φιλο­σο­φική σχολή του Πανε­πι­στη­μίου Κρήτης και μάλιστα δεύτερη.

Ενώπιον της Ανα­κρί­τριας αρνή­θηκε και χθες οποια­δή­ποτε σχέση με το έγκλημα και υπο­στή­ριξε ότι η δολο­φο­νία διε­πρά­χθη από τον αδελφό της.

Ανα­φέρ­θηκε συγκε­κρι­μένα σε τρείς κατα­θέ­σεις, που ελή­φθη­σαν στα πλαίσια της προ­α­νά­κρι­σης και τόνισε ότι από το περιε­χό­μενό τους προ­κύ­πτει με απόλυτη σαφή­νεια και χρονική συνέ­πεια ότι ο αδερφός της ήδη από το από­γευμα της 3ης Νοεμ­βρίου 2014, λίγο μετά τις 17.00 μιλούσε σε γνω­στούς και φίλους του για την ύπαρξη μίας τηλε­ό­ρα­σης, την οποία και επι­θυ­μούσε να πωλήσει.

Μάλιστα ο κατη­γο­ρού­με­νος για αποδοχή προ­ϊ­ό­ντων εγκλή­μα­τος στην υπόθεση δήλωσε ότι ο αδερφός της του παρέ­δωσε την τηλε­ό­ραση αυτή κάτω από συν­θή­κες από­λυ­της μυστι­κό­τη­τας και κρυφά από εκείνη.

Σχο­λιά­ζο­ντας τις κατα­θέ­σεις του αδελφού της, τόνισε χθες ότι κατα­φα­νέ­στατα ψεύ­δε­ται ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι πλη­ρο­φο­ρή­θηκε από εκείνη μετά τις 21.00 ότι είχε σε προ­γε­νέ­στερο χρόνο δήθεν αφαι­ρέ­σει την τηλε­ό­ραση της γιαγιάς τους, ενώ υπάρ­χουν τρεις μαρ­τυ­ρίες, η μία μάλιστα ένορκη, ότι εκείνος συζη­τούσε για την κλα­πείσα τηλε­ό­ραση ήδη από το από­γευμα της 3ης Νοεμ­βρίου 2014 και λίγο μετά τις 17.00.

Παρα­δέ­χε­ται κατ’ αυτόν τον τρόπο ο αδερφός της, όπως δια­τεί­νε­ται, ότι ήρθε για πρώτη φορά σε επαφή μαζί της στις 3 Νοεμ­βρίου 2014 μετά τις 21.00.

Σύμφωνα δε με την κατά­θεσή του, η ίδια λίγο μετά τις 21.00 τον ενη­μέ­ρωσε ότι είχε αφήσει λιπό­θυμη τη γιαγιά του από «μια σπρωξιά» και ότι εν συνε­χεία αφαί­ρεσε την τηλε­ό­ραση της.

Εάν όμως η γιαγιά της ήταν απλά λιπό­θυμη, όπως σχο­λί­αζε, τότε σε μετα­γε­νέ­στερο στάδιο, όταν θα ξανά­βρι­σκε τις αισθή­σεις της, θα ερχόταν σε εκείνη να της ζητήσει το λόγο γιατί την χτύπησε και θα είχε παρα­τη­ρή­σει ότι αφαί­ρεσε την τηλε­ό­ρασή της.

Χαρα­κτή­ρισε παντε­λώς ψευδή, κατα­σκευα­σμένη και αντί­θετη σε κάθε κανόνα λογικής την κατά­θεση του αδερφού της ότι η ίδια πρίν απο­χω­ρή­σει από το σπίτι της γιαγιάς της, πρίν την 21.00, έκανε άνω κάτω τα ρούχα στη ντου­λάπα της, θέλο­ντας να δημιουρ­γή­σει ένα σκηνικό βίαιης δια­μά­χης και φονικού, ενώ η γιαγιά της ήταν μονάχα λιπό­θυμη.

Ψευδές χαρα­κτή­ρισε και το ό,τι εκείνος ενδια­φέρ­θηκε να πωλήσει την κλα­πείσα τηλε­ό­ραση από εκείνη για να την καλύψει. Εξάλλου, ο αδερφός της, όπως είπε, ευθαρ­σώς δήλωνε λίγες ώρες μετά την πλη­ρο­φό­ρηση για το θάνατο της γιαγιάς τους ότι δεν ενδια­φε­ρό­ταν για εκείνη καν ότι χρεια­ζό­ταν χρήματα. Εξάλλου, όπως είπε, ο αδερφός της αμέσως μόλις συνε­λή­φθη, απο­δέ­χθηκε την ενοχή του για την ανθρω­πο­κτο­νία της γιαγιάς τους.

Δεν στέκει δε σε κανένα κανόνα της λογικής, πρό­σθεσε, πως ο αδερφός της από την πρώτη στιγμή που συνε­λή­φθη προ­σπά­θησε να την καλύψει απο­δε­χό­με­νος κατη­γο­ρία για ανθρω­πο­κτο­νία, ενώ η ίδια τον είχε τάχα ενη­με­ρώ­σει ότι η γιαγιά τους ήταν απλά λιπό­θυμη.

Σε κάθε δε περί­πτωση, ακόμα και αν όσα ισχυ­ρι­ζό­ταν ο αδερφός της ήταν αληθινά, ο θάνατος της γιαγιάς τους επήλθε μετά τις 21.00 όπως προ­έ­κυψε από την ιατρο­δι­κα­στική έκθεση νεκροψίας-νεκροτομής του ιατρο­δι­κα­στή Πανα­γιώτη Κοτρέ­τσου, με ανα­πό­δρα­στο απο­τέ­λε­σμα ο θάνατος να μην βρί­σκε­ται σε αιτιώδη συνά­φεια με τις καταγ­γε­λό­με­νες από τον αδερφό της δήθεν ενέρ­γειές της.

Περαι­τέρω, υπο­στή­ριξε πως από κανένα στοι­χείο της σχη­μα­τι­σθεί­σης σε βάρος της δικο­γρα­φίας δεν προ­κύ­πτει η από κοινού τέλεση του εγκλή­μα­τος της ληστείας διότι  από τις 21.00 στις 3 Νοεμ­βρίου 2014 και μέχρι το επόμενο πρωί, στο χρονικό δηλαδή διά­στημα που η γιαγιά τους δολο­φο­νή­θηκε, η ίδια βρι­σκό­ταν συνέ­χεια στο σπίτι της και για το λόγο αυτό ο αδελφός της προ­σπά­θησε να πείσει ότι ο φόνος έγινε ενω­ρί­τερα.

Είπε ακόμη ότι ο αδελφός της δεν επι­σκε­πτό­ταν την γιαγιά της και υπο­στή­ριξε ότι δεν είχαν καλές σχέσεις, διότι τον είχε υπο­ψια­στεί μαζί με τον θείο του ότι ήταν ο δράστης προη­γού­με­νης κλοπής ενός φορητού υπο­λο­γι­στή και μιας τηλε­ό­ρα­σης.

Ο αδελφός της από την άλλη υπο­στη­ρί­ζει ότι ήταν η αδελφή του, που σκότωσε την 69χρονη γιαγιά τους.

Χθες μάλιστα πιθα­νο­λό­γησε ότι στο φόνο υπάρχει ενδε­χό­μενο να έχει εμπλοκή και ένα τρίτο άτομο, αλκο­ο­λι­κός, με τον οποίο είχε σχέση η αδελφή του, ο οποίος είναι βίαιος.

Ισχυ­ρί­ζε­ται μάλιστα ότι η αδελφή του τον είχε ενη­με­ρώ­σει ότι η γιαγιά τους ήταν λιπό­θυμη και ότι ο ίδιος δεν μπήκε στο δια­μέ­ρι­σμα. Υπο­στη­ρί­ζει πιο πέρα ότι πήγε στην οικία της αδελφής του περί ώραν 21.00 για να δανει­στεί το μηχα­νάκι της.

Ισχυ­ρί­ζε­ται ότι συμπε­ρι­φε­ρό­ταν περί­εργα και ότι του έλεγε ότι δεν είχε λεφτά, ότι δεν την συνέ­δραμε η γιαγιά τους και ότι του υπέ­δειξε ένα σημείο σε παρα­κεί­μενο χωράφι στο οποίο είχε κρύψει κάτω από μια λαμα­ρίνα την τηλε­ό­ραση.

Υπο­στη­ρί­ζει ότι του εκμυ­στη­ρεύ­τηκε ότι είχε ανοίξει το παρά­θυρο με σίδερο και ότι όταν μπήκε στο σπίτι η γιαγιά τους ξύπνησε και πήγε να ανοίξει το φώς. Τότε όπως υπο­στη­ρί­ζει, η αδελφή του του διη­γή­θηκε ότι την έσπρωξε και έπεσε και χτύπησε στο κάγκελο του κρε­βα­τιού, μένο­ντας λιπό­θυμη.

Μάλιστα του ζήτησε, όπως είπε, να μπεί στο σπίτι και να πάρει το τηλε­κο­ντρόλ της τηλε­ό­ρα­σης, πράγμα, που όπως ισχυ­ρί­ζε­ται, αρνή­θηκε να κάνει.

Τότε κανό­νισε να πάει στην οικία ο φίλος του για να φορ­τώ­σει την τηλε­ό­ραση και εν συνε­χεία την πώλησε έναντι 150 ευρώ. Αφού περι­γρά­φει τις υπό­λοι­πες κινή­σεις του, τα ξημε­ρώ­ματα της ίδιας μέρας, ισχυ­ρί­ζε­ται ότι πλη­ρο­φο­ρή­θηκε για το θάνατο της γιαγιάς του από τους αστυ­νο­μι­κούς, το ίδιο πρωί.

Και στο παρελ­θόν όπως κατέ­θεσε απο­λο­γού­με­νος, η αδελφή του απει­λούσε την γιαγιά της και της έπαιρνε συνεχώς λεφτά.

Επέ­μεινε εξάλλου ότι απο­φά­σισε να ανα­λά­βει την ευθύνη αρχικώς, μη αντι­λαμ­βα­νό­με­νος το βάρος των κατη­γο­ριών και τελικώς άλλαξε την κατά­θεσή του, διότι σε κατ’ αντι­πα­ρά­σταση εξέταση με την αδελφή του, τον έφτυσε και διότι θα τον εγκα­τέ­λειπε η σύντρο­φός του.

Ως συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κατη­γο­ρου­μέ­νων παρέ­στη­σαν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Φώτης Ρωμαίος και Στέλιος Αλε­ξαν­δρής.