“Τα παρατράγουδα των εργασιών του ιερού σπηλαίου της Αποκάλυψης στην Πάτμο”

Του Καμίτση Γεωρ­γίου

Το Ιερό Σπήλαιο της Απο­κά­λυ­ψης στην Πάτμο απο­τε­λεί τόπο  Παγκό­σμιας κλη­ρο­νο­μιάς. Αξίζει την προσοχή μας, όλες τις εποχές του χρόνου, με σκοπό τους ανα­και­νι­σμέ­νους εσω­τε­ρι­κούς και εξω­τε­ρι­κούς χώρους να τους χαί­ρο­νται εκτός από τους επι­σκέ­πτες και οι περή­φα­νοι κάτοι­κοι της Νήσου.

Με αφορμή το σχετικό άρθρο που κυκλο­φό­ρησε στα Μέσα Μαζικής Ενη­μέ­ρω­σης για τις εργα­σίες επι­σκευής, ανα­καί­νι­σης και κατα­σκευής που σχε­διά­στη­καν, πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν και παρα­λή­φθη­καν από την Εφορεία Αρχαιο­τή­των της Ρόδου παρα­θέτω προς γνώση όλων  φωτο­γρα­φικό υλικό με σημειώ­σεις προ­κει­μέ­νου η αλήθεια να καλύψει όλα τα επίπεδα.

Έχοντας εργα­στεί ως ξυλουρ­γός και συντη­ρη­τής στον χώρο της Απο­κά­λυ­ψης για την 4^η Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των,  από την πρώτη φάση του έργου το 2000, έχω ζήσει από κοντά ένα έργο δύσκολο με πολλά απρό­ο­πτα και ιδιαι­τε­ρό­τη­τες.

Οι εργα­σίες στους εσω­τε­ρι­κούς χώρους έχουν μεγάλη επι­τυ­χία εκτός την εγκα­τά­σταση του κλι­μα­τι­σμού που έγινε και για άγνω­στους λόγους δεν λει­τούρ­γησε ποτέ και αφαι­ρέ­θηκε.

Η εργασία κατα­σκευής της ράμπας που οδηγεί στην είσοδο του Σπη­λαίου είναι το μελανό σημείο της ιστο­ρίας.

Προ­φα­νώς ξεκι­νάει άσχημα από την σχε­δί­αση – εκτί­μηση εδάφους διότι εκεί στη­ρί­ζο­νται όλα.

Α) Το δάπεδο έχει εμφα­νί­σει σε πολλά σημεία καθί­ζηση με απο­τέ­λε­σμα την δημιουρ­γία οπών διά­φο­ρων μεγεθών. Έχουν ήδη γίνει επι­διορ­θώ­σεις με όμοια  ή ακόμα  και με δια­φο­ρε­τικά υλικά από ειδι­κούς και μη ειδι­κούς τεχνί­τες.

Β) Τα μαρ­μά­ρινα φρεάτια έτυχαν ελλιπής στή­ρι­ξης και δεν είναι σταθερά στο πάτημα τους.

Γ)Οι πέτρες από τους τοίχους απο­κολ­λού­νται αρκετά εύκολα διότι δεν τοπο­θε­τή­θη­καν σωστά. Είναι επίσης παρά­λογο σε ύψος από το δάπεδο 70 εκα­το­στών να έχεις τελεί­ωμα τοίχου που θυμίζει μαχαίρι και όχι πελε­κη­μένη πέτρα. Εκ των υστέρων έγινε τελεί­ωμα στη­θαίου που κάπως «έδεσε» τις πέτρες μεταξύ τους.

Δ)Η απουσία χει­ρα­γω­γού , έστω στην μία πλευρά, σε όλο το μήκος δηλώνει αμέλεια σχε­δια­στική  ή οικο­νο­μία χρη­μά­των.

Ε)Η επιλογή των φωτι­στι­κών δαπέδου προ­ϋ­πο­θέ­τει την χρήση φορητού φακού στις Αγρυ­πνίες αν δεν επι­θυ­μείς να βρεθείς στο διπλανό Κέντρο Υγείας.

Στ) Η χρήση ανα­πη­ρι­κού αμα­ξι­δίου στην κάθοδο και την άνοδο απαιτεί αρκετά μεγάλη μυϊκή δύναμη λόγω φορ­τι­σμέ­νης κλίσης στο δάπεδο.

 

Συμπε­ρα­σμα­τικά οι ερω­τή­σεις  έχουν  ως εξής:

1)Τι πρόταση έχει η Υπη­ρε­σία προ­κει­μέ­νου να διευ­θε­τη­θούν οι ατέ­λειες της ράμπας;

2)Αν το έργο έχει παρα­δο­θεί στον ιδιο­κτήτη  (Ιερά Μονή Ιωάννου του Θεο­λό­γου) και γίνει ατύχημα λόγω των κακο­τε­χνιών ποιος φέρει την ποινική και αστική ευθύνη; Ο σχε­δια­στής; Ο  κατα­σκευα­στής; Η επι­βλέ­πουσα αρχή; Η παρα­λαμ­βά­νουσα αρχή; Ο ιδιο­κτή­της; Ο χρη­μα­το­δό­της;

 Ποιος θα ανα­λά­βει την ευθύνη για την δυσφή­μηση που θα δεχτεί το νησί μας, σε πιθανό ατύχημα, αν απο­δει­χθεί πως ο χώρος δεν είναι ασφαλής;

Μακάρι να μην χρεια­στούμε ποτέ απά­ντηση στο ερώτημα και να διορ­θω­θούν όλα μέχρι την επόμενη του­ρι­στική περίοδο.

3)Τι πρόταση έχει η Υπη­ρε­σία για την απο­πλη­ρωμή των εργα­σιών κατα­σκευής του χώρου ενδιαί­τη­σης – δημό­σιων τουα­λε­τών κοινού; Ας μας γίνει γνωστό πότε κατα­σκευά­στηκε, από ποιους, ποια παρα­στα­τικά καλύ­πτουν την ύπαρξη του κτιρίου  και πως χρη­μα­το­δο­τή­θηκε.

Υπάρ­χουν ευθύνες για τα γρα­φό­μενα που πρέπει να απο­δο­θούν στους αρμό­διους αν η δικαιο­σύνη δεν εθε­λο­τυ­φλεί.

Το έργο αν το είχε ανα­λά­βει ιδιώτης εργο­λά­βος θα τον « είχαν κρε­μά­σει ανάποδα» για παρα­δειγ­μα­τι­σμό…

Η υπομονή εξα­ντλεί­ται και στο τέλος η καλο­σύνη θεω­ρεί­ται αδυ­να­μία.

Η Πάτμος είναι ιδιαί­τερη και Ευλο­γη­μένη.

Τα πει­ρά­ματα ας γίνουν σε άλλους τόπους , σε άλλα έργα μικρό­τε­ρης σημα­σίας και αξίας.

Στην Πάτμο εικάζω θα έπρεπε να εξα­ντλη­θούν όλα τα περι­θώ­ρια ποιό­τη­τας υλικών, επι­στή­μης και τεχνι­κής… το κατα­φέ­ραμε;

Οι πινα­κί­δες και οι αυτο­ε­πι­βρα­βεύ­σεις δεν έχουν κανένα νόημα αν το απο­τέ­λε­σμα δεν προ­κα­λέ­σει τον θεο­σε­βού­μενο άνθρωπο, από κάθε γεω­γρα­φικό μήκος και πλάτος της γης, να ταξι­δέ­ψει , να έρθει στην Πάτμο και να προ­σκυ­νή­σει στο Ιερό Σπήλαιο της Απο­κά­λυ­ψης με την μέγιστη ασφά­λεια. Ας μην ξεχνάμε πως οι ανάγκες των ατόμων με ειδικές ανάγκες δεν είναι μακριά από αυτές των ηλι­κιω­μέ­νων.

Αυτή η ιστορία ίσως χρεια­στεί να ταξι­δέ­ψει μακριά μιας και Ευρω­παϊκά κον­δύ­λια χρη­σι­μο­ποι­ή­θη­καν για τις εργα­σίες απο­κα­τά­στα­σης .

Ένας απλός περί­πα­τος στην περιοχή θα πείσει και τους πιο δύσπι­στους για τα γρα­φό­μενα.

Επίσης είναι « Απορίας άξιον» η σιωπή των κατοί­κων… ή είναι απλός φόβος;

Πάτμος 18/11/2017

Καμί­τσης Γεώρ­γιος ο Πάτμιος.