Χάνοντας το μέτρο

Αντι­λαμ­βά­νε­ται κά­ποιος την αρ­θρο­γρα­φία, τον σχο­λια­σμό, για το θε­τι­κό πρό­ση­μο της κυ­βέρ­νη­σης, για την  αι­σιο­δο­ξία σε με­γά­λο πο­σο­στό των πο­λι­τών, όπως απο­τυ­πώ­νε­ται και από στις τε­λευ­ταί­ες δη­μο­σκο­πή­σεις. Αλλά είναι άλλο να πε­ρι­γρά­φεις την αλ­λα­γή κλί­μα­τος, μέσα από τα θε­τι­κά στοι­χεία και κι­νή­σεις για την οι­κο­νο­μία ή απο­φά­σεις που αφο­ρούν την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τα κι άλλο να πα­ρα­θέ­τεις και «στι­λι­στι­κά» στοι­χεία περί της αλ­λα­γής του κλί­μα­τος στη χώρα μας ανα­φέ­ρο­ντας: «Είναι τώρα δυο μήνες που η αλ­λα­γή του κλί­μα­τος άρ­χι­σε να… κυ­κλο­φο­ρεί στον δρόμο. Πρώτη φορά πα­ρα­τη­ρώ τους συ­μπο­λί­τες μας πιο χα­λα­ρούς, λι­γό­τε­ρο επι­θε­τι­κούς, πιο φρο­ντι­σμέ­νους, σε πλήρη απόρ­ρι­ψη των αμπέ­χο­νων και του αφάνα style μαλλί των γυ­ναι­κών, δη­λα­δή όσα απο­τε­λού­σαν ενός εί­δους σήμα κα­τα­τε­θέν συ­ρι­ζαϊ­κό.» Μην τρε­λα­θού­με δη­λα­δή με την κυρία δη­μο­σιο­γρά­φο και νυν σύμ­βου­λο υπουρ­γού. Αυτές οι τρε­λές υπερ­βο­λές από κάτι λι­βα­νι­στή­ρια, κα­θό­λου δεν βοη­θούν την κυ­βέρ­νη­ση και τον Πρω­θυ­πουρ­γό. Ο οποί­ος μάλ­λον «χάνει» από κά­ποιους οι οποί­οι  απευ­θύ­νο­νται σε άρθρα τους στον πρώτο ενικό («άκου Κυ­ριά­κο»), ή ανα­με­τα­δί­δο­ντας π.χ. την πα­ρου­σία του στον αγια­σμό  με τη συ­νο­δεία του τρα­γου­διού «όταν πη­γαί­να­με μαζί σχο­λείο» τε­λειώ­νο­ντας το… ρε­πορ­τάζ «κι εγώ σ’ αγαπώ Κυ­ριά­κο», επι­δει­κνύ­ο­ντας μια οι­κειό­τη­τα που μπο­ρεί να ται­ριά­ζει σε κά­ποιον φίλο τού κ. Μη­τσο­τά­κη και εκ­πρό­σω­πο θε­σμού, σί­γου­ρα όχι σε κά­ποιον που θέλει να απο­κα­λεί­ται και να είναι δη­μο­σιο­γρά­φος. Φαί­νε­ται πως οι  «αλ­λα­γές κλί­μα­τος» δεν κά­νουν καλό σε κά­ποιους… Χά­νουν το μέτρο.