Γιώργος Κουμέντος: « Έκλεισε ο κύκλος μου»

Πα­ρελ­θόν από τις τά­ξεις του Α.Σ. Ρόδος απο­τε­λεί ο Γιώρ­γος Κου­μέ­ντος. Ο νε­α­ρός γκολ­κί­περ έλυσε την συ­νερ­γα­σία του με τα «ελά­φια» και πλέον ο δρό­μος είναι ανοι­χτός για να με­τεγ­γρα­φεί στον Ηρα­κλή Μα­ρι­τσών με τον οποί­ον έχει συμ­φω­νή­σει προ­φο­ρι­κά εδώ και ημέ­ρες.

Ο Γιώρ­γος Κου­μέ­ντος ευ­χα­ρί­στη­σε τον Α.Σ. Ρόδος για την συ­νερ­γα­σία με την ακό­λου­θη δή­λω­ση στο προ­φίλ που δια­τη­ρεί σε ιστο­σε­λί­δα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης:

«Ένας κύ­κλος για να ολο­κλη­ρω­θεί πρέ­πει να κλεί­σει, έτσι λοι­πόν ολο­κλη­ρώ­νε­ται ο δικός μου κύ­κλος στην ομάδα της Ρόδου, πραγ­μα­τι­κά με πόνο ψυχής ανα­κοι­νώ­νω την απο­χώ­ρη­σή μου από την αγα­πη­μέ­νη μου ομάδα, μα αυτή τη στιγ­μή φα­ντά­ζει η κα­λύ­τε­ρη επι­λο­γή.

Μετά την επι­στρο­φή μου, έζησα πολύ όμορ­φες στιγ­μές, ακόμα όμως πε­ρισ­σό­τε­ρες κακές με απο­κο­ρύ­φω­μα τον υπο­βι­βα­σμό.. Εμπει­ρί­ες όμως που θα με βοη­θή­σουν σί­γου­ρα στα με­τέ­πει­τα βή­μα­τά μου. Το τι έγινε αυτά τα δύο χρό­νια δεν χω­ρά­ει σχο­λια­σμό. Θα μπο­ρού­σα να γράφω ώρες για αυτά που τρα­βή­ξα­με όλοι, αλλά δεν έχει πραγ­μα­τι­κά καμία ση­μα­σία..

Θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω τους προ­πο­νη­τές καθώς και τους γυ­μνα­στές τερ­μα­το­φυ­λά­κων για την άψογη συ­νερ­γα­σία που εί­χα­με, τους φρο­ντι­στές Γιάν­νη και Μα­νώ­λη Πα­πά­ζο­γλου που είναι πραγ­μα­τι­κά Ρόδος με όλη τη ση­μα­σία της λέξης, τους φυ­σι­κο­θε­ρα­πευ­τές που έτρε­χαν για την κα­λύ­τε­ρη απο­κα­τά­στα­σή μας, και τέλος τον κόσμο της ομά­δας που ήταν εκεί έστω και την ύστα­τη στιγ­μή.

Ακόμα θέλω να ευ­χα­ρι­στή­σω τον νέο πρό­ε­δρο της ομά­δας κ. Μαρ­τί­νη, που άκου­σε τις από­ψεις μου, αφου­γκρά­στη­κε αυτά που είπα, και εν τέλει λύ­σα­με τη συ­νερ­γα­σία μας, χωρίς κα­νέ­να απο­λύ­τως πρό­βλη­μα μέσα σε εντε­λώς φι­λι­κό κλίμα.

Εύ­χο­μαι η νέα διοί­κη­ση να κα­τα­φέ­ρει αυτά που δεν κα­τά­φε­ρε η προη­γού­με­νη, να ξα­να­δώ­σει στην ομάδα μας την λάμψη που της αξί­ζει. Η Ρόδος δεν ανή­κει στο το­πι­κό, και σί­γου­ρα αυτή τη μαύρη σε­λί­δα θα την ακο­λου­θή­σουν εκα­το­ντά­δες χρυ­σές.

Εις το επα­νι­δείν»