‘Παγκόσμια Ημέρα Προσφύγων”-Γράφει η Έλενα Γιαννίκη

Η Έλενα Γιαν­νίκη  – Δικη­γό­ρος, Συνερ­γά­της σε θέματα Ασύλου της Ύπατης Αρμο­στείας του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες. Επι­στη­μο­νική συνερ­γά­τις της Μονάδας Έρευνας για την Ευρω­παϊκή και Διεθνή Πολι­τική του Τμή­μα­τος Μεσο­γεια­κών Σπουδών του Πανε­πι­στη­μίου Αιγαίου γράφει σχετικά:

‘Υστερα από μια  σύγ­χρονη «οδύσ­σεια» 8 ημερών που τράβηξε την παγκό­σμια προσοχή,  το σκάφος έρευνας και διά­σω­σης Aquarius  έφθασε στο λιμάνι της Βαλέν­θια της Ισπα­νίας, βάζο­ντας τέλος, την ώρα που γρά­φε­ται το άρθρο αυτό, σε μια εξαι­ρε­τικά δύσκολη κατά­σταση για τους παρα­πάνω από 600 δια­σω­θέ­ντες και το πλήρωμα του σκάφους. Όπως δήλωσε ο Ύπατος Αρμο­στής του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες Filippo Grandi, ανε­ξάρ­τητα από τον τρόπο που οι Ευρω­παϊ­κές χώρες επι­λέ­γουν να δια­χει­ρί­ζο­νται τα θαλάσ­σια σύνορά τους, η αρχή της διά­σω­σης στη θάλασσα, δεν πρέπει ποτέ να τίθεται υπό αμφι­σβή­τηση γιατί η προ­στα­σία της ανθρώ­πι­νης ζωής και του θεσμού του ασύλου εξα­κο­λου­θούν να απο­τε­λούν κοινή προ­τε­ραιό­τητα.

Η 20η Ιουνίου 2018 επο­μέ­νως, η φετινή Παγκό­σμια Ημέρα του Πρό­σφυγα, βρίσκει ακόμα χιλιά­δες πρό­σφυ­γες να εγκα­τα­λεί­πουν τις εστίες τους ανα την υφήλιο, από το Ιράκ και τη Συρία έως το Μπα­γκλα­ντές και το Νότιο Σουδάν, προ­σπα­θώ­ντας να οδη­γή­σουν τις οικο­γέ­νειές τους σε μια νέα ζωή σε μια επι­κίν­δυνη δια­δρομή ελπίδας. Τα δύο τελευ­ταία χρόνια όμως έχουν χάσει τη ζωή τους ή αγνο­ού­νται στα νερά του Αιγαίου πάνω από 500 πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες, στη Μεσό­γειο πολλοί περισ­σό­τε­ροι, όσο κάποιες κυβερ­νή­σεις κρατών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης σκλη­ραί­νουν την εφαρ­μογή των πολι­τι­κών και η συναί­νεση στη δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού ζητή­μα­τος μάλλον απο­μα­κρύ­νε­ται.

Επειδή όμως οι άνθρω­ποι δεν είναι αριθμοί και επειδή πίσω από τους αριθ­μούς υπάρ­χουν άνθρω­ποι με συγκλο­νι­στι­κές ιστο­ρίες, ο σύγ­χρο­νος πολίτης ανα την υφήλιο καλεί­ται να αντι­λη­φθεί ότι με το να στή­νο­νται τείχη θαλάσ­σια ή χερσαία, κυριο­λε­κτικά ή μετα­φο­ρικά, η Ιστορία οδη­γεί­ται σε αδιέ­ξοδο. Και αυτό γιατί όσο ο άνθρω­πος διώ­κε­ται στη χώρα του, θα προ­σπα­θεί πάντα να θεμε­λιώ­σει ένα μέλλον καλύ­τερο σε μια άλλη. Για το λόγο αυτό η ουσια­στική στήριξη και αρωγή όλων στις χώρες υπο­δο­χής γίνεται πιο απα­ραί­τητη από ποτέ, βελ­τιώ­νο­ντας την καθη­με­ρι­νό­τητα όσων δια­βιούν στις ίδιες κοι­νω­νίες.

Την Παγκό­σμια Ημέρα Προ­σφύ­γων υπεν­θυ­μί­ζουμε ότι η αλλη­λεγ­γύη δεν είναι μια αόριστη έννοια αλλά όταν υφί­στα­ται, δημιουρ­γεί εμπρά­κτως μια κοι­νω­νία πιο εύρωστη  σε κάθε τομέα. Τιμώ­ντας αυτούς τις χιλιά­δες ήρωες με τις ιστο­ρίες τους, μαθαί­νουμε όλοι να ζούμε καλύ­τερα.

Ακριβώς στο πνεύμα αυτό, υπε­γράφη ανάμεσα στο Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου, την Περι­φε­ρειακή Διεύ­θυνση Εκπαί­δευ­σης Νοτίου Αιγαίου και την Ύπατη Αρμο­στεία ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες στις 30 Μαίου 2018 ένα Μνη­μό­νιο Συνερ­γα­σίας, με σκοπό την προ­ώ­θηση της ειρη­νι­κής συνύ­παρ­ξης με την τοπική κοι­νω­νία και τη βελ­τί­ωση των προ­ο­πτι­κών εκπαί­δευ­σης προ­σφύ­γων και αιτού­ντων άσυλο κατά το χρόνο παρα­μο­νής τους στα Δωδε­κά­νησα. Πρω­το­πόρο το Πανε­πι­στή­μιο Αιγαίου και σε αυτόν τον τομέα, διορ­γα­νώ­νει μαθή­ματα ελλη­νι­κής γλώσσας για πρό­σφυ­γες και αιτού­ντες άσυλο που δια­μέ­νουν στη Ρόδο, μέχρις ότου ολο­κλη­ρω­θούν οι δια­δι­κα­σίες που επι­τρέ­πουν την περαι­τέρω μετα­κί­νησή τους στην ενδο­χώρα.

Μαγικές λύσεις δεν υπάρ­χουν. Υπάρχουν- ή καλύ­τερα πρέπει διαρκώς να υπάρ­χουν,- δημιουρ­γι­κές μικρές και μεγάλες προ­τά­σεις, για να είναι δυνατή η αρμο­νική συμ­βί­ωση όλων, μέχρι οι συρ­ρά­ξεις να τελειώ­σουν, οι διώξεις αισίως να στα­μα­τή­σουν και η «δια­χεί­ριση του προ­σφυ­γι­κού ζητή­μα­τος» να βρει τη συναί­νεση όλων των κρατών της Ευρω­παϊ­κής Ένωσης.