Κ. Μητσοτάκης: Θα μετατρέψω τα συναισθήματα της κοινωνίας σε δημιουργική δράση

«Βλέπω αυτές τις ημέρες την απο­λύ­τως λογική αντί­δραση του κόσμου για τον τόσο άδικο θάνατο 57 ανθρώ­πων στο τραγικό σιδη­ρο­δρο­μικό δυστύ­χημα των Τεμπών. Ακούω και συμ­με­ρί­ζο­μαι απο­λύ­τως το ομόθυμο κοι­νω­νικό αίτημα: να σαρωθεί επι­τέ­λους ό,τι κρατάει την Ελλάδα πίσω, να αλλά­ξουμε πιο γρήγορα πιο πολλά ώστε να έχουμε μια χώρα που μας αξίζει. Έχω την υπο­χρέ­ωση να μετα­τρέψω αυτά τα συναι­σθή­ματα σε δημιουρ­γική δράση. Και αυτό σκοπεύω να κάνω» ανα­φέ­ρει στην καθιε­ρω­μένη Κυρια­κά­τικη ανάρ­τησή του στο Facebook για τον απο­λο­γι­σμό του κυβερ­νη­τι­κού έργου ο πρω­θυ­πουρ­γός Κυριά­κος Μητσο­τά­κης.

Όπως ανα­φέ­ρει: «Επα­νέρ­χο­μαι σήμερα στην Κυρια­κά­τικη συνά­ντησή μας, όμως θέλω να ξεκι­νήσω λέγο­ντας, με το χέρι στην καρδιά, ότι δεν θα ξεχάσω ποτέ τι συνέβη στα Τέμπη και γιατί συνέβη».

Στη συνέ­χεια, ο ίδιος επι­ση­μαί­νει:

«Ανέλαβα και ανα­λά­βαμε ως κυβέρ­νηση τις ευθύνες μας για το τραγικό δυστύ­χημα. Αυτό δεν αλλάζει το παρελ­θόν, όμως μπορεί να αλλάξει το μέλλον. Γιατί αισθά­νο­μαι ότι πλέον είναι προ­σω­πικό μου στοί­χημα να βρούμε τη λύση για να μην ξανα­συμ­βεί κάτι τέτοιο ποτέ.

Βλέπω αυτές τις ημέρες την απο­λύ­τως λογική αντί­δραση του κόσμου για τον τόσο άδικο θάνατο 57 ανθρώ­πων. Ακούω και συμ­με­ρί­ζο­μαι απο­λύ­τως το ομόθυμο κοι­νω­νικό αίτημα: να σαρωθεί επι­τέ­λους ό,τι κρατάει την Ελλάδα πίσω, να αλλά­ξουμε πιο γρήγορα πιο πολλά ώστε να έχουμε μια χώρα που μας αξίζει.

Έχω την υπο­χρέ­ωση να μετα­τρέψω αυτά τα συναι­σθή­ματα σε δημιουρ­γική δράση. Και αυτό σκοπεύω να κάνω.

Πρω­τί­στως όμως, έχουμε την υπο­χρέ­ωση να στη­ρί­ξουμε τους συγ­γε­νείς των θυμάτων και τους τραυ­μα­τίες του τρα­γι­κού σιδη­ρο­δρο­μι­κού δυστυ­χή­μα­τος των Τεμπών στον Γολγοθά που ανε­βαί­νουν. Έχουμε ήδη ανα­κοι­νώ­σει σειρά οικο­νο­μι­κών και άλλων μέτρων, ενώ συνε­χί­ζε­ται η ψυχο­λο­γική υπο­στή­ριξή τους.

Αποδίδω μεγάλη σημασία στην ψυχο­λο­γική υπο­στή­ριξη όσων επέ­βαι­ναν στο μοιραίο τρένο και των οικο­γε­νειών τους. Ο Γενικός Γραμ­μα­τέας Αλλη­λεγ­γύης Γιώργος Στα­μά­της έχει ανα­λά­βει να επι­κοι­νω­νή­σει ο ίδιος με όλες τις οικο­γέ­νειες των θυμάτων για να τους ενη­με­ρώ­σει για τη γραμμή αρωγής που έχουμε δημιουρ­γή­σει ως μονα­δικό σημείο επαφής τους με το κράτος (Τηλ: 210 5281131 – 210 5281251) ώστε να μην ταλαι­πω­ρού­νται με περιτ­τές γρα­φειο­κρα­τι­κές δια­δι­κα­σίες για όσα δικαιού­νται ως ελά­χι­στες παροχές. Ταυ­τό­χρονα, εξει­δι­κευ­μένο προ­σω­πικό στη δια­χεί­ριση μαζικών κατα­στρο­φών και πένθους και επαγ­γελ­μα­τίες Ψυχικής Υγείας είναι στη διάθεσή τους όλο το 24ωρο μέσω της γραμμής 10306 για να τους συν­δρά­μουν όπως επι­θυ­μούν είτε με κατ’ οίκον επι­σκέ­ψεις είτε μέσω βιντε­ο­κλή­σης ή τηλε­φώ­νου. Και θα το κάνουν για όσο χρεια­στεί. Έως σήμερα, έχουν γίνει από δύο επι­κοι­νω­νίες με 45 οικο­γέ­νειες που έχασαν ανθρώ­πους, με τους τραυ­μα­τίες και με 222 από τους επι­βαί­νο­ντες. Η επαφή θα συνε­χι­στεί με όλους.

Παράλ­ληλα με τη δια­χεί­ριση του συντρι­πτι­κού αυτού γεγο­νό­τος, ήταν ανα­γκαίο να εξα­κο­λου­θή­σει το κυβερ­νη­τικό έργο. Το πρώτο θέμα που έπρεπε να κλείσει ήταν η ανα­προ­σαρ­μογή του κατώ­τα­του μισθού. Αυτή την εβδο­μάδα λοιπόν προ­χω­ρή­σαμε στην τρίτη δια­δο­χική αύξησή του κατά 9,4%. Από την 1η Απρι­λίου, ο κατώ­τα­τος μισθός θα φτάσει τα 780 ευρώ από τα 650 ευρώ που -θυμίζω- ήταν το 2019. Δηλαδή από τότε, έχουν προ­στε­θεί ετησίως σχεδόν τρεις επι­πλέον μισθοί στο εισό­δημα περίπου 600.000 εργα­ζο­μέ­νων. Η αύξηση αυτή θα συμπα­ρα­σύ­ρει τα επι­δό­ματα ανερ­γίας καθώς και όλες τις παροχές που συν­δέ­ο­νται με τον κατώ­τατο μισθό.

Ξέρω ότι αυτή η αύξηση από μόνη της δεν αρκεί για να λύσει το πρό­βλημα, καθώς στη χώρα μας οι αμοιβές ακόμα είναι χαμηλές και τα εισο­δή­ματα σήμερα πιέ­ζο­νται από τον εισα­γό­μενο πλη­θω­ρι­σμό. Ειδικά οι νέες και νέοι δύσκολα τα βγάζουν πέρα. Κινη­θή­καμε στα όρια των αντοχών της οικο­νο­μίας, ώστε να δια­σφα­λί­σουμε ότι οι επι­χει­ρή­σεις αντέ­χουν την αύξηση του κατώ­τα­του μισθού. Η Ελλάδα κάνει βήματα μπροστά και συγκλί­νει στα­διακά με το μέσο ευρω­παϊκό εισό­δημα (στη 10η θέση πλέον μεταξύ 22 ευρω­παϊ­κών χωρών). Αυτός ο κατώ­τα­τος μισθός είναι πλέον υψη­λό­τε­ρος και από τα προ κρίσης επίπεδα και πιστο­ποιεί ότι με σταθερά βήματα η χώρα μας αλλάζει και ξεφεύ­γει από την κατη­γο­ρία των οικο­νο­μιών φθηνού εργα­τι­κού κόστους που δεν δίνουν προ­ο­πτι­κές στους νέους μας. Ταυ­τό­χρονα με την ψηφιακή κάρτα εργα­ζο­μέ­νων και την ανε­ξάρ­τητη αρχή για την επι­θε­ώ­ρηση εργα­σίας προ­στα­τεύ­ουμε τους εργα­ζό­με­νους και περιο­ρί­ζουμε την αδήλωτη εργασία.

Αυτήν την εβδο­μάδα επίσης κατα­βλή­θηκε η προ­κα­τα­βολή σε 37.500 δικαιού­χους που έχουν συμπλη­ρώ­σει 15 έτη επι­κου­ρι­κής ασφά­λι­σης αλλά η επι­κου­ρική τους σύνταξη δεν έχει εκδοθεί μέχρι τις 31 Δεκεμ­βρίου 2022. Πρό­κει­ται για προ­κα­τα­βολή 100 ευρώ για κάθε μήνα καθυ­στέ­ρη­σης των επι­κου­ρι­κών συντά­ξεων γήρατος και 50 ευρώ για επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις λόγω ανα­πη­ρίας και χηρείας. Αξίζει πάντως να αναφέρω ότι το δίμηνο Ιανουα­ρίου – Φεβρουα­ρίου εκδό­θη­καν 43.000 επι­κου­ρι­κές συντά­ξεις – σχεδόν οι μισές από όσες εκκρε­μού­σαν, και με αυτόν το ρυθμό θα συνε­χί­σουμε μέχρι να εξα­λει­φθούν και όλες οι εκκρε­μείς επι­κου­ρι­κές.

Μένω στο θέμα των συντα­ξιού­χων, καθώς προχθές κατα­θέ­σαμε στη Βουλή νομο­σχέ­διο για να ρυθ­μί­σουμε και το θέμα που ανέκυψε για περίπου 1.100.000 συντα­ξιού­χους που λόγω προ­σω­πι­κής δια­φο­ράς είτε δεν είδαν καθόλου αύξηση, είτε είδαν μικρή αύξηση. Έως τις 31 Μαρτίου λοιπόν, θα λάβουν εφάπαξ οικο­νο­μική ενί­σχυση από 200 έως 300 ευρώ.

Με το ίδιο νομο­σχέ­διο δίνουμε νέα δυνα­τό­τητα σε όσους έχουν χάσει τις φορο­λο­γι­κές και ασφα­λι­στι­κές ρυθ­μί­σεις των 120 ή 72 δόσεων ή αυτές κατέ­στη­σαν μη εξυ­πη­ρε­τού­με­νες έως την 1η Φεβρουα­ρίου 2023, να τις ανα­βιώ­σουν, κατα­βάλ­λο­ντας δύο μηνιαίες δόσεις έως τις 31 Ιουλίου 2023.

Μία πολύ σημα­ντική είδηση αυτής της εβδο­μά­δας είναι πως ξεκί­νησε το πρό­γραμμα του «Προ­σω­πι­κού Βοηθού» για τους συμπο­λί­τες μας με ανα­πη­ρία, σε πρώτη φάση στην Αττική και αργό­τερα και εκτός λεκα­νο­πε­δίου. 520 άτομα είχαν εκδη­λώ­σει ενδια­φέ­ρον για να γίνουν προ­σω­πι­κοί βοηθοί, από τους οποίους 241 έχουν ολο­κλη­ρώ­σει την δωρεάν ειδική επι­μόρ­φωση ώστε να μπορούν να σταθούν δίπλα σε πολίτες με βαριά ανα­πη­ρία στους οποίους η Πολι­τεία παρέχει έως 1.663 ευρώ/μήνα για την αμοιβή τους, επι­πλέον των επι­δο­μά­των και λοιπών παροχών που ήδη λαμ­βά­νουν. Ο προ­σω­πι­κός βοηθός είναι ένα αίτημα δεκα­ε­τιών. Θα αλλάξει τη ζωή των συμπο­λι­τών μας με ανα­πη­ρία αλλά και των οικο­γε­νειών τους. Ξεκι­νάει σε πιλο­τική μορφή, με 1.000 άτομα στην Αθήνα σε πρώτη φάση, με δεύτερο βήμα την επέ­κτασή του με 1.000 άτομα σε άλλες Περι­φέ­ρειες και τρίτο βήμα, το 2024 την επέ­κτασή του σε όλη την επι­κρά­τεια.

Παράλ­ληλα, ξεκινά για πρώτη φορά στην Ελλάδα η υλο­ποί­ηση του θεσμού της Ημιαυ­τό­νο­μης Δια­βί­ω­σης. Σκοπός του προ­γράμ­μα­τος είναι η ταχύ­τερη αποϊ­δρυ­μα­το­ποί­ηση εφήβων που φιλο­ξε­νού­νται για χρόνια σε ιδρύ­ματα και η ομαλή μετά­βασή τους στην κοι­νω­νία και την αγορά εργα­σίας.

Για να σας δώσω μία εικόνα: σήμερα περίπου 400 παιδιά άνω των 15 ετών ζουν σε ιδρύ­ματα είτε επειδή τα ίδια -λόγω ηλικίας- δεν επι­θυ­μούν να εντα­χθούν σε μια οικο­γέ­νεια, είτε επειδή δεν επι­λέ­γο­νται από υπο­ψή­φιους ανα­δό­χους ή θετούς γονείς.

Μέχρι τώρα, τα παιδιά αυτά μπο­ρού­σαν να φιλο­ξε­νη­θούν σε ιδρύ­ματα μόνο μέχρι να ενη­λι­κιω­θούν. Πλέον, η ημιαυ­τό­νομη δια­βί­ωση τους δίνει την δυνα­τό­τητα να δια­μέ­νουν στα δια­με­ρί­σματα μέχρι τα 26. Πρό­κει­ται για δια­με­ρί­σματα που φιλο­ξε­νούν έως 4 άτομα, πλήρως εξο­πλι­σμένα, αλλά και στε­λε­χω­μένα με κατάλ­ληλο προ­σω­πικό – κοι­νω­νι­κούς λει­τουρ­γούς, κοι­νω­νι­κούς επι­με­λη­τές, φρο­ντι­στές πρό­νοιας. Με αυτόν τον τρόπο, οι έφηβοι δεν έχουν μόνο ασφαλή διαμονή αλλά έχουν φρο­ντίδα και υπο­στή­ριξη για την αυτο­νό­μησή τους. Επίσης, στη­ρί­ζο­νται με ένα μηνιαίο οικο­νο­μικό βοήθημα 375 ευρώ, ενώ έχουν πρό­σβαση σε εκπαί­δευση, υγεία, ψυχο­κοι­νω­νική στήριξη και επαγ­γελ­μα­τική καθο­δή­γηση.

Αυτή την εβδο­μάδα ψηφί­σαμε επίσης ένα σημα­ντικό νόμο που στο­χεύει στη βελ­τί­ωση του πλαι­σίου για τις μετα­μο­σχεύ­σεις στη χώρα μας και μπορεί να σώσει ζωές.

Αν και η μετα­μό­σχευση θεω­ρεί­ται η πιο σύγ­χρονη θερα­πευ­τική πράξη του 21ου αιώνα παγκο­σμίως -αφού είναι η μόνη επιλογή σε καρ­διακή, ηπατική και πνευ­μο­νική ανε­πάρ­κεια τελικού σταδίου και η πιο απο­τε­λε­σμα­τική θερα­πεία για τη νεφρική ανεπάρκεια- δυστυ­χώς η Ελλάδα κατα­τάσ­σε­ται τελευ­ταία στην Ευρώπη στο ζήτημα της δωρεάς οργάνων, ιστών και κυτ­τά­ρων, και μεταξύ των τελευ­ταίων δέκα χωρών του δυτικού κόσμου.

Είναι άλλη μια από τις όψεις της χώρας μας που δεν μας ικα­νο­ποιεί και θέλουμε να αλλά­ξουμε. Γι’ αυτό απευ­θυν­θή­καμε σε μια επι­τροπή διεθνώς κατα­ξιω­μέ­νων Ελλήνων και ξένων επι­στη­μό­νων, με την υπο­στή­ριξη του Ιδρύ­μα­τος «Αλέ­ξαν­δρος Σ. Ωνάσης», και υπό την επί­βλεψη του καθη­γητή Πολι­τι­κής της Υγείας Ηλία Μόσια­λου και του καθη­γητή Χει­ρουρ­γι­κής Μετα­μο­σχεύ­σεων στο Imperial College του Λον­δί­νου και Προ­έ­δρου της Ευρω­παϊ­κής Εται­ρείας Μετα­μό­σχευ­σης Οργάνων Βασίλη Παπαλόη, που ειση­γή­θη­καν τις ανα­γκαίες αλλαγές για να απο­κτή­σουμε επι­τέ­λους μια σύγ­χρονη εθνική πολι­τική μετα­μο­σχεύ­σεων.

Αυτή την εβδο­μάδα αναρ­τή­θηκε ο οδηγός για το πρό­γραμμα «Ανα­κυ­κλώνω – Αλλάζω Θερ­μο­σί­φωνα». Αφορά του­λά­χι­στον 120.000 νοι­κο­κυ­ριά, και η επι­δό­τηση φτάνει το 60% της δαπάνης. Ο συνο­λι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός είναι 100 εκατ. ευρώ που προ­έρ­χο­νται από το ΕΣΠΑ. Σκοπός του προ­γράμ­μα­τος είναι να αντι­κα­τα­στα­θούν παλιοί, ενερ­γο­βό­ροι ηλε­κτρι­κοί θερ­μο­σί­φω­νες με ηλια­κούς. Υπο­λο­γί­ζε­ται πως αυτό θα συμ­βά­λει σε μείωση του­λά­χι­στον 210 εκα­τομ­μυ­ρίων τόνων διο­ξει­δίου του άνθρακα το χρόνο, και παράλ­ληλα θα εξα­σφα­λί­σει χρήματα στους πολίτες λόγω της μειω­μέ­νης κατα­νά­λω­σης ρεύ­μα­τος.

Θα κλείσω εδώ αυτή την ανάρ­τηση, και θέλω να σας ευχα­ρι­στήσω για τον χρόνο που αφιε­ρώ­σατε για να την δια­βά­σετε. Και να σας δια­βε­βαιώσω πως εργα­ζό­μα­στε για να κάνουμε ό,τι είναι δυνατόν για να στη­ρί­ξουμε τις οικο­γέ­νειες των θυμάτων στα Τέμπη, αλλά και για να διορ­θώ­σουμε τις παθο­γέ­νειες που έρχο­νται από το παρελ­θόν και που όλοι συμ­φω­νούμε πως δεν έχουν χώρο στην Ελλάδα του αύριο».