Δύο ασφαλιστές της Ρόδου θα καθίσουν στο εδώλιο για υπεξαίρεση χρημάτων

Aντι­μέ­τω­ποι με σο­βα­ρά αδι­κή­μα­τα βρί­σκο­νται δύο ασφα­λι­στές της Ρόδου που θα κα­θί­σουν στο εδώ­λιο του κα­κουρ­γιο­δι­κεί­ου.

Στην πρώτη υπό­θε­ση κα­τη­γο­ρού­με­νος για υπε­ξαί­ρε­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαί­τε­ρα με­γά­λης αξίας, που το είχαν εμπι­στευ­θεί με την ιδιό­τη­τα του εντο­λο­δό­χου κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση είναι ένας κά­τοι­κος Ια­λυ­σού, που ερ­γα­ζό­ταν ως ασφα­λι­στής, σε ανώ­νυ­μη εται­ρεία.

Η εγκα­λού­σα εται­ρεία νο­μί­μως εκ­προ­σω­πού­με­νη την 1-6-2006 συ­νή­ψε με τον κα­τη­γο­ρού­με­νο, ο οποί­ος δια­τη­ρού­σε στη Ρόδο γρα­φείο ασφα­λειών, σύμ­βα­ση συ­νερ­γα­σί­ας «δο­κί­μου ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου» και στη συ­νέ­χεια την από 1-6-2007 σύμ­βα­ση συ­νερ­γα­σί­ας «ασφα­λι­στι­κού συμ­βού­λου».

Ενώ εξ αρχής η επαγ­γελ­μα­τι­κή τους συ­νερ­γα­σία εξε­λισ­σό­ταν ομαλά, από το μήνα Δε­κέμ­βριο του έτους 2007 έως και το μήνα Ιού­νιο του έτους 2008, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να ει­σέ­πρα­ξε από πε­ρισ­σό­τε­ρες ασφα­λι­στι­κές εται­ρεί­ες για λο­γα­ρια­σμό της εγκα­λού­σας εται­ρεί­ας χρή­μα­τα το ύψος των οποί­ων ανερ­χό­ταν συ­νο­λι­κά στο ποσό των 44.925,19 ευρώ, τα οποία, αν και όφει­λε να απο­δώ­σει στην εγκα­λού­σα εται­ρεία εντός δύο μηνών από την έκ­δο­ση εκά­στου εκ των ασφα­λί­στρων, δεν το έπρα­ξε.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να κα­τη­γο­ρεί­ται ότι δεν απέ­δω­σε ασφά­λι­στρα που είχε ει­σπρά­ξει, των εται­ρειών «AIG ΕΛΛΑΣ», «EOS», «INTERLIFE» και «GENERAL UNION».

Φέ­ρε­ται επι­πλέ­ον, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας την οφει­λή, να πα­ρέ­δω­σε στην εγκα­λού­σα εται­ρεία – ένα­ντι του συ­νο­λι­κά οφει­λό­με­νου σε αυτή ποσού – τέσ­σε­ρις τρα­πε­ζι­κές επι­τα­γές, οι οποί­ες αν και εμ­φα­νί­στη­καν νο­μό­τυ­πα και εμπρό­θε­σμα προς πλη­ρω­μή, σφρα­γί­στη­καν από τις πλη­ρώ­τριες τρά­πε­ζες ελ­λεί­ψει δια­θε­σί­μου υπο­λοί­που και δεν πλη­ρώ­θη­καν.

Τα ανω­τέ­ρω φέ­ρε­ται να προ­κύ­πτουν τόσο από τις επι­συ­να­πτό­με­νες στην έγκλη­ση καρ­τέ­λες της εγκα­λού­σας εται­ρεί­ας ανα­φο­ρι­κά με την κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου για κάθε μία από τις ασφα­λι­στι­κές εται­ρί­ες με τις οποί­ες είχε συμ­βλη­θεί ο κα­τη­γο­ρού­με­νος για λο­γα­ρια­σμό της εγκα­λού­σας εται­ρεί­ας, όσο και από την από ένορ­κη εξέ­τα­ση μάρ­τυ­ρα, υπαλ­λή­λου του τμή­μα­τος οι­κο­νο­μι­κών της εγκα­λού­σας εται­ρεί­ας.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, απο­λο­γού­με­νος αρ­νή­θη­κε την κα­τη­γο­ρία που του απο­δί­δε­ται, και ισχυ­ρί­στη­κε ότι της οφεί­λει χρη­μα­τι­κό ποσό της τά­ξε­ως των 8.000 με 9.000 ευρώ το οποίο προ­έ­κυ­ψε καθώς ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­βά­λει απο­ζη­μιώ­σεις από τρο­χαία ατυ­χή­μα­τα που προ­κά­λε­σαν ασφα­λι­σμέ­νοι πε­λά­τες, ανα­γκά­στη­κε να χρη­σι­μο­ποι­ή­σει ει­σπρά­ξεις συμ­βο­λαί­ων για την κα­τα­βο­λή των απο­ζη­μιώ­σε­ων αυτών προς όφε­λος της εγκα­λού­σας, επει­δή η ίδια δεν κα­τέ­βα­λε εγκαί­ρως τις απο­ζη­μιώ­σεις.

-Στην δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση ένας Ρο­δί­της ασφα­λι­στής είναι κα­τη­γο­ρού­με­νος για υπε­ξαί­ρε­ση αντι­κει­μέ­νου ιδιαι­τέ­ρως με­γά­λης αξίας, που του το είχαν εμπι­στευ­θεί με την ιδιό­τη­τα του εντο­λο­δό­χου κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση.

Ο μη­νυ­τής ασκεί επαγ­γελ­μα­τι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα στον τομέα των ασφα­λειών και ασφα­λι­στι­κών συμ­βά­σε­ων και δια­τη­ρεί ασφα­λι­στι­κό γρα­φείο στη Ρόδο.

Στο πλαί­σιο της ανω­τέ­ρω επαγ­γελ­μα­τι­κής του δρα­στη­ριό­τη­τας συ­νή­ψε τον Νο­έμ­βριο του 2007 με τον κα­τη­γο­ρού­με­νο σύμ­βα­ση συ­νερ­γα­σί­ας.

Του ανέ­θε­σε συ­γκε­κρι­μέ­να υπη­ρε­σί­ες ανε­ξάρ­τη­του συ­νερ­γά­τη κι εκεί­νος ανέ­λα­βε τη συμ­βα­τι­κή υπο­χρέ­ω­ση προς υπο­στή­ρι­ξη κι υπο­βο­ή­θη­ση του μη­νυ­τή ασφα­λι­στή στο πλαί­σιο της επαγ­γελ­μα­τι­κής τους συ­νερ­γα­σί­ας, γνω­ρί­ζο­ντας και συ­στή­νο­ντας πε­λά­τες στον ασφα­λι­στή και στη συ­νέ­χεια συ­νά­πτο­ντας στο όνομα και για λο­γα­ρια­σμό του ασφα­λι­στή ασφα­λι­στι­κές συμ­βά­σεις με τους πε­λά­τες, να ει­σπράτ­τει για λο­γα­ρια­σμό του τα ασφά­λι­στρα και να τα απο­δί­δει μέσα σε χρο­νι­κό διά­στη­μα δύο μηνών από την έναρ­ξη εκά­στου ασφα­λι­στι­κού συμ­βο­λαί­ου.

Συ­νο­μο­λο­γή­θη­κε δε με­τα­ξύ τους ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, ως ασφα­λι­στι­κός σύμ­βου­λος – συ­νερ­γά­της, να λαμ­βά­νει επί του κα­θα­ρού ασφα­λί­στρου τη συμ­φω­νη­θεί­σα με­τα­ξύ του ιδίου και του μη­νυ­τή «προ­μή­θεια», η οποία ανερ­χό­ταν σε πο­σο­στό 15% επί του κα­θα­ρού ασφα­λί­στρου μειω­μέ­νου κατά τον ανα­λο­γού­ντα επί της προ­μή­θειας φόρο πο­σο­στού 30%, το δε υπο­λει­πό­με­νο ποσό, το οποίο προ­κύ­πτει από το μα­θη­μα­τι­κό τύπο [μικτά ασφά­λι­στρα – (προ­μή­θεια – φόρος προ­μή­θειας)], να το απο­δί­δει ο κα­τη­γο­ρού­με­νος στον ασφα­λι­στή.

Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, που έχει σχη­μα­τι­στεί, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να ει­σέ­πρα­ξε από 93 ασφα­λι­σμέ­νους πε­λά­τες για λο­γα­ρια­σμό του μη­νυ­τή ασφα­λι­στή μικτά ασφά­λι­στρα συ­νο­λι­κού ποσού 13.069,81 ευρώ, και ενώ όφει­λε να απο­δώ­σει στον ασφα­λι­στή συ­νο­λι­κά το χρη­μα­τι­κό ποσό των 12.189,18 ευρώ εντός δύο μηνών από έναρ­ξη εκά­στου εκ των συ­να­φθέ­ντων ασφα­λι­στη­ρί­ων συμ­βο­λαί­ων δεν το έπρα­ξε.

Τα ανω­τέ­ρω φέ­ρο­νται να προ­κύ­πτουν τόσο από την επι­συ­να­πτό­με­νη στην έγκλη­ση καρ­τέ­λα του μη­νυ­τή ανα­φο­ρι­κά με την κί­νη­ση του λο­γα­ρια­σμού του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου για κάθε μια απο τις ασφα­λι­στι­κές εται­ρεί­ες με τις οποί­ες είχε συμ­βλη­θεί για λο­γα­ρια­σμό της εγκα­λού­σας εται­ρεί­ας, όσο και από την από 27-3-2012 ανω­μο­τί εξέ­τα­ση του πο­λι­τι­κώς ενά­γοντoς και τις από 27-10-2011 ένορ­κες κα­τα­θέ­σεις δύο μαρ­τύ­ρων.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, απο­λο­γού­με­νος αρ­νή­θη­κε την κα­τη­γο­ρία που του απο­δί­δε­ται, και ισχυ­ρί­στη­κε ότι ο ίδιος προ­μη­θευό­ταν ασφα­λι­στή­ρια, όχι ως εντο­λο­δό­χος του εγκα­λού­ντος προ­κει­μέ­νου να τα πω­λή­σει για λο­γα­ρια­σμό του προς τρί­τους και να απο­δώ­σει σε αυτόν το αντί­τι­μο, αλλά επί πι­στώ­σει και κατά κυ­ριό­τη­τα για λο­γα­ρια­σμό του κα­τό­πιν πα­ραγ­γε­λί­ας (excharge order) προ­κει­μέ­νου να τα με­τα­πω­λή­σει σε διά­φο­ρους πε­λά­τες του για δικό του λο­γα­ρια­σμό ένα­ντι του συμ­φω­νη­θέ­ντος με τον εγκα­λού­ντα πο­σο­στού κέρ­δους, και όχι ένα­ντι συμ­φω­νη­θεί­σας «προ­μή­θειας».